Tibetan
་སྟེ། དེ་ཟློག་པ་ཞེས་བསྡུའོ། །གཞན་ཡང༌། ཚད་མ་སླུ་བ་མེད་ཅན་གྱི། །ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་དོན་བྱེད་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུའི་རྒྱུའི་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་འདི་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ཡིན་དང་འབྲས་བུའི་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དེ་ཇི་ལྟར་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ངེས་ཞེས་བྱ་བའི་རྩོད་པ་འདི་གོ་ སྐབས་ཇི་ལྟར་ཡོད། འདི་ལྟར་མྱུ་གུའི་རྒྱུ་ས་བོན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པ་ན། ཇི་ལྟར་མྱུ་གུའི་ས་བོན་ཉིད་ཡིན་ཞེས་ཇི་ལྟར་མཁས་པ་རྣམས་ལ་འཐད་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར། ཇི་ལྟར་ས་བོན་དེ་ཡོད་པ་ན་མྱུ་གུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཚད་མ་ཡང་དེ་ཡོད་ན་དོན་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མཐོང་བའི་ཕྱིར། ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་རང་ཉིད་ལས་རིག་པས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་གང་ལ་ཐུག་པ་མེད་པ་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་འབྲས་བུ་དེ་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ལ། ཤེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ལས་འཁྲུལ་པ་སྲིད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པས་དེ་མ་ངེས་ན་རང་རིག་པ་ཉིད་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་འདི་ནི་གྱི་ནའོ། །ད་ནི་རྒྱུ་རྣམ་པར་དག་པའི་སྒོ་ནས་ཚད་མ་ཉིད་དུ་དེས་ན་ཐུག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེས་པ་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་གིས་ཕྱོགས་སྔ་མ་ཉེ་བར་བཀོད་ནས། འདིར་བློ་བཟངས་ཞེས་བྱ་བས་ལན་འདེབས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཉེ་བའི་ཡུལ་ཅན་དང་བསྐལ་བའི་ཡུལ་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཉེ་བའི་ཡུལ་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྒྱུའི་ཡུལ་ཅན་ངེས་པར་བཟུང་བ་ལས་ཚད་མ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། དོན་བྱེད་པ་ལ་མི་སླུ་བའི་ཤེས་པ་ལས་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་ལ་ཇི་སྲིད་དུ་དོན་བྱེད་པ་ལ་མི་སླུ་བའི་ལས་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་མ་ངེས་པ་དེ་སྲིད་དུ་རྒྱུའི་ཡོན་ཏན་ངེས་པར་འཛིན་པ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ནི་དུས་ཕྱིས་འབྱུང་བའི་རྒྱུའི་ཡོན་ཏན་ངེས་པར་འཛིན་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །གང་ཡང་བསྐལ་བའི་དོན་གྱི་ཤེས་པ་ནི་དེའི་རྒྱུའི་ཡོན་ཏན་ངེས་པ་ལས་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་ཡོན་ཏན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། བསྐལ་བའི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བསྐལ་བའི་ཡུལ་ཅན་གསེར་གྱི་དུང་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུས་བསྐྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་ཡིས་སྐྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུས་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱི
Chinese
，那被称为遮遣。另外，所谓的“不欺骗的量”，是指通过体验事物的作用，来描述作为果之因的知识的特征。如果是这样，由于果识的特征不适用，那么如何确定它是量呢？这种争论如何有机会存在？例如，如果说“幼苗的因是种子”是它的特征，那么“如何幼苗就是种子本身”又如何能让智者们接受呢？正如当种子存在时，因为看到幼苗而被理解一样，量也是如此，因为它存在时，通过事物的作用的特征而被看到。由于知识的自性之果是通过智慧从自身中产生的，因此变得毫无意义是荒谬的，因为果不是由其他量来理解的。并且，从知识的自身本质中产生错误也是不可能的，如果这不确定，那么就会导致自证本身不存在，因此这是不行的。现在，通过原因完全清净的方式，成为量，因此没有毫无意义的过失。“当生起各种识时”，等等，用一个偈颂来简要地陈述了前一个观点。在这里，被称为慧贤的人将要回答。知识有两种：近取境和疏远境。其中，暂且，什么是近取境呢？那是因为确定地执持因的对境，所以不是量。那么是什么呢？是从对事物的作用不欺骗的知识而来。例如，只要对事物的作用不欺骗的行为没有被确认为真实，那么就不可能确定地执持因的功德。如果是这样，那么被确认为真实，就一点也不会执持后来产生的因的功德。任何疏远境的知识，都是因为确定了它的因的功德，所以是为了表明是确定为量的功德，因此说了“疏远的”等等。疏远境，执持金色的海螺的知识，凡是由完全清净的因所产生的，那是因为由它所产生，因为由完全清净的因所产生，所以是近取境的
English
, that is called negation. Furthermore, the so-called "infallible valid cognition" refers to the characteristic of the knowledge that is the cause of the result, by experiencing the function of things. If that is the case, since the characteristic of the resultant knowledge does not apply, then how can it be determined to be valid cognition? How can this argument have any opportunity? For example, if saying "the cause of the sprout is the seed" is its characteristic, then how can "how the sprout is the seed itself" be acceptable to the wise? Just as when the seed exists, it is understood because the sprout is seen, so too is valid cognition, because when it exists, it is seen through the characteristic of the function of things. Since the fruit of the nature of knowledge is produced from itself through wisdom, it is absurd to become meaningless, because the fruit is not understood by other valid cognitions. And, it is also impossible for error to arise from the self-nature of knowledge, and if this is not certain, then it would lead to the non-existence of self-awareness itself, therefore this is not the case. Now, through the way of completely purifying the cause, it becomes valid cognition, therefore there is no fault of meaninglessness. "When various consciousnesses arise," etc., briefly states the previous view with one verse. Here, the one called Wisdom Excellent will answer. Knowledge is of two kinds: proximate object and distant object. Among them, for the time being, what is the proximate object? That is because it is not valid cognition from definitely holding the object of the cause. Then what is it? It is from the knowledge that does not deceive the function of things. For example, as long as the action of not deceiving the function of things has not been confirmed as true, then it is impossible to definitely hold the qualities of the cause. If that is the case, then being confirmed as true, it will not hold at all the qualities of the cause that arise later. Any knowledge of a distant object is because it has determined the qualities of its cause, so it is to show that it is the merit of being determined as valid cognition, therefore it said "distant," etc. Distant object, the knowledge that holds a golden conch, whatever is produced by a completely pure cause, that is because it is produced by it, because it is produced by a completely pure cause, therefore it is a proximate object.
Tibetan
་དུང་དཀར་པོར་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་ ཞིག་རྒྱུ་རྣམ་པར་དག་པས་བསྐྱེད་པ་དེ་ནི་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཉེ་བའི་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་དུང་དཀར་པོར་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་བཞིན་ནོ། །ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་སེར་པོའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་དུང་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་འདི་ཡང་རྣམ་པར་དག་པའི་རྒྱུས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །འོན་ཏེ་གཏན་ཚིགས་འདི་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནམ། དོན་ལ་མི་སླུ་བ་མེད་པར་རྒྱུ་དག་པར་ངེས་པར་གཟུང་བར་མི་ནུས་ཏེ། དབང་པོ་རྣམས་ནི་དབང་པོ་ལས་འདས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ལ་མི་སླུ་བ་ལ་ལྟོས་ན་ཡང་དེ་ཉིད་ལས་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རྒྱུའི་ཡོན་ཏན་ངེས་པར་བཟུང་བ་དོན་མེད་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ལ་དུས་ཕྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་གཅིག་གི་ཚེ་ཉེ་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་བྱེད་པ་ལ་མི་སླུ་བས་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་ནས་རྣམ་པ་གཞན་དུ་བསྐལ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ལ་ཡང་མི་སླུ་བ་མེད་པར་དུས་གཞན་དུ་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་ན། དེ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐད་ཅིག་གིས་འཇིག་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་ངོ་བོ་གཅིག་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་པ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྐྱེན་གཞན་དང་གཞན་ཉེ་བར་སྦྱར་བས་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ནུས་པ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཐམས་ཅད་དོགས་པར་བྱས་ནས། ཇི་ལྟར་མདུན་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། འདིས་ནི་འདི་སྐད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གིས་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བ་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་རྐྱེན་གཞན་དང་གཞན་ཉེ་བར་སྦྱོར་བས་ནུས་པ་ཐ་དད་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཁོ་བོ་ཅག་གིས་དུས་གཞན་དུ་འབྱུང་བའི་བསྐལ་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་དག་པས་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། གང་ཁོ་ནའི་ཚེ་ཉེ་བའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་དུང་དཀོར་པོར་འཛིན་པ་དཀར་པོས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་ཐོབ་པས་རྒྱུ་དག་ངེས་པ་དེ་ཁོ་ནའི་ཚེ་བསྐལ་བའི་ཡུལ་ན་གནས་པའི་གསེར་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་དུང་ལ་སེར་པོའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་བློ་གང་ཡིན་པ་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ལས་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ངེས་ པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། ཉེ་བའི་དོན་གྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་དོན་བྱེད་པ་ལ་སླུ་བར་འགྱུར་དུ་འདོད་པས་དེའི་གནས་སྐབས་ཉིད་ན་རྒྱུ
Chinese
就像将白色海螺认定为量一样是确定的。论式是，凡是由清净因所产生的，那就是量，例如，具有近处事物之境的执持白色海螺的识。对于具有隐蔽事物之境的具有黄色相的海螺等等的识，这也是由清净因所产生的，这是自性因。然而，这个因不成吗？因为不能确定无欺于事物而执取清净因，因为诸根是超越诸根的。即使依赖于不欺骗事物，也因此而确定为量，因此确定执取因的功德完全没有意义，因为那是在确定为量之后才确定产生的。如果有人认为，在一种情况下，具有近处之境的识不欺骗事物而确定具有功德，在另一种情况下，对于具有劫波之境的识，也因为没有欺骗而在其他时间确定具有功德。那是不正确的，因为刹那生灭的事物不可能以同一自性存在，因为其他不同的缘的结合，每一刹那的能力都是不同的。在对所有这些产生怀疑之后，说了“如何面前”等。这表明，由于每一刹那都有其他不同的缘的结合，能力可能不同，因此我们不能确定在其他时间产生的劫波之境的识的因完全清净而成为量。那么是什么呢？仅仅在近处之境的识执持白色海螺，通过获得白色所要证成的意义而确定因清净的那一刻，在劫波之境中存在的具有金色自性的海螺上，产生具有黄色相的智慧，那是由因完全清净而确定为量的。如果想要使近处事物之境的识在作用上欺骗，那么就在那一刻
English
It is certain that like the knowledge that holds the white conch shell to be valid. The formulation is that whatever is produced by a pure cause is valid, for example, the knowledge that holds the white conch shell that has the object of a nearby thing. This knowledge of the yellow aspect of the conch shell, etc., which has the object of a hidden thing, is also produced by a pure cause, which is the reason of nature. However, is this reason not established? Because it is not possible to determine the pure cause without deceiving the thing, because the senses are beyond the senses. Even if one relies on not deceiving the thing, it is certain that it is valid from that alone, so it is completely meaningless to determine the qualities of the cause, because it is certain to arise later in the determination of validity. If one thinks that in one case, the consciousness of the nearby object is determined to have qualities by not deceiving the thing, and in another case, for the consciousness of the object with kalpa, it is also determined to have qualities at other times because there is no deception. That is not correct, because things that perish in an instant cannot exist with the same essence, because the combination of other different conditions, the ability of each instant is different. After all these doubts have arisen, it is said, "How in front." This shows that because the combination of other different conditions in each instant may have different abilities, we cannot determine that the cause of the consciousness of the object of kalpa that arises at other times is completely pure and becomes valid. So what is it? Only at the moment when the consciousness of the nearby object holds the white conch shell, and the cause is determined to be pure by obtaining the meaning to be proved by white, the wisdom with the yellow aspect arises on the conch shell with the golden nature that exists in the object of kalpa, which is determined to be valid from the completely pure cause. If one wants to deceive the consciousness of the nearby object in its function, then at that very moment