Tibetan
ལྷན་ཅིག་དམིགས་པར་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ། ཤེས་རབ་འབྱུང་གནས་སྦས་པ། ལྷན་ཅིག་དམིགས་པར་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ། ཤེས་རབ་འབྱུང་གནས་སྦས་པ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ས་ཧ་ཨ་བ་ལམྦ་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། ལྷན་ཅིག་དམིགས་པར་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བདེ་གཤེགས་བདེ་འགྲོ་སྦྱིན་མཛད་པ། །གཉིས་མེད་གསལ་དངོས་ཕྱག་བྱས་ནས། །ལྷན་ཅིག་དམིགས་པར་ངེས་པ་ནི། །འདི་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པར་བྱ། །འདིར་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྨྲ་བས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་བྱེ་བྲག་མེད་པར་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པར་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱིས། ཟླ་བ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་ལས་ཉེ་བར་འབྲེལ་པ་ཅན་མྱོངས་སུ་གཟུང་བས་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌། དུས་གཅིག་ངེས་པར་རིག་པ་ནི། །ངེས་པར་ཤེས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ། །ཡུལ་མིན་དེ་ལས་གཞན་དུ་ན། །རྣམ་པ་གང་གིས་གྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གཞན་དག་གིས་སྨྲས་པ། །ལྷན་ཅིག་དམིགས་པར་ངེས་པར་མ་གྲུབ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཐོག་མར་ནི་ཡུལ་དམིགས་ལ། ཕྱི་ནང་ཤེས་པ་ནི་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་ཡུལ་དུ་བྱེད་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར། མངོན་སུམ་གྱི་བདག་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་མངོན་སུམ་དུ་སོ་སོར་རིག་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རམ་དོན་གྱིས་གོ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཡང༌། འགས་ཀྱང་དོན་ནི་མ་རྟོགས་པར། །ཤེས་པ་དམིགས་པ་ཡོད་མིན་ཏེ། །དེ་ཤེས་པས་ནི་རྗེས་དཔག་ལས། །རྟོགས་པར་རུ་ནི་གྱུར་པ་ཡིན། །ཞེས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་སྤངས་ནས། །དང་པོར་དཀར་པོ་དང་སེར་པོ་ལ་སོགས་པའི་དོན་གྱི་རྣམ་པ་སོ་སོར་སྣང་བ་དམིགས་ཀྱི། ཡང་ ཕྱོགས་བཅུར་བལྟས་ཀྱང་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་དམིགས་པ་ནི་མེད་པས་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པར་ངེས་པ་ཉིད་མ་གྲུབ་ན། ཇི་ལྟར་ན་མ་གྲུབ་པ་གྲུབ་པ་དང་ལྷན་པ་ཡིན། དེས་ནི་ལམ་ཕྱེ་མར་བྱས་སོ། །འོན་ཏེ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་ནང་གི་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དམིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཛིན་པར་བྱེད་པ་གཉིད་མེད་པས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་གཟུང་བ་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཡང་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་དེ་ལྟ་ན་ཡང་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པར་ངེས་པ་མེད་དེ། བདེ་བ་མེད་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་དང་ལྷན་ཅིག་དམིགས་ལ། སྡུག་བསྔལ་མེད་ཀྱང་བདེ་བ་དང་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ངེས་པ་
Chinese
名为俱时而定。智慧生处隐秘。 名为俱时而定。 智慧生处隐秘。 印度语：萨哈阿瓦蓝巴纳玛。藏语：名为俱时而定。敬礼妙吉祥童子。顶礼安乐逝、安乐行施者。顶礼无二光明实性后，此乃俱时而定，此将广说。此处说无二者，以能取与所取无别，俱时而定的理证，从二月等譬喻中，以领受近取而了知。如是亦云：一时定知者，定知与俱时，非境异于彼，以何相而立？如是说。其他说者：俱时而定不成立，如此首先是境，内外识乃是，以他识能以自性为境之故。以现量之自性，识是所缘，以识能现量各别了知，或是以义了知。如此亦云：谁亦未了知义，识所缘非有，彼识乃是从比量，了知而成。如是说。如此舍弃识之自性后，首先缘取显现白色与黄色等各自的义相。又，纵观十方，亦无缘取识之相，故俱时而定不成立。若不成立，如何与成立者相连？彼已开辟道路。或者，安乐等自性是内在的变化，识之自性即是所缘，若如是说，则不应理，因安乐等自性无有能执持之故。无有执持，则不成为具有青色等所取。或者，若又是执持者，即使如此，亦无俱时而定，无有安乐亦与痛苦俱时缘取，无有痛苦亦与安乐俱时缘取。或者，安乐等与俱时缘取决定
English
It is called Certainty of Simultaneous Cognition. Hidden source of wisdom. It is called Certainty of Simultaneous Cognition. Hidden source of wisdom. In Sanskrit: Saha Avalambana Nama. In Tibetan: It is called Certainty of Simultaneous Cognition. Homage to youthful Manjushri. Having paid homage to the Sugata, the giver of bliss and passage, the non-dual, clear reality, this is the Certainty of Simultaneous Cognition, which will be explained in detail here. Here, the one who speaks of non-duality, with the reason of certainty of simultaneous cognition without distinction between the grasper and the grasped, from examples such as the second moon, it is understood by experiencing the closely related. Thus it is also said: That which is certainly known at one time, is certainly known and simultaneous. If it is not an object other than that, by what aspect will it be established? Thus it is said. Others say: Certainty of simultaneous cognition is not established, like this, first the object is cognized, and the inner and outer consciousness is because another consciousness is able to make its own nature the object. The consciousness is cognized as the nature of direct perception, because the consciousness is able to know each separately in direct perception, or it is understood by meaning. Thus it is also said: No one has understood the meaning, there is no object of consciousness, that consciousness is understood from inference. Thus it is said. Like this, after abandoning the nature of consciousness, first the appearances of white and yellow etc. are cognized separately. Also, even if one looks in all ten directions, there is no cognition of the aspect of consciousness, so the certainty of simultaneous cognition is not established. If it is not established, how can it be connected with the established? That has opened the way. Or, the nature of happiness etc. is an internal change, the very nature of consciousness is the object, if it is said like that, it is not reasonable, because the nature of happiness etc. has no holder. Without a holder, it does not become having blue etc. as the grasped. Or, if it is also the holder, even so, there is no certainty of simultaneous cognition, even without happiness, it is cognized simultaneously with suffering, even without suffering, it is with happiness. Or, the certainty of simultaneous cognition with happiness etc.
Tibetan
ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། བསྡུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིམ་གྱིས་འབྱུང་བའི་རང་བཞིན་ལ་བསྡུས་པ་མི་སྲིད་དེ། ལྷན་ཅིག་དམིགས་པར་ངེས་པ་ཉིད་རེ་ཞིག་མེད་པས་བྱེ་བྲག་མེད་པར་མ་གྲུབ་པོ། །སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པར་ངེས་པའང་ཐ་དད་པར་མཐོང་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་དེ་དག་ལ་ནི་ངེས་པར་མེད་པས་ཐ་དད་ཀྱི་འདིར་ཡང་མ་ངེས་པ་ཉིད་དོ་ཟེར་ན། དེ་ལྟར་ཡིན་ན་ངེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་སྨྲོས་ཤིག །གང་ལ་ངེས་པ་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་ལ་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པར་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་པས། དེ་ཉིད་ལ་འབྲས་བུ་ལས་རྒྱུ་རྗེས་སུ་དཔག་གོ །འོན་ཏེ་ངེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པའི་ཕྱིར་བྱེ་བྲག་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཉིད་དོ། །གཞན་ཡང་ངེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་པས་བྱེ་བྲག་ཡོད་ལ་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པར་ངེས་གཟུགས་དང་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །ཇི་ངེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་མེད་པའི་ཕྱིར་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པར་ངེས་པར་བྱེ་བྲག་མེད་དེ་ཟླ་བ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །ངེས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ཚོགས་པ་གཅིག་པའི་དབང་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌། ཚོགས་པ་སྔ་མ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །ཤེས་དང་ཡུལ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ། །སྣང་བཅས་གཟུགས་ནི་སྐྱེད་བྱེད་བཞིན། །གང་གི་ལྷན་ཅིག་མྱོང་བ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འོན་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་ རིག་པ་ཡང་ཐ་དད་པར་ངེས་པར་རྟོགས་པས་ཐ་མི་དད་པར་མི་རིགས་སོ། །གང་གི་རྒྱུས་གྲུབ་ཅེས་སྔར་སྨྲས་པ་མ་ཡིན་ནམ། སྨྲས་པ། བདེན་མོད་ཀྱི་སྨྲས་པ་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་མངོན་སུམ་གྱིས་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་རིག་སྟེ། ཐ་དད་པ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཐ་དད་པ་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །གཏན་ཚིགས་དེ་ནི་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་ཟླ་བ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་བྱེ་བྲག་མེད་ཀྱང་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་སྲིད་དོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཁྲུལ་པ་ཡང་ཟླ་བ་གཅིག་ཏུ་སྣང་བ་དུས་གཞན་ལ་སོགས་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འཁྲུལ་པ་མེད་པར་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པས་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཡང་དེ་ལྟ་བས་ན་གཏན་ཚིགས་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དུས་གཞན་ལ་སོགས་པར་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྣང་བ་མེད་པས། གང་གི་ཕྱིར་དེ་བས་ན་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པར་གྲུབ་པོ། །དེ་ལྟར་ཡང་གནོད་པ་ཅན་མེད་ན་འཁྲུལ་པར་མི་འགྲུབ་པོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་ལྷན་ཅི
Chinese
如果说是这样，那是不对的，因为没有包含。对于次第产生的自性来说，包含是不可能的，因为同时认知的确定性暂时不存在，所以没有差别就没有成立。蓝色和黄色同时认知的确定性也是因为看到是不同的。如果说对于那些来说没有确定性，所以对于这个差别来说也是不确定的，那么请说出确定性的理由。对于什么有确定性，对于那个就存在同时认知的确定性的理由，所以对于那个就从结果推知原因。如果说因为没有确定性的理由，所以没有差别，那是不对的，因为那个不是不存在的体性就没有成立，所以对于那个就产生怀疑。另外，因为有确定性的理由，所以有差别并且同时认知是确定的，就像色和显现一样。如果因为没有确定性的理由，所以同时认知的确定性就没有差别，就像二月一样。有确定性的理由，就是同一个组合的力量。就像这样，前一个组合本身，对于识和境的刹那，就像产生具有显现的色一样，是谁同时体验的呢？这样说的。然而，同时的 认知也确定地认识到是不同的，所以不应该是相同的。不是以前说过什么原因成立吗？说过了，说过了，但是仅仅是说过了是不成立的。像这样，因为现量认识到是不同的，所以和那个同时认知，因为没有不同就不会产生，所以就成立是不同的。那个理由是相违的。如果说显现为二月没有差别，但是同时认知是可能的，那是不对的，因为和那个同时认知是错乱的。错乱也是因为显现为一个月的其他时间等所损害。因此，没有错乱的同时认知就是不同的。又是那样，所以理由是相违的。对于那个，在其他时间等没有同时显现，因为什么原因所以成立是错乱的呢？就像那样，没有损害者就不会成立是错乱的，这样说的。另外，同时
English
If it is said to be so, that is not right, because there is no inclusion. For the nature of gradual arising, inclusion is impossible, because the certainty of simultaneous perception does not exist for the time being, so without distinction, it is not established. The certainty of simultaneous perception of blue and yellow is also because they are seen as different. However, if it is said that there is no certainty for those, so for this difference, it is also uncertain, then please state the reason for certainty. For what has certainty, there is the reason for the certainty of simultaneous perception, so for that, the cause is inferred from the result. If it is said that because there is no reason for certainty, there is no difference, that is not right, because that is not established as the nature of non-existence, so there is doubt about that. Furthermore, because there is a reason for certainty, there is difference and simultaneous perception is certain, just like form and appearance. If because there is no reason for certainty, the certainty of simultaneous perception has no difference, just like the second moon. There is a reason for certainty, which is the power of the same assembly. Like this, the previous assembly itself, for the moment of consciousness and object, just like producing form with appearance, who experiences it simultaneously? Thus it is said. However, simultaneous Cognition also certainly recognizes that they are different, so they should not be the same. Wasn't it said before what cause is established? It was said, but merely saying it does not establish it. Like this, because it is directly recognized as different, it is cognized simultaneously with that, because without difference it would not arise, so it is established as different. That reason is contradictory. If it is said that the appearance of two moons has no difference, but simultaneous perception is possible, that is not right, because simultaneous perception with that is mistaken. The mistake is also because the appearance of one moon is harmed by other times, etc. Therefore, simultaneous perception without mistake is different. Again, it is like that, so the reason is contradictory. For that, there is no simultaneous appearance at other times, etc., for what reason is it established as a mistake? Just like that, without a harmer, it will not be established as a mistake, thus it is said. Furthermore, simultaneously