Tibetan
ཅེས་པ་ཕྱོགས་མེད་ན་གྲུབ་པའི་ངང་ལ་རྟ་ལ་གླང་མ་གྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་གྲུབ་པས། གྲུབ་པ་གཅིག་པུའི་ངེས་ཚིག་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་མ་གྲུབ་ན་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་པ་མ་གྲུབ་པར་གྲགས་པའི་ཆོས་ལྷུན་གྱིས་མ་གྲུབ་ནའང༌། མ་གྲུབ་པའི་ཆོས་མ་རྫོགས་པས་ངེས་ཚིག་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཕྱོགས་གཅིག་པར་འགྱུར་བས་ཡོད་མཐར་ལྟ་བ་དང༌། བདེན་པ་མཐོང་བ་ཡང་འཁོར་བ་དང༌། ཞེན་པས་འཚང་རྒྱ་བ་དང༌། དགེ་སྡིག་འབྲས་བུ་བསྣོལ་མར་འགྱུར་བ་ཡང་གྲུབ་དགོས་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བསལ་བའི་ཐབས་ནི། དེ་བས་སྲིད་དང་མི་སྲིད་ཀུན། །ལྷུན་གྲུབ་ཕྱོགས་སུ་གྲུབ་པ་མེད། །ཅེས་པ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས་དགེ་བས་མཐོ་རིས་སུ་སྲིད་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དགེ་བ་ངན་སོང་དུ་མི་སྲིད་པ་ཀུན་ཡོད་མེད་གྲུབ་མ་གྲུབ་དབྱེར་མེད་པ་ལ་དགོས་ཆེད་ཀྱིས་ལྷུན་གྲུབ་ཏུ་བརྗོད་ཀྱིས། །དོན་གྲུབ་གྲུབ་པོར་བརྗོད་པ་མེད་པས། ལྷག་པའི་ལྷུན་གྲུབ་ལ་སྐྱོན་དེ་དག་མི་འབྱུང༌། བཞི་པའི་སྔ་མ་སྐྱོན་དྲུག་གཉིས། །ཞེས་པ་ཡེ་སངས་རྒྱས་པ་ཕྱོགས་གཅིག་པ་ཅིག་རིན་ཆེན་གླིང་དང༌། ཉི་མས་མཚོན་པ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་དུ་བརྟགས་ན། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མཐར་འགྱུར། སངས་རྒྱས་རིག་རྒྱུད་ཅན་དུ་འགྱུར། སྒྲིབ་པ་སྦྱང་མི་དགོས། རྒྱལ་བས་དོན་བྱར་མེད། སྒྲུབ་པའི་གང་ཟག་མེད་པས་ལམ་མི་དགོས། བསྟན་པ་གསུངས་པ་ལ་དགོས་ཆེད་མེད། འཁོར་ བའི་སྣང་བ་འགག །གལ་ཏེ་ན་བརྒྱུད་པ་ཡང་འཁོར། འཁོར་བ་ལ་ཐོག་མ་འགྱུར། གཞི་ལ་འཁོར་བ་མེད་ལ་བློ་ལ་ཡོད་ན་བློ་དང་གཞི་ཐ་དད་པའི་སྐྱོན་འོང༌། ཐ་མི་དད་ན་བློ་ལ་ཡོད་པ་བཞིན་དུ་གཞི་ལ་ཡང་ཡོད་པར་འགྱུར། དེ་ཉིད་དང་གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་མ་ཡིན་པས་གཞི་ལ་མེད་ཀྱང༌། གཞན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཞི་ལ་ཡོད་པར་འགྱུར། སྒྲུབ་སྔགས་གཉིས་པ་དེས་ཡེ་ནས་སངས་རྒྱས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱང་མིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཕྱི་མ་རྗེས་སུ་མཐུན། ཞེས་པ་གཞི་སངས་རྒྱས་མ་ཡིན་པར་འཁོར་བ་ཡིན་ཞེ་ན། སྐྱོན་གྲངས་ཕྱི་མའང་སྔ་མའི་རྗེས་མཐུན་ཏེ། གཞི་འཁོར་བའི་མཐར་འགྱུར། གཞི་དྲི་མ་ཅན་དུ་འགྱུར། འགྲོ་བ་རང་རྒྱུད་པར་འགྱུར། དོན་བྱེད་པ་པོ་མེད་པར་འགྱུར། མྱ་ངན་འདས་པ་འགག་།གལ་ཏེ་མྱ་ངན་འདས་པ་ལ་ཐོག་མ་འབྱུང༌། འཁོར་བ་མཐའ་མ་འབྱུང་སྟེ། མཐའ་སྟོང་པར་འགྱུར། སྒྲིབ་པ་མི་འབྱངས་པར་འགྱུར། འཁོར་བ་རྟགས་པའི་སྐྱོན་དང༌། འབྲེལ་པ་མེད་པས་དོན་བྱར་མེད་པ་ད
Chinese
如是，若于无偏中成立之体性，则马非牛等亦成立，故成无唯一成立之定义。若不成立，则亦如是。如是，若不成立，则亦如是。谓若不成立，则虽未自然成立，然以不成立之法未圆满故，无有定义。又，若不成立成唯一边，则成有边见，见真实亦成轮回，执着而成佛，善恶果报交杂亦成必须成立之过失。为遣除彼，故云：因此有与无有皆，不于任运成方成。谓以任运成之理，善业生天等，及善业不生恶趣等，于有无成与不成无别，以必要故说为任运成。不言义成已成故，于增上任运成无彼等过失。第四之初，过失六二。谓若如是思择本来成佛为唯一边，如宝洲及日所表，则成涅槃为边，成佛为有种姓，不需净治障碍，胜者无所作，无有修行者故不需道，说法无必要，轮回之显现断绝。若尔，则流转亦成轮回，轮回成有始，若基无轮回而于识有，则成识与基相异之过失。若不异，则如于识有，于基亦成有。若谓不可说为彼与异，则以非彼故，虽于基无，然以不可说为异之方式，于基亦成有。以二谛之第二，亦非本来成佛之方。如是，后者随顺。谓若基非成佛而是轮回，则过失之数后者亦随顺前者，谓基成轮回之边，基成有垢染，有情成自续，成无有作者，涅槃断绝。若尔，则涅槃成有始，轮回成有终，故成边空。成不净治障碍，成轮回常住之过失，且以无有关联故，成无所作。
English
Thus, if in the impartial nature of establishment, things like horses not being cows are also established, then there would be no unique definition of establishment. If that is not established, then it is the same. That is, if something is said to be unestablished, even if it is not naturally established, there is no definition because the unestablished dharma is not complete. Furthermore, if non-establishment becomes one-sided, then it becomes a view of existence, seeing truth also becomes samsara, becoming enlightened through attachment, and the intermingling of good and bad results also become faults that must be established. The way to eliminate this is: Therefore, all existence and non-existence are not established in the spontaneously established aspect. That is, with the reasoning of spontaneous establishment, things like good deeds leading to rebirth in higher realms, and good deeds not leading to rebirth in lower realms, are said to be spontaneously established out of necessity, without distinguishing between existence and non-existence, establishment and non-establishment. Because it is not said that the meaning is already established, there are no such faults in the superior spontaneous establishment. In the former of the four, there are six or two faults. That is, if one considers the originally enlightened state as one-sided, like the treasure island and what is represented by the sun, then nirvana becomes an extreme, becoming enlightened becomes having a lineage, there is no need to purify obscurations, the Victorious Ones have nothing to do, there is no practitioner so there is no need for a path, there is no need to teach the Dharma, and the appearance of samsara ceases. If so, then transmigration also becomes samsara, samsara becomes having a beginning, if the basis has no samsara but the mind does, then there is the fault of the mind and the basis being different. If they are not different, then just as it exists in the mind, it also exists in the basis. If it is said that it cannot be said to be the same or different, then because it is not the same, although it does not exist in the basis, it also exists in the basis in a way that cannot be said to be different. With the second of the two truths, it is also not the side of being originally enlightened. Likewise, the latter follows. That is, if the basis is not enlightened but is samsara, then the number of faults in the latter also follows the former, that is, the basis becomes the extreme of samsara, the basis becomes defiled, sentient beings become self-sufficient, there is no agent, and nirvana ceases. If so, then nirvana becomes having a beginning, samsara becomes having an end, so it becomes emptiness of extremes. It becomes not purifying obscurations, and the fault of samsara being permanent, and because there is no connection, it becomes without purpose.
Tibetan
ང༌། བསྟན་པ་གསུངས་པ་ལ་དགོས་ཆེད་མེད། གཞི་ལ་འཁོར་བ་ཡོད་ན། ཞེན་བློ་དང་ཁྱད་མི་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དང་བཅུ་གཉིས་སོ། །གཉིས་མེད་ཞེ་ན་དུས་གསུམ་ལ། །ཞེས་པ་ཡེ་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་མིན་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་ན་འང། ཕུང་པོ་གསུམ་པ་དང༌། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པ་དང༌། འགལ་བ་འདུས་པ་འབྱུང་ངོ་ཞེ་ན། དེ་གསལ་བ་ནི་གཉིས་མེད་དང༌། །ཞེས་པ་རང་རིག་པ་ནི་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་དབྱེར་མེད་ནའང༌། འདི་སྐད་དུ། བཅིངས་མེད་རྣམ་པར་གྲོལ་མེད་པའི། །ཡེ་ནས་ལྷུན་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཆོས། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ལ། དཔེ། སྨན་ཉིད་ཕན་གནོད་བདག་གནས་ལྟར། །ཅེས་པ་སྨན་གཅིག་ཀྱང་ཕན་གནོད་གཉིས་ཀའི་ངོ་བོར་གནས་པ་ལྟར། ངོ་བོ་ཐ་དད་འགྱུར་བ་མེད། ཅེས་པ་སེམས་རྒྱལ་འགྲོ་གང་གི་ཕྱོགས་སུ་ མ་གྱུར་པས། ཡིན་མིན་ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་སྐྱོན་མི་འབྱུང་ངོ༌། །ལྔ་པ་འཁྲུལ་གཞི་ཡོད་མེད་པའི། །ཞེས་པ་ཆོས་ཉིད་ངང་ལ་འཁོར་གཞི་ཡོད་མེད་གཉིས། གཉིས་མེད་དང་གསུམ་ལ་གསུམ་པ་མཚོན་པ་སྒོ་སོ་སོར་བསྟན་ཀྱང༌། དོན་ལ་གཅིག་པར་མ་ཤེས་པ་དག་ཡོད་པ་རང་རྒྱུད་པ་དང༌། མེད་པ་རྣམ་དག་ཕྱོགས་གཅིག་པ་དང༌། ཕྱོགས་ཀྱི་གཉིས་མེད་ལ་འཁྲུལ་པར་སྨྲ་ན། སྐྱོན་ནི་གསུམ་པ་ཇི་ལྟར་གྲངས། ཤེས་པ་འཁྲུལ་སྣང་ཡོད་མེད་སྐབས་སུ་བཤད་པ་དང་མཐུན་པར་བགྲང་ངོ༌། །དེ་བསལ་བ་ནི། མིག་ཡོར་གསུམ་ལ་དངོས་མེད་འདྲའི། །ཆོས་ཡོད་བཞིན་པས་ཤེས་པ་འཁྲུལ་ཏུ་བཏུབ་པའི་དཔེ་ནི། ཐོ་ཡོར་དང་སོམ་མོ་དང་ཐག་པ་ལ། ཡང་དག་པའི་རྟ་སྤྲུལ་གྱི་ཤ་ཁྲག་མེད་ཀྱང༌། མི་རྟ་སྦྲུལ་དང་འདྲ་བའི་ཆོས་ཡོད་པས་འཁྲུལ་དུ་བཏུབ་པའི་རྐྱེན་བཞིས་བཏུབ་པ་བཞིན། རང་སེམས་ལ། དེ་དངོས་མེད་ཀྱང་རྒྱུ་རྐྱེན་དྲུག །རང་བཞིན་ལྷུན་གྲུབ་དཔག་བསམ་བཞིན། །སོ་སོར་སྣང་བ་ཞེས་པ། སེམས་ལ་འཁོར་བ་རང་རྒྱུད་མེད་ཀྱང་མེ་ལོང་གི་གཡའ་བཞིན་འཁོར་བའི་རྒྱུ་གཉིས་རྐྱེན་བཞིས་གནས་པས་སྣང་དུ་བཏུབ་ལ། དཔག་བསམ་ཤིང་ལ་བསོད་ནམས་ཆེ་ཆུང་གིས་སོ་སོར་སྣང་བ་ལྟར། དག་དང་མ་དག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་སྣང་ངོ༌། །གཞི་མ་རིག་པ་ཡང་དག་པར་རང་སྣང་བ་དང༌། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་མ་རིག་མཚུངས་པར་ཡོད་པ་དང༌། ཡོད་མེད་དབྱེར་མེད་པས་འཁྲུལ་གཞི་མེད་དོ་ཡོད་དོ་གཉིས་སུ་མེད་དོ་ཞེས་པ་བསྟན་པ་དོན་གཅིག་གོ །དུས་གསུམ་དུ། རྒྱུན་དུ། འཁྲུལ་པ་ལྷུན་གྲུབ་པས། ཤེས་པ་དུས་དང་འཁྲུལ་གཞིའོ། །འགྲོ་འོང་འབྱུང་འཇུག་མེད་སྣང་བ། གཞི་ཡོད་མེད་དང་དབྱེར་མེད་མཚུངས། །ཞེས་པ་ཆུ་
Chinese
哦！说教法没有必要。如果基上有轮回，那么贪恋和差别就不会产生，就是十二缘起。如果说无二，那么在三时中。说的是本来成佛既不是也不是，那么，就会出现三蕴、不授记、矛盾聚集。如果说要阐明它，那就是无二。说的是自证虽然和佛与众生没有差别，但是这样说：没有束缚没有解脱的，本来任运圆满的佛法。所说的意义是，例如：药本身就像利益和损害的主处一样。说的是一种药也像存在利益和损害两种性质一样。体性各异不会改变。说的是心不属于任何国王或众生的阵营，所以不会出现是不是不授记的过失。第五，关于迷惑的所依存在与不存在。说的是法性之中，轮回的所依存在与不存在两种。虽然无二和三者分别以三种方式表示，但是，对于不明白意义相同的人来说，存在的是自续派，不存在的是完全清净的一方，如果说在一方的无二上迷惑，那么，过失是如何计算的呢？要知道，这和关于迷惑显现存在与不存在的场合所说的一样来计算。为了消除它，就像三个眼翳中没有真实存在一样，因为存在法，所以能够迷惑的例子是：就像在毛发、烟雾和绳子上，虽然没有真实的马和蛇的血肉，但是因为存在像人、马、蛇一样的法，所以就像能够被四种原因迷惑一样。在自心中，虽然它不是真实存在的，但是有六种因缘。自性任运成就如意宝一样，各自显现。说的是，虽然心中没有自续的轮回，但是就像镜子上的污垢一样，因为存在轮回的两种因和四种缘，所以能够显现。就像如意树一样，根据福德的大小而各自显现。显现为清净和不清净的行境。基的无明是真实存在的自显现，和俱生无明相同存在，因为存在与不存在没有差别，所以显示了没有迷惑的所依，存在迷惑的所依，不存在二者，意义是一样的。在三时中，恒常地，迷惑任运成就，所以，知是时间和迷惑的所依。没有来去生灭的显现，和基的存在与不存在没有差别相同。说的是水
English
O! There is no need to teach the Dharma. If there is samsara on the ground, then attachment and difference will not arise, which is the twelve links of dependent origination. If you say non-duality, then in the three times. It is said that being enlightened from the beginning is neither yes nor no, then the three aggregates, non-prediction, and contradictory gatherings will appear. If you say to clarify it, that is non-duality. It is said that although self-awareness is not different from Buddha and sentient beings, it is said like this: There is no bondage and no liberation, the Buddha Dharma that is naturally complete from the beginning. The meaning of what is said is, for example: Medicine itself is like the master's place of benefit and harm. It is said that one medicine also exists in the nature of both benefit and harm. The nature is different and will not change. It is said that the mind does not belong to any king or sentient beings, so there will be no fault of whether or not to predict. Fifth, regarding the existence or non-existence of the basis of confusion. It is said that in the nature of Dharma, there are two kinds of basis of samsara: existence and non-existence. Although non-duality and the third are expressed in three ways respectively, for those who do not understand that the meanings are the same, those who exist are the Svātantrika, those who do not exist are the completely pure side, and if they say that they are confused on the non-duality of one side, then how are the faults calculated? Know that this is calculated in the same way as what is said about the occasion of the existence or non-existence of confused appearances. In order to eliminate it, just as there is no real existence in the three eye diseases, because there is Dharma, the example of being able to be confused is: just like on hair, smoke, and rope, although there is no real blood and flesh of horses and snakes, because there is Dharma like humans, horses, and snakes, it is like being able to be confused by four causes. In one's own mind, although it is not really existent, there are six causes and conditions. The nature is spontaneously accomplished like a wish-fulfilling jewel, and each appears separately. It is said that although there is no self-sufficient samsara in the mind, just like the dirt on a mirror, because there are two causes and four conditions of samsara, it can appear. Just like a wish-fulfilling tree, it appears separately according to the size of merit. It appears as the realm of pure and impure conduct. The ignorance of the base is the real self-appearance, and it exists the same as co-emergent ignorance. Because there is no difference between existence and non-existence, it is shown that there is no basis for confusion, there is a basis for confusion, and there is no existence of the two, the meaning is the same. In the three times, constantly, confusion is spontaneously accomplished, so knowing is the basis of time and confusion. The appearance of no coming and going, arising and ceasing, is the same as the existence and non-existence of the base without difference. It is said that water