Tibetan
ས་ཏེ། མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ནི་གཅིག་སྟེ་མེད་པ་གང་ལ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་དེ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་བུམ་པ་མེད་པ་གང་ལ་ཡོད་པའི་ས་གཞི་ལྟ་བུ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་བསྟན་པ་ནི། ཐ་སྙད་ཡུལ་གྱི་བྱེ་བྲག་དག། ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཐ་སྙད་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་བྱེ་བྲག་ལས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལས་རེ་ཞིག་བརྗོད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་སྟོན་པ་ནི། རྗོད་པའི་ཡུལ་ནི་གསུམ་ཡིན་ཏེ། །གཞི་སོགས་བསྟན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། གཞི་དང༌། བྱ་བ་དང༌། དགོས་པ་རྣམས་གོང་དུ་བསྟན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་གཞི་ནི་སྒྲའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞིའི་ཡུལ་ལོ། བྱ་བ་ནི་སྒྲས་དགག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་བྱ་བའི་ཡུལ་ལོ། །དགོས་པ་ནི་སྒྲ་བརྗོད་པའི་དགོས་པ་ཡིན་པས་དགོས་པའི་ཡུལ་ལོ། །ཤེས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་གང་ཡིན་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པའི་ཡུལ་ནི་དྲུག་ཡིན་ཏེ། །མེད་པར་རང་གི་ངོ་བོ་དང༌། །དེ་ཡི་གཞི་དང་དགག་བྱ་དང༌། །དགོས་ཆེད་སྒྲ་དང་འཇུག་པ་ནི། །ཤེས་པའི་ཡུལ་དུ་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། མེད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དྲུག་ཅར་ཡང་ཤེས་པས་དམིགས་པར་བྱ་པའི་ཡུལ་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཡིན་ལ། འདི་དག་ཤེས་པས་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་མ་ཡིན་ན་ཐ་སྙད་གཞན་ཡང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ད་ནི་འཇུག་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འཇུག་པའི་ཡུལ་ནི་གཉིས་ཡིན་ཏེ། །དེ་ལ་འཇུག་དང་ལྡོག་པའོ། །ཞེས་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་དོན་དགོས་པ་ལ་འཇུག་པའི་བྱེད་པ་དང༌། ལྡོག་པའི་བྱེད་པ་ནི་འཇུག་པ་སྟེ། བུམ་པ་མེད་པའི་ཡུལ་ནི་ཐོགས་པ་མེད་པར་འགྲོ་བ་དང༌། བླང་བར་འདོད་པའི་ཚེ་ནི་ལྡོག་པའི་འཇུག་པ་བྱེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པ་ནི་བྱེད་པའི་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །བྱེད་པ་ཡང་གང་གི་ཞེ་ན། སྒྲ་དང་ཤེས་པ་ལུས་རྣམས་ཀྱི། །བྱེད་པ་འཇུག་པ་ཞེས་འདོད་དོ། །ཞེས་སྨོས་ཏེ་འདིར་སྒྲའི་བྱེད་པ་ནི་སྒྲའི་ལས་ཡིན་ལ། ལས་སུ་བྱ་བ་ནི་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། མེད་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲའི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་བརྗོད་པའི་ཐ་སྙད་ཡིན་ལ། མེད་པ་ཉིད་སྟོན་པའི་བྱེད་པའི་ལས་ནི་ངག་གི་འཇུག་པའི་ཐ་སྙད་ཅེས་བྱའོ། །ཤེས་པ་ཡང་འདི་ལྟར་མེད་དོ་སྙམ་ དུ་རྟོག་པ་ནི་ཤེས་པའི་ཐ་སྙད་ཡིན་ལ། རྣམ་རྟོག་གི་བྱེད་པ་ནི་བྱེད་པའི་ལས་ཡིན་ཏེ། རྣམ་རྟོག་གི་འཇུག་པའི་ཐ་སྙད་ཅེས་བྱའོ། །ལུས་ཀྱི་འཇུག་པ་ལ་ནི་དབྱེ་བ་མེད་དོ། །གནས་སྐབས་ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བྱེད་པ་
Chinese
再说，不存在本身的境是唯一的，也就是不存在存在于何处的那个事物本身，比如瓶子不存在存在于何处的地面一样。指示它的名言的境是：名言境的差别等。这样说了，就是从名言三种差别的角度来说的。其中，暂时指示言说的名言的境是：言说的境有三，基等指示本身。这样说了，意思是基、作用、必要等是上面已经指示的本身。其中，基是声音的所依，因此是基的境。作用是声音所要否定的，因此是作用的境。必要是说声音的必要，因此是必要的境。为了指示认识的名言的境是什么，认识的境有六，不存在自身之体，它的基和所破，必要目的声音和进入是，认为是认识的境。这样说了，不存在本身等六者，也因为是认识所要缘的境，所以是境。如果这些不是认识所作的境，其他的名言也不会产生。现在为了指示进入的名言的境，进入的境有二，即进入和返回。这样说了，对于有意义的必要进入的行为和返回的行为就是进入，瓶子不存在的境是没有阻碍地行走，想要拿取的时候就是返回的进入，因此进入和返回是行为的境。行为又是什么呢？声音和认识身体等的行为，认为是进入。这样说了，这里声音的行为是声音的业，所要作的业是不存在本身，称为不存在的声音的自身之体是言说的名言，显示不存在本身的行为的业是语言的进入的名言。认识也是这样，认为没有是认识的名言，分别念的行为是行为的业，称为分别念的进入的名言。身体的进入是没有差别的。在某些情况下是分别念的行为。
English
Moreover, the object of non-existence itself is singular, namely the very thing in which non-existence exists. For example, like the ground on which a pot does not exist. To indicate the object of its designation: "Differences of the object of designation," and so on, are mentioned, which is to say, from the perspective of the three differences of designation. Among these, to briefly indicate the object of the designation of expression: "The object of expression is threefold, namely the basis, etc., are the very indication." This is said, meaning that the basis, action, and purpose are what was indicated above. Among these, the basis is the support of sound, therefore it is the object of the basis. The action is what is to be negated by sound, therefore it is the object of the action. The purpose is the purpose of uttering sound, therefore it is the object of the purpose. To indicate what the object of the designation of knowledge is: "The object of knowledge is six, namely the self-nature of non-existence, its basis and what is to be negated, the purpose, sound, and entering are considered to be the object of knowledge." This is said, because all six, such as non-existence itself, are objects to be cognized by knowledge, therefore they are objects. If these are not made objects by knowledge, other designations will not arise. Now, to indicate the object of the designation of entering: "The object of entering is twofold, namely entering and returning." This is said, meaning that the action of entering and the action of returning to a meaningful purpose is entering. The object of the non-existence of a pot is to go without obstruction, and when one wants to take it, it is the entering of returning. Therefore, entering and returning are the objects of action. What is action? "The action of sound, knowledge, body, etc., is considered to be entering." This is said, here the action of sound is the karma of sound, and the karma to be done is non-existence itself. The self-nature of the sound called "non-existence" is the designation of expression, and the karma of the action that shows non-existence itself is called the designation of the entering of speech. Knowledge is also like this, thinking that there is no such thing is the designation of knowledge, and the action of conceptualization is the karma of action, called the designation of the entering of conceptualization. There is no distinction in the entering of the body. In some cases, it is the action of conceptualization.
Tibetan
ནི་དཔྱོད་པ་ཡིན་ཞིང༌། སྒྲའི་བྱེད་པ་ནི་ཚིག་གི་སྦྱོར་བ་ཡིན་ལ། ལུས་ཀྱི་བྱེད་པ་ནི་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སྒྲ་དང་ཤེས་པ་བྱེད་བ་དང་བཅས་པ་ནི་རྗོད་པ་དང་ཤེས་པའི་ཐ་སྙད་ཡིན་ལ། ལུས་ཀྱི་འཇུག་པ་ནི་འཇུག་པའི་ཐ་སྙད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྒྲུབ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར། ཁ་ཅིག་ཏུ་ནི་ལུས་ལའང་འཇུག །དེ་ཡང་ཤེས་པ་དང་བཅས་པའོ། །ཞེས་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཤེས་པ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟར་སེམས་གང་གཡོས་ན་དེའི་མཐུས་ལུས་གཞན་དུ་གཡོ་བའི་ནུས་པ་འབྱུང་སྟེ། ལུས་གང་གཡོ་བ་དེ་ནི་ཤེས་པ་དང་བཅས་པ་བཞིན་དུའོ། །བཅས་པ་དེས་དོན་གང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ལ་ཐོགས་མེད་པར་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་བྱེད་པ་འདིའི་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདི་སྐད་དུ་འགྲོ་བར་བྱེད་པ་ཡང་ལུས་ཉིད་ཡིན་ལ་འགྲོ་བར་བྱ་བ་ཡང་ལུས་ཉིད་ཡིན་ན་དེ་ལྟ་ན་ནི་སྟ་རེ་ཇི་ལྟར་རྣོ་ཡང་རང་གཅོད་པར་མི་རིགས་ལ་གལ་ཏེ་གཅོད་ན་ཡང་བྱ་བར་འགྱུར་གྱི་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རང་ལ་རང་བྱེད་པ་འགལ་ལོ་ཞེ་ན་འདི་ནི་འགལ་བ་མེད་དེ། ཇི་ལྟར་སྲ་བ་ཉིད་ནི་མཚོན་པར་བྱེད་པ་རང་ཉིད་ཡིན་ལ་བྱ་བ་ཡང་རང་ཉིད་དེ། འདི་ལ་དོན་གཞན་བྱེད་པ་ནི་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལྷ་སྤྱིན་གྲོང་དུ་འགྲོ་བར་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་གཉི་ག་ལྷ་སྤྱིན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དགེ་སློང་དག་སེམས་བསྲུང་བར་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་ཡང་སེམས་ཉིད་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། སྣང་བ་དག་རང་གིས་རང་སྣང་བར་བྱེད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་རང་ལ་རང་བྱེད་པ་ཡང་ཐམས་ཅད་དུ་མི་འཐད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སྟ་རེ་དང་ཤིང་ལྟ་བུ་དངོས་པོ་ཐ་དད་པའི་བྱ་བ་དང་བྱེད་པར་སྦྱོར་བ་གཅོད་པའི་བྱ་བ་དང་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་ནི་གཅིག་ཏུ་མི་རུང་ངོ༌། །གཡོ་བའི་བྱ་བ་ལ་ནི་སྟ་རེ་ཡང་གཡོ་བའི་ལས་སྟ་རེ་ཉིད་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་གཉི་ག་ཡང་སྟ་རེ་དེ་ཉིད་ལས་གུད་ན་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལས་ཀྱི་འཇུག་པ་འདི་ཡང་འཇུག་པར་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་གཉི་ག་ལུས་ཉིད་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཐོགས་པ་མེད་པར་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་སྐྱེས་བུའི་འདོད་པ་ ཡིན་པའི་སྒོ་ནས་ནི་བྱ་བར་བཞག་ལ། ཡན་ལག་གི་གཡོ་བ་དེ་ཉིད་འདོད་པ་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་པའི་སྒོ་ནས་དབྱེ་བར་གཞག་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་ལ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཚུལ་འགའི་སྒོ་ནས་ནི་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། ཚུལ་འགའི་སྒོ་ནས་ནི་བྱ་བར་གཞག་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་དགག་པ
Chinese
是观察，声音的作用是语言的组合，身体的作用是行动。因此，声音和意识连同作用是表达和意识的术语，身体的行动是行动的术语，这是可以确立的。因此，在某些情况下，身体也包括在内，那也是与意识相连的。这是所说的。所谓与意识相连，就像这样，当心念移动时，凭借它的力量，身体会产生移动到其他地方的能力。任何移动的身体都像是与意识相连一样。凭借着它，对于要成就的任何目标，无碍地行进和返回的特征，是这个作用的功能，因此是境。如果有人这样说，行进的也是身体本身，要行进的也是身体本身，如果是这样，那么斧头无论多么锋利，也不应该能够砍伐自己，如果砍伐了，也会变成所作，而不是能作，因为自己对自己做是相违的。对此，这没有相违，就像坚硬本身是刺穿者本身，也是所作一样，对此，没有其他事物是能作者。同样，神授前往城市，所作和能作两者都是神授本身，以及比丘们守护心，所作和能作也是心本身，这样说过，以及显现的事物自己显现自己，同样，自己对自己做，在所有情况下都不是不合理的。斧头和木头等事物，在不同的事物的作用和能作中结合，变成砍伐的所作和能作，这是不可能的。对于移动的作用来说，斧头也有移动的业，因为斧头本身就具有。所作和能作两者，也都不在斧头之外。同样，这个业的行动，虽然行动的对象和行动者都是身体本身，但是，无碍地行进和返回的特征，是通过人的意愿
English
is observation, the function of sound is the combination of words, and the function of the body is action. Therefore, sound and consciousness together with action are the terms for expression and consciousness, and the action of the body is the term for action, this can be established. Therefore, in some cases, the body is also included, and that is also connected with consciousness. This is what is said. What is called being connected with consciousness is like this, when the mind moves, by its power, the body will have the ability to move to other places. Any moving body is like being connected with consciousness. By means of it, the characteristic of unimpeded going and returning for any goal to be accomplished is the function of this action, therefore it is the object. If someone says that the one who goes is also the body itself, and the one to be gone is also the body itself, if that is the case, then no matter how sharp the axe is, it should not be able to cut itself, and if it cuts, it will also become the object, not the agent, because it is contradictory for oneself to do to oneself. To this, there is no contradiction, just as hardness itself is the piercer itself, and also the object, to this, there is no other thing that is the agent. Similarly, the god-given going to the city, both the object and the agent are the god-given itself, and the monks guarding the mind, the object and the agent are also the mind itself, it has been said, and the appearing things themselves appear to themselves, similarly, doing to oneself is not unreasonable in all cases. The combination of the axe and wood and other things in the action and agent of different things, becoming the object and agent of cutting, is impossible. For the action of moving, the axe also has the karma of moving, because the axe itself has it. Both the object and the agent are not separate from the axe. Similarly, this action of karma, although both the object of action and the agent are the body itself, however, the characteristic of unimpeded going and returning is through the person's intention.