Tibetan
ལ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་ལ། འདི་དེ་ལྟར་གནས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། དངོས་པོར་ཞེ་ན་ཕྱིར་མེད་པ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་གཅིག་ཏུ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་ནུས་སོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ཞེ་ན། ཐ་དད་ཐ་མི་དད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཐ་དད་ཐ་མི་དད་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐ་དད་ལ་སོགས་པའོ། །སོགས་པའི་སྒྲས་རྟེན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་གཟུང་ངོ༌། །འདི་དག་ནི་དངོས་པོར་རྟོགས་པའི་ཆོས་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པའི་བཟོ་བོས་བྱས་པའི་ལུས་ཅན་གྱི་སེལ་བ་གནས་པ་རྙེད་པར་འགྱུར། གང་ཡང་སེལ་བ་ནི་བྱ་བའི་ ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡུལ་བརྗོད་པར་བྱ་དོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་མ་གྲུབ་པ་སྟེ། སྒྲའི་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་སེལ་བ་ནི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་གཟུགས་བརྙན་དེ་ཡང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོའི་ངོ་བོར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་དགག་པ་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཅི་བ་ལང་གི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་བ་ལང་མ་ཡིན་པའི་ཡུལ་ཅན་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་གཉིས་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་བ་ལང་གི་ཡུལ་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པའི་ངོ་བོར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གིས་འདི་ལ་བསལ་བྱ་བ། །སུ་ཡིས་བ་ལང་བ་མིན་བརྟགས། །ཞེས་སྨྲས་པ་དེ་ལ། སྒྲ་ཡིས་དངོས་སུ་དོན་གཞན་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་གཞན་ལས་ལྡོག་པ་ཉིད་གཙོར་སྒྲས་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་འདིར་འགྱུར་ན། ཇི་སྲིད་དུ་དོན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གང་ཅུང་ཟད་བརྗོད་པ་དེ་ནི། ཇི་སྐད་དུ། དང་པོ་ཁོ་ནར་སྒྲ་ཡིས་ནི། །དོན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་བྱེད་པ་ཡིན། །དེ་རྟོགས་ན་ཡང་ཤུགས་ཀྱིས་ནི།། གཞན་ལས་ལྡོག་པ་རྟོགས་པ་ཡིན། །ཞེས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའ་མངོན་པར་མི་ཤེས་པས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྡུས་པའི་དོན་ཏོ། །ལྷག་མ་ནི་དོན་གོ་བར་ཟད་དོ། །ཐ་དད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་བསལ་ཟིན་ཏོ། །གཞན་སེལ་བ་ནི་འདི་བརྗོད་བྱའམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་སྨྲས་པ་དེ་ལ། གཞན་སེལ་བ་ཡི་བརྗོད་བྱ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་གཞན་སེལ་བའི་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གལ་ཏེ་གཞན་སེལ་བའི་སྒྲའི་དབང་དུ
Chinese
执着于自性，但此并非如此存在，因此，由于没有外境的自性，所以不是实物。又为何不是没有实物呢？“若认为是实物，则非无有”，如是说。由于确定是外境的实物，所以也不能说完全没有实物。又为何不是差别性等之相呢？“差别非差别”等说，差别非差别等即是差别等。等等之语包含依处等。这些若是认识为实物的法，那么如何能找到以认识的造作所造的身之遣除存在呢？任何遣除都是行为的自性，因此有成为所说境的嫌疑，此说并不成立。因为语言所说的遣除是形象的自性，而且形象也执着于外境的实物自性，所以并非仅仅是遮破。因此，‘是有牛之境，还是非牛之境’这两种分别念是不合理的，因为那是执着于以牛之境本身所成立的自性。‘谁能对此进行排除？谁能辨别牛与非牛？’如是说。“语言真实表达其他意义”，如是等说。如果主要是语言显示与他者的相异性，那么何时会变成这样呢？只要是意义的形象的自性，任何稍微表达的，正如所说：‘最初唯有语言，产生意义的形象，若能理解此，则间接理解与他者的相异性’。正如所说，由于不明显了知已成立的宗派，这是总摄的意义。其余的只是理解意义而已。差别等分别念已作为实物而遮破。对于所说的‘其他排除是此所说吗？’等，‘其他排除的所说’，如是等说。对此，其他排除的所说分别念，如果随顺其他排除的语言的势力……
English
There is clinging to self-nature, but this is not the case, therefore, since there is no self-nature of external objects, it is not a real thing. And why is it not without a real thing? "If it is considered a real thing, then it is not without," it is said. Since it is determined to be a real thing of the external world, it cannot be said that there is absolutely no real thing. And why is it not a characteristic of difference, etc.? "Difference and non-difference," etc., are mentioned, difference and non-difference, etc., are difference, etc. The word "etc." includes the basis, etc. If these are the dharmas that are understood as real things, then how can the elimination of the embodied, made by the craftsmanship of understanding, be found to exist? Any elimination is the self-nature of action, so there is suspicion of becoming the object to be spoken of, which is not established. Because the elimination spoken of by language is the self-nature of the image, and the image also clings to the self-nature of the external object, so it is not merely a negation. Therefore, these two kinds of conceptualization, 'Is it an object of a cow, or an object of a non-cow?' are not reasonable, because it clings to the self-nature established by the object of the cow itself. 'Who can eliminate this? Who can distinguish between cow and non-cow?' As it is said. "Language truly expresses other meanings," and so on. If the main thing is that language shows the difference from others, then when will it become like this? As long as it is the self-nature of the image of meaning, whatever is slightly expressed, as it is said: 'Initially, only language produces the image of meaning, if this can be understood, then indirectly the difference from others is understood.' As it is said, because the established tenet is not clearly known, this is the summarized meaning. The rest is just understanding the meaning. The conceptualizations of difference, etc., have already been refuted as real things. For what is said, 'Is this what is said about other exclusions?' etc., 'What is said about other exclusions,' and so on. To this, the conceptualization of what is said about other exclusions, if it follows the power of the language of other exclusions...
Tibetan
་བྱས་ནས་བྱེད་ན། དེའི་ཚེ་འདི་བསྒྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲ་དེས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་མི་འདོད་པ་ཐོབ་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཅི་སྒྲུབ་པ་སྒྲའི་དོན་ནམ་འོན་ཏེ་གཞན་སེལ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་སྐབས་སུ་གཞན་སེལ་བ་སྒྲའི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ན། རྟོག་པ་པོས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སེལ་བ་ངེས་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ལ། ཤུགས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པ་སྒྲའི་དོན་ཡིན་པ་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཡིན་ན། དེ་ལ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་གཟུགས་བརྙན་གྱི་མཚན་ཉིད་སེལ་བ་དངོས་སུ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲ་དག་གིས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་དག་གིས་བསྟན་ལ་ཤུགས་ཀྱིས་ནི་གཞན་ལས་ལྡོག་པ་རྟོག་པའི་ཕྱིར་མི་འདོད་པར་འགྱུར་བ་མ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ། ཐུག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་ཡང་མེད་དེ། ཤུགས་ཀྱིས་གཞན་ལས་ལྡོག་པ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་ནི་ཁས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་དེའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པའི་སྐྱོན་འབྱུང་བའི་སྐྱོན་གྱི་གོ་སྐབས་མེད་དོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི། བརྗོད་བྱ་མིན་ཕྱོགས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །གཞན་ཡང་ཉེ་བར་བརྗོད་མེད་པའི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རྟོག་པ་གཅིག་པུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་གཅིག་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་བརྗོད་པར་བྱས་པར་འགྱུར་ན། དེའི་ཚེ་ཁྱེད་ཅག་བཞད་གང་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན། གང་གི་ཚེ་འཁྲུལ་པའི་རྟོག་པ་པོའི་ངོ་བོ་སློབ་དཔོན་གྱིས་འདི་རྟོག་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་མཁས་པ་རྣམས་བཞད་གད་དུ་བྱེད་པ་འཇུག་པར་འགྱུར། འོན་ཀྱང་བརྗོད་པར་འདོད་པ་མི་ཤེས་པར་སུན་འབྱིན་པར་ཁྱེད་ཅག་ལ་མཁས་པ་རྣམས་ཤིན་ཏུ་བཞད་དག་ཀྱི་གནས་སུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་གང་དག་དགག་ལྡན་པ། །དེ་དག་འབའ་ཞིག་ཁོ་ན་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ངེས་པར་བཟུང་བའི་ཤུགས་ཀྱིས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། གང་དུ་དགག་པའི་སྦྱོར་བ་དེར་གཞན་ལས་ལྡོག་པའི་ཆ་རྟོག་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད། གང་དུ་དགག་པ་སྦྱོར་བ་མེད་པ་དེར་ཡང་རྟོག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་རང་གི་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་རྟོགས་སོ་ཞེས་ངེས་པར་གཟུང་བར་བྱེད་པ་ན་ཁྱེད་ཅག་གི་རང་གི་ཚིག་ཉིད་ཀྱིས་འདི་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ངེས་པར་གཟུང་བ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ
Chinese
如果这样做，那么，因为已经承诺了，那时这个要证成的自性的声音应该被表达，所以不希望得到是不合理的。比如，当问到：所要证成的是声音的意义呢？还是遣除他者时，如果说遣除他者是声音的意义，那么，立宗者就会产生如其所说的影像的特征的遣除的定解，并且含蓄地遮止了证成是声音的意义。如果从瓶子等声音的角度来说，那么，对于它来说，如其所说的影像的特征的遣除，实际上是由瓶子等声音产生的，因此，由那些证成的自性所显示，并且含蓄地是从他者返回的分别，因此不会变成不希望的。而且，也没有无穷的过失，因为含蓄地是从他者返回的分别，但不是由所要表达的本身。因为没有承诺非所要表达的方面，所以在那个方面存在产生过失的过失的机会是没有的，为了显示这一点，所以说了“非所说之方”。 此外，“无有近说”等，说了“唯有分别”等。如果实际上对唯一等进行了近说，那么，那时你们就会变成大笑的对象。当迷惑的立宗者的自性被老师说成是分别本身时，那时智者们怎么会开始嘲笑呢？然而，你们不了解所要表达的而进行驳斥，对于你们来说，智者们会变成非常嘲笑的对象。因此，“凡具遮遣者，彼等唯独于”等，说了“由确定之势力”等。凡是有遮遣的陈述的地方，不仅对他者返回的部分是分别，而且凡是没有遮遣的陈述的地方，也是分别本身，当你们确定地认为只是认识自己的自性时，你们自己的话语就显示了这一点。如果不是这样，那么确定就会变得没有意义。
English
If it is done in that way, then, since it has been promised that at that time the sound of the very nature to be proven should be expressed, it is not reasonable to obtain what is not desired. For example, when asked: Is what is to be proven the meaning of the sound, or is it the elimination of others? If it is said that the elimination of others is the meaning of the sound, then the proponent will generate a definite understanding of the elimination of the characteristics of the image as he said, and implicitly prevent the proof from being the meaning of the sound. If it is from the perspective of the sound of a pot, etc., then for it, the elimination of the characteristics of the image as it is said is actually generated by the sounds of the pot, etc. Therefore, it is shown by those very natures of proof, and implicitly it is a distinction that returns from others, so it will not become undesirable. Moreover, there is no fault of infinity, because implicitly it is a distinction that returns from others, but not by the very thing to be expressed. Since the non-expressible aspect has not been promised, there is no opportunity for the fault of arising faults in that aspect, so to show this, the phrase "non-expressible aspect" is spoken. Furthermore, "without near expression," etc., "only distinction," etc., are spoken. If, in reality, nearness is expressed to oneness, etc., then at that time you will become the object of laughter. When the teacher says that the nature of the deluded proponent is distinction itself, how will the wise begin to laugh? However, you refute without understanding what is to be expressed, and for you, the wise will become the object of great ridicule. Therefore, "those who have negation, those only," etc., "by the power of certainty," etc., are spoken. Wherever there is a statement of negation, not only is the part that returns from others a distinction, but also wherever there is no statement of negation, it is distinction itself. When you definitely think that you only recognize your own nature, your own words show this. If it is not so, then certainty will become meaningless.