Tibetan
་ཞིག་གིས་མ་ཡིན། གལ་ཏེ་བརྟག་པ་དང་པོ་ཡིན་ན་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དོན་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་ལོ། །ཅི་སྟེ་གཉིས་པ་ཡིན་ན། མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་འདས་པའི་ཤེས་པ་ནི། གཞན་གྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པའི་ཡང་གཟུང་བྱར་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཡང་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་གིས་རང་སྣང་བའི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པ་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་གཟུང་བྱའི་མཚན་ཉིད་མི་རིགས་ལ། དེ་ལས་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་བརྟེན་པའི་ཚད་མས་སོགས་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་འདི་གནས་པའོ། །རིགས་པ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ནི་ཞེས་པ། གྲགས་པ་ལས་དང་བར་མ་ཆད་པར་ཡང་དེའི་ལུགས་ཉེ་བར་འཕངས་པའི་ཕྱིར་རྐང་མིག་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དབང་པོ་དང་དོན་ཕྲད་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དབང་པོ་རྣམས་ནི་སྣ་ དང་ལྕེ་དང་མིག་དང་པགས་པ་དང་རྣ་བ་རྣམས་སོ། །དོན་རྣམས་ནི་དྲི་ལ་སོགས་པ་ལྔ་རྣམས་སོ། །དེའི་རྟེན་རྣམས་ནི་ལས་དང་ཡོད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ཕྲད་པ་ནི་འབྲེལ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། སྦྱོར་བ་དང༌། སྦྱར་བ་ལ་འདུ་བ་དང༌། སྦྱར་བ་འདུས་པ་ལས་འདུ་བ་དང༌། འདུ་བ་དང་འདུས་པ་ལས་འདུ་བའོ། །དེ་ལ་དབང་པོ་ནི་རྫས་དང་སྦྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ཡིན་གྱི། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་གཞན་དུ་ན་སྦྱོར་བ་ནི། གཉིས་ཀྱི་རྟེན་ཅན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དེ་རྣམས་ཀྱང་ཡོན་ཏན་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཡོན་ཏན་རྣམས་ནི་ཡོན་ཏན་མེད་པ་ཡང་ངོ༌། །དེའི་ཕྱིར་དབང་པོ་དང་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་ལས་རྫས་ལ་ཤེས་པ་སྐྱེའོ། །གང་བདག་གི་ཡིད་དང་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཞིང༌། ཡིད་ནི་དབང་པོ་དང་སྟེ་དབང་པོ་ནི་དོན་དང་ངོ༌། །འདིར་རྫས་དོན་དུ་མངོན་པར་འདོད་དོ། །རྫས་ལ་འདུས་པ་རྣམས་ལ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་རྣམས་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་རྫས་ཉིད་ལ་སོགས་པ་སྤྱིའི་ཁྱད་པར་རྣམས་དང༌། ལས་ལ་སྦྱར་བ་ལ་འདུ་བ་ལས་སོ། །གཟུགས་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སྦྱར་བ་ལ་འདུས་པ་ལ་འདུ་བ་ལས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡོན་ཏན་ཉིད་དང་ལས་ཉིད་དག་ལའོ། །སྒྲ་ལ་ནི་འདུ་བ་ལས་ཏེ། དེ་ནི་རྣ་བའི་ཤཀྐུ་ལཱི་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པས་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པ་ནམ་མཁའི་ཡུལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་རྣ་བའི་དབང་པོ་ལ་འདུས་པ་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། གང་རྣ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་བར་ཆོད་པའི་ཡུལ་དུ་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་དེ་ལ་འདུས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཟུང་བྱ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ། །དེས་ནི་སྒྲ་གཞན་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་པ་རྣམས་བརྩམ་ཞིང༌། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་གཞན་རྣམས་ཏེ། དེ་ལྟར་སྒྲ་གཞན་གྱིས་བརྩམས་པ་སྒྲ་བརྒྱུད་པས་རྣ་བའི་དབང་པོ་ལ་གང་འདུས་པའི་སྒྲ་དེ་དབང་པོ་དང་འདུ་བ་ལས་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ། །གང་བདག་ནི་ཡིད་ཀྱིས་སྦྱར་བར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། ཡིད་ཀྱང་རྣ་བས་སོ། །སྒྲའི་རིགས་ལ་ནི་འདུས་པ་ལ་འདུ་བ་ལས་སོ། །ཡོད་པ་ཉིད་རྫས་ལ་འདུས་པ་ནི་སྦྱར་བ་ལ་འདུ་བ་ལས་སོ། །ཡོན་ཏན་དང་ལས་ལ་འདུས་པ་ལ་ནི་སྦྱར་བ་ལ་ འདུས་པ་ལ་འདུ་བ་ལས་སོ། །སྒྲ་ལ་འདུས་པ་ལ་ནི་འདུས་པ་ལ་འདུ་བ་ལས་སོ་ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་འབྲེལ་པ་རྣམ་པ་ལྔ་ཤེས་པའི་རྒྱུའོ། །དེ་ལས་སྐྱེས་པ་སྟེ། མངོན་པར་གསལ་བ་མ་ཡིན་པའོ། །ཤེས་པ་ནི་མངོན་སུམ་སྟེ་ཤེས་པ་སྨོས་པ་ནི་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་གཅད་པའི་དོན་ཏོ།། ཐ་སྙད་དུ་བྱ་ཞིང༌། སྦྱོར་བར་རུང་བ་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ་བའོ་ཞེས་པ་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་སྟེ་ཡུལ་ལོ། །འདི་ལ་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བའི་ཡུལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་པ་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའོ། །ཡང་ན་ཤེས་པ་དེ་ཁོ་ན་རང་གི་ངོ་བོས་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་སྟེ་ངེས་པར་བསྟན་བྱ་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་པ་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའོ། །སྨིག་རྒྱུ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་ནི་འཁྲུལ་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཆུ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གཟུང་བ་དེ་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་འཁྲུལ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་འཁྲུལ་པ་མེད་པའོ། །ཡང་ན་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་དེ། །དེ་མ་ཡིན་པ་ལ་དེར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པའོ། །ཞེན་པ་འདིའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཞེས་པ་ཞེན་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །བདག་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་ནི་རང་བཞིན་རྗོད་པར་བྱེད་པའོ། །ཡང་ན་འབྲས་བུ་བརྗོད་པའོ། །དབང་དོན་ལས་བྱུང་ཞེས་པ། འདི་ལས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་པ་བྱུང་བའོ། །དབང་པོ་དང་དོན་དག་འདིའི་འབྱུང་བྱེད་ཡིན་པའོ་ཞེས་ཚིག་སྦྱར་རོ། །དབང་པོ་དང་དོན་སྨོས་པ་ནི་དེ་ཕྲད་པ་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་དོན་ཏོ། །ཐ་སྙད་བྱ་སོགས་སྲིད་མ་ཡིན། །ཞེས་པ་སྟེ། སོགས་པ་སྨོས་པ་ལས་འཁྲུལ་པ་ཉིད་དང་ཞེན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་མེད་ན་ཁྱད་པར་མི་རིགས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཁྱད་པར་ནི་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ཡང་དབང་པོ་དང་ཕྲད་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཤེས་པ་འགྱུར་ན། དེ
Chinese
不是因为一个。如果第一个考察，那么识以所有方式获得境的自性，因此成为非识本身是荒谬的。如果第二个考察，那么相似的紧接着的已逝识，将成为他者的境的识的所取，因为对于它也存在以识本身等某些方式产生自显现的识。因此，所取的相不合理。而且，依于此外境的量等安立是不合理的，这个安住。理智者们的，是指从名声中和没有间隔地也因为那样的规矩接近抛弃的缘故，应当理解为足目者们的。根与境相遇而生等，根是鼻、舌、眼、皮肤和耳。境是香等五者。它们的所依是业和存在本身等。它们的相遇是关联，那是五种方式：结合，与结合相合，从结合的相合而相合，相合与从相合而相合。其中，根是物质与结合的相的关联，而不是色等。以其他方式，结合是二者的所依之故，它们也将成为具有功德。功德是也无功德。因此，从根与真实结合，对于物质产生识。应当与我的意结合，意是与根，根是与境。在此，显现欲求物质为境。对于与物质相合的，即对于色等功德，同样对于物质本身等总相的差别，从与业结合而相合。对于色本身等，从与结合相合而相合。同样对于功德本身和业本身。对于声音是从相合，那是耳的耳壳完全断绝，以法与非法明显聚合，具有虚空境的相的耳根相合应当执持，即凡是与耳等间隔的境处
English
Not because of one. If the first examination, then consciousness, having obtained the nature of the object in all ways, therefore, becoming non-consciousness itself is absurd. If the second examination, then the similar immediately past consciousness will become the object of the consciousness of another's object, because for it there also exists the arising of self-appearing consciousness in some ways such as consciousness itself. Therefore, the characteristic of the object is unreasonable. Moreover, the establishment of measure, etc., based on external objects is unreasonable, this abides. The reasoners', means that from fame and without interruption, also because of the abandonment of that kind of rule, it should be understood as those with foot-eyes. Born from the encounter of sense organs and objects, etc., the sense organs are nose, tongue, eye, skin, and ear. The objects are the five, such as smell. Their bases are karma and existence itself, etc. Their encounter is connection, which is five kinds: combination, merging with combination, merging from the merging of combination, merging and merging from merging. Among these, the sense organ is the connection of the characteristic of substance and combination, but not with form, etc. In another way, combination is because it is the basis of both, they will also become possessing qualities. Qualities are also without qualities. Therefore, from the sense organ and true combination, consciousness arises for substance. It should be combined with my mind, mind is with the sense organ, the sense organ is with the object. Here, it is desired to manifest substance as the object. For those merged with substance, that is, for qualities such as form, and similarly for the differences of generality such as substance itself, from merging with karma and merging. For form itself, etc., from merging with combination and merging. Similarly for quality itself and action itself. For sound, it is from merging, that is, the ear shell of the ear is completely severed, clearly aggregated by dharma and non-dharma, the ear sense organ with the characteristic of the space realm should be held together, that is, wherever the object is separated from the ear, etc.
Chinese
所生之法，以其非合集故，唯是不可取。彼造作一切他方之声，彼等亦造作其他，如是，由他声所造作，由声之传递，凡与耳根合集之声，由与根合集而生执取。凡我者，当由意合集，意亦由耳。于声之种类，乃由合集而合集。有性自体合集于事物，乃由合集于结合。于功德与业合集，乃由合集于合集。于声合集，乃由合集而合集。如是，了知五种关联之因。从彼所生，非为明显。识乃现量，说识乃为简别安乐等之义。可施设名言，由可结合等之相而可知者，是可施设名言，即是境。于此，无有可施设名言之境，是不可施设名言。又或识彼自体，非可施设名言，即非必定指示者，是不可施设名言。具有阳焰等境者是错乱，如执取水等之自性，如是，以其非有性之故。于此，无有错乱，是无有错乱。又或识彼自体，于非彼而执为彼故，是错乱。执著此之自体是执著之自体。自体之语乃说自性。又或说果。说从根境所生，从此所生是所生。根与境是此之生起者，如是连结文句。说根与境，乃为表示彼相遇之近。名言等非有。如是，从所说等可知错乱自体与执著自体。若无，为何不合理差别？差别乃是等，若于不可施设名言等之自性，及于另一自性，亦由根相遇而生之识转变，则彼
English
That which is born, because it is not an aggregation, is only not to be grasped. It creates all other sounds in all directions, and they also create others. Thus, what is created by other sounds, through the transmission of sound, the sound that aggregates with the ear faculty, is grasped from the aggregation with the faculty. Whatever is the self, it should be aggregated by the mind, and the mind also by the ear. In the category of sound, it is from aggregation to aggregation. The very existence of substance aggregates in things, it is from aggregation to combination. In the aggregation of qualities and actions, it is from aggregation to aggregation. In the aggregation of sound, it is from aggregation to aggregation. Thus, it is the cause of knowing the five kinds of relations. Born from that, it is not manifest. Consciousness is direct perception, saying consciousness is for the meaning of distinguishing happiness and so on. It can be designated, and what can be known by signs such as being able to be combined, is what can be designated, that is, the object. Here, there is no object that can be designated, it is what cannot be designated. Or that consciousness itself, by its own nature, is not what can be designated, that is, not necessarily what can be indicated, it is what cannot be designated. Having objects such as mirages is delusion, like grasping the nature of water and so on, thus, because it is not existent. Here, there is no delusion, it is without delusion. Or that consciousness itself, because it grasps what is not that as that, is delusion. The self of attachment is the self of attachment. The word self speaks of nature. Or it speaks of the result. Saying born from the sense object, born from this is born. The sense and the object are the originators of this, thus connecting the sentences. Saying the sense and the object is to show the nearness of their encounter. Designation and so on are not existent. Thus, from what is said and so on, the self of delusion and the self of attachment can be known. If not, why is the difference not reasonable? The difference is and so on, if in the nature of what cannot be designated and so on, and also in another nature, the consciousness born from the encounter of the sense changes, then that