Tibetan
ར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་རྒྱུ་དེས་སྒྲ་བརྒྱུད་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཇུག་པར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ལྷས་བྱིན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ཡུལ་བར་ནྡྷ་སྟོན་ན་དེ་ནི་བརྒྱུད་པ་སྟེ། སྒྲ་དེས་ནི་ལྷས་བྱིན་མེད་པ་ཙམ་མི་སྟོན་ལ། དེས་ཡུལ་བ་རནྡྷ་གོ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་དེ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོན་པར་འགྱུར་བ་ནི། འདི་ལྟར་རྟོག་པ་ཟློག་པ་ཙམ་མ་ཡིན་པར་ངོ་བོ་གཅིག་སྟོན་པར་བྱེད་ན་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད་ཀྱང་རུང༌། དངོས་པོ་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོན་པར་བྱེད་ཀྱང་རུང་སྟེ། ཆོས་རྣམས་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྨྲ་བ་པོ་རང་ཉིད་ཀྱི་འདོད་པ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་སྨྲ་བ་ཐམས་ཅད་དངོས་སུ་གཞན་ལ་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཡང་དེ་འབའ་ཞིག་སྒྲུབ་པར་མི་བྱེད་ན་བརྒྱུད་པས་རང་གི་དོན་ ཀྱང་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རང་གི་འདོད་པ་ཡང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་དོན་མི་ཟའོ། །རྒྱུ་དེས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འདོད་པའི་དུས་ན་མ་ཡིན་པར་དགག་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཡང་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དོན་གང་ཡིན་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ན་སྒྲ་དེ་དོན་དེ་ཉིད་ལྡོག་པར་བྱེད་པས་དེ་འདོད་པའི་དུས་ན་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་མེད་པར་དགག་པ་དང༌། མ་ཡིན་པར་དགག་པའི་བྱེ་བྲག་དེ་དག་གི་རྩ་བ་མེད་པར་དགག་པ་ཡོད་པ་ནི་མི་བསྒྲུབ་པ་དང༌། མ་ཡིན་པར་དགག་པ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ལ། ཡོད་པ་མི་སྒྲུབ་པ་ཉིད་དང་ཡིན་པ་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མི་ཤེས་པས་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་དག །སྨྲ་བ་གང་གི་བློ་ལ་གནས། །དེ་ནི་བྱེ་བྲག་གཉིས་ཀྱི་རྒྱུ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྨྲ་བ་པོ་གང་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པ་ལ་འདོད་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་གང་ཞིག་གཞན་གྱིས་གོ་བར་འདོད་པས་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་འཕངས་པའི་ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་དོན་གྱི་སྤྱི་དང༌། དེ་བརྗོད་པའི་སྒྲའི་སྤྱི་ཤེས་པ་གཅིག་གི་ཡུལ་དུ་མཚུངས་པ་མིང་དང་མིང་ཅན་འབྲེལ་པར་ནུས་ཤིང་སྒྲ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དེ་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྒྲའི་རྒྱུ་དེ་སྙེད་ཡིན་ན་འདིར་སྨྲ་བ་བོའི་བློ་ལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་བྱེ་བྲག་ཡོད་པ་ཁོ་ན་རྒྱུར་སྨོས་ཤེ་ན། དེ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་བསྟན་པར་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་གླིང་བུ་ལས་བྱུང་བའི་སྒྲ་ལ་གླིང་བུའི་སྒྲ་ཞེས་བརྗོད་པ་དག་དེའི་རྒྱུ་ལག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཡིན་མོད་ཀྱི། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་སྒོ་ནས་བོད་པར་རིགས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་གཅིག་གི་ཡུལ་དུ་མཚུངས་པའི་སྒྲ་དང་དོན་གྱི་སྤྱི་སྐྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་སྒྲ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པས་དེ་མི་བརྗོད་ཀྱི། ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་བྱེ་བྲག་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པས་དེ་བརྗོད་པར་རིགས་སོ། །གཞན་ཡང་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་བྱེ་བྲག་ནི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྒྲ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ལ་རང་དབང་ཐོབ་པ་ནི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་གིས་འདི་སྙམ་དུ་མེད་པ་ཙམ་དུ་གོ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡོད་ན་དེའི་དུས་ཉིད་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པ་ལ་གང་མེད་ཅེས་བརྗོད་པའི་སྒྲ་དང་མཐུན་པའི་ཚོགས་པ་ རྣམས་འབྱུང་སྟེ། དཔེར་ན་རྡོ་ཁབ་ལེན་ཡོད་པའི་དུས་ན་དེ་ལ་བརྟེན་ཏེ་ལྕགས་གཡོ་བར་འགྱུར་བ་བཞིན་དུ་སྐུལ་བའི་བྱེད་པ་པོ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡོད་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུན་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་རྟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པ་ལ་སྒྲ་དང་དོན་གྱི་སྤྱིའི་རྣམ་པ་སྣང་བ་འབྱུང་སྟེ། སྣང་བ་དེ་ཡང་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཇི་ལྟར་འཕངས་པ་དེ་ལྟར་འབྱུང་བ་དཔེར་ན་རྡོ་ཁབ་ལེན་གང་དུ་གཡོ་བ་དང༌། ཇི་ལྟར་གཡོ་བ་དེ་ལྟར་ལྕགས་གཡོ་བ་བཞིན་ནོ། །ཤེས་པ་གཡོ་བ་ཡང་རང་རང་གི་སྣང་བ་ལ་གཡོ་བ་དང༌། སྣང་བ་ཡང་འདྲ་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་དེ་དག་ཚོགས་ན་བརྗོད་པ་འབྱུང་ལ། ཚོགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་རག་ལས་པས་འདིར་དེ་ཁོ་ནའི་བྱེ་བྲག་གི་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་དུ་སྨོས་སོ། །ད་ནི་དགག་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་གི་རྩ་བ་ཡོད་པ་མི་སྒྲུབ་པ་དང༌། ཡིན་པ་སྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་བྱེ་བྲག་ཡིན་པར་བསྟན་པ་དེ་ལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་བྱེ་བྲག་གཉིས་གང་ཡིན་པ་མི་ཤེས་པས་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་བྱེ་བྲག་ནི། །འབྱུང་བའི་དུས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ། །ཤེས་སྨོས་ཏེ། འདི་ལྟར་མ་རྟོགས་པ་དང༌། ལོག་པར་རྟོགས་པ་དང༌། སོམ་ཉི་ཟ་བ་བསལ་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཡོད་པ་དང་ཡིན་པ་སྒྲུབ་པ་དང་མི་སྒྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་བྱེ་བྲག་ཉིད། །གང་གིས་ཕྱེ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། །དེ་ནི་ཡུལ་གྱིས་ཕྱེ་བ་སྟེ། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཡུལ་གྱི་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱས་སོ་ཞེའོ། །ཡུལ་གང་ཞེ་ན། དགོས་པ་བརྗོད་པ་
Chinese
亦复转变。又，彼因由声音传递的方式而转，譬如以“天授非有”之声，显示乡村巴热那，彼乃传递也。彼声非仅显示天授非有，而是令其领会乡村巴热那之故。彼因转变成为诸法之唯独性，如是，若非仅是遣除分别，而是令显示本体唯一，则显示事物之彼唯独性亦可，显示事物非有之彼唯独性亦可，是故转变成为诸法之彼唯独性。彼因自身令语者自身之意愿成就，如是，一切言说虽是直接令他者领会，然若非仅是成办彼，而是以传递的方式亦为自身之义，是故亦成办自身之意愿，于义无损也。彼因于欲领会诸法之义之时，亦转变成为非有之遮破生起，如是，于显示何义之时，彼声令彼义返还，故于欲求之时生起。如是，非有之遮破与非是之遮破之差别，彼等之根本，非有之遮破是有者，乃是不成立与非是之遮破，是成立有之自性，于显示之时，以非成立有之自性与成立有之自性之因不了解之故，为显示彼， 意念之差别。 于何语之智安住。 彼乃二种差别之因。 如是说，语者为何之分别与具有之识，于欲求之境，何者为他者所领会之故，以意念所抛弃之意之境所作之义之总相，与彼所言说之声之总相，于一识之境相同，名与名之所依能连结，且为生声之自性者，彼乃因也。若彼声之因如是，则此处语者之智，唯有于意念之差别为因而言说耶？彼乃非共同之故，彼是应显示之理，如是，如笛子所生之声，称作笛子之声等，彼等之衰……
English
It also transforms. Furthermore, that cause transforms by means of transmitting sound, for example, when the sound "Devadatta is not here" indicates the village of Barana, that is transmission. That sound does not merely indicate that Devadatta is not here, but it causes one to understand the village of Barana. That cause transforms into showing the very nature of phenomena, such that if it is not merely eliminating conceptualization, but causes one to show the oneness of essence, then it may show the very nature of things, or it may show the very nature of non-things, thus it transforms into showing the very nature of phenomena. That cause itself causes the speaker's own intention to be accomplished, such that although all speech directly causes others to understand, if it does not merely accomplish that, but also serves one's own purpose through transmission, therefore it also accomplishes one's own intention without harming the meaning. That cause also transforms into the arising of negation when one desires to understand the meaning of phenomena, such that when one shows what the meaning is, that sound causes that meaning to revert, therefore it arises when one desires it. Thus, the difference between negating non-existence and negating non-being, the root of those differences, the negation of non-existence is that which exists, which is the non-establishment and the negation of non-being, is the nature of establishing existence, when showing, because one does not understand the cause of the nature of not establishing existence and the nature of establishing existence, therefore, to show that, The distinction of attention. In whose mind does speech abide? That is the cause of the two distinctions. Thus it is said, whatever the speaker's discriminating and possessing consciousness, in the desired object, whatever is made the object of the mind thrown by attention because it is understood by others, the generality of the meaning, and the generality of the sound spoken of it, are the same in the object of one consciousness, the name and the basis of the name are able to connect, and that which is the nature of producing sound, that is the cause. If the cause of that sound is such, then here, does the speaker's mind only speak of the distinction of attention as the cause? That is because it is uncommon, it is reasonable to show that, thus, like the sound produced from a flute, called the sound of a flute, etc., their decay...
Chinese
虽然也有瑜伽行者等，但从不共的角度来说，藏人以同样的方式，在一个所知境中，具有能产生共同的语音和意义的自性，是一切语音的因，所以不应说它。而作意的差别是特殊性的因，所以应该说它。此外，作意的差别是因的主要因素，因为它是作者。因为能够自主产生语音的是作意。如果有人作意认为应该仅仅理解为不存在，那么在那时，与具有分别的意识相符的，被称为“无”的语音的集合就会产生。例如，当有磁铁时，依靠它，铁就会移动。同样，如果有推动的作者——作意，那么依靠遍计识的相续，就会在具有常识的意识中，显现语音和意义的共同相。而且，这种显现也随着作意的引导而产生，例如磁铁移动的方向和方式，铁也会随之移动。意识的移动也随着各自的显现而移动，而且显现也具有相似的自性，所以当它们聚集时，就会产生表达。因为聚集依赖于作意，所以这里只说了它是差别的因的自性。现在，为了显示两种否定的差别之根本，即不成立存在和成立存在的因是作意的差别，因为不知道两种作意的差别是什么，所以为了显示它：作意的差别，应该通过产生的时间来了解。说了“了解”，是为了消除不理解、错误理解和犹豫不定。作意认为应该消除不理解、错误理解和犹豫不定，以及作意认为应该理解诸法的真实性，这两种作意会导致成立存在和不成立存在。为了显示以什么来区分作意的差别，说了“那是由所缘来区分的”。也就是说，是由所缘的差别来区分的。什么是所缘呢？就是说必要。
English
Although there are also Yogis and others, from an uncommon perspective, Tibetans, in the same way, within a single object of knowledge, possess the nature of generating common sounds and meanings, being the cause of all sounds, so it should not be spoken of. However, the difference in attention is the cause of particularity, so it should be spoken of. Furthermore, the difference in attention is the main factor of the cause, because it is the agent. Because the ability to independently generate sounds is attention. If someone attends to the thought that it should be understood merely as non-existent, then at that time, a collection of sounds that corresponds to the term "non-existent" will arise in the consciousness that possesses conceptualization. For example, when there is a magnet, relying on it, iron will move. Similarly, if there is the agent of motivation—attention—then relying on the continuum of consciousness, the appearance of the common aspect of sound and meaning will arise in the consciousness that possesses permanence. Moreover, this appearance also arises according to how attention directs it, just as the direction and manner in which the magnet moves, the iron will also move accordingly. The movement of consciousness also moves according to its respective appearances, and since appearances also have the nature of similarity, when they gather together, expression arises. Because gathering depends on attention, here it is only said that it is the nature of the cause of difference. Now, in order to show that the root of the difference between the two negations, that is, the cause of not establishing existence and establishing existence, is the difference in attention, because the difference between the two attentions is not known, therefore, in order to show it: The difference in attention should be understood through the time of arising. "Understanding" is said in order to eliminate not understanding, misunderstanding, and doubt. The attention that one should eliminate not understanding, misunderstanding, and doubt, and the attention that one should comprehend the suchness of all phenomena, these two attentions will lead to establishing existence and not establishing existence. In order to show by what the difference in attention is distinguished, it is said, "That is distinguished by the object." That is to say, it is distinguished by the difference in the object. What is the object? It is saying the necessity.