Tibetan
ང་རྟོགས་པ་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གི་དེ་ནམ་ཡང་སྒྲས་སྦྱར་བའི་དོན་གྱི་མི་འཛིན་ཏེ། སྒྲ་དང་འདྲེར་རུང་བ་ནི་འཛིན་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་སྣང་བ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ནི་འདོད་པ་ཙམ་ལ་རག་ལུས་པ་བརྡའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་སྒྲ་བརྗོད་པར་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ལ་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ་སྙམ་དུ་བསམ་པར་མི་བྱའོ། །དེས་དགོས་པ་དག་ལ་འདོད་པ་དང་མི་འདོད་པ་ལེན་པ་དང་སྤོང་བ་དག་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དུད་འགྲོ་དང་བྱིས་པ་ཆུང་དུ་རྣམས་ཀྱང་འདོད་པ་ལེན་པ་དང་མི་འདོད་པ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་མཐོང་སྟེ། འདི་ལྟ་བུའི་དོན་གྱི་རྟོགས་པ་འདི་དོན་གྱི་ངོ་བོ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་གྱི་ངོ་བོ་ནི་སྒྲས་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། སྒྲ་ལས་བྱུང་བའི་བློ་ལ་དོན་མངོན་སུམ་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང། མེ་དང་འབྲེལ་བས་བསྲེག་པ་ན། །རྣམ་པ་གཞན་དུ་ཚིག་པར་སེམས། །སྲེག་པའི་སྒྲ་ཡིས་སྲེག་པའི་དོན། །རྣམ་པ་གཞན་དུ་སྣང་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །བརྗོད་པར་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནི་རྟོག་པ་དང་འདྲེ་བ་ལས་གཟུང་བར་བྱའོ། །མངོན་དུ་བྱ་བ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོའི་དངོས་པོ་མངོན་དུ་བྱར་རུང་བ་སྒྲ་དང་འདྲེ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་རྟོག་པ་ལ་དངོས་པོ་མངོན་དུ་བྱར་མེད་པར་གྲུབ་བོ། །འཁྲུལ་བའི་ཤེས་པ་ཡང་རབ་རིབ་དང༌། མྱུར་དུ་བསྐོང་བ་དང༌། གྲུར་ཞུགས་པ་དང༌། འཁྲུལ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པའོ། །དོན་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཉིད་དེ་འཁྲུལ་བའི་སྣང་བའོ། །དེ་ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་གཞན་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་དོན་མངོན་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར། རང་གི་ངོ་བོ་སྣང་བ་ནི་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་སྒྲའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་འཁྲུལ་བ་ལ་ཡང་མེད་པ་སྟེ། དངོས་པོ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་གྲུབ་བོ། །འདི་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དོན་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ངེས་པས་རྟོག་པ་དང་འཁྲུལ་བ་དག་ལས་བཟློག་པར་གྱུར་པ་ནི། རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཞིང་མ་འཁྲུལ་བ་ཡང་ངེས་པར་གཞག་གོ །འདིས་ ནི་འདི་དག་བསལ་བ་ཡིན་ཏེ། གང་ལས། སྒྲ་རྗེས་འགྲོ་མ་གཏོགས་ཤེས་པ། །གང་དེ་འཇིག་རྟེན་ན་ཡོད་མིན། །ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་སྒྲ་དང་ནི། །རྗེས་སུ་འདྲེས་པ་ལྟ་བུར་སྣང༌། །རྟོག་པའི་ངག་གི་ངོ་བོས་ལས། །འདས་ན་རྟོགས་པའི་གསལ་བ་ཡང༌། །གསལ་མི་འགྱུར་བར་དེ་ཤེས་པའོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་སྒྲའི་རྗེས་སུ་སོང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གནས་ན་ཡང་འགའ་ཡང་དོན་གྱི་ངོ་བོ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དང་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་པ་དང་འབྲེལ་བའི་མངོན་སུམ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་གྲུབ་ལ་ཡང་ཇི་ལྟར་བསྙོན་དུ་རུང༌། དེ་ལྟར་ཡང་རྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དུས་ན་ཡང་བ་ལང་མཐོང་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ཉིད་དེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱང་མངོན་སུམ་མོ། །རྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདི་ཉིད་བ་ལང་མཐོང་བའི་བདག་ཉིད་དོ་སྙམ་དུ་བརྟག་པར་མི་ནུས་ཏེ། རང་གི་མིང་གིས་དྲངས་པའི་བ་ལང་ནི་དེའི་ཚེ་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཉིད་ཀྱིས་རྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་དུས་མཉམ་པར་བ་ལང་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བ་ཉིད་དོ། །རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་སྨོས་པས་ནི་འདི་བུམ་པའོ་སྙམ་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་མངོན་སུམ་ལས་ཕྱིར་ཕྱོགས་པའི་ངོ་བོའི་རྟོག་པ་བསལ་ལོ། །མ་འཁྲུལ་པ་སྨོས་པས་ནི་དུང་ལ་སེར་པོར་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་བསལ་ལོ། །དེ་ནི་རྣམ་པ་བཞི་སྟེ། དབང་པོའི་ཤེས་པ་དང༌། ཡིད་ཀྱི་ངོ་བོ་དང༌། རང་རིག་པ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པའོ། །མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་ལྔ་རྣམས་ལ་བརྟེན་པའི་ཤེས་པ་ནི་དབང་པོའི་ཤེས་པའོ། །རང་གི་ཡུལ་གྱི་སྐད་ཅིག་གིས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་སྐད་ཅིག་དང༌། ལྷན་ཅིག་པ་དབང་པོའི་ཤེས་པ་མཚུངས་པ་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་ཡིད་ཙམ་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱི་ངོ་བོའོ། །དེ་འདྲ་བའི་དབང་པོའི་ཤེས་པ་ནི་དམུས་ལོང་ལ་སོགས་པ་ལ་མེད་པས་དེ་རྣམས་ཀྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གྱི་ཡིད་ཀྱི་ངོ་བོའི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡིད་ཀྱི་ངོ་བོའི་མངོན་སུམ་ཁས་བླངས་པ་ལ་དམུས་ལོང་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་ཐལ་བ་མེད་དོ། །དབང་པོའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་གྱི་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་གཟུང་བ་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བ་ཡང་མེད་དོ། །ཡིད་ཀྱི་ངོ་བོའི་མངོན་སུམ་འདི་ ཡང་མིག་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་རྫོགས་པ་ན་ཚད་མར་འདོད་དོ། །མངོན་སུམ་གང་ཡིན་པ་དེ་འདི་ལ་བྱ་བ་བྱེད་པ་བཞིན་དུ་ཡང་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་ན་གཞན་དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་མིག་བཙུམས་པས་གཟུགས་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་འགལ་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་འདི་བརྩད་པར་མི་བྱ་སྟེ། མིག་བཙུམས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པ་གཟུང་དཀའ་བ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་གང་གིས་རང་རིག་པར་གྱུར་པ་དེ་ནི་རང་རིག་པའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་
Chinese
我已完全理解。它们的那个从不执持与声音结合的意义，能够与声音混合的才是执持。它的显现，事物的相状，仅仅依赖于意愿，因为能够表达随着符号差别的声音，所以不要认为它们没有分别念。因为它能见到对所需之物的意愿和不意愿的取舍。同样，也能见到畜生和幼儿取意愿之物，舍不意愿之物。像这样的对事物的理解，并不是事物自性的显现。事物的自性是不能用声音表达的，因为从声音产生的智慧中，没有像现量一样显现的事物。也就是，当与火接触而燃烧时，会以另一种方式认为是被烧。燃烧的声音，会以另一种方式显现燃烧的意义。如是说。能够表达的意义，应当从与分别念混合中理解。所要显现的是，能够显现非能表达之自性的事物，是不与声音混合的。如果是这样，那么分别念就成立了没有显现事物。错乱的意识也是产生如眼花、迅速充满、进入船中、错乱等等的能力。在事物的作用方面颠倒，那就是错乱的显现。那样如何以另一种方式安立而成为事物显现呢？因为显现自己的自性，就是能够显现的声音的表达。因此，在错乱中也没有，成立了名为显现事物。由此，确定了识是显现事物的，与分别念和错乱相违的，也必定安立为远离分别念且不错乱。这 就排除了这些，从哪里？除了跟随声音之外的知识，那个在世间是不存在的。一切知识都和声音，像是混合在一起一样显现。如果超越了分别念的语言的自性，那么分别念的明晰，也不会明晰，要知道那就是知识。如是说。一切知识都是声音
English
I have fully understood. That of them never grasps the meaning combined with sound, that which can be mixed with sound is the grasping itself. Its appearance, the aspect of things, depends only on intention, because it is able to express the sound that follows the distinction of symbols, so do not think that they are without conceptualization. Because it sees the acceptance and rejection of desires and dislikes for the things needed. Likewise, it is also seen that animals and young children take what they want and reject what they don't want. Such an understanding of things is not the manifestation of the nature of things. The nature of things cannot be expressed by sound, because in the wisdom arising from sound, there is no manifestation of things as if they were directly perceived. That is, when burning by contact with fire, one thinks of being burned in another way. The sound of burning will appear in another way the meaning of burning. So it is said. The meaning of being able to express should be understood from the mixture with conceptualization. What is to be manifested is that which can manifest the nature of things that cannot be expressed, which is not mixed with sound. If so, then it is established that conceptualization has no manifestation of things. Confused consciousness is also the ability to generate such things as blurred vision, rapid filling, entering a boat, confusion, and so on. In the aspect of acting on things, it is reversed, that is the appearance of confusion. How then can it be established in another way and become the manifestation of things? Because manifesting one's own nature is the expression of the sound that can manifest. Therefore, there is also nothing in confusion, and it is established as the manifestation of things. From this, it is determined that consciousness is the manifestation of things, and that which is contrary to conceptualization and confusion is also necessarily established as being free from conceptualization and not confused. This excludes these, from where? Except for the knowledge that follows the sound, that does not exist in the world. All knowledge is with sound, appearing as if mixed together. If one transcends the nature of the language of conceptualization, then the clarity of conceptualization will not be clear either, know that that is knowledge. So it is said. All knowledge is sound
Chinese
即使处于随后的自性中，也因为有些与显现事物的自性相关联。与分别念相关的现量通过体验来证实，又怎能否定呢？即使在牛的分别念产生时，体验到的也是看到牛的那个体验。没有分别念的那个本身也是现量。不能认为牛的分别念本身就是看到牛的自性，因为那时不会执著于自己的名称所指的牛。正是因为如此，牛的分别念与同时的牛的分别念被排除。提到离分别念是为了排除诸如“这是瓶子”等从现量中向外散发的自性分别念。提到不迷惑是为了排除将海螺视为黄色等情况。它有四种：根识、意、自证和瑜伽士的智慧。依赖于眼等五根的识是根识。由自己的对境刹那所产生的刹那，以及与根识同时产生的，由紧随其后的因所产生的，仅仅依赖于意的，就是意。因为盲人等没有这样的根识，所以他们没有产生对色等对境的意的自性，因此，如果承认意的自性现量，就不会有盲人等没有的情况。因为根识不执著于对境所产生的刹那，所以也不会出现能取所取。这个意的自性现量，在眼等作用完成后被认为是量。如果任何现量都像这样起作用，那么如果不是从根产生的，或者其他从根产生的，闭上眼睛就看不到事物，这与体验相矛盾，所以不应该这样争论，因为仅仅是闭上眼睛的第一个刹那的自性难以确定。能够自知所有心和心所的自性，那就是自证。它们的自
English
Even if it remains in the subsequent nature, it is because some are associated with manifesting the nature of things. How can one deny that the manifest, which is related to conceptualization, is proven by experience? Even when the conceptualization of a cow arises, the experience is the same as seeing the cow. That which is without conceptualization is also manifest. One cannot think that the conceptualization of a cow is the very nature of seeing a cow, because at that time one does not cling to the cow referred to by its own name. It is precisely because of this that the conceptualization of a cow is eliminated simultaneously with the conceptualization of a cow. Mentioning the absence of conceptualization is to eliminate the conceptualizations of nature that emanate outward from the manifest, such as "This is a vase." Mentioning non-confusion is to eliminate things like seeing a conch shell as yellow. There are four types: sense consciousness, mind, self-awareness, and the wisdom of a yogi. The consciousness that relies on the five senses, such as the eye, is sense consciousness. The moment that is produced by the moment of its own object, and the simultaneous sense consciousness, which is produced by the immediately preceding cause, relying only on the mind, is the mind. Because the blind and others do not have such sense consciousness, they do not have the arising of the nature of mind for objects such as form, so if one admits the manifest nature of mind, there is no fault in the blind and others not having it. Because sense consciousness does not grasp the moment that is produced by the object, there is no fault in becoming the grasper and the grasped. This manifest nature of mind is considered valid when the function of the eye and so on is completed. If any manifest thing functions in this way, then if it is not born from the senses, or if something else is born from the senses, one cannot see things with closed eyes, which contradicts experience, so one should not argue in this way, because it is difficult to ascertain the nature of just the first moment of closing the eyes. That which is able to self-know the nature of all minds and mental factors is self-awareness. Their