Tibetan
་པ་དང༌། ཞུགས་ནས་ཀྱང་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ན་སྙིང་པོ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་དེ། ཡལ་བར་མི་འདོར་བས་སེམས་སོ། །དེ་ལྟར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སྤོང་བ་དང༌། གཉེན་པོ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱིས་སེམས་པར་བྱེད་པ་ལ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཕན་ཡོན་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཡོད་དེ། ཐོག་མ་ཁོ་ནར་བསམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ གནས་རྣམས་སྤངས་ནས་ཆོས་རྣམས་བསམ་པ་རྩོམ་པར་བྱེད་ན་སེམས་རྨོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་གཡེང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །རྟག་ཏུ་སྦྱོར་བ་དང་གུས་པས་སྦྱོར་བས་རྒྱུན་དུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་དེ། ལྷོད་པར་མི་བྱེད་ན་སྔར་མ་རྟོགས་པའི་དོན་རྟོགས་ཤིང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་ལ། རྟོགས་པའི་དོན་ཡང་ཆུད་མི་ཟ་ཞིང་མི་གསལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །རིགས་པས་དཔྱད་པར་བྱ་བ་ལ་རིགས་པས་དཔྱོད་ཅིང་རིགས་པ་དང་འགལ་བར་མི་བྱེད་ན། རིགས་པས་བརྟགས་པའི་ཆོས་དེ་ལ་གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་པར་འགྱུར་རོ། །མོས་པར་བྱ་བ་ལ་མོས་པར་བྱེད་ཅིང༌། མོས་པས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གཏོང་བར་མི་བྱེད་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི། བདག་གི་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་དེ་དག་ཡིད་ཆེས་ཤིང་མི་སྤོང་བས་བདག་ཉིད་མ་སྨས་མ་ཉམས་པར་འགྱུར་ཞིང༌། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དོན་ལ་རྟོན་པར་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་འབྲུ་ལ་མི་རྟོན་ན། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །ནག་པོ་བསྟན་པའི་མདོ་སྡེ་ལ་མི་འཇུག །འདུལ་བ་ལ་མི་སྣང་བ་ཆོས་ཉིད་དང་འགལ་བ་དང༌། ཆེན་པོ་བསྟན་པའི་མདོ་སྡེ་ལ་འཇུག །འདུལ་བ་ལ་སྣང༌། ཆོས་ཉིད་དང་མི་འགལ་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་ན། དེ་ཁོ་ནའི་དོན་ལས་སུས་ཀྱང་བསྐྱོད་པའམ། བསྒུལ་བར་མི་ནུས་པར་འགྱུར་རོ། །ཐོག་མར་འཇུག་པ་ནས་ཀྱང་སེམས་པ་ལ་འཇུག་ཅིང་སྐབས་མ་ཡིན་པ་མི་འཇུག་པ་ན་བཟོད་པ་སྔོན་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཞུགས་ནས་ཀྱང་ཡང་དང་ཡང་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་སྙིང་པོ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་དེ། ཡལ་བར་མི་འདོར་བར་སེམས་ན་སྒོམ་པ་ལ་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་འོག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་སྤྱད་པ་བཅུ་པས་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ནི། བསམ་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ནས་བསྒོམ་པའི་རྣམ་པས་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱེད་ན་ཞི་གནས་དང༌། ལྷག་མཐོང་དང༌། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ལ་གོམས་པ་དང༌། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་སྒོམ་པར་བྱེད་དེ། དེ་ལ་ཞི་གནས་གང་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ བསམ་པ་རྣམ་པ་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་ཤིན་ཏུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དངོས་པོ་ཙམ་དང༌། དོན་ཙམ་གྱི་དམིགས་པ་ལ་སེམས་ངེས་པར་གཏད་ནས་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དང༌། སེམས་ཡོངས་སུ་གཡེང་བ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་འདུ་ཤེས་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་མོས་པ་ན། ནང་གི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མཚན་མ་རྣམས་ལ་སེམས་གནས་པ་དགུ་དང༌། སྟོབས་དྲུག་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བཞིས་འཇུག་པའོ། །ལྷག་མཐོང་གང་ཞེ་ན། ཞི་གནས་ཡོངས་སུ་བསྒོམ་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་བསམས་པའི་ཆོས་དེ་དག་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་བཞི་དང༌། གཞི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དྲུག་ལ་དམིགས་པ་དང༌། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བཞིས་འཇུག་པའོ། །ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ལ་གོམས་པ་གང་ཞེ་ན། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ལ་རྟག་ཏུ་སྦྱོར་ཞིང་གུས་པར་སྦྱོར་བའོ། །ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་གང་ཞེ་ན། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གི་མཚན་མ་དེ་དག་གཉིས་ལས་སེམས་མི་གཡོ་བ་ལ་རང་གི་ངང་གིས་མངོན་པར་འདུ་བ་མེད་པར་འཇུག་ཅིང་གནས་པ་དང༌། སྡུད་ཅིང་མི་འཕྲོ་བ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ལ་གོམས་པར་བྱེད་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ལ་མངོན་པར་དགའ་བར་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ལ་གོམས་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ཞི་གནས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་ལུས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་དང༌། སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་པ་ཆེ་བ་དང༌། འཕེལ་བ་དང༌། རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་ལྷག་མཐོང་ཡོངས་སུ་དག་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་ཤེས་པ་དང༌། མཐོང་བ་ཆེ་བ་དང༌། འཕེལ་བ་དང༌། རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ། །བསྒོམ་པའི་བྱ་བ་ནི་འདིར་ཟད་དེ། རྟེན་ལ་ཡོད་པའི་གནས་ངན་ལེན་བསལ་བར་བྱ་བ་དང༌། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཤེས་པ་དང༌། མཐོང་བ་རྣམ་པར་དག་པར་བྱ་བ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བསྒོམ་པ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་འདིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ ཁམས་བརྟས་པས་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པའི་འོག་ཏུ་མོས་པས་སྤྱད་པའི་ས་ལ་ཆོས་སྤྱོད་པ་བཅུའི་རིམ་གྱིས་ཤེས་རབ་རྣམ་པ་གསུམ་སྐྱེས་པ་ནི། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ
Chinese
并且，进入之后也再三地作意，因此能获得精华。因为不舍弃而忆念。像这样，以八种方式思维舍弃不顺品和作意对治品，有次第地具有八种利益。首先，舍弃不应思维之处，开始思维法，心就不会愚昧和散乱。恒常地修习和以恭敬修习，就能持续修习。如果不懈怠，就能了悟先前未了悟之义，并且通达。对于已了悟之义，也不会忘失和不清晰。对于应以理智分析之处，以理智分析，不与理智相违，那么，以理智分析的法，就不会依赖他人。对于应信解之处，就信解，不舍弃以信解作意，那是如来行境，不是我的智慧行境。由于信解和不舍弃这些法，自身就不会被轻毁和衰损，并且没有过失。依靠意义，不依靠词句，就能随顺诸佛世尊的一切密意而说。不进入黑品教法之经部，不轻视违背法性的律藏；进入白品教法之经部，重视不违背法性的律藏，如实了知，那么，任何人也不能从那唯一的意义上动摇或撼动。从最初进入时，也进入思维，不进入不应进入之处，就能获得先前未获得的忍。进入之后也再三地作意，因此能获得精华。如果忆念而不舍弃，就能随顺禅修。在那之后，以菩萨的十种行法修习，产生从修习中产生的智慧，就是圆满了那八种思维，以修习的方式随顺，就能生起止观、串习止观、以及对止观的欢喜。
English
And, having entered, one repeatedly applies the mind, thereby attaining the essence. Because of not abandoning, it is mindfulness. Thus, by thinking in eight ways, abandoning unfavorable aspects and applying antidotes, one sequentially possesses eight benefits. First, by abandoning places where one should not think and beginning to think about the Dharma, the mind will not become dull or distracted. By constantly practicing and practicing with reverence, one can continuously practice. If one is not lax, one will realize the meaning not previously understood and comprehend it. For the meaning already understood, it will not be forgotten or unclear. For what should be analyzed with reason, analyze with reason and do not contradict reason, then, the Dharma analyzed with reason will not depend on others. For what should be believed, believe, and do not abandon applying the mind with belief, that is the realm of the Tathagatas, not the realm of my wisdom. Because of believing and not abandoning these Dharmas, oneself will not be disparaged or diminished, and there will be no faults. Relying on the meaning, not relying on the words, one will follow all the intentions spoken by the Buddhas, the Bhagavat. Do not enter the Sutras of the Black Teachings, do not disregard the Vinaya that contradicts the Dharma; enter the Sutras of the White Teachings, value the Vinaya that does not contradict the Dharma, and truly know as it is, then, no one can shake or move one from that sole meaning. From the very beginning of entering, enter into thinking and do not enter where one should not enter, then one will obtain the patience not previously obtained. Having entered, one repeatedly applies the mind, thereby attaining the essence. If one remembers without abandoning, one will follow meditation. After that, cultivating the ten practices of a Bodhisattva, generating the wisdom arising from cultivation, is to perfect those eight kinds of thinking, following in the manner of cultivation, then one can generate shamatha and vipassana, familiarity with shamatha and vipassana, and joy in shamatha and vipassana.
Chinese
那么，什么是止呢？菩萨因为那八种思惟非常圆满的缘故，对于不可言说的仅仅是事物和仅仅是意义的对境，心确定地安住，远离一切戏论，并且以远离一切心完全散乱的作意，对于一切对境生起信乐时，内在的等持相上，以九种心住、六种力、四种作意而趣入。什么是胜观呢？以完全修习止的作意，如其所思之法的自相作意的四种智慧行相，以及缘于六种善巧辨别处，以四种作意而趣入。什么是串习止和胜观呢？就是恒常修习并且恭敬修习止和胜观。什么是止和胜观的现前欢喜呢？就是从止和胜观的那些相上，心不摇动，自然而然地不加功用而趣入和安住，以及收摄而不散乱。因此，菩萨如何如何串习止和胜观，就如何如何安住于止和胜观的现前欢喜。如何如何串习止和胜观，就如何如何止和胜观完全清净。如何如何止完全清净，就如何如何身体极度调柔，以及心极度调柔、增长和广大。如何如何胜观完全清净，就如何如何智慧和见解广大、增长和广大。这里的修习之事已经穷尽，就是应当遣除依处上的恶趣，以及对于一切所知生起智慧，并且使见解完全清净，菩萨的一切修道也由这四种修习而成办。如此，菩萨 界增盛，在真实成就与解脱分相应的善根之后，于以信解行地的以信行持的地上，以十法行之次第生起三种智慧，即是与决择分相应的善根。
English
So, what is quiescence? Because the eight thoughts of a Bodhisattva are extremely complete, with respect to the object of what is inexpressible, merely things and merely meanings, the mind is fixed and dwells, separated from all elaborations, and by attending with the perception of being separated from all mental distractions, when faith arises towards all objects, then with respect to the internal signs of samadhi, one enters with the nine mental abidings, the six powers, and the four mental engagements. What is insight? With the mental engagement of completely meditating on quiescence, the four wisdom practices of attending to the characteristics of those very dharmas as they were thought, and focusing on the six skillful distinctions of the basis, one enters with the four mental engagements. What is familiarizing oneself with quiescence and insight? It is constantly engaging with and respectfully engaging with quiescence and insight. What is the manifest joy in quiescence and insight? It is when the mind, from those signs of quiescence and insight, does not waver, and spontaneously, without effort, enters and abides, and is gathered and not scattered. Therefore, however a Bodhisattva familiarizes themselves with quiescence and insight, so too will they abide in the manifest joy of quiescence and insight. However they familiarize themselves with quiescence and insight, so too will quiescence and insight become completely purified. However quiescence becomes completely purified, so too will the body become extremely pliant, and the mind will become extremely pliant, great, increasing, and vast. However insight becomes completely purified, so too will knowledge and vision become great, increasing, and vast. The activity of meditation is exhausted here, which is to eliminate the bad states of existence that are on the support, and to generate knowledge of all that is knowable, and to completely purify vision; all of the Bodhisattva's path of meditation will be accomplished by these four meditations. Thus, a Bodhisattva, with the realm increased, after truly accomplishing the roots of virtue that are in accordance with the part of liberation, on the ground of practice with faith, in the order of the ten practices of Dharma, the arising of the three kinds of wisdom is the root of virtue that is in accordance with the part of ascertainment.