Tibetan
བོ་དེ་འདྲ་བར་གནས་སོ། །གང་གིས་འདི་རྣམས་ལ་གསལ་བ་གཞན་ལ་མ་ལྟོས་པར་གསལ་བ་ཡིན་ཏེ། སྒྲོན་མེ་བཞིན་ནོ། །རེ་ཞིག་འདི་རྣམས་ཀྱི་གསལ་བ་སེམས་པ་དང་བཅས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མི་འཛིན་པ་རྣམས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བ་ལང་རྗིའི་ཆུང་མ་ཡང་རང་གི་བློ་གྲུབ་པ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཚོལ་བར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་པའི་འབྲས་བུ་ཤིན་ཏུ་ཐོབ་པའི་དཔྱོད་པ་འདི་བུད་མེད་དང་དམངས་ཐ་མལ་པའི་ཡང་དཔྱོད་པའི་གཏིང་དཔོག་པར་གྱུར་ཏོ། །འདི་རྣམས་ནི་གཞན་གྱི་གསལ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་གཞན་དུས་མཉམ་པའི་དངོས་པོ་ལ་ནི་རེ་ཞིག་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཕན་འདོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རིགས་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དུས་ཐ་དད་པའི་དངོས་པོ་ཡང་གསལ་བར་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འདི་རྣམས་ཀྱི་གསལ་བ་ནི་གསལ་བྱེད་གཞན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རང་ཉིད་ཀྱིས་གསལ་བར་འོས་པ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་གསལ་བར་འོས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ལ་བྱ་བ་དང་བྱེད་པ་པོའི་དངོས་པོ་རང་རིག་པ་ནི་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་བེམས་པོའི་དངོས་པོ་དང་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པར་སྐྱེ་བ་ཉིད་རང་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བས་རང་ལས་བྱ་བ་འགལ་བས་རང་རིག་པ་རྐུ་བར་བྱེད་ནུས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་བེམས་པོའི་ངོ་བོ་ལས། །ལོག་པ་ཉེ་བར་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །གང་འདིའི་བེམས་མིན་ངོ་བོ་ཉིད། །འདི་ཁོ་ན་རང་རིག་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་འདི་རང་ལ་བྱ་བ་འགལ་བས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་གསལ་བ་མི་བཟོད་བཞིན་དུ་སྒྲོན་མེའི་རང་གསལ་བ་བཟོད་པར་གྱུར་སྙམ་དུ་མ་ ཤེས་སོ། །ཡང་ན་སྒྲོན་མེའི་ཡང་རང་གསལ་བ་མི་བཟོད་ལ་རག་ག །དེ་ལྟ་ན་འདི་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པས་ལྷ་རྣམས་དགའ་བར་བྱེད་པ་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱ་བའོ། །རྣལ་འབྱོར་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་དག་སྟེ། དེ་གང་རྣམས་ལ་ཡོད་པ་དེ་དག་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་སོ། །དེ་དག་གི་ཤེས་པ་གང་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་དོན་བསྒོམ་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་ལས་བྱུང་བ་དེ་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པའོ། །ཡང་དག་པའི་དོན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལམ་དེ་ལས་གཞན་པ་ཡང་རུང་བསྒོམ་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པ་གསལ་བའི་མཆོག་བཟུང་བར་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་འདོད་པ་ལ་སོགས་པས་མྱོས་པས་སེམས་ཀྱི་འཇུག་པ་དག་ཉེ་བར་གཡེངས་པའི་འདོད་ཆགས་ཅན་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པ་ན་བསྒོམ་པ
Chinese
就那样安住。谁能照亮这些，就是不依赖于其他而照亮的，如同灯一样。暂时这些的照亮，不是那些不被心和心所伴随的事物所执持的，因为即使是牧牛人的妻子也不会寻求推测自己智慧的成就。获得理性果实的这种极度思辨，即使是妇女和普通民众也能衡量其思辨的深度。这些不是被其他照亮的，因为对于其他同时的事物，暂时照亮是没有帮助的，所以不是没有道理的。对于不同时的事物，也没有照亮的必要，所以是不合理的。因此，心和心所的这些照亮，因为远离其他的照亮者，所以理应自己照亮自己，如果不是这样，那就不应该被照亮。对于心和心所，没有作为行为和行为者的事物自证。然而，仅仅是与物质事物和特征不一致的生起，被称为自证，因为自己与行为相矛盾，所以不能窃取自证。还有，从物质的自性中， 相异的会生起， 哪个不是物质的自性， 这才是自证。 如是说。如同这自身与行为相矛盾，识的自明不可忍受一样，灯的自明怎么就能忍受呢？ 不知道啊！或者灯的自明也是不可忍受的吗？如果是那样，这既不是世俗的，也不是具有分别念的，所以对于使诸神欢喜之事，应当采取中庸之道。瑜伽是禅定和智慧，谁拥有这些，他们就是瑜伽士。他们的知识，即从以量成立的义进行禅修达到极致而产生的知识，就是瑜伽士的知识。或者，无论是真实的义的行境，还是其他的，安住于禅修达到极致，显现为执持光明之最的显现的识将会生起。同样，由于被贪欲等所迷惑，心的行境被贪欲者等所扰乱，在禅修时，禅修
English
It abides in such a way. Whoever illuminates these is illuminated without relying on others, like a lamp. For a while, the illumination of these is not held by those who are not accompanied by mind and mental factors, because even the wife of a cowherd does not seek to infer the accomplishment of her own wisdom. This extremely speculative discernment that obtains the fruit of reason, even women and ordinary people can measure the depth of its speculation. These are not to be illuminated by others, because for other simultaneous things, illuminating for a while is of no help, so it is not without reason. For things that are not simultaneous, there is also no need to illuminate, so it is unreasonable. Therefore, the illumination of these minds and mental factors, because it is separated from other illuminators, should illuminate itself, and if it is not so, then it should not be illuminated. For mind and mental factors, there is no self-awareness of things as action and agent. However, merely the arising that is inconsistent with material things and characteristics is called self-awareness, because it contradicts action from itself, so it cannot steal self-awareness. Also, from the nature of matter, Different will arise, Which is not the nature of matter, This alone is self-awareness. Thus it is said. Just as this contradicts action in itself, the self-illumination of consciousness is unbearable, how can the self-illumination of a lamp be tolerated? I don't know! Or is the self-illumination of a lamp also unbearable? If so, this is neither worldly nor endowed with discrimination, so one should take a middle path regarding things that please the gods. Yoga is meditation and wisdom, and those who possess these are yogis. Their knowledge, which arises from meditating on the meaning established by valid cognition to the extreme, is the knowledge of yogis. Or, whether it is the object of true meaning or something else, abiding in the ultimate meditation, a consciousness will arise that appears to hold the supreme of clarity. Likewise, because the activity of the mind is disturbed by those who are intoxicated by desire and so on, when meditating, meditating
Tibetan
་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལ་གསལ་བར་མདུན་ན་གནས་པ་ལྟ་བུར་དེ་སྣང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གང་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་དོན་བསྒོམ་པ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཕྱིན་པ་ལ་སྐྱེས་པ་དེ་ལག་མཐིལ་གྱི་སྐྱུ་རུ་ར་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་དོན་གསལ་བ་མཆོག་གི་རྣམ་པ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཤེས་པའོ། །གང་གསུངས་པ། བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་གསལ་བ་རུ། །སྣང་འགྱུར་འཇིག་ལ་སོགས་པ་བཞི་ན། །སླུ་བ་མེད་ཅན་ཤེས་པ་གང༌། །དེ་ནི་མངོན་སུམ་རྟོག་མེད་པའོ། །ཞེས་སོ། །རྣམ་པ་བཞི་སྟེ་སྨོས་པས་ནི་དབང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་མཐོང་གི་དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཤེས་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་དང༌། ཡིད་ཀྱི་ངོ་བོའི་མངོན་སུམ་བཤད་ཟིན་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་རྣམ་པ་གཞན་ཞིག་ཡོད་དོ་སྙམ་པ་དང༌། རང་རིག་པ་ཡང་མི་སྲིད་པ་ཉིད་དོ་སྙམ་པ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པ་ཡང་མི་སྲིད་པ་ཉིད་དོ་སྙམ་པའི་ལོག་པར་རྟོགས་པའི་ཁྱད་པར་རྣམས་བསལ་བ་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཡུལ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དེ། །རང་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ་གཞན་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིད་པ་ངེས་པ་དོན་བྱེད་པར་རུང་བའི་ངོ་བོས་མཚོན་པས་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །འདས་མ་ཐག་པར་བརྗོད་པ་དེ་ནི་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ལོ། །འདིས་ནི་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ཉིད་དུ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ངག་ཕྱིར་ཟློག་གོ །མངོན་སུམ་གྱི་ཤེས་པ་འདི་ཉིད་ཚད་མའི་འབྲས་བུ་སྟེ། མངོན་སུམ་ནི་ཚད་མ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྒྱུའོ། །རྒྱུའི་བྱ་བ་ཉིད་ནི་འབྲས་བུ་སྟེ། དེ་ཡང་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཚད་མ་ལས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །ཐ་དད་ན་གལ་ཏེ་ཚད་མ་དང་རྟོགས་པ་དུས་མཉམ་པར་འབྱུང་པ་ཡིན་ནོ་དེའི་ཚེ་འདི་དག་ལ་བ་ལང་གི་རྭ་གཡས་གཡོན་བཞིན་དུ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་དང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པར་འགྱུར། དུས་མི་མཉམ་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་ན་ཡང་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་དུ་མི་རིགས་སོ། །དུས་ཐ་དད་པ་ཉིད་ལ་བྱ་བ་དང་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་དེས་རྒོལ་བ་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་དུས་ཐ་དད་ན་རྟོགས་པ་ཤེས་པ་གཞན་ཞིག་པས་དེའི་ཚེ་དེའི་ཡང་རྟོགས་པ་དེ་ཤེས་པ་གཞན་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་དོན་རྟོགས་པ་ལ་སྐྱེས་བུའི་ཚེ་མ་ལུས་པ་དོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་རྟོགས་པར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཐོག་མའི་ཤེས་པ་འབྱུང་བའི་དུས་སུ་རེ་ཞིག་དོན་འདི་མ་རྟོགས་ཏེ། རྟོགས་པར་བྱེད་པ་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་གཉིས་པ་སྐྱེས་པ་ན་ཡང་རྟོགས་པ་མེད་དེ་ཚད་མ
Chinese
完全圆满而明现，就像在眼前一样显现。其中，对于以量成立之义修习到了极点的人来说，那个如手掌中的庵摩罗果一般，修习之义明现，且执持殊胜之相的知识，就是瑜伽士们所亲近的。如是所说，以修习之力而明现，显现、改变、坏灭等四者中，具有不欺骗性的知识，那就是现量无分别。如是说。说了四种相，是为了消除认为仅仅是根识所见，而并非依赖于它的知识；以及认为存在着心之自性的现量已阐述之自性的其他相；以及认为自证是不可能的；以及认为瑜伽士的知识也是不可能的这些邪分别。它的对境是自相，自相就是由自己，也就是不与他者共同，能确定、能成办义的自性所表示，所以是对境是自相。说刚刚过去的，那是现量的对境。这就能遣除将总相和别相都安立为现量对境的言论。这个现量的知识就是量之果，现量是量之因，因为现量本身就是量。因的作业本身就是果，而且它的证悟之相与量不是他体。如果是他体，如果量和证悟同时产生，那么对于这些，就像牛的左右角一样，生起和能生起怎么会有呢？如果不是同时产生，那么也不应成为所证悟。因为对于异时的事物，立敌是不承认有作用和作者的。另外，如果异时，证悟就是其他的知识，那么那时它的证悟又会变成其他的知识，对于证悟青色等义，就会怀疑是否穷尽了人的寿命，因为不会证悟它。这样，在最初的知识产生的时候，暂时没有证悟这个义，因为能证悟者还没有产生。在第二个知识产生的时候，也没有证悟，因为是量。
English
It appears clearly and completely, as if it were right in front of you. Among them, for those who have perfected the meditation on the meaning established by valid cognition, that knowledge which holds the supreme aspect of clarifying the meaning to be meditated upon, like an amalaka fruit in the palm of the hand, is what yogis are familiar with. As it is said, "By the power of meditation, it appears clearly. Among the four, appearance, change, destruction, etc., the knowledge that is not deceptive is direct perception without conceptualization." Thus it is said. By mentioning the four aspects, it eliminates the distinctions of wrongly believing that it is only seen by the sense consciousness and not by the knowledge that relies on it; and thinking that there is another aspect of the nature of the mind's direct perception that has already been explained; and thinking that self-awareness is impossible; and thinking that the knowledge of yogis is also impossible. Its object is its own characteristic, which is its own nature, that is, it is indicated by the nature that is not shared with others, that can be determined, and that can accomplish the meaning, so the object is its own characteristic. Saying what has just passed is the object of direct perception. This refutes the statement that establishes both general and specific characteristics as the objects of direct perception. This direct knowledge is the result of valid cognition, and direct perception is the cause of valid cognition, because direct perception itself is valid cognition. The action of the cause itself is the result, and its nature of realization is not different from valid cognition. If it is different, if valid cognition and realization arise simultaneously, then how can there be arising and causing for these, like the left and right horns of a cow? If they do not arise simultaneously, then it should not be what is realized. Because the opponent does not accept that there is action and agent for things at different times. Furthermore, if it is at different times, realization is another knowledge, then at that time its realization will become another knowledge, and for realizing the meaning of blue, etc., one would doubt whether one's life would be exhausted, because one would not realize it. Thus, at the time when the first knowledge arises, one does not temporarily realize this meaning, because the one who can realize it has not yet arisen. Even when the second knowledge arises, there is no realization, because it is valid cognition.