Tibetan
་ཐ་དད་པའི་རྟག་པ་གཅིག་པུ་མེད་པས་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཅི་སྟེ་བདག་རྟག་པ་གཅིག་པུ་དེ་ཁོ་ན་ཕུང་པོ་ལྔ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ན་ནི་ཕུང་པོ་བཞིན་དུ་སྐད་ཅིག་པར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་ཕུང་པོ་ཡང་བདག་བཞིན་དུ་རྟག་པར་འགྱུར་རོ། །ཕུང་པོ་བཞིན་དུ་ཐ་དད་དུ་མར་འགྱུར་བས། གཅིག་པུ་མི་རུང་བའི་སྐྱོན་དུ་ཡང་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་དོ། །ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་མདོར་བསྡུ་ན་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་དང༌། གཟུགས་ཡོད་པ་དང་གཟུགས་མེད་པའོ། །འདི་ རྣམས་ཀྱང་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དུ་མ་གྲུབ་པས་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ། ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། གཟུགས་རྣམས་དངོས་པོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ན་ནི་གཅིག་པུ་ལ་ཆ་མེད་པའི་ཕྱིར། མཐོང་བ་དང་མ་མཐོང་བ་དང་ཟིན་པ་དང་མ་ཟིན་པ་དང༌། གཡོགས་པ་དང་མ་གཡོགས་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེ་བྲག་ཀྱང་མེད་ཅིང༌། གོམ་པ་གཅིག་གིས་ཀྱང་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་སོན་པའི་རིགས་སོ། །ཅི་སྟེ་ཆ་ཤས་ཡོད་པར་འདོད་ན་ནི་ཆ་ཤས་ཀྱིས་བཤིག་ན་དངོས་པོ་གཅིག་ཏུ་མི་འགྲུབ་པོ། །རྡུལ་ཕྲ་མོ་ཆ་མེད་པ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བར་ཡང༌། ཇི་ཙམ་དུ་རྡུལ་ཕྲ་མོ་ཡོད་པ་དེ་ཙམ་དུ་ལུས་ཡོད་དེ། རང་གི་ཡུལ་དུ་གཞན་འབྱུང་བའི་གོ་མི་འབྱེད་པས་ཆ་ཤས་ཡོད་དེ་གཅིག་ཏུ་མི་འགྲུབ་པོ། །གཅིག་མི་འགྲུབ་ན་དེ་བསགས་པའི་དུས་ཡང་མེད་དེ། དེ་ལྟར་དེ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བས་དངོས་པོ་མེད་དོ། །གཟུགས་མེད་པ་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱང་གཅིག་ན་ནི་རང་བཞིན་མི་འགྱུར་བས། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་མང་པོ་ཡང་འགྱུར་དུ་མི་རུང་ལ། སྐད་ཅིག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྐད་ཅིག་གཅིག་པུར་འགྱུར་ཏེ། དུས་གསུམ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྐད་ཅིག་གཅིག་ཏུ་ཟད་པར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཆ་ཡོད་པར་འདོད་ན་ནི་སྐད་ཅིག་གི་ཆས་བཤིག་ན་དོན་དམ་པར་དངོས་པོར་མི་འགྲུབ་སྟེ། དེ་ལྟར་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་ངོ༌། །གཅིག་མ་གྲུབ་པས་དུ་མར་ཡང་མི་འགྲུབ་སྟེ། དེ་གཉི་གའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བས་དངོས་པོ་མེད་དོ། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་བྱས་ཐམས་ཅད་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། གང་དག་བདག་ཉིད་གྲུབ་པ་མེད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་ནས་འབྱུང་བ་དེ་དག་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་རང་བཞིན་མེད་དོ། །འདུས་མ་བྱས་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་དངོས་པོ་ཡོད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་གཅིག་ཏུ་དུ་མའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་བས་སྐྱོན་བཟློག་པར་དཀའ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དུ་མ་གྲུབ་སྟེ། དངོས་པོ་མེད་པས་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །མཚན་ཉིད་གསུམ་ནི་ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་ཀུན་བརྟགས་ པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དམ། བྱེ་བྲག་ཏུ་མིང་གི་བརྡར་བཏགས་པ་སྟེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་རང་བཞིན་མེད་པ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་སྣང་བ་ལ། དངོས་པོ་སྣ་ཚོགས་སུ་མངོན་པར་ཞེན་ནས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་ནན་གྱིས་བཏགས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་གཟུགས། ཚོར་བ། འདུ་ཤེས། འདུ་བྱེད། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །བྱེ་བྲག་ནི་གཟུགས་རྟག་གོ །གཟུགས་མི་རྟག་གོ །གཟུགས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའོ། །གཟུགས་རྣམ་པར་བྱང་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གཞན་གྱི་དབང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་རང་མི་འབྱུང་གི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གཞན་གྱི་དབང་གིས་འབྱུང་བས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཏེ། ཕྱི་ནང་གི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ལ་བྱ་མོད་ཀྱི། དངོས་སུ་ན་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་སྔ་མ་སྔ་མ་ལ་བརྟེན་ཏེ་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་འབྱུང་བ་ལ་བྱའོ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་དང་ལམ་མོ། །དེ་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་འདུས་མ་བྱས་པ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ་སྟེ་ལམ་གྱི་དམིགས་པའོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་དྲི་མ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་གནས་གྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་དེ། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམ་པར་དག་ནས་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དང་བྲལ་བ་འདུས་བྱས་ཀྱི་གནོད་པ་མེད་པ་སྟེ། ལམ་གྱིས་ཐོབ་པར་བྱ་བའོ། །འདི་གཉིས་ནི་འདུས་མ་བྱས་པ་སྟེ། མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་འགྱུར་བ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ལམ་ནི་འདུས་བྱས་ཏེ་དེས་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །མདོར་ན་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སྟོབས་དང༌། ཡང་དག་པར་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་རྟོགས་པ་གོམས་པར་བྱས་པ་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པས་ཀྱང༌། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་དུ་ཡང་དག་པར་འགྲུབ་པའོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་
Chinese
由于没有各异的常一之我，所以称补特伽罗为人无我。如果常一之我不是五蕴之外的，那么就和五蕴一样是刹那性的。或者五蕴也和“我”一样变成常法。像五蕴一样变成各异的众多，也会变成不容许是“一”的过失。这样一来，补特伽罗就是无我的。什么是法无我呢？所谓的“法”，就是蕴、界、处等。这些如果简要归纳，就是有为法和无为法，以及有色法和无色法。这些也因为没有成立为一和多的自性，所以是无自性的。怎么样呢？如果色法变成一个事物，因为唯一而没有分，也就没有可见与不可见、可触与不可触、遮蔽与不遮蔽等的差别，而且一步就能到达所有方向。如果认为有分，用分来分析，就不能成立为一个事物。如果说有不可分的微尘，有多少微尘，就有多少身体。因为在自己的境中，不容许其他产生，所以是有分的，不能成立为一。如果不能成立为一，那么积聚它的时间也没有。这样一来，由于远离了一和多的自性，所以没有事物。无色法，心和心所，如果是一个，因为自性不变，善和不善等多种相也不可能改变，所有刹那也变成一个刹那，所有三时也耗尽在一个刹那中。如果认为有分，用刹那的分来分析，就不能真实成立为事物，这样一来，就不能成为一。因为不能成立为一，也就不能成立为多，由于远离了一和多的自性，所以没有事物。另一方面，所有有为法都是缘起法，凡是那些没有自性成立，依赖因和缘而产生的，就像幻象一样，所以没有自性。对于无为法，虚空等，如果是有事物存在，就会变成一或多的自性，产生过失。
English
Since there is no single, permanent self that is distinct, it is said that persons are without self. If that single, permanent self were not other than the five aggregates, then it would be momentary like the aggregates. Or, the aggregates would become permanent like the self. Since they become many and distinct like the aggregates, it would also become the fault of not being permissible as one. Thus, persons are without self. What is the selflessness of phenomena like? The term "phenomena" refers to the aggregates, elements, and sense sources. These can be briefly summarized as conditioned and unconditioned, and form and formless. These, too, are without inherent existence because they do not exist as either one or many. How so? If forms become a single entity, since it is one and without parts, there would be no distinctions such as visible and invisible, tangible and intangible, obstructive and non-obstructive, and it would be possible to reach all directions with a single step. If it is asserted that it has parts, then when analyzed by its parts, it cannot be established as a single entity. Even if it is said that there are indivisible atoms, there would be as many bodies as there are atoms. Since it does not allow others to arise in its own sphere, it has parts and cannot be established as one. If it cannot be established as one, then there is no time for accumulating it. Thus, since it is devoid of the nature of both one and many, it is not an entity. If formless phenomena, such as mind and mental factors, were one, since their nature would not change, many aspects such as virtue and non-virtue could not change, and all moments would become a single moment, and all three times would be exhausted in a single moment. If it is asserted that it has parts, then when analyzed by the parts of a moment, it cannot be truly established as an entity, and thus it cannot be one. Since it cannot be established as one, it cannot be established as many either, and since it is devoid of the nature of both one and many, it is not an entity. In another way, all conditioned phenomena are dependently arisen. Those that arise depending on causes and conditions without being established by their own nature are like illusions, and therefore without inherent existence. For unconditioned phenomena, such as space, if they were entities, they would become either one or many, which would be a fault.
Chinese
将难以逆转。因此，一切法并非成立为一和多的自性。因为没有实体，所以称法为无我。三种自性是遍计所执性、依他起性和圆成实性。其中，遍计所执性是自性，或者具体地说是名称的假立。依赖于缘起而显现的无自性，如幻象一般，执着于显现的各种事物，强烈地假立能取和所取等法。其中，自性是色、受、想、行、识等。具体来说，色是常，色是无常，色是完全的烦恼，色是完全的清净等等。依他起性是指并非自身产生，而是依赖于其他因缘而产生的缘起之法。虽然可以应用于一切内外缘起，但实际上是指心和心所法依赖于前前而产生后后。圆成实性是指真如、涅槃和道。其中，真如是诸法的法性，无为法，远离能取和所取，是道的所缘。涅槃是指极其无垢的真如，是转依的自性。阿赖耶识完全清净，远离生灭，没有有为法的损害，是道所要获得的。这两者是无为法，因为不变化，所以称为不变化的圆成实性。道是有为法，因为通过它能够如实地证悟，所以称为不颠倒的圆成实性。总之，圆成实性是诸法的真如，菩萨们通过精进的力量和如理作意的力量能够证悟，并且通过串习证悟，也能圆满成就无上正等觉。缘起
English
It will become difficult to reverse. Therefore, all dharmas are not established as the nature of one and many. Because there is no entity, dharmas are called selfless. The three natures are the completely imputed nature, the dependent nature, and the thoroughly established nature. Among these, the completely imputed nature is the self-nature, or specifically, the imputation of names. Dependent arising, which appears as an illusion without self-nature, is the strong imputation of phenomena, including the apprehended and the apprehender, due to attachment to the various things that appear. Among these, self-nature is form, feeling, perception, formation, and consciousness, and so on. Specifically, form is permanent, form is impermanent, form is completely afflicted, form is completely purified, and so on. The dependent nature refers to the dharmas of dependent arising that do not arise on their own but arise due to other causes and conditions. Although it can be applied to all internal and external dependent arisings, it actually refers to the arising of later and later mental and mental phenomena in dependence on earlier and earlier ones. The thoroughly established nature refers to suchness, nirvana, and the path. Among these, suchness is the dharma-nature of all dharmas, the unconditioned, free from the apprehended and the apprehender, and is the object of the path. Nirvana refers to the nature of the transformation of the basis, which is extremely immaculate suchness. The alaya-consciousness is completely purified, free from birth and death, and without the harm of conditioned phenomena, and is to be attained by the path. These two are unconditioned; because they do not change, they are called the unchanging thoroughly established nature. The path is conditioned; because it is through it that one can truly realize, it is called the non-inverted thoroughly established nature. In short, the thoroughly established nature is the suchness of all dharmas, which bodhisattvas can realize through the power of diligence and the power of proper attention, and through familiarizing themselves with that realization, they can also perfectly accomplish unsurpassed complete enlightenment. Dependent arising