Tibetan
་ཞེས་བྱ་བའམ། ལས་དང་པོ་བ་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པ་བསྒོམ་པ་ནི་མ་བསྟན་ཏོ། །བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་བར་དུ་མཛད་པ་ལས་ཀྱང༌། དེ་ནས་ཞི་གནས་གྲུབ་ནས་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། འདི་སྙམ་དུ་བསམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཤེས་རབ་མཆོག་གི་བསམ་གཏན་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་བསྟན་ནས་བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་དེ་ལྟར་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ། དེ་ཁོ་ན་ལ་ཞུགས་པ། དེ་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བྱ་བ་བལྟ་བར་བྱ་བ་གཞན་མེད་པས་རྟོག་པ་དང། དཔྱོད་པ་དང་བྲལ་བ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་དང་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པ་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བསྒོམ་ཞིང་འདུག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེར་ཡང་སྤྲོས་པ་ཕྱོགས་གཅིག་བཅད་པ་ལ་བསྒོམ་པ་ཡང་གསུངས་ལ། ལས་དང་པོ་པ་ལ་མི་རྟོག་པར་བསྒོམ་པ་ཡང་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། ས་དང་པོ་པ་མེ་ལ་ཚེ་ཐུན་ཕྱེད་ལ་སོགས་པ་ལས་གནས་མི་ནུས་པ་ནི་མི་སྲིད་དོ། །བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་ཐ་མར་མཛད་པ་ལས་ཀྱང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་ནས་བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དབང་དུ་མཛད་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ཇི་སྲིད་དུ་མདུན་དུ་བཞུགས་པ་བཞིན་དུ་གསལ་བར་མཐོང་བར་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་དུ་བསམ་གཏན་བྱའོ། །དེ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུའི་གཟུགས་བརྙན་བྱོན་པ་འམ། བཞུད་པ་ལ་རྟོག་པས་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ནས། དེ་ནས་དེའི་དོན་ལ་བསྒོམ་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། ཡོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བའོ། །ཞེས་དཔྱད་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་ཅིང་བརྗོད་པ་མེད་པ་དང་གཅིག་ཏུ་གྱུར་བའི་ཡིད་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་བསྒོམ་ཞིང་ཇི་སྲིད་འདོད་པའི་བར་དུ་འདུག་པར་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པ་གསུངས་པ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་པའི་ཞི་གནས་གྲུབ་ནས་དེ་ཁོ་ན་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ནས་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། ཡང་དག་པ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་བརྟགས་ནས། དངོས་པོ་མཐའ་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་མཆོག་གི་བསམ་གཏན་པ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ནས། དེ་བསྒོམ་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། དེ་ལྟར་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་དེ་ཁོ་ན་ལ་ཞུགས་པས་བལྟ་བར་བྱ་བའམ། བརྟག་པར་བྱ་བ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་དཔྱོད་པ་མེད་ཅིང་བརྗོད་པ་མེད་པ་དང༌། ངང་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཡིད་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པས་མ
Chinese
或者说，没有教导最初的修行者什么也不分别地修行。而且在《修习次第中篇》中也说：从那以后，止观成就之后，应当修习胜观，应当这样想。从“称为智慧殊胜的禅定者”之间，讲说了思惟的智慧，在修习智慧的阶段，像那样对人与法无我，唯一进入那个境界，因为没有其他需要完全观察、观看的，所以没有分别和观察，与不可言说融为一体的心，自然而然地进入，因为没有显现的造作，所以在那个真如上非常清楚地修习而安住，等等。在那里也说了，断除一部分的戏论也是修行，对于最初的修行者不分别地修行也成立，因为最初的修行者不可能在火中安住半个时辰等等。而且在《修习次第下篇》中也说：安住在三摩地中，以思惟智慧的个别观察智慧为主导，如来身像显现如在面前，在那之前应当禅定。之后，对于如来身像出现或消失，以分别来修习胜观。等等。说了之后，从那以后，以修习那个意义为主导，与有等自性相分离。这样观察之后，以没有分别且不可言说融为一体的心，唯一修习那个，并且安住到想要的时间为止，等等。并且，瑜伽士的止观成就之后，为了证悟那个，从那以后应当修习胜观，对真实的个别观察称为胜观，从以智慧观察之后，因为不缘一切事物的自性，所以也是智慧殊胜的禅定者。这样说了之后，以修习那个为主导，像那样对人与法无我，因为唯一进入那个境界，没有其他需要观看或观察的，所以没有观察且不可言说，与一体的心自然而然地进入，没
English
Or, it has not been taught that the initial practitioner should meditate without any conceptualization. Moreover, in the "Middle Stages of Meditation," it is said: "From then on, after Śamatha is accomplished, one should practice Vipaśyanā, and one should think in this way." From "called the supreme wisdom meditator" in between, it speaks of the wisdom of thought, and in the stage of practicing wisdom, like that, the selflessness of person and dharma, only entering that state, because there is nothing else to fully examine and see, so there is no conceptualization and observation, the mind that merges with the unspeakable, naturally enters, because there is no manifest action, so in that very suchness, one should meditate and abide very clearly, and so on. There it is also said that cutting off a part of the elaboration is also meditation, and it is also established that the initial practitioner meditates without conceptualization, because it is impossible for the initial practitioner to be unable to stay in the fire for half an hour, and so on. Moreover, in the "Lower Stages of Meditation," it is said: "Abiding in Samādhi, with the individual observation wisdom of thinking wisdom as the main guide, the body of the Tathāgata appears as if it were in front, and one should meditate until then. After that, one should practice Vipaśyanā by contemplating the appearance or disappearance of the image of the Tathāgata's body." And so on. After saying that, from then on, taking the meaning of that as the main guide for meditation, it is separated from the nature of existence, and so on. After observing in this way, with a mind that is inseparable from non-conceptualization and unspeakable, one should only meditate on that, and abide until the desired time, and so on. And, after the Yogi's Śamatha is accomplished, in order to realize that, from then on, one should practice Vipaśyanā, the individual observation of the truth is called Vipaśyanā, from observing with wisdom, because the nature of all things is not perceived, so it is also the supreme wisdom meditator. After saying that, taking that as the main guide for meditation, like that, the selflessness of person and dharma, because only entering that state, there is nothing else to see or observe, so there is no observation and unspeakable, and the mind that merges with one's own nature naturally enters, no
Tibetan
ངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཁོ་ན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་ངེས་པར་གཟུང་ཞིང་འདུག་པར་བྱའོ། །དེར་གནས་ནས་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་མི་གཡེང་བར་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་ཞི་གནས་ལ་གནས་ནས། བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ལྷག་མཐོང་སོ་སོར་རྟོག་པ་དེས་གང་ཟག་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་དམིགས་ནས། དེའི་དོན་བསྒོམ་པའི་ཕྱིར་ཡང་མི་རྟོག་པར་ངེས་པར་གཟུང་དུ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཟུང་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྤྲོས་པ་ཕྱོགས་རེ་ལ་བསྒོམ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། ལས་དང་པོ་པ་རྟོག་པ་དང་ཚོལ་བ་ལས་མི་རྟོག་པའི་བསྒོམ་པ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞིང༌། །དེ་ཙམ་གྱིས་བདེན་པ་མཐོང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཤས་ཆེ་ཆུང་ལ་སོགས་པ་ཡང༌། ཡང་དང་ཡང་དུ་བཅོས་ལ། དེ་ལྟ་བུ་དེས་ཀྱང་ཆུ་ཚོད་གཅིག་ལ་སོགས་པ་ལས་གནས་མི་ནུས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་དང་པོ་པ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་བྲལ་བ་ཡང་མི་རྟོག་པ་བསྒོམ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བདུན་བརྒྱ་པ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་འཇམ་དཔལ་ཁྱོད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་མི་འཇུག་གམ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། འཇམ་དཔལ་གྱིས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་མི་འཇུག་ལགས་སོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བདག་སྔོན་ལས་དང་པོ་པའི་ཚེ་ན་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་གོ །ད་ལྟར་ནི་བདག་ཉིད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལགས་ པས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་མི་འཇུག་ལགས་སོ། །ཞེས་དཔེ་དང་བཅས་ནས་གསུངས་སོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ལས། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བསམ་པ་ལས་འདས་པའོ། །བསམ་པ་ལས་འདས་པ་ནི་བསམ་དུ་མེད་པའོ། །ཞེས་སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་ལས་གསུངས་སོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་འཇུག་པའི་གཟུངས་ལས་ཀྱང༌། མཚན་མ་སྤོང་བའི་ཐབས་ཀྱི་སྐབས་སུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས། གང་རྣམ་པར་མ་བརྟགས་པ་དེ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་དབྱིངས་སོ། །ཞེས་དཔྱོད་ན་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་དཔྱོད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྟོན་མུན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅིག་ཅར་འཇུག་ཅེས་བྱ་སྟེ། གང་ཅིག་ཅར་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཆོས་ཉིད་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ལེགས་པར་རྟོག་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་སྤངས་ནས་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པར་བསྒོམ་པ་ཙམ་བྱེད་པ་ཡིན་པར་སློབ་དཔོན་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལས་བསྟན་ཏོ། །ཐབས་མི་སྟོན
Chinese
由于没有明显的造作，所以瑜伽士应当仅仅抓住并安住于非常清晰的状态。安住于此，也应当使心续不散乱。如是等等，也应安住于止观，以思维的智慧，不缘取人与一切法，以别别思择的胜观，为了修习其义，也以无有可执取的方式执取无分别，也就是说，也不是修习于戏论的某个方面，也不是初学者没有从分别和寻求中解脱出来的无分别修习，仅仅如此也不是见到真谛，对于份额大小等等，也一再地进行调整，为了显示像这样的人也不能安住超过一个小时等等。初学者断绝一切戏论也不是修习无分别，如《七百般若波罗蜜多经》中说：“如来对文殊菩萨说：‘文殊，你不入于不可思议的等持吗？’”文殊菩萨回答说：‘世尊，我不入于不可思议的等持。’‘那是因为什么呢？’‘世尊，我以前是初学者的时候，入于不可思议的等持。现在我本身就是不可思议的，所以不入于不可思议的等持。’”如是举例说明。不可思议的，在它的解释中说：“不可思议，是指超越思维。超越思维是指不可思议。”如是是从断绝戏论中说的。在《入无分别陀罗尼经》中也说，在舍弃相的方便的章节中说：“以一切分别，凡是没有分别的，那就是无分别的自性。”意思是说，即使是观察，也是观察分别。所谓“顿闷”，意思是说“一下子进入”，所谓“一下子进入”，是指舍弃了以别别思择的智慧来善加观察法性一切戏论和断绝，仅仅是不作任何分别地进行修习，这是莲花戒论师所开示的。不示方便。
English
Because there is no obvious fabrication, the yogi should only grasp and abide in a very clear state. Abiding in this, one should also keep the mind stream from being distracted. Like this and so on, one should also abide in shamatha-vipassana, with the wisdom of thought, not focusing on people and all dharmas, with the distinct discernment of vipassana, in order to practice its meaning, also grasp non-conceptuality in a way that there is nothing to grasp, that is to say, it is not practicing on some aspect of elaboration, nor is it that beginners do not have non-conceptual practice that is liberated from discrimination and seeking, and just that is not seeing the truth, for the size of the share and so on, also adjust again and again, in order to show that such a person cannot abide for more than an hour or so. A beginner cutting off all elaboration is also not practicing non-conceptuality, as it says in the "Seven Hundred Prajnaparamita Sutra": "The Tathagata said to Manjushri: 'Manjushri, do you not enter the inconceivable samadhi?'" Manjushri replied: 'World Honored One, I do not enter the inconceivable samadhi.' 'Why is that?' 'World Honored One, when I was a beginner before, I entered the inconceivable samadhi. Now I myself am inconceivable, so I do not enter the inconceivable samadhi.'" As such, it is illustrated with examples. Inconceivable, in its explanation it says: "Inconceivable, refers to transcending thought. Transcending thought refers to being unthinkable." As such, it is said from cutting off elaboration. In the "Entering Non-Discrimination Dharani Sutra" it also says, in the chapter on the means of abandoning signs, it says: "With all discriminations, whatever is not discriminated, that is the nature of non-discrimination." It means that even if it is observation, it is observing discrimination. The so-called "stunned," means "entering all at once," the so-called "entering all at once," refers to abandoning and cutting off the wisdom of distinct discernment to carefully observe the nature of all elaborations of dharma, and only practicing without making any discriminations, this is what the teacher Kamalashila taught. Does not show the means.