Tibetan
དམིགས་པར་ངེས་པ་ཡིན་ན་ཕན་ཚུན་ཕན་པ་བྱེད་པ་མེད་པས་རང་རིག་པ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་པ་ཡང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རང་རིག་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན། རང་རིག་གི་ངོ་བོར་འདུས་པས་དེ་གཉིས་ཐ་དད་པར་འཛིན་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱང་ཐ་དད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་མ་གྲུབ་པ་དང་འགལ་བ་དང་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་སོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་རིག་པ་མེད་པས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྟག་པར་མི་ནུས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་རང་རིག་པ་དེ་རང་རིག་ངོ་བོ་འདུས་པས་གཞན་རིག་པར་གྱུར་པ་མི་རིགས་སོ། །དེ་ལས་གཞན་ནི་ཅུང་ཟད་མེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དུས་སུ་དེའི་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་དེ། དེ་བཞིན་དུ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མའི་དོན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གཉིས་མེད་པ་ཡིན་ན་ཅི་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔག་པར་འགྱུར། གལ་ཏེ་ཐ་དད་པ་ལ་བརྟེན་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་གཉིས་མེད་པ་དང་ཡང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་ཡང་ཐ་མི་དད་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཡང་གཞན་གྱི་མཚན་ཉིད་དང་མི་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། བདག་ཉིད་གཅིག་པར་ཤིན་ཏུ་རིག་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་གང་མངོན་སུམ་གྱི་ཐ་དད་པ་ལས་ལྡོག་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་དག་ནི་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྔོན་པོ་དེ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ལྟོས་ནས། ཐ་དད་པ་ལས་ལོག་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་དང་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ལྟོས་ནས་ཐ་དད་པ་ལས་ལོག་པས་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་པ་ལས་ལོག་ པར་རྟོགས་པ་ཙམ་དང་འབྲེལ་པ་ཐམས་ཅད་ཐ་དད་པར་རྟོགས་པ་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔག་པ་གྲུབ་པོ། །དེ་བཞིན་དུ་གང་ཞིག་མ་དམིགས་པ་དེ་ནི་དེ་ལྟར་ཐ་སྙད་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཀ་བ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པས་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་བྱེ་བྲག་ཏུ་མི་དམིགས་པ་ནི་མི་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཞེས་བྱའོ། །འོན་ཏེ་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ལ་ཇི་ལྟར་ཕྱིའི་དོན་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བའི་ཡང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཀྱང་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་ཕྱོགས་ལ་ཕྱིའི་དོན་འགེགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེའི་སྒོ་ནས་རྒོལ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་གིས་གང་སུན་ཕྱུང་བ
Chinese
如果确定是所缘，因为没有互相利益，所以是自证。虽然是各异，但也不是各异，因为是自证的体性。这样一来，因为包含在自证的体性中，所以不可能执着二者是各异的，因此一切的体性也不是各异的。这舍弃了以不成、相违和不定而确定的所有。不能考察因为没有差别智，所以是各异的。这样一来，那个自证因为自证的体性包含，所以变成他证是不合理的。除了那之外，什么也没有。如是说。感受安乐的时候，没有感受那的痛苦。同样，蓝色等等也是，这叫做量之义。如果这样是无二，那么如何成为随后的比量？如果依赖于各异是比量，那么那时也与无二相违。任何依赖于不各异，也是其他的相和不现相，以及体性相同而极为了知。同样，任何从现相的各异中返回而感受的那些，就是没有各异。例如，蓝色等依靠自己的体性，从各异中返回而感受一样。同样，一切事物依靠自己和他者的体性，从各异中返回而现量了知，就是自性的因，仅仅是从各异中返回而了知，与一切关联都了知为各异是没有的。因此，自性因的相，比量成立了。同样，任何不现相，那不是那样说，例如柱子等不现相，如同瓶子等一样。一切事物差别不现相，叫做不现相的相，比量。如果说没有果的相，如果是那样，在唯识中如何成立外境呢？也会变成相违。然而，因为在唯识宗中，遮止外境的缘故，不是从那方面进行辩论，任何以任何驳倒
English
If it is determined as the object, since there is no mutual benefit, it is self-cognizance. Although they are different, they are not different, because they are the nature of self-cognizance. In this way, since they are included in the nature of self-cognizance, it is impossible to grasp the two as different, therefore the nature of all is not different either. This abandons all that is determined by the unestablished, contradictory, and uncertain. It is impossible to examine that it is different because there is no discriminating wisdom. In this way, that self-cognizance is not reasonable to become other-cognizance because the nature of self-cognizance is included. There is nothing else besides that. Thus it is said. When experiencing happiness, there is no experience of that suffering. Similarly, blue and so on are also, this is called the meaning of validity. If it is non-dual in this way, then how can it become subsequent inference? If relying on difference is inference, then at that time it is also contradictory to non-duality. Whatever relies on non-difference is also the characteristic of other and the characteristic of non-appearance, and the nature is the same and extremely knowing. Similarly, whatever is experienced as returning from the difference of appearance is the absence of difference. For example, blue and so on rely on their own nature, just like experiencing returning from difference. Similarly, all things rely on the nature of self and other, and the direct realization of returning from difference is the reason of self-nature, and merely knowing from returning from difference, there is no knowing all connections as different. Therefore, the characteristic of the reason of self-nature, inference is established. Similarly, whatever is non-apparent, that is not said in that way, for example, pillars and so on are non-apparent, just like vases and so on. The non-appearance of all things as different is called the characteristic of non-appearance, inference. If it is said that there is no characteristic of the result, if that is the case, how is the external object established in mere consciousness? It will also become contradictory. However, because in the Mind-Only school, the reason for preventing the external object, it is not arguing from that aspect, whatever refutes whatever.