Chinese
因为说了“不做狡辩”。如果对非量和无二进行遮破，仅有量存在，如果这样，即使知道非量和无二，也会变成想要表达的量的自性。如果是这样，非量无二。因此，通常是排除。这不合理，因为没有关联。如此，因为确定其本身是量，所以它确定量本身，这样，作为标志和有标志的词的意义就没有关联，因为没有差别。此外，因为标志和有标志没有差别，所以它与非量无二的知识和不了解非量无二不同，因为是否定遮破的自性，并且与此不同是没有道理的，因为没有其他机会。或者，非量无二。等等，通过这些，承诺已经成立非量无二，并且通过其他人的观点来显示其他人的量。如果以其他方式不合理，那么要知道，与怀疑和颠倒不同的知识，除了其自身的量之外，没有其他机会。因此，因为功德。等等，因为显示了所说之理不确定，所以说了“对你来说道理”等等。这个，就是那个。如果问能说什么，因此说了“从过失”等等。“如量”是具有第七种情况的自性。那个，也是非量。其余的很容易理解。“有无过失”等等。说了“有无过失”等等，为了建立听闻考察的明智者的作者，因为没有作者，所以没有成立。因此，具有分别念的我们，对于明智，并非没有过失的分别念，而是只有存在。因此，因为没有依赖。明智量的一些陈述。对于这个等等。因此，因为没有依赖。等等。那个，也是明智。明智。
English
Because it was said, "I will not argue." If one refutes non-validity and non-duality, only validity remains. If this is the case, even if one knows non-validity and non-duality, it will become the very nature of validity that one wants to express. If that is the case, non-validity is non-dual. Therefore, it is usually eliminated. This is unreasonable because there is no connection. Thus, because it is certain that it itself is validity, it ascertains validity itself. In this way, the meaning of the words as a sign and a sign-bearer becomes unrelated because there is no difference. Furthermore, because there is no difference between the sign and the sign-bearer, it becomes different from the knowledge of non-validity and non-duality and the non-knowing of non-validity and non-duality, because it is the nature of negation and refutation, and there is no reason to be different from this, because there is no other opportunity. Or, non-validity is non-dual. Etc., through these, it is promised that non-validity and non-duality have been established, and through the views of others, the validity of others is shown. If it is unreasonable in other ways, then know that knowledge other than doubt and reversal has no other opportunity except for its own validity. Therefore, because of merit. Etc., because it shows that the reason stated is uncertain, it says, "The reason for you," etc. This is that. If you ask what can be said, therefore it says, "From fault," etc. "Like validity" is the nature of having the seventh case. That is also non-validity. The rest is easy to understand. "Is there a fault or not," etc. It says, "Is there a fault or not," etc., in order to establish the author of the wise who examines hearing, because there is no author, it is not established. Therefore, we who have discernment, for the wise, it is not that there is no discernment of fault, but only existence. Therefore, because there is no dependence. Some statements of wise measure. For this etc. Therefore, because there is no dependence. Etc. That is also wise. Wise.
Tibetan
དོན་ལ་ཚད་གཞན་གྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གལ་ཏེ་ཤེས་པ་མི་སླུ་བའམ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་དོན་བྱེད་པ་ལ་མི་སླུ་བའི་ཤེས་པ་དང༌། རྒྱུད་དག་པའི་ཤེས་པ་འདི་གཉིས་རིག་བྱེད་ལས་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་རྒྱུར་ཁས་མི་ལེན་ན་དེའི་ཚེ་ངེས་པའི་རྒྱུར་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་རིག་བྱེད་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ལ་ཡང་ནི་འབྲེལ་པ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་འདི་ལ། གཞན་ལ་ཡང་དེ་ལྟར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལྟར་གྱུར་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་སླུ་བ་དང༌། ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཉིད་དོ། །འདི་ཡང་ཐུག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་ནི་དང་པོ་ཉིད་དུ་བསལ་ཟིན་ཏོ། །དེས་ན་ནི་དེའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་ཚད་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཚད་མ་གཞན་དང་འབྲེལ་པ་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་མ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། ངེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཚད་མ་གཞན་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཉིད་སྟོན་པ་ནི། དེ་ཡི་ཚད་མ་ཉིད་གནས་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདིས་ནི། གང་ལ་ཚད་མ་ཕྱི་མས་ཀྱང༌། །ཡོངས་སུ་གཅོད་འགྱུར་དེ་ལ་ཡང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཡང་བསལ་བ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ལས་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ན་ཤེས་པ་སྔ་མའི་དོན་ཐོབ་པར་ནུས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ལན་ཅིག་སྐྱེས་ནས་འཇིག་པ་ཡི། །དོན་ལ་ཚད་མ་ཉིད་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ། ལན་ཅིག་སྐྱེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མ་ཉིད་དོ། །བཤད་པའི་རིམ་པ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་རྣམ་ཤེས་རྒྱུ་ཡི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དོན་བྱེད་དངོས་སུ་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་ཚེ་དེ་ལས་ངེས་ཞེས་སྐབས་དང་འབྲེལ་པར་བྱའོ། །འོན་ ཏེ་དོན་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་གཞན་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལས་ཤེས་པ་སྔ་མ་ཚད་མ་ཉིད་མི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནམ་འདི་ལྟར་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆུའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ནི་གཟུགས་ཙམ་འཛིན་པ་ཡིན་ལ། ཁྲུས་ལ་སོགས་པའི་དོན་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་ནི་རིག་བྱ་ཙམ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་གཞན་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་པ་གཞན་གྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་འདི་ནི་མེད་དེ། འདུས་པ་ལ་ཡོད་པའི་ཡུལ་གཉིས་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་གཞན་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་པ་ཡང་གཞན་གྱི་ཡུལ་
Chinese
对于“以义为量”等，说了“如果识是不欺骗”等。如果对于作用不欺骗的识和传承清净的识这二者，不承许是唯识中决定为量之因，那么，因为决定之因不齐全的缘故，唯识就决定不会成为量，因为没有因的果是不可能的。对于“于他亦是关联性”这句，说了“于他亦是如此成为”等。所谓“如此成为”就是不欺骗和完全了知功德。这个无止境的过失，在最初就已经遣除了。因此，就是因为那个缘故。凡是量，它不依赖于与其他量的关联，这句话是不确定的，因为为了确定之义，需要依赖于其他的量。为了显示这个，说了“彼之量性若安住”等。以此也遣除了“于何后量亦，完全遮遣于彼亦”等，因为从其他决定为量时，就不是以能获得先前识之义的特征而趋近于量性。对于“一次生已坏灭之，义上不转为量性”，说了“一次生”等。所谓“彼”就是量性。为了显示所说次第的缘故，说了“如果识为因”等。所谓“作用真实获得”就是那时从那决定，要与语境关联。然而，因为作用的识是其他境的缘故，难道不应该说从那先前的识不是量吗？比如，因为没有支分者的实物，所以以水为境的无分别识只是执持形象，而沐浴等作用的识只是可知的行境，因此，如何能成立以其他为目标的识，是其他境的识的量性呢？因为会变得太过分。如果这样问，这个过失是没有的，因为如果聚合上存在的二境不存在就不会产生，所以以其他为目标的识也是其他的境。
English
Regarding "by means of another measure of meaning," and so on, it is said, "If consciousness is not deceptive," and so on. If one does not accept that the consciousness that is not deceptive in its function and the consciousness of pure lineage are the cause of being determined as valid cognition in Vijnanavada, then, because the cause of determination is incomplete, Vijnanavada will definitely not become valid cognition, because a result without a cause is impossible. Regarding the phrase "It is also related to others," it is said, "It also becomes like that in others," and so on. "Becoming like that" means being non-deceptive and fully knowing the qualities. This fault of endlessness has already been eliminated at the very beginning. Therefore, it is for that reason. The statement that whatever is valid cognition does not depend on association with other valid cognitions is uncertain, because it is necessary to rely on other valid cognitions for the purpose of determination. To show this, it is said, "If its validity remains," and so on. This also eliminates "To whom the later measure also, completely rejects to him also," and so on, because when it is determined as valid cognition from others, it is not approaching validity by the characteristic of being able to obtain the meaning of the previous consciousness. Regarding "Once born and destroyed, it does not become a measure on the meaning," it is said, "Once born," and so on. "That" is the measure itself. In order to show the order of what is said, it is said, "If consciousness is the cause," and so on. "Actually obtaining the function" means that at that time, it is determined from that, and it should be related to the context. However, since the consciousness of function is the object of others, shouldn't it be said that the previous consciousness is not valid cognition? For example, because there is no substance of the limb holder, the non-conceptual consciousness with water as its object only holds the image, and the consciousness of bathing and other functions is only the object of the knowable, so how can the consciousness aimed at others establish the validity of the consciousness of other objects? Because it would become too extreme. If you ask this, this fault does not exist, because if the two objects existing on the aggregate do not exist, it will not arise, so the consciousness aimed at others is also the object of others.