Tibetan
འི་ཡུལ་བཤད་ནས། ད་ནི་དགག་པ་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རང་གི་ངོ་བོའི་དབྱེ་བ་ནི། རང་བཞིན་ཇི་ལྟར་མེད་པ་དང༌། །ཇི་ལྟར་གོ་བར་བྱེད་པ་དང༌། །ཇི་ལྟར་གོ་བར་བྱ་བ་ཡིས། །དགག་པའི་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། དགག་པ་རང་གི་ངོ་བོའི་དབྱེ་བ་ནི་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཇི་ལྟར་མེད་པའི་ཚུལ་དང༌། ཚུལ་ཇི་ལྟར་གོ་བར་བྱེད་པ་དང༌། ཚུལ་ཇི་ལྟར་གོ་བར་བྱ་བ་ཡིས་ཕྱེ་བ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཚུལ་འདི་དག་གིས་གཞག་པ་སྟེ་གང་ཞེ་ན། རང་བཞིན་ཇི་ལྟར་མེད་པ་ནི། །མེད་པ་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ཏེ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཞག་པ་ཡིན། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་ཚུལ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། མེད་པ་ཚུལ་གཅིག་ཀྱང་མེད་པའི་ལུགས་ཐ་དད་དེ། མེད་པ་ལ་ལ་ནི་སྔ་ན་མེད། དེ་བཞིན་དུ་ལ་ལ་ནི་ཞིག་ནས། ལ་ལ་ནི་དངོས་པོ་ཕན་ཚུན་གཅིག་ལ་གཅིག །ལ་ལ་ནི་གཏན་དུ་སྟེ་ལུགས་ཀྱི་ཚུལ་ཐ་དད་དོ། །དེ་དག་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་གཞག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་བྱའམ་བྱེད་པ་གང་ལ་ཡང་ལྟོས་པ་མེད་ཀྱི། མེད་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་ལྟ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཚུལ་ཇི་ལྟར་གོ་བར་བྱེད་པའི་དབྱེ་བ་དང་ཚུལ་ནི། ཇི་ལྟར་གོ་བར་བྱེད་པ་ནི། །དོན་གྱིས་གོ་བ་ལ་སོགས་པའི། །དགག་པ་རྣམ་པ་ལྔ་ཡིན་ཏེ། །སྒྲ་དང་སྐབས་ཀྱིས་གཞག་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དོན་ཇི་ལྟར་སྟོན་པ་བྱེད་པའི་སྐབས་ཀྱི་སྒྲས་བྱེད་པའི་ལུགས་འདི་དག་ཡིན་ཏེ། ལ་ལ་ནི་དགག་པའི་དོན་སྟོབས་ཀྱིས། ལ་ལ་ནི་དགག་པའི་ཚིག་གིས། ལ་ལ་ནི་དེ་གཉི་ག་དང་ལྡན་པས། ལ་ལ་ནི་གཞན་གྱི་ཚིག་གིས། ལ་ལ་ནི་སྒྲ་དངོས་སུ་བྱེད་པས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་སྒྲ་དང༌། སྐབས་ཀྱིས་གཞག་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་གོ་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །གོ་བར་བྱེད་པའི་དབང་གིས་འདི་སྐད་དུ། ཇི་ལྟར་གོ་བར་བྱ་བ་ནི། །མེད་དང་མ་ཡིན་དབྱེ་བ་ཡི། །དགག་པ་བརྒྱད་སོགས་དབྱེ་བ་སྟེ། ། གོ་བར་བྱ་བའི་དངོས་པོས་གཞག །ཅེས་སྨོས་ཏེ།སོགས་ཞེས་བྱ་བའི་བསྡུ་བ་ནི་དེ་ལས་རྒྱས་པ་དང་བསྡུས་པ་དག་གི་རྣམ་གྲངས་དག་སྟེ།ཁ་ཅིག་མེད་པར་གོ་བར་བྱ་བ།ཁ་གཅིག་གཞན་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བྲལ་བར་གོ་བར་བྱ་བའི་བར་དུ་སྔར་བརྗོད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ།དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་ཇི་ལྟར་གོ་བར་བྱ་བ་ཤ་སྟག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་ནི་མེད་པ་རྣམ་པ་བཞི་ཡང་མེད་པ་རང་གི་ངོ་བོར་བཤད་ལ། ཇི་ལྟར་གོ་བར་བྱ་བ་ཡང་གོ་བར་བྱ་བའི་ངོ་བོས་གཞག་པ
Chinese
说完地域后，现在为了显示遮破本身的体性，其自身体性的差别是： 自性如何无有， 如何使之理解， 如何被理解， 由此显示遮破的差别。 如是说，遮破自身体性的差别是，以无有的自性如何无有的方式，以及如何使之理解的方式，以及如何被理解的方式来区分，应当知晓。那又是如何呢？ 像这样，以这些方式安立，什么是呢？ 自性如何无有是： 无有四种， 以自性而安立。 如是说，对此，方式是这样的：无有，即使是一种方式也没有的规律是不同的，无有有些是先前没有，同样有些是坏灭后，有些是事物互相之间，有些是恒常，规律的方式是不同的。 那些是以自己的体性安立，名为不依赖于任何作者或所作，无有是自己的体性就是那样，因此对那些就那样称呼。 如何使之理解的方式和方式是： 如何使之理解是， 以意义理解等等的， 遮破五种， 以声音和场合安立。 这是说，以意义如何显示的方式，以场合的声音进行的方式是这些：有些是以遮破的意义力量，有些是以遮破的词语，有些是具有那二者，有些是以其他的词语，有些是以声音真实地进行而成立，因此那些是以声音和场合安立，是如何使之理解的。 以使之理解的力量，这样说： 如何被理解是， 无有和非是的差别， 遮破八种等等的差别， 以被理解的事物安立。 如是说，等等的包括是比那更广和更略的种类，有些是被理解为无有，有些是被理解为其他的，从分离被理解到之间，如先前所说的那样，那些全部都是如何被理解的，因为全部都是如何被理解的缘故。 那么，无有四种也是以无有自身的体性宣说，如何被理解也是以被理解的体性安立
English
Having explained the region, now, in order to show the nature of refutation itself, the distinctions of its own nature are: How is self-nature absent, How to make it understood, How to be understood, By this, the distinction of refutation is shown. Thus it is said, the distinction of the nature of refutation itself is to be distinguished by how the absence of self-nature is absent, and how the method makes it understood, and how the method is to be understood. And how is that? Like this, these methods are established, what are they? How is self-nature absent is: Absence is of four kinds, Established by its very nature. Thus it is said, the method for that is this: absence, even a single method, the rules are different, absence, some are not before, likewise, some are after destruction, some are things to each other, some are constant, the methods of the rules are different. Those are established by their own nature, called not dependent on any author or action, absence is its own nature is like that, therefore those are called like that. The distinction and method of how to make it understood is: How to make it understood is, By understanding the meaning and so on, Refutation is of five kinds, Established by sound and occasion. This is to say, how the meaning is shown, the way to do it with the sound of the occasion is these: some are by the power of the meaning of refutation, some are by the words of refutation, some are with those two, some are with other words, some are established by the sound actually doing it, therefore those are established by sound and occasion, how to make it understood. By the power of making it understood, it is said like this: How to be understood is, The difference between absence and non-being, The distinction of eight kinds of refutation and so on, Established by the object to be understood. Thus it is said, the inclusion of etc. is the categories that are more extensive and more concise than that, some are to be understood as absent, some are to be understood as other, from being understood as separated to between, like what was said before, all of those are how to be understood, because all of them are how to be understood. Then, the four kinds of absence are also declared as the nature of absence itself, and how to be understood is also established by the nature of being understood.
Tibetan
་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་གོ་བར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་དེ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། བྱེ་བྲག་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་དེ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ངོ་བོ་གཉིས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ནི། །མེད་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ། །ཡུལ་དང་དུས་ལ་བརྟེན་པ་ཡི། །བྱེ་བྲག་གིས་ནི་གཞི་ཞེས་བྱ། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། ངོ་བོ་འདི་ནི་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། དེའི་དབྱེ་བ་ཡང་ཡུལ་དང་དུས་ཀྱི་མཚན་གཞི་བརྟེན་པས་གཞི་ཡིན་ནོ། །གཞན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གོ་བར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ནི། །མེད་དམ་གལ་ཏེ་ཡོད་ཀྱང་རུང༌། །སྐྱེས་བུའི་འདོད་པའི་དབང་བྱས་པའི། །དངོས་པོ་ཉིད་ཀྱི་སྟོབས་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་སྟེ། འདི་ནི་མེད་ཀྱང་རུང་ཡོད་ཀྱང་རུང་སྟེ། སྨྲ་བ་པོའི་གོ་བར་འདོད་པས་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་དངོས་པོ་ལ་ཇི་ལྟ་བའི་སྟོབས་ཡོད་པར་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ན་སྔ་མ་ནི་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཞིང་བྱེ་བྲག་ཀྱང་དངོས་པོའི་ཡུལ་དང་དུས་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ལ། འདི་ནི་དངོས་པོ་ཡང་ཐམས་ཅད་ཡིན་ལ་སྐྱེས་བུའི་འདོད་པ་ལ་ཡང་བརྟེན་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བྱེ་བྲག་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་མེད་པ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་དགག་པའི་ཡུལ་དུ་ཡང་ཅི་ལ་འགྱུར། དེའི་བྱེ་བྲག་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་ལ་གོ་བར་བྱ་བ་ཚོལ་བར་ཡང་ཅི་ལ་འགྱུར་ཏེ། འདི་གཉིས་ལ་ནི་བྱེ་བྲག་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །ད་ནི་དགག་པའི་དགོས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དགོས་པ་དགག་བྱ་བཟློག་པ་སྟེ། །བྱེད་དང་བྱེད་པོའི་འདོད་པའོ། །ཕྱོགས་འགའ་དགག་པའམ་གཞན་སོགས་པས། །འདོད་པ་བརྒྱུད་པ་ཡིན་ཡང་ངོ༌། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དགག་པར་བྱ་བ་བཟློག་པས་བྱེད་པ་པོའི་འདོད་པ་ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དོན་ནི་བྱེད་པ་དང་བྱེད་པ་པོའི་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་དགག་པ་ནི་ཐམས་ཅད་དགག་པས་དོན་མི་འགྱུར་བར་བྱེད་པའི་མེད་པའི་སྒྲ་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་གཞན་དགག་པ་ལྟ་བུས་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པའི་དོན་བརྒྱུད་པས་སྟོན་ཀྱང་རུང་སྟེ། དེ་དག་ནི་དགག་པའི་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །དགག་པའི་སྒྲ་སྟོན་པ་ནི། སྒྲ་ནི་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་དེ། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། བྱེད་པ་ནི་འགེགས་པར་ བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །དུས་སྟོན་པ་ནི། དུས་ནི་རྒྱུན་ཅེས་བྱ་བའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དུས་ནི་སྐད་ཅིག་མང་དུ་འདུས་པའི་བདག་ཉིད་རྒྱུན་གྱི་དབང་ཙམ་ལ་བྱ་སྟེ། རང་གི་ངོ་བོ་ནི་གཞན་འདོད་པ་ལྟར་རྫས་སུ་མེད་རོ། །གནས་སྐབས་ནི་དགོས་པ་ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་པའི་འདུས་ལ་བྱ་སྟེ་དེའི་ཕྱིར། དགོས་པའི་དུས་ལ་སྐབས་ཤེས་བྱ། །ཞེས་འབྱུང་བ
Chinese
是啊。如果这样，那么所要理解的自性也是自己的自性，如果说会没有差别，那么为了说明那个，就说了：二自性的差别是，不存在的事物是不存在的，依赖于处所和时间的差别，就称为“基”。这样说了。这个自性仅仅是不存在的自性，而且它的差别也因为依赖于处所和时间的所依才是基。另一个是这样，所要理解的事物是，不存在或者即使存在也可以，依于人的意愿所控制的，是事物自身的力量。这是说，这个不存在也可以，存在也可以，是说话者想要理解，作为处所的事物具有什么样的力量所认为的。这样的话，前者就是不存在，差别也依赖于事物的处所和时间，而这个事物也是一切，也依赖于人的意愿，因此不是没有差别。如果不是这样，那么四种不存在又怎么会成为否定的对象呢？它的差别又怎么会成为在处所中寻求所要理解的事物呢？这两个是有差别的。现在为了说明否定的必要，必要是遮止所要否定的，是作者和作者的意愿。或者通过否定部分或者其他等，即使是间接表达意愿也可以。这样说了。通过遮止所要否定的，如何成办作者的意愿的意义，就是作者和作者的意愿。否定部分是通过否定一切，使意义不改变的不存在的语词，像否定那个和其他那样，即使通过间接显示想要成办的意义也可以，那些是否定的必要。显示否定之语是，语词是能作的自性。这样说了。能作是遮止的自性。显示时间是，时间称为连续。这是说，时间是众多刹那聚集的自性，仅仅是连续的自在，自己的自性如他人所愿，并不是实有。情况是成办必要如何的集合，因此，必要的时机要知道是场合。这样说。
English
Yes. If that is the case, then the nature to be understood is also one's own nature. If it is said that there will be no difference, then to explain that, it is said: The difference between the two natures is that non-existent things are non-existent, and depending on the place and time, it is called the "basis." This is what is said. This nature is only the nature of non-existence, and its difference is also the basis because it depends on the place and time. The other is like this: the thing to be understood is, whether it exists or not, it is controlled by the will of the person, it is the power of the thing itself. This means that this can be non-existent or existent, it is what the speaker wants to understand, what kind of power the thing as a place has. In this way, the former is non-existent, and the difference also depends on the place and time of the thing, and this thing is also everything, and also depends on the will of the person, so it is not without difference. If it is not like this, then how can the four types of non-existence become the object of negation? How can its difference become seeking the thing to be understood in the place? These two are different. Now, in order to explain the necessity of negation, the necessity is to prevent what is to be negated, it is the intention of the author and the agent. Or, by negating a part or others, even indirectly expressing the intention is also possible. This is what is said. By preventing what is to be negated, how to accomplish the meaning of the author's intention is the author and the agent's intention. Negating a part is a non-existent word that does not change the meaning by negating everything, like negating that and others, even if it indirectly shows the meaning to be accomplished, those are the necessity of negation. Showing the word of negation is, the word is the nature of the agent. This is what is said. The agent is the nature of prevention. Showing time is, time is called continuity. This means that time is the nature of the collection of many moments, it is only the freedom of continuity, one's own nature is not real as others wish. The situation is the collection of how to accomplish the necessity, therefore, the necessary time should be known as the occasion. This is what it says.