Tibetan
་ལེན་པའི་རྒོལ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཁ་སྐོང་བ་ནི་གཉིས་ཏེ། རྩ་བ་སྐོང་བ་དང་ཚིག་ཁ་སྐོང་བའོ། །དེ་ལ་རྩ་བ་སྐོང་བ་ནི་ཡི་གེ་ཚང་བར་བྱེད་པ་རྣམས་སོ། །ཚིག་ཁ་སྐོང་བ་ནི་ཚིག་དང་ཚིག་གི་ལྷག་མ་དག་གོ །དུས་ལ་འཇུག་པ་ནི་སྒྲ་གང་གཞིག་གིས་འདས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་དང་མ་འོངས་པ་སྟོན་པར་ནུས་པ་དག་གོ །འབྱེད་སྡུད་གཞན་གཅོད་གཉིས་པ་དང༌། ཞེས་བྱ་བ་ལ། འབྱེད་པ་དང་སྡུད་པ་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པ་སྟེ། འབྱེད་ཅིང་སྡུད་པ་དང་སྡུད་ཅིང་འབྱེད་པ་དག་གོ །དེ་དག་ནི་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་ཡང་སྐབས་ཀྱི་བྱ་བ་སྡུད་པ་དང་ལྡན་ནོ། །འདི་ནི་དད་དང་ཡང་གི་སྦྱོར་བ་ཅན་ཏེ། ཁ་ཅིག་ན་རྒྱུའི་དོན་དང་དུས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་དང་གཞིའི་དོན་དང་སྨྲ་བ་འདེབས་པ་དང་རྩ་བ་བསྐང་བ་རྣམས་སུ་ཡང་བྱེད་དོ། །གང་འདི་ཡོད་ན་ཁྱད་པར་ཐ་མི་དད་པ་མེད་དོ། །སྡུད་པ་དག་གིས་ནི་བཤད་པར་བྱས་པ་དང་འགྱུར་བ་དང་གཞན་དོན་ཡིན་པ་ནི་སྐབས་ཀྱི་མཐུས་ཡིན་གྱི་སྒྲས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་གཅོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་འགེགས་པ་སྟེ། འདི་ནི་དགག་པ་དང་སྒྲུབ་པ་དག་དང་ཕྱོགས་རེ་རེ་མཐུན་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་གང་ཞིག་གི་རྗེས་སུ་བརྗོད་ན་དེའི་མ་རིགས་སྤྱི་ཙམ་དུ་བསྡུས་པའམ། རིགས་གཅིག་ པའི་ཁྱད་པར་དག་སྔ་མ་ལས་གཞན་པའི་འགེགས་པར་བྱེད་དེ། དེ་ཡང་ཁྱད་པར་གྱི་གཞི་ལ་དེ་བརྗོད་དེ། ཁྱད་པར་བརྗོད་ན་ཁྱད་པར་གྱི་གཞིའི་རིགས་སུ་བསྡུས་པ་གཞན་ལ་ཁྱད་པར་དེ་མེད་པར་སྟོན་ཏེ། དེ་ནི་གཞན་མི་ལྡན་པར་ངེས་བར་གཟུང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་གཞན་གཅོད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་དག་གཞི་དང་ཁྱད་པར་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་མི་འདུ་བ་དག་ཀྱང་ཡོད་པ་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་གཞི་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་ཞིག་ལ་ལྡན་པར་སྒྲུབ་པ་སྟེ། དེ་བརྗོད་ན་ནི་འབྲེལ་བ་ངེས་པར་འཛིན་ཅིང་མ་འབྲེལ་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པར་བྱེད་དེ། དེ་དག་ནི་དཔེར་ན་སྔོན་པོ་ཁོ་ན་ཨུཏྤལ་ཡོད་ཅེས་བརྗོད་ན་ཁྱད་བར་གཞན་གཅོད་དོ། །སྔོན་པོ་ཨུཏྤལ་ཁོ་ན་ལ་ཡོད་ཅེས་བརྗོད་ན་གཞི་གཞན་གཅོད་དོ། །སྔོན་པོ་ཨུཏྤལ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཞེས་བརྗོད་ན་སྔོན་པོ་ཨུཏྤལ་ལ་ཡོད་པ་ངེས་པར་བསྟན་པས་མེད་པ་དང་མ་འབྲེལ་པ་གཅོད་དེ། དེ་བཞིན་དུ་ཐ་དད་པ་དག་ལ་ཡང་བརྗོད་དོ། །ད་ལ་སྔ་མ་གཉིས་ལ་ནི་སྐབས་ཀྱིས་མ་ངེས་པར་འགྱུར་བ་ཡང་ཡོད་དོ། །མ་འབྲེལ་པ་གཅོད་པ་ནི་ཁྱད་པར་དང་གཞི་ཉིད་ལ་འགལ་བ་མེད་ན་བརྣན་པའི་ཚིག་གིས་མ་ངེས་པར་སྟོན་པའི་ནུས་པ་མེད་དོ། །སྤྱིར་བརྣན་པའི་རིགས་སུ་གཏོགས་པ་རྣམས་ཚིག་སྔ་མའི་ཁྱད་པར་
Chinese
是接受的驳斥等等。补充有两种，即补充根本和补充词句。其中，补充根本是使文字完整的所有情况。补充词句是词和词的剩余部分。与时间相关的是，任何声音都能显示过去、现在和未来。分开、集合、他断二者等，是指显示分开和集合等，即分开且集合，集合且分开。这些本体不同，但有时具有集合的作用。这是具有“也”的连接，有时在原因、时间差别、基础、陈述建立和根本补充等方面也使用。如果存在这个，就没有不相同的差别。集合词语所表达的，以及变化和他者之义，是依靠语境，而不是依靠词语本身。所谓“他断”，就是断绝他者，这与否定和肯定各自一致。这是指，如果跟随某事物之后陈述，则将其母类概括为一般，或者将同类的差别从前者中断绝。也就是说，在差别的基础上陈述它，如果陈述差别，则将差别的基础归类，显示其他事物没有该差别，这就是所谓的“确定把握不具备他者”的他断。那些基础和差别本体不相容的事物，也通过具备存在的方式，来确立基础和差别具备某种属性。如果陈述它，则确定把握关联，并完全断绝不关联的事物。例如，如果说“只有蓝色的莲花存在”，则是断绝差别的他断。如果说“蓝色只存在于莲花上”，则是断绝基础的他断。如果说“只有蓝色存在于莲花上”，则确定地显示了蓝色存在于莲花上，从而断绝了不存在和不关联的事物。同样，对于不同的事物也这样陈述。现在，对于前两者，有时会因为语境不确定而发生变化。断绝不关联的事物，如果差别和基础本身没有矛盾，那么强调的词语就没有不确定地显示的能力。一般来说，属于强调范畴的事物是前一句的差别。
English
These are refutations of acceptance, and so on. There are two types of supplements: root supplements and word supplements. Among these, root supplements are all instances of making the letters complete. Word supplements are words and the remaining parts of words. What relates to time is any sound that can indicate the past, present, and future. 'Separate, collect, other-exclusion, the two,' etc., refers to showing separation and collection, etc., that is, separating and collecting, and collecting and separating. These entities are different, but sometimes they have the function of collecting due to the context. This has the connection of 'also,' and sometimes it is also used in reasons, temporal distinctions, bases, establishing statements, and root supplements. If this exists, there is no undifferentiated difference. What is expressed by collecting words, as well as change and the meaning of other, is due to the force of the context, not due to the words themselves. 'Other-exclusion' means excluding others, which agrees with negation and affirmation in each direction. This means that if it is stated after something, it either summarizes its mother category into generalities, or it excludes the differences of the same category from the former. That is, it states it on the basis of the difference, and if it states the difference, it categorizes the basis of the difference, showing that other things do not have that difference, which is called 'other-exclusion of definitely grasping the non-possessor of others.' Those things whose basis and difference are not compatible in nature also establish that the basis and difference possess a certain attribute through the way of possessing existence. If it is stated, it definitely grasps the connection and completely cuts off unrelated things. For example, if it is said, 'Only blue lotuses exist,' it is other-exclusion of difference. If it is said, 'Blue only exists on lotuses,' it is other-exclusion of the basis. If it is said, 'Only blue exists on lotuses,' it definitely shows that blue exists on lotuses, thus cutting off non-existence and unrelated things. Similarly, it is stated in the same way for different things. Now, for the former two, there may be changes due to the uncertainty of the context. Cutting off unrelated things, if there is no contradiction in the difference and the basis itself, then the emphatic word has no power to show uncertainty. In general, things that belong to the category of emphasis are the difference of the previous sentence.
Tibetan
གཅད་པ་དང༌། ངོ་བོ་གཅོད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པར་སྦྱོར་བ་དག་སྐབས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྒྲ་ལས་ནི་ནུས་པ་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་བརྣན་པའི་སྒྲ་ཚིག་གི་ཕྲད་དུ་མི་སླུ་བ་དག་ལ་འཇུག་པ་ཡང་ཡོད་དོ། །སྐབས་ཀྱི་མཐུས་ཡིན་ཏེ། བསྟན་པར་བྱ་བ་གང་ཞིག་ཁོ་ན་དང་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་གིས་བསྟན་ན་དོན་དེ་བདེན་པར་ཤེས་སོ། །དེ་ནི་ཚིག་གི་ཕྲད་དུ་འགོག་གོ །གཉིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་ཟུར་གཉིས་པའོ། །དེ་ནི་འདི་ལྟར་བྱེད་པ་དང་ལས་གཉིས་ཀར་འགྱུར་དུ་རུང་བལྟ་བུ་དང༌། ཡིན་པ་དང་ཡོད་པ་གཉིས་ཀར་འགྱུར་དུ་རུང་བ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདི་ལྟར་གཉིས་ཁོ་ན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་གཞན་དང་གཉིས་ཞེས་བྱའོ། །གཅིག་གི་ཚིག་དང་གཉིས་ཀྱི་ཚིག །མང་པོའི་ཚིག་དང་རྟགས་ཅན་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཅིག་ཏུ་སྟོན་པའི་ཚིག་ནི་གཅིག་གི་ཚིག་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཤིང༌། ཤིང་དག །ཤིང་རྣམས་ཞེས་བྱ་ བ་སྟེ་གྲངས་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གོ །རྟགས་ཅན་ནི་རྟགས་ཡོད་པའི་ཚིག་སྟེ། ཕོ་དང་མོ་དང་མ་ནིང་གི་རྟགས་གང་ཞིག་དང་ལྡན་ན་དོན་གང་རྒྱ་ཆེ་བ་དང༌། བྱ་བ་བྱེད་པ་དང༌། སྡུད་པ་ལ་སོགས་པ་ཕྱེད་པ་དང་མི་བྱེད་བ་དག་གི་སྒྲ་མཚོན་པར་བྱེད་པ་དག་གོ །དེ་དག་དང་བཅས་པ་དང་འདྲེན་པ་དང་སྣང་བ་དང་ལྡན་པས་སོ། །མཐའ་ཡི་ཚིག་དང་དབུས་ཀྱི་ཚིག །ཅེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་ལ་གང་ཞིག་ཡོད་ན་མཐའ་འདྲེན་པ་དང་དབུས་འདྲེན་ནུས་པའི་ཐ་ཚིག་ནི་མཐའ་དང་དབུས་ཀྱི་ཚིག་སྟེ། འདི་ལྟར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། གཟུགས་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཉེ་དང་རིང་ལ་སྙེག་པ་དང༌། མངོན་དུ་བ་དང་ལྐོག་ཏུ་གྱུར། རབ་ཏུ་ལྐོག་ལ་སྙེག་པ་དང༌། ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲ་གང་ཞིག་དོན་གང་ཉེ་བ་དང༌། མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལ་སྙེག་པར་བྱེད་པ་དང་གང་ཞིག་རིང་བ་དང༌། ལྐོག་དང་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་སྙེག་པར་བྱེད་པ་ཞེས་སྦྱར་བའོ། །དེ་ལ་དོན་ཉེ་བ་ནི་ཡུལ་ཐུག་ཉེ་བ་སྟེ། གང་ཞིག་ལ་ལྟོས་ནས་འདི་ཐག་ཉེ་བའོ། །ཡུལ་གང་ཤེས་པའི་མགོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་ནི་མངོན་དུའོ། །དོན་འདིར་གྱུར་པ་ནི་བཤད་པ་འམ། འཆད་པའམ་གཞན་ཡང་རུང་སྟེ་འདིའོ་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་དོ། །རིང་བ་ནི་ཡུལ་ཐག་རིང་བ་སྟེ། གང་ཞིག་ལ་ལྟོས་ནས་དེ་ཐག་རིང་བ་ཞེས་བརྗོད་པའོ། །ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་མངོན་དུ་བྱར་མི་ནུས་པའོ། །རབ་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་ལོ་རྒྱུས་མ་ཡིན་པས་ཤེས་པར་མི་ནུས་པ་སྟེ། དེ་དག་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པས་དེ་ཞེས་བྱ་བ་བ
Chinese
裁断，本体裁断和不异体结合等，应依场合的力量来了解。声音没有力量。此外，强调的语气词，也有用于不欺骗的词的助词的情况。依场合的力量，如果用“仅仅”和“自身”的词语来表示应被表示的事物，那么就应知晓那个意义是真实的。那是词的助词的遮止。名为“第二”的是词的第二部分。例如，像可以变成“做”和“业”两者一样，像可以变成“是”和“有”两者一样。例如，不是仅仅是二，而是“其他和二”。一的词和二的词，多的词和有标志的词。所谓“一的词”是指显示一的词，同样也适用于其他。例如，“树”，“树们”，“诸树”等，是名为显示数量的词。有标志的是具有标志的词，如果与男性、女性和中性的标志中的任何一个相连，那么就表示意义广大的事物，以及做事情，集合等等，区分做与不做等的声音。与那些一起，以引导、显现和具备而存在。边缘的词和中心的词。所谓“边缘的词和中心的词”是指，如果某物存在于某物之中，那么能够引导边缘和引导中心的词语就是边缘和中心的词。例如，“色等”等，以及“从色到识”等。趋向于近和远，显现和隐蔽，趋向于极度隐蔽。所谓“趋向于近和远，显现和隐蔽，趋向于极度隐蔽”是指，使声音趋向于意义近的事物和显现的事物，以及使声音趋向于远的事物和隐蔽以及极度隐蔽的事物。其中，意义近的是地点接近，相对于什么而言，这个是近的。地点成为所知的三个主宰的是显现。成为此意义的是，无论是讲述、解释还是其他，都说“这个”。远的是地点遥远，相对于什么而言，就说那个是遥远的。隐蔽的是不能显现的。极度隐蔽的是因为没有历史而无法知晓，那些是隐蔽的，所以称为“那个”。
English
Discernment, the discernment of essence, and the combination of non-duality, etc., should be understood through the power of the occasion. Sound has no power. Furthermore, emphatic sounds are also used as particles in words that are not deceptive. It is due to the power of the occasion. If something to be shown is indicated by the words "only" and "itself," then that meaning should be known as true. That is the prevention of word particles. What is called "second" is the second part of the word. For example, like something that can be transformed into both "doing" and "action," like something that can be transformed into both "is" and "exists." For example, it is not only two, but "other and two." The word of one and the word of two, the word of many and the one with signs. The word that shows one is the word of one; similarly, apply it to others as well. For example, "tree," "trees," "all trees," etc., are words that indicate number. The one with signs is the word that has signs. If it is associated with any of the signs of masculine, feminine, or neuter, then it represents sounds that are vast in meaning, as well as doing actions, gathering, etc., distinguishing between doing and not doing. They exist with those, by guiding, manifesting, and possessing. The word of the edge and the word of the center. The so-called "word of the edge and the word of the center" refers to the words that can guide the edge and guide the center if something exists in something else; these are the words of the edge and the center. For example, "form, etc.," and "from form to consciousness," etc. Approaching near and far, manifest and hidden, approaching very hidden. The so-called "approaching near and far, manifest and hidden, approaching very hidden" refers to the sounds that cause one to approach meanings that are near and manifest, and the sounds that cause one to approach things that are far, hidden, and very hidden. Among these, the meaning that is near is the proximity of place; in relation to what, this is near. The place that becomes the three lords of knowledge is manifest. What becomes this meaning is said to be "this," whether it is speaking, explaining, or something else. What is far is the distance of place; in relation to what, that is said to be far. What is hidden is what cannot be manifested. What is very hidden is what cannot be known because there is no history; those are hidden, so they are called "that."