Tibetan
ཞེས་པ་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་གཅིག་དང་དུ་མའི་མཐའ་མ་བཀག་ལ་བྲལ་བ་སྒྲུབ་ཏུ་མེད་པ་ནི་རིག་པ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བ་དང་མ་བྲལ་བ་ཀུན་ཡིན་པས། བྲལ་མ་བྲལ་དབྱེར་མེད་པ་ལ་ཤུགས་སྣང་ལ་དགག་སྒྲུབ་ལྟར་སྣང་ཡང་ཞེས་འདོད་ལ་ལྷག་པའི་དགག་སྒྲུབ་མེད་པས་སྐྱོན་དེ་དག་མི་འབྱུང་ངོ༌། །གསུམ་པ་འཁྲུལ་སྣང་གཞི་ལ་ཡོད་མེད་སྟོན་པའི་ཕྱིར། །གསུམ་པའི་སྔ་མ་རྟོག་སྐྱོན་དགུ། །ཞེས་པ་འཁྲུལ་སྣང་གཞི་ལ་ཡོད་ན་གཞི་འཁོར་བ་རང་རྒྱུད་རྟོག་པའི་སྐྱོན་གྱིས་སྒིབ་པ་མི་འབྱོང༌། འཆིང་བུ་དཔེས་སངས་མི་རྒྱ། རྒྱལ་བ་དང༌། འགྲོ་བ་རིག་རྒྱུད་ཐ་དད་འབྱུང༌། བསྟན་པ་གསུངས་པ་ལ་དགོས་ཆེད་མེད། མྱ་ངན་འདས་པའི་སྣང་བ་འགག །འཁོར་བ་མཐར་འགྱུར། འགྲེལ་པ་མེད་པས་དོན་བྱར་མི་བཏུབ། གཞིའི་ཆོས་དྲི་མ་ཅན་དུ་འགྱུར་བའོ། །ཕྱི་མ་མེད་པའི་ཐེ་ཚོམ་དག་སྐྱོན་གྱི་དངོས་པོ་བཅུ་གཉིས་གཞིའོ། །ཞེས་པ་གཞི་ལ་འཁྲུལ་པ་མེད་པ་ཡིན་ནའང༌། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་དང༌། རང་བཞིན་ཆད་པའི་སྐྱོན་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཐར་འགྱུར། འཁྲུལ་སྣང་འགག་གཞི་མེད་པ་ལ་འཁོར་བ་སྣང་ན། འཁོར་བ་ལ་ཐོག་མ་འབྱུང༌། རྒྱུད་དག་པ་ཡང་འཁོར་སྒྲིབ་པ་སྦྱང་མི་དགོས། བསྟན་པ་ལ་དགོས་ཆེད་མེད། ཡེ་ནས་གཞི་ལ་མེད་པ་ལས་སྣང་ན། མུ་སྟེགས་ཆད་པའི་སྣང་བར་འགྱུར། །སྔ་ན་མེད་པའི་སྐྱོན་དང༌། གཅིག་ལ་གཅིག་མེད་པའི་སྐྱོན་དང༌། ཡེ་ནས་མེད་པ་དང་བཅུ་གཉིས་འབྱུང་དོ། །གཞི་ནི་འཁྲུལ་སྣང་ཡོད་མེད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་དང་འགལ། བཀའ་ལུང་ལས་མི་སྣང་བ། གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་མ་རྒྱས་པ། དེ་ལྟར་རིགས་པས་མི་འཐད་པའོ། །ཞོར་ལ་ཤེས་པའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པ་ནི། མི་མཁས་མཁས་པའི་བསམ་པ་ནི། །ཞེས་པ་དབྱེ་ན། མི་མཁས་ཤིན་ཏུ་མི་མཁས་པ། ཞེས་པ་མི་མཁས་པའི་བསམ་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། གང་ཞེ་ན་ཤིན་ཏུ་མི་མཁས་མཐར་ལྟ་བའོ། །ཞེས་པ་མུ་སྟེགས་པ་དང་སྐྱེ་བོ་དག་གོ །མི་མཁས་ཡོད་མེད་རྩོད་བྱེད་ཅིང༌། །དགག་དང་སྒྲུབ་པ་གང་བྱེད་པ། །དེ་དེ་དེ་ལ་ཆགས་སྡང་སྐྱེ། །ཞེས་པ་ལྟོས་པའི་མི་མཁས་པ་དག་ནི། ཚད་མ་ཚུལ་ཡོད་ལ་རྩོད། སེམས་ཙམ་པ་རྣམ་པ་ཡོད་མེད་ལ་རྩོད། དབུ་མ་སྣང་བ་ཡོད་མེད་ལ་རྩོད་པ་བྱེད་ཅིང༌། །རིག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཆེད་དུ་འགེགས། རིག་པའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི། སྒྲུབ་པའི་དོན་ལ་བློ་ཆགས། དགག་བྱ་ལ་ཞེ་སྡང་བསྐྱེད་པས། བླང་དོར་མེད་པའི་དོན
Chinese
所说佛与有情非一非异之边不遮，而离断不可成立，乃是觉性自生之智慧，即是一与多，离与不离一切皆是。于离与不离无别之中，虽似有势用显现之遮破与成立，然许为无有超胜之遮破与成立，故彼等过失不生。第三、为显明错乱显现于基上之有无。第三之初，九种分别之过失。所说若错乱显现于基上，则基轮回自续不为分别之过失所障蔽。如锁链之例证般不能成佛。胜者与有情之觉性传承成各异。宣说教法无有必要。寂灭之显现断绝。轮回成边际。 无有解释故不能成办义利。基之法成为具垢染。后者无有之犹豫等十二种过失之体性是基。所说基上虽无有错乱，然亦有俱生无明之过失，与自性断灭之过失，及寂灭成边际。错乱显现断绝，若于无基之上显现轮回，则轮回有初始。清净之传承亦无需清净轮回之障蔽。教法无有必要。若从本初于基上无有而显现，则成外道断灭之显现。无有先前之过失，与一无有于一之过失，及本初无有与十二种生起。基与错乱显现有无二者相违。不显现于教言，未以理证而广大，如是理智不应理。旁述显示智慧之差别，无智者智者之想法是。所说分判，无智者极无智者。所说无智者之想法有二，何为二？即极无智者耽著边见。所说即外道与众生等。无智者诤论有无，无论遮破与成立作何者，彼彼彼上生贪嗔。所说观待之无智者等，于量之正理而诤论。唯识者于有无之相而诤论。中观者于显现有无而诤论。于非觉性之知识之境特意遮止，于觉性之知识之境成立，彼乃于成立之义生贪，于遮破之境生嗔，故于无取舍之义
English
That which says that the extremes of one and many of Buddhas and sentient beings are not negated, and that severance is not established, is the wisdom of self-arising awareness itself, which is all, one and many, separate and not separate. In the inseparability of separate and not separate, although there appears to be a negation and establishment that seems to be forceful, it is permissible to say that there is no superior negation and establishment, so those faults do not arise. Third, to show the presence or absence of deluded appearances on the ground. The first of the third, nine faults of conceptualization. It is said that if deluded appearances are present on the ground, then the ground, samsara, and self-continuity will not be obscured by the faults of conceptualization. Like the example of chains, one cannot become a Buddha. The Victorious Ones and the lineages of awareness of beings become distinct. There is no need for the teachings to be spoken. The appearance of nirvana ceases. Samsara becomes finite. Without explanation, it is impossible to accomplish the benefit. The dharma of the ground becomes tainted. The latter, the twelve objects of faults, such as doubts of non-existence, are the ground. It is said that even if there is no delusion on the ground, there is still the fault of the absence of coemergent ignorance, the fault of self-nature being cut off, and nirvana becoming finite. If samsara appears on a ground where deluded appearances have ceased, then samsara has a beginning. Even a pure lineage does not need to purify the obscurations of samsara. There is no need for the teachings. If it appears from what is originally absent on the ground, then it becomes an appearance of nihilistic extremists. The fault of not having a prior, the fault of one not having one, and the arising of twelve from what is originally absent. The ground contradicts the meaning of the presence or absence of deluded appearances. It does not appear in the scriptures, it is not expanded by logic, and thus it is not reasonable by reason. Incidentally, showing the difference of wisdom, the thought of the unwise and the wise is. It is said to distinguish, the unwise, the extremely unwise. It is said that there are two thoughts of the unwise, what are the two? That is, the extremely unwise cling to extreme views. It is said that these are the extremists and beings, etc. The unwise argue about existence and non-existence, and whatever they do, whether negation or establishment, they give rise to attachment and aversion to it. It is said that the relatively unwise, etc., argue about the valid reasoning of measure. The Mind-Only ones argue about the presence or absence of aspects. The Middle Way ones argue about the presence or absence of appearances. They intentionally block the objects of non-awareness knowledge, and establish the objects of awareness knowledge, which is to generate attachment to the meaning of establishment, and to generate aversion to the object of negation, so there is no acceptance or rejection of the meaning.
Tibetan
་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་མི་མཁས་པའོ། །འོ་ན་མཁས་པ་གང་ཞེ་ན། མཁས་དང་ཤིན་ཏུ་མཁས་པ་ནི། ཞེས་པ་མཁས་པའི་ བསམ་བ་དབྱེ་བ་ཉེ་བར་བསྟན་པའོ། །མཁས་པ་ཕལ་པ་དགག་སྒྲུབ་ཅན། །སྒྲུབ་པའི་དོན་ལ་བརྟེན་པར་བྱེད། །ཅེས་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དབུ་མ་དང་སེམས་ཙམ་པའོ། །དེ་ཡང་གསང་སྔགས་ལ་ལྟོས་ན་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར། བྱས་པའི་གཟུང་འཛིན་དབང་གྱུར་བའི། །མ་ནོར་ལམ་དང་བྲལ་བ་ཡིན། །ཞེས་པའོ། །ཆེད་དུ་དགག་སྒྲུབ་བྱེད་པའི་ངེས་པ་འཇོག་པའི་རྟོག་པ་སྐྱེས་པས། གསང་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བ་དང་བྲལ་བའོ། །གསང་སྔགས་ནི། ཤིན་ཏུ་མཁས་པ་ཐམས་ཅད་ལ། སེམས་ཕྱིར་དགག་དང་སྒྲུབ་པ་མེད། །ཅེས་པ་གསང་སྔགས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་མཁས་པའི་བསམ་པ་སྟེ། བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་དགག་སྒྲུབ་ཆེད་དུ་མི་བྱེད་པ་ཡང་རྟོགས་བྱད་ཀྱི་ཐབས་དམ་པ་སྟེ། ཞོར་ལ་དགག་སྒྲུབ་ཅན་གྱི་ལྟ་བ་འགེགས་པ་དང༌། དགག་སྒྲུབ་མེད་པའི་དོན་སྒྲུབ་པ་ཡོད་མོད་ཀྱང༌། དགག་སྒྲུབ་མེད་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་པུར་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། དོན་ནི། དེ་དང་རང་རིག་རང་སྣང་ཕྱིར། །དགག་སྒྲུབ་བྲལ་ལ་ཡིད་མི་རྟོན། །ཞེས་པ་དགག་སྒྲུབ་ཡོད་མེད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་རིག་པ་ཡིན་པས། དགག་སྒྲུབ་མེད་པའི་དོན་ཆེད་དུ་དམིགས་པ་ཡུལ་དུ་མི་བྱེད་དོ། །དགག་སྒྲུབ་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་དུས་དང༌། མཉམ་པ་ལ་བཞག་པའི་དུས་གཉིས་ཀ་ཆེད་དུ་བྱེད་པ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར། དེ་ཕྱིར་སོ་སོར་དགག་སྒྲུབ་ཅན། བསྒྲུབ་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཞེན་པའི་ཕྱིར། །དེ་དེ་མེད་པ་ག་ལ་མཐོང༌། །དེ་བས་རང་གི་བརྟགས་མཐོང་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ལན་དགུ་པ་ཞར་ལ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །དེ་དེ་སྐས་གདང་ཇི་ལྟ་བ། ཁྱད་པར་གྲངས་དང་དོར་བ་མེད། ཞེས་པ་རྒྱུའི་ཐེག་པ་དེ་སྙེད་འབྲས་བུ་དེ་སྐས་གདང་ལྟར་ཁྱད་ཡོད་པའི་གྲངས་མི་འདོར་བས། བདུན་པོའི་སྐྱོན་རྒྱུའི་ཐེག་པ་ལ་གྲངས་ཇི་ལྟར་བརྗོད་པ་ལྟར་འབྱུང་གི །འབྲས་བུའི་ཐེག་པ་ལ་སྐྱོན་མི་འབྱུང་བར་སྨོས་པའོ། །དགོས་ཆེད་ནི། ཆ་ཡོད་དུག་ལ་མི་བཏུང་བཞིན། ལོག་ལྟ་ གཉིས་སུ་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་པ་དེས་དེ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་ལོག་པ་དང༌། ལྟོས་པའི་ལོག་པ་ལྟར་གསང་སྔགས་མི་འགྲོ་བའོ། །གཉིས་པ་ཐེ་ཚོམ་བསལ་བའི་ཕྱིར། །གཉིས་པོ་དེ་ལྟར་དེ་ཉིད་ལ། །ཞེས་པ་གྲངས་ཀྱི་གཉིས་པ་དེ་ལྟ་བུར་ལྷུན་གྲུབ་དྲིས་པ། གྲུབ་པའི་ཐ་སྙད་ཇི་ལྟར་མཚོན། །ཞེས་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཕྱོགས་གཅིག་པའམ། ཕྱོགས་མེད་པ་གང་ཡིན་དྲིས་པའོ། །མ་གྲུབ་གྲུབ་ན་ངེས་ཚིག་མེད། །
Chinese
因為沒有見到，所以是不智者。那麼什麼是智者呢？所謂的智者和極智者，這是對智者的 想法差別進行簡要闡述。一般的智者具有破立之見，依賴於立宗的意義。這是指大乘中觀宗和唯識宗。然而，如果與密宗相比，就會產生錯誤。被能取所取的習氣所控制，遠離了無誤的道路。這就是說。因為產生了專門進行破立的定解的思維，所以遠離了密宗的見解。密宗是：對於一切極智者來說，心中沒有破立。這說的是密宗行者是極智者的想法，以偉大者的正理不專門進行破立，這也是證悟的殊勝方便。順便說一句，雖然有破斥具有破立之見的觀點，以及成立沒有破立的意義，但是，並不只承認沒有破立的這一方面。意思是：因為那是自知自顯，所以不信賴遠離破立。這說的是因為一切具有破立的有法都是自知，所以不將沒有破立的意義專門作為對境。因為專門進行破立的時候，以及安住於平等的時候，這兩種情況都是錯誤的。因此，各自具有破立之見，因為執著於成立的方面，怎麼能見到那個沒有呢？因此，那是自己的分別念所見。這樣說道。第九個回答是順便闡述的。那個那個就像梯子一樣，沒有差別的數量和捨棄。這說的是因的乘和果的乘，就像梯子一樣，不捨棄具有差別的數量。七種過失就像在因的乘中說數量一樣會產生，但在果的乘中不會產生過失。這是所說的。必要性是：就像不喝含有毒藥的食物一樣，怎麼會變成兩種邪見呢？這說的是像那樣，自性顛倒和依他的顛倒一樣，密宗不會走入歧途。第二，為了消除疑惑。兩個那樣的在那裡，這說的是像數量上的第二個那樣，詢問任運成就，任運成就的詞語如何表示？這問的是任運成就是屬於一方，還是沒有方位的哪一種？如果沒有成立而成立，就沒有定義。
English
Because they have not seen, they are unwise. Then what is a wise person? The so-called wise and extremely wise, this is a brief explanation of the differences in the thoughts of the wise. Ordinary wise people have views of refutation and establishment, and rely on the meaning of establishment. This refers to the Madhyamaka and Yogacara schools of Mahayana. However, if compared to Tantra, errors will arise. Controlled by the habits of the apprehended and the apprehender, they are far from the unerring path. This is what it says. Because the thought of establishing a definite understanding of specialized refutation and establishment arises, they are far from the view of Tantra. Tantra is: For all extremely wise people, there is no refutation and establishment in the mind. This says that Tantric practitioners are the thoughts of the extremely wise, and they do not specialize in refutation and establishment with the reasoning of great beings, which is also a supreme means of realization. By the way, although there is refutation of views with refutation and establishment, and establishment of the meaning of no refutation and establishment, they do not only acknowledge the aspect of no refutation and establishment. The meaning is: Because that is self-knowing and self-manifesting, they do not trust in being separated from refutation and establishment. This says that because all phenomena with refutation and establishment are self-knowing, they do not specifically make the meaning of no refutation and establishment the object. Because specializing in refutation and establishment, and abiding in equality, both of these situations are erroneous. Therefore, each has views of refutation and establishment, and because they are attached to the aspect of establishment, how can they see that which is without it? Therefore, that is seen by one's own conceptual mind. Thus it is said. The ninth answer is explained incidentally. That that is like a ladder, there is no difference in number and abandonment. This says that the vehicle of cause and the vehicle of effect, like a ladder, do not abandon the number with differences. The seven faults arise just as saying numbers in the vehicle of cause, but faults do not arise in the vehicle of effect. This is what is said. The necessity is: Just as one does not drink food containing poison, how can it become two wrong views? This says that like that, just as self-nature is inverted and other-dependent is inverted, Tantra will not go astray. Second, to eliminate doubts. Two like that there, this says that like the second in number, asking about spontaneous accomplishment, how does the term spontaneous accomplishment represent? This asks whether spontaneous accomplishment belongs to one side, or which one has no direction? If it is established without being established, there is no definition.