Tibetan
གིས་དང་གང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དེ་དག་ཁོ་ན་ཐུབ་པའི་ཡིན་པར་བཤད་ཀྱི་ཡིད་ཀྱི་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་མི་སློབ་པའི་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་ནི་འདི་ཡིན་པས་ཐུབ་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་གྲུབ་སྟེ། ཡིད་ཀྱི་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མི་སློབ་པའི་སེམས་པ་ཡང་ཡིད་ཀྱི་ལྟར་དེ་དག་གི་རྫས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན་རྗེས་སུ་དཔག་མོད་ཀྱི། དེ་ནི་སེམས་ལ་བརྟེན་པས་དེ་ལས་སེམས་ཉིད་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློབ་དཔོན་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གཞུང་ལུགས་འཆད་པའོ། སྤང་བའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་ལ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་སེམས་ལ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐུབ་པ་ཡང་སྤོང་བའི་དོན་གྱིས་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤོང་བ་ནི་གཅོད་པ་སྟེ། མི་དགེ་བ་ཐམས་ཅད་སྤང་བའི་དོན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །ཉོན་མོངས་པའི་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་ལོག་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བརྗོད་པ་དང་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གཞན་མ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་བརྗོད་པ་ཡོད་པས་དོན་དམ་པར་ཐུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སློབ་པའི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ནི་ཐུབ་པར་རྣམ་པར་མ་བཞག་གོ ། ཐུབ་པའི་ནི་གཟུགས་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་གཉིས་ཀྱི་སྒོ་ནས་རྣམ་པར་གཞག་གོ །གཙང་བྱེད་གསུམ་ཞེས་བྱེད་པ་ལ། གཙང་བའི་དངོས་པོ་ནི་གཙང་བྱེད་དོ། །ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པའོ། །རེ་ཞིག་ཟག་པ་མེད་པ་ནི་གཙང་བྱེད་ཅེས་བྱ་བར་རིགས་ན། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཉོན་མོངས་པ་མི་གཙང་བས་སུན་ཕྱུང་བ་གཙང་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟར་འཐོབ་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དུས་རེ་ཞིག་དང་གཞན་དུ་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ཉོན་མོངས་པའི་དྲི་མ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཟག་པ་དང་བཅས་པས་ ནི་རེ་ཞིག་ཏུའོ། །གཏན་པ་མེད་པས་ནི་གཏན་དུའོ། །དེའི་ཕྱིར་དུས་རེ་ཞིག་ཏུ་ཉེས་པར་སྤྱད་པའི་དྲི་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཟག་པ་མེད་པ་དོན་དམ་པའི་གཙང་བྱེད་འདྲེན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཟག་པ་དང་བཅས་པས་ཀྱང་གཙང་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་འཐོབ་པོ། །ལོག་པར་ཐུབ་པ་དང་གཙང་སྤྲ་ལ་མོས་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གང་དག་མི་སྨྲ་བ་དང༌། ཕྱི་རོལ་གྱི་དྲི་མ་སྤངས་པས་མཐོ་རིས་དང་བྱང་གྲོལ་འཐོབ་པོ་ཞེས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་ལྟ་བ་དེ་དག་ནི་ལོག་པའི་ཐུབ་པ་དང༌། གཙང་སྤྲ་ལ་མོས་པའོ། །དགར་བ་ནི་ལྟ་བ་དང་བྲལ་བའོ། །ལུས་ཀྱི་ལས་སོགས་པ་མི་དགེ་བ། ཉེས་པར་སྤྱད་པ་གསུམ་དུ་འདོད། ལུས་དང་ངག་གིས་ལས་མི་དགེ་བ་སྦྱོར་བ་དང་དངོས་དང་མཇུག་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། མི་དགེ་བའི་སེམས་གང་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཡིན་པ་དེ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ལུས་དང་ངག་གི་དང༌། ཡིད་གཉིས་ཀྱིས་ཉེས་པར་སྤྱད་པ་ཡིན་ནོ། ཆེད་དུ་བསམ་པ་བྱ་བའི་མདོ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དགེ་སློང་དག་ཇི་ལྟར་ཆེད་དུ་བསམ་པར་བྱ་བའི་ལས་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན་དགེ་སློང་དག་འདི་ན་ལ་ལ་ཆེད་དུ་བསམས་ནས་ལུས་ཀྱིས་ལས་རྣམ་པ་གསུམ་བྱེད་ཅིང་བསགས་པ་ཡིན་ལ། ངག་གི་རྣམ་པ་བཞི་དང་ཡིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་གསུངས་ནས་བཀའ་སྩལ་པ། དགེ་སློང་དག་ཇི་ལྟར་ཡིད་ཀྱིས་ཆེད་དུ་བསམ་པར་བྱ་བའི་ལས་རྣམ་པ་གསུམ་བྱས་ཤིང་བསགས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། འདི་ནས་དགེ་སློང་ལ་ལ་བརྣབ་སེམས་དང་ལྡན་པ་ཡིན། གནོད་སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན། ལོག་པར་ལྟ་བ་ཞེས་འབྱུང་བའོ། །དཔེས་སྟོན་པ་རྣམས་ན་རེ། བརྣབ་སེམས་ལ་སོགས་པ་མ་གཏོགས་པའི་ཡིད་ཀྱི་ལས་གཞན་མ་བཤད་དེ། དེའི་ཕྱིར་བརྣབ་སེམས་ལ་སོགས་པ་དག་ཁོ་ན་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དག་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །འདི་ནི་འདོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །མདོ་ལས་གསུམ་གྱི་རྒྱུ་དང་ཀུན་འབྱུང་བ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །ཅི་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེས་པ་ཅི་ འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ནི་མེད་དེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མདོ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། སེམས་པའི་ལས་དང་བསམས་པའི་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པ་ལས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་སོ། །གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་ལས་ཉིད་དུ་མི་འདོད་ན་དེ་ལྟ་ཆེད་དུ་བསམ་པར་བྱ་བའི་མདོ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། མདོ་ལས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་ངོ༌། །དེའི་སྒོ་ནས་ནི་ཞེས་བྱ་བའི་བརྣབ་སེམས་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་པ་ཞུགས་པ་དེའི་ཕྱིར་བརྣབ་སེམས་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་གིས་སེམས་པ་དེར་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། གཞན་དུ་ན་མདོ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ན་རེ་ཡིད་ཀྱི་ལས་ཀྱི་ཚོགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་འདི་སྐད་དུ་བསྙད་དེ། དོར་བའི་སྤང་བར་བྱ་བ་ལ་ཟག་པར་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །སྨད་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་པ་དག་གིས་སྨད་པ་
Chinese
说的是，只有那些可以被推断的东西才是能忍的，而不是心的行为。因此，可以确定的是，非学之身和语的行为是能忍的，而不是心的行为。如果非学之心也像心一样被认为是那些事物的实体，那么虽然可以推断，但它是依赖于心的，因此心本身是最重要的。另外，这个“另外”是导师自己解释经论。所谓“舍弃的自性”，就是非显现的自性。因此，对心的作用不是显现的自性。为什么呢？因为心没有非显现。就像这样，因为心是非显现的。所谓“能忍也是舍弃之义”，舍弃就是断除，意思是舍弃一切不善。所谓“因为没有一切烦恼的言说”，烦恼是因为缘于邪恶而被称作言说。言说和证悟不是不同的意思。导师因为有烦恼的言说，所以不是究竟的能忍。因此，学者的身、语、意没有被分别安立为能忍。能忍是通过色蕴和识蕴这两个方面来安立的。所谓“三种清净”，清净的事物就是清净者。所谓“一切”，就是有漏和无漏。如果暂且认为无漏是清净者，那么有漏被烦恼的不净所驳斥，怎么能获得清净者的称号呢？因此，是为了在某个时候和别的时候，舍弃恶行的烦恼垢染。有漏是暂时的。没有确定性就是永久的。因此，为了在某个时候舍弃恶行的垢染，并且为了引导无漏的究竟清净，所以有漏也能获得清净者的称号。所谓“邪忍和喜欢洁净者”，那些不说话，并且因为舍弃外在的垢染而
English
It is said that only those things that can be inferred are tolerable, not the actions of the mind. Therefore, it is established that the actions of the non-learner's body and speech are tolerable, but not the actions of the mind. If the non-learner's mind is also considered to be the substance of those things like the mind, then although it can be inferred, it relies on the mind, so the mind itself is the most important. Furthermore, this "furthermore" is the teacher himself explaining the scriptures. The so-called "nature of abandonment" is the nature of non-manifestation. Therefore, the action on the mind is not the nature of manifestation. Why? Because the mind has no non-manifestation. Just like this, because the mind is non-manifesting. The so-called "tolerance is also the meaning of abandonment" means that abandonment is cutting off, meaning abandoning all unwholesome things. The so-called "because there is no speech of all afflictions" means that afflictions are called speech because they are based on evil. Speech and realization are not different meanings. The teacher is not ultimately tolerant because he has the speech of afflictions. Therefore, the body, speech, and mind of the learner are not separately established as tolerant. Tolerance is established through the two aspects of the form aggregate and the consciousness aggregate. The so-called "three purifiers" means that the pure thing is the purifier. The so-called "all" means with outflows and without outflows. If it is temporarily considered that without outflows is the purifier, then how can with outflows, which is refuted by the impurity of afflictions, obtain the title of purifier? Therefore, it is to abandon the defilements of afflictions at one time and another time of misconduct. With outflows is temporary. No certainty is permanent. Therefore, in order to abandon the defilements of misconduct at one time, and in order to guide the ultimate purity without outflows, with outflows can also obtain the title of purifier. The so-called "wrong tolerance and those who like cleanliness" means those who do not speak, and because they abandon external defilements,
Chinese
所谓的“获得解脱”之类的那些观点，是邪见和迷信净梵。区分是与观点分离。身体的行为等不善，被认为是三种恶行。身体和语言的不善行为是结合、实际和结果。任何稍微不善的心，依次是身体和语言，以及意念二者的恶行。名为《特意思念之经》中说：诸比丘，如何是特意思念的行为已做和积累？比丘们，在此，有些人特意思念后，以身体做和积累三种行为，以语言做四种，以意念做三种。广泛讲述后开示道：诸比丘，如何是以意念特意思念的行为已做和积累三种？例如，在此，有些比丘具有贪心，成为具有害心的心，出现邪见。举例说明者说：除了贪心等之外，没有讲述其他的意念行为。因此，他们说贪心等仅仅是意念的行为。如果是那样，业和烦恼就变成一体了。这不是所希望的。因为经中说三者的原因和生起。思考道：会发生什么？所谓“会发生什么”是指会发生什么过失。那是不存在的。为什么呢？因为与经相违背。因为经中说“思念的行为”和“思念的”。因此，确定不是烦恼的行为。如果不想烦恼本身是行为，那么就与《特意思念之经》相违背了。经中广泛地出现“经中是”。通过那个门径，通过贪心等的门径，思念进入，因此贪心等那些显示为思念，否则就与经相违背了。分别说者们说：因为是意念行为的集合，所以对那些这样称呼，就像对应该舍弃的应断除的显示为漏洞一样。所谓“呵责”是指被圣者们呵责。
English
Those views such as "attaining liberation" are wrong views and devotion to pure Brahma. Distinguishing is being separate from views. Non-virtuous actions of the body, etc., are considered as three misdeeds. Non-virtuous actions of body and speech are conjunction, actual, and result. Any slightly non-virtuous mind, in order, is a misdeed of body and speech, and of both mind. In the Sutra Called "Intentionally Thinking," it says: Monks, how is the action of intentionally thinking done and accumulated? Monks, here, some intentionally thinking, with the body do and accumulate three kinds of actions, with speech four kinds, and with mind three kinds. Having spoken extensively, he taught: Monks, how is the action of intentionally thinking with the mind done and accumulated in three ways? For example, here, some monks are possessed by greed, become minds with harmful intent, and have wrong views. Those who give examples say: Other than greed, etc., no other mental actions are taught. Therefore, they say that greed, etc., are only mental actions. If that is the case, then actions and afflictions become one. This is not what is desired. Because the sutra says the cause and origin of the three. Thinking, what will happen? What is called "what will happen" means what fault will happen. That is not the case. Why? Because it contradicts the sutra. Because it says "the action of thinking" and "thought." Therefore, it is certain that it is not the action of affliction. If you do not want the affliction itself to be an action, then it contradicts the Sutra of Intentionally Thinking. In the sutra, "in the sutra is" appears extensively. Through that gateway, through the gateway of greed, etc., thinking enters, therefore greed, etc., those are shown as thinking, otherwise it would contradict the sutra. The Vaibhashikas say: Because it is a collection of mental actions, they are called this, just as showing leakage to what should be abandoned and eliminated. "Reproach" means being reproached by the noble ones.
Tibetan
ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བཟློག་པ་ལེགས་པར་སྤྱད་པ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ལུས་དང་ངག་གིས་ལས་དགེ་བ་སྦྱོར་བ་དང་དངོས་དང་མཇུག་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། དགེ་བའི་ལས་སེམས་དང༌། །བརྣབ་སེམས་དང༌། གནོད་སེམས་དང༌། ལོག་པར་ལྟ་བ་དག་ལ་སོགས་པ་གང་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཉེས་པར་སྤྱད་པ་ལས་བཟློག་པའི་སྒོ་ནས་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་ལེགས་པར་སྤྱད་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཕ་རོལ་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་བསམ་པའི་རྩ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དགེ་བ་ཉིད་ཡིན་ལ། གཞན་ལ་གནོད་པར་བྱ་བའི་བསམ་པའི་རྩ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་ལྟ་བ་མི་དགེ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་ཆེ་ལོང་བསྡུས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཆེ་ལོ་ང་ནི་ཆེན་པོའོ། །ཅི་རིགས་པར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་པ་ནི། གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཡིན་པ་བསམ་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་མི་དགེ་བ་སྤྱད་པ་དག་ལས་དགེ་བ་དང༌། ལེགས་པར་སྤྱད་པ་ལས་མི་དགེ་བའོ་ཞེས་བྱ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བརྡེག་པ་དང་འཆིང་བ་དང་འདྲེན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །མྱོས་པར་འགྱུར་བ་ ལ་སོགས་པ་སྤོང་བ་དང༌། སྦྱིན་པ་དང་མཆོད་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་སྔ་མས་བརྡེག་པ་དང་འཆིང་བ་ལ་སོགས་པ་སྤང་བ་བསྡུའོ། །སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གཉིས་པས་ནི་ཁྲུས་བྱེད་པ་དང༌། ལུས་བསྐུད་པ་དང༌། སྔོན་དུ་ལྡང་བ་ལ་སོགས་པ་བསྡུའོ། །སྙན་པར་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདིར་ཡང་སོགས་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ཆོས་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པ་དག་བསྡུའོ། །ཡང་ཅི་འདིར་ལས་ཀྱི་ལམ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ནམ། དེ་སྟེ་གཉི་ག་ཡིན་ཞེ་ན། རེ་ཤིག་རང་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ནི། མི་དགེ་དྲུག་ནི་རྣམ་རིག་མིན་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱས་པར་འབྱུང་སྟེ། དངོས་ཀྱི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ལུང་བསྒོ་བའི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྦྱོར་བ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་དངོས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དུས་དེའི་ཚེ་ཤིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ཀྱི་དུས་མ་གཏོགས་པ་ཕྱིས་ཤིན་ནི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་སྦྱོར་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་ལས་ཀྱི་ལམ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པར་རིག་བྱེད་ལས་བླངས་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡང་དག་པར་བླངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་སེམས་ལ་རག
Chinese
是这样意义。所谓“回遮善妙行持”，即以身语行持善业，以及起始与结果。善业之心，贪心，害心，邪见等，凡是稍有这些，都是从恶行中回遮，以身语意行持善妙。所谓“是善之根本”，因为是利益他人的意念之根本，所以正确的见解本身就是善。因为是损害他人的意念之根本，所以（错误的）见解本身就是不善。所谓“从那之中略作归纳”，其中“大略”就是伟大的意思。之所以提到“恰如其分”，是为了考虑顺序如何，如果不是这样，就会变成从恶行中行善，从善妙行持中作恶了。所谓“其他烦恼者”，是指殴打、捆绑、牵引等等。所谓“戒除致醉之物等，布施与祭祀等”，前面一个“等”字，是概括了戒除殴打和捆绑等。第二个“等”字，是概括了沐浴、涂身、早起等等。所谓“柔和语等”，这里“等”字也概括了说法等等。再问，这里业道是表色法吗？还是非表色法？如果两者都是，那么，对于非作者来说，“不善六者非表色”会广为流传，因为没有实际的表色法。这里凡是劝说的表色法，都只是加行，而不是实际。所谓“那时极”，除了表色法的时候，之后极都是表色法的加行，所以业道只是非表色法。所谓“从正确认识中获得的戒律”，之所以提到“正确获得”，是为了区别于自性戒。