English
If it is said, 'Because it also expresses the basis.' It is not so, because it does not pervade the pot and so forth. The sound of 'exists,' because it is the other's own power of existence itself, therefore it does not pervade the nature different from it, the pot and so forth. From where the nature of the pot and so forth truly exists, the thing becomes a pot or felt, not from itself, because things are merely without difference. Therefore, just as the sound of 'pot' does not mix with the pot and so forth, and does not pervade the pot and so forth, so too is the sound of 'exists.' If asked, 'What is that?' Therefore, just that is not that difference, there is no common basis. If asked, 'How is it done?' If the sound of 'exists' does not pervade the pot and so forth, then those are not its differences, because the difference of not pervading is invisible. Because it is not its difference, it also does not become having a common basis with its sound. If asked, 'Why?' It is said: 'Not pervading is not existence,' and so forth. Pervading is pervading, just as the sound of 'color' does not pervade sweetness and so forth, because it is not its difference. It does not become having a common basis with those sounds, just as saying 'color is sour' does not become. When pervading, it does become, just as saying 'color is blue.' 'For example,' and so forth, shows a close example. The quality of the sound of 'white' that is to be expressed itself, because it is the reason for entering extremely, is whiteness itself. Although that is distinguished only by that, it exists because it expresses substance, but it does not pervade the nature of substance, that is, sweetness and so forth, because that, like whiteness itself, is not the reason for entering sweetness and so forth. Therefore, that is not its difference, meaning that because it does not pervade, sweetness and so forth are not the difference of white. Similarly, here too there will be a fault, this is closely connecting the example to be established with the meaning to be established, meaning that the sound of 'exists' does not pervade the pot and so forth, and also because it does not pervade, it is not its difference. This makes the other party displeased.
Tibetan
་འབྱུང་བའི་ཆེད་དུ། གང་ཞིག་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམ་པར་བཅད་པས་རྫས་གང་ཡིན་པ་བརྗོད་པ་དེ་ནི་དེར་གཏོགས་པའི་ཁྱད་པར་གཞན་མི་འཕེན་པ་ ཡིན་ཏེ། དཀར་པོའི་སྒྲ་བཞིན་ཡོད་པའི་སྒྲ་ཡང་དེ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་གང་རྣམས་གང་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་སྒྲས་མ་འཕངས་པ་དེ་རྣམས་ནི་དེའི་ཁྱད་པར་རྣམས་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མངར་བོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དཀར་པོ་བཞིན། བུམ་པ་ལ་སོགས་བ་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་པ་ཉིད་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་སྒྲས་མ་འཕངས་པ་རྣམས་སོ་ཞེས་པ་ཁྱབ་བྱེད་མེད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་གང་རྣམས་གང་གིས་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་རྗོད་པར་བྱེད་པ་རྣམས་སུ་མི་འགྱུར་བ་དེ་རྣམས་དང་དེ་གཞི་མཐུན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་སྐྱུར་པོ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་རྣམས་དང་གཟུགས་ཀྱི་སྒྲ་བཞིན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་པའི་སྒྲའི་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་རྗོད་པར་བྱེད་པ་རྣམས་སུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་པ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མེད་པ་ཁོ་ན་སྟོན་ཏེ། འདིར་རིགས་ཀྱི་སྒྲས་དེ་དང་ལྡན་པ་བརྗོད་དོ་ཞེས་པ་འདི་བཤད་དོ། །དེ་ལྡན་ལ་ཡང་སྒྲ་ལྡན་པའི་རྐྱེན་ཕྱིས་པ་ལས་སམ། ཐ་དད་མེད་པར་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ལས་འཇུག་པ་ཡིན། དེ་ལ་ལྡན་པའི་རྐྱེན་གྱི་ཕྱོགས་ལ་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་སྲིད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡོད་པ་ལ་སྐྱོན་གསུངས་སོ། །ཐ་དད་མེད་པར་ཉེ་བར་གདགས་པ་ལ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་ཁོ་ན་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་དེ་ལྡན་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཆེད་དུ་གསུངས་པ། ཉེ་བར་བཏགས་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ཞེས་པ་གང་རྣམས་སྒྲའི་རང་གི་ངོ་བོ་བརྗོད་པར་བྱ་བར་འདོད་པ་དེའི་ལུགས་ཀྱིས་སོ། །ཡང་ན་རིགས་ཞེས་པ་གང་རྣམས་རིགས་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དང་ལྡན་པ་ལ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཞེས་པ་རིགས་དང་ལྡན་པ་ལའོ། །རང་གི་ངོ་བོ་བརྗོད་པར་བྱ་བར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ནི་རིགས་ལ་ཡང་ཉེ་བར་བཏགས་པའོ། །འདི་ནི་གཏན་ཚིགས་ཉེ་བར་སྟོན་པའོ། །གང་ཞིག་གང་ལ་ཞེས་པས་རྗེས་འགྲོའོ། །ཡང་དག་པའི་དོན་སྨོས་བ་ནི་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ལས། དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་ཀུན་ནས་བསྟན་པའི་དོན་དུ་ངེས་པར་སྟོན་པ་བརྟག་པར་བྱའོ། །གང་ཞིག་གང་ལ་ཉེ་བར་བཏགས་བ་དེ་ནི་དོན་དེ་ཡང་དག་པར་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། སྐྱེས་བུ་ལ་རྒྱལ་པོའི་སྒྲ་བཞིན། རིགས་ཀྱི་
Chinese
生起之故。何為以特殊之功德而區分，所言之物為何，即不引彼所屬之其他特徵。 如白色之聲，有之聲亦如是，此遍及是相違。如是，凡何等未被所言之聲所引者，彼等非其特徵，如甜味等如白色。瓶等亦是，凡未被言說有之聲所引者，此無遍及。如是，凡何等不變為以何所言說之特徵言說者，彼等與彼非為同一基礎，如酸味等之聲，以及如形狀之聲，瓶等之聲亦不變為有之聲的所言說之特徵言說者，此僅顯示無遍及。此處說，以種姓之聲言說與彼相合者。彼相合者，亦從除去具聲之因，或無異而近似安立而生。其中，於具因之方面，如白色等，言說是有可能，故於所言說之有，說了過失。於無異而近似安立者，則以假立之有之自性，僅言說彼，故於所言說者，彼相合是不可能的，為顯示此而說「近似安立故」。自性者，凡何等欲以聲之自性為所言說者，依彼之理。或者，種姓者，凡何等為種姓，而自性則非。於彼與相合者，近似安立者，於與種姓相合者。於說自性為所言說者，則於種姓亦近似安立。此為近似顯示理由。何者於何者，以之為隨行。真實義所言說者，從近似安立，如是為令通達，為一切顯示之義，應當審察決定顯示。何者於何者近似安立，彼非真實言說彼義，如： 於士夫以國王之聲，種姓之
English
For the sake of arising. What is distinguished by a special quality, what is the thing that is spoken of, that does not draw other characteristics belonging to it. Like the sound of white, the sound of existence is also like that, this pervasiveness is contradictory. Likewise, whatever is not drawn by the sound that speaks of something, those are not its characteristics, like sweetness and so on, like white. Pots and so on are also like that, whatever is not drawn by the sound that speaks of existence, this has no pervasiveness. Likewise, whatever does not change into speaking of the characteristics to be spoken of by what, those and that are not transformed into the same basis, like the sound of sourness and so on, and like the sound of form, the sound of pots and so on also does not change into speaking of the characteristics to be spoken of by the sound of existence, this only shows the absence of pervasiveness. Here it is said that the sound of the genus speaks of what is in accordance with it. That which is in accordance with it also arises from removing the cause of having sound, or from being approximated without difference. Among them, on the side of the cause of having, like white and so on, speaking is possible, therefore, in the existence to be spoken of, faults are spoken of. In that which is approximated without difference, then by the nature of the imputed existence, only that is spoken of, therefore, in the one to be spoken of, that agreement is not possible, it is said to show this, "because it is approximated." The self-nature, whatever wants to speak of the self-nature of sound, according to that reasoning. Or, the genus, whatever is the genus, but the self-nature is not. In that and the one in accordance with it, the one who is approximated, in the one who is in accordance with the genus. In those who say that self-nature is to be spoken of, then in the genus it is also approximated. This is an approximate showing of the reason. What is in what, with that as the consequent. What is spoken of as the true meaning, from the approximate establishment, thus, in order to understand, for the meaning of all showing, it should be examined and determined to show. What is approximated in what, that does not truly speak of that meaning, like: In a man with the sound of a king, of the genus.