English
Abiding in. Also, there is no way to understand that it is not different from consciousness by ascertaining the self-nature of meaning, etc., because by ascertaining the self-nature, the nature of direct perception, the simultaneous determination of objects, is detrimental to what should be established by inference. Therefore, it is not the case that there is no difference due to the simultaneous determination of objects. Here, it should be answered, manifesting and knowing, also at a later time, takes the nature of external objects such as white and yellow, and becomes direct perception? What is said here for the time being is unreasonable, because the direct perception that arises later does not perceive the object of ascertainment. There is no appearance of consciousness that is different from the appearance of meaning. That which does not manifest an object should not be called direct perception. Therefore, because there is no understanding of the object of ascertainment, direct perception does not perceive. This has also been answered by what is understood by meaning, because in what is understood by meaning, there is no appearance of consciousness that is different from meaning. If the appearance of an object is not manifest, how can it grasp the meaning and be understood by meaning? Therefore, by understanding the meaning, ascertainment is also understanding the meaning, otherwise, there is no understanding of the meaning. If there is no ascertainment, then what is understood by meaning is also unreasonable. As it is also said: Mixed, all can be seen, the seer should definitely act, so what is this, said to be seen by others. Thus it is said. Therefore, simultaneous objectification is accomplished. Although simultaneous objectification has been determined, is it not to understand that the natures are different? How is there no difference? As it is also said: Because the nature is seen as non-different, the mind is established as non-different. Here it is said: The appearance of different meanings is not different from experiencing the nature of blue. Those two simultaneous determinations of objects, are they not confused like the double moon, etc.? Because there is no objectification of the two natures, here, as the confusion of what is objectified, so also is it different, like a yaksha, so also should a torma be. Therefore, because there is no analogy, to establish by inference
Tibetan
བྱ་མ་གྲུབ་པོ། །འདིར་སྨྲས་པ། བྱེ་བྲག་ཏུ་དམིགས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་གང་ལ་ལྟོས་ནས་བརྗོད། ངེས་པར་རིག་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ནོ་ཟེར་ན། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པས་ཐ་དད་པས་ངེས་ པར་རིག་པ་རྟོགས་པ་ཉིད་སྔར་བསྒྲུབས་ཟིན་ཏོ། །འོན་ཏེ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་ངེས་པར་རིག་པ་ཐ་དད་པར་ངེས་པར་རིག་གོ་ཞེས་སྨྲས་ན། དེ་ལ་ཡང་སྨྲ་བར་བྱ་སྟེ། བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེའི་དོན་ནི་འདིར། ལྷན་ཅིག་དམིགས་པར་ངེས་པ་དག་ཕན་ཚུན་ཕན་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཕན་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ཡང་མེད་དོ། །གང་ཅུང་ཟད་བྱེད་པ་མེད་པ་ནི་འཛིན་པར་གྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ལ་ནི་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །རང་གི་ངོ་བོ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ཡང་མཐོང་བ་མེད་དོ། །གཞན་དུ་མ་ཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་ན། ཤེས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞིག་ཡིན། ཅི་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནམ། རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནམ། ཐོབ་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གསུམ་དུ་འགྱུར་རོ། །རེ་ཞིག་སྐྱེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འཛིན་པ་དོན་ལས་སྐྱེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ཡང་མི་སྲིད་དེ། སྔོན་མཐོང་བ་ལས་གཞན་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ལ་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ངེས་པར་བརྗོད་དོ། །འོན་ཏེ་མི་ཤེས་པ་ཤེས་པ་སྐྱེས་པ་ཉིད་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། འདི་ལྟར་འོན་ཀྱང་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པ་ནི་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་དོན་ལས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནམ། །དོན་ལས་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན། གལ་ཏེ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་དོན་གྱི་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བར་འབྲེལ་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཤེས་པ་དེ་ནི་དོན་གྱིས་བསྐྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་ལྟར་ན་ཤེས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། བསྐྱེད་བྱ་དང་ལྷན་ཅིག་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མི་རིགས་ཏེ། འདམ་དུ་ལྷུང་བ་ལ་སྙམ་སའོ་སྙམ་པས་གནས་སྐབས་དེར་འགྲུབ་པ་ནི་མེད་དོ། །རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་ངོ་བོའི་ནུས་པས། ལས་ཀྱི་ངོ་བོར་ནུས་པར་འགྱུར་བ་ནི་མེད་དོ། །འོན་ཏེ་བསྐྱེད་ཕྱའི་ཤེས་པ་དེ་ཡང་ཤེས་པའི་དངོས་པོས་བསྐྱེད་ན། དེ་ཡང་ཐ་དད་པའི་ཉིད་ཡིན་ན། ཡང་ཤེས་པ་བསྐྱེད་པས་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དོན་ཏེ་དོན་ལས་ཤེས་པ་ཐ་དད་ན། ཤེས་པ་ལས་དོན་ཐ་དད་པས། དོན་དང་ཤེས་པ་ཐ་དད་པ་ལས་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ ངེས་པར་རིག་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་པ་མེད་པ
Chinese
未成办也。此处说，所谓“各别而缘”是依何而说的呢？如果说是依于决定的识，那么，以青色等各别而决定识的证悟，之前已经成立了。如果说在安乐等自性中，决定识各别而决定识知，那么，对此也要说，所谓“没有各别而说”等等，其意义在此：俱时而缘的决定，互相饶益，并且没有饶益所为的自性，所以能取和所取也没有。凡是稍微没有作用的，就是成为能取。对于俱时而缘，则稍微也没有能取。因为自性成立的缘故，变异也见不到。因为没有见到其他的缘故。说是为了知晓的缘故，那么，所谓“知晓”这又是什么呢？是生起吗？是变异吗？是获得吗？这样就变成三种分别了。暂时说不是生起，因为能取不是从义而生起的缘故。变异也不可能，因为在先前所见之外见到其他，才必定说为变异。然而，不知晓的知晓生起，就是变异，像这样，然而生起能取之识，就称为获得。那也是和义相异吗？和义不相异。如果相异，那么和义的变异有什么关联呢？如果说识是由义所生起的，这样，又有什么识呢？如果说是和所生一起，是所依和能依的自性，那是不合理的，就像堕入泥潭，以为是垫脚石一样，在那种情况下是不能成就的。以所依和能依的自性的力量，成为业的自性的力量是不可能的。然而，如果生起方的识也是由识的事物所生起，那也是相异的自性，又由识生起，就变成没有边际了。如果义和识相异，由于识和义相异，义和识相异就变成太过了。因此，因为是决定识的自性的缘故。没有和识相异的
English
It is not accomplished. Here it is said, what is meant by "specifically directed" in relation to what? If it is said that it is in relation to definite knowledge, then the realization of definite knowledge by means of distinct things such as blue has already been established. However, if it is said that definite knowledge is definitely known as distinct in the nature of happiness, etc., then it should also be said that the meaning of "there is no specific saying," etc., is this: The definite objects of simultaneous perception benefit each other, and since there is no nature of what is to be benefited, there is neither grasper nor grasped. Whatever has no slight effect becomes the grasper. For simultaneous perception, there is not even a slight grasper. Because of the establishment of one's own nature, no transformation is seen. Because there is no other that has not been seen. If it is said that it is for the sake of knowing, then what is this "knowing"? Is it arising? Is it transforming? Is it obtaining? Thus, there are three kinds of discrimination. For the time being, it is not arising, because the grasper does not arise from the object. Transformation is also impossible, because transformation is necessarily spoken of when something other than what was previously seen is seen. However, the arising of knowledge that was not known is transformation. In this way, however, the knowledge that produces the grasper is called obtaining. Is that also different from the object? It is not different from the object. If it is different, then what is the connection with the transformation of the object? If it is said that the knowledge is produced by the object, then what knowledge is there? If it is said that it is the nature of the support and the supported together with what is to be produced, it is unreasonable, just as falling into the mud and thinking it is a stepping stone, it cannot be accomplished in that situation. By the power of the nature of the support and the supported, it is impossible to become the power of the nature of action. However, if the knowledge of the arising side is also produced by the object of knowledge, and that is also a different nature, then again, by producing knowledge, it becomes endless. If the object and knowledge are different, since the knowledge and object are different, it becomes too much for the object and knowledge to be different. Therefore, because it is the nature of definite knowledge. There is nothing different from knowledge.
Tibetan
ས། ལྷན་ཅིག་དམིགས་པར་ངེས་པ་ལས་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་གྲུབ་པོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་གཟུང་བའི་རྣམ་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་ཡིན་པས་རང་རིག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རིག་བ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པོ། །འདི་ལྟར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལས་ཐ་དད་པར་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཐ་དད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ལྷན་ཅིག་དམིགས་པར་ངེས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལྷན་ཅིག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་བྱ་བ་མེད་པ་ལས། དེ་གཉིས་ཐ་དད་པ་མེད་པར་མ་གྲུབ་སྟེ། ཐ་དད་པར་རྟོགས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། འདིར་སྨྲས་པ། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་མེད་པར་བསྒྲུབ་པ་འབའ་ཞིག་ཙམ་གྱི་སྐབས་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རང་རིག་པ་ངེས་པར་རིག་པ་དང༌། ལྷན་ཅིག་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་དང་བྱེ་བྲག་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མའི་དོན་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྔོན་པོ་དེ་ཤེས་པ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་སྔོན་པོ་ཉིད་ལ་འཇུག་སྟེ། དེ་བས་ན་སྔོན་པོའི་ཤེས་པ་དང༌། སྔོན་པོར་བྱེ་བྲག་མེད་དོ། །བདེ་བའི་རྣམ་པའི་ཤེས་པ་ནི་སྔོན་པོའི་བདེ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། བདེ་བར་ཤེས་པས་ངེས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བདེ་བའི་འཛིན་པར་བྱེད་པ་བདེ་བར་འདུས་ལ། དེ་བཞིན་དུ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པས་འཛིན་པར་བྱེད་པ་སྔོན་པོར་འདུས་པ་ཉིད་ཀྱིས། དེ་གཉིས་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །སྔོན་པོར་དམིགས་པ་སྤངས་ནས་དམིགས་པར་ནུས་པ་མེད་དོ། །དམིགས་པར་དམིགས་པས་དེའི་དམིགས་པ་ལས་ཐ་དད་ན། གཞན་དུ་དམིགས་པར་འགྱུར་བས། ཐ་དད་པ་མེད་པར་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆུ་དང་འོ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གང་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པར་ངེས་པར་དེ་ཐ་དད་པར་མ་དམིགས་ཏེ། དེ་བས་ན་དེ་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་དད་པ་མེད་པར་གཞག་པ་ཉམས་ཏེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་འདྲེས་པས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་མེད་དེ། མེ་ དང་ལྕགས་ཀྱི་གོང་བུ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཐ་དད་པར་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱང་སྔོན་པོའི་ངོ་བོ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལས། དོན་གཞན་ཉིད་མ་ཡིན་པར་ཅི་ལྟར་དེ་སྐད་སྨྲས། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ངེས་པར་རིག་པ་རྣམས་དང་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་གཞན་དག་འདོད་པས་དེའི་བསམ་པ་ལས་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པར་ངེས་པས་ཐ་དད་པ་མེད་པར་བསྒྲུབས་པ་ལ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །འདི་ལྟར་ལྷན་ཅིག་
Chinese
萨。从一同显现的确定性中，明显地成就了所希望的意义。能执的相怎样，所执的相也是那样。如同乐等一样，是青色的相，因为唯是自证，所以成立为唯识。这样，因为有乐等，所以执持与青色等各异，而这各异并非是，因为没有一同显现的确定性，所以对于成为一体者没有作用，因此，二者没有各异没有成立，难道不是了知各异吗？此处说，并非仅仅是成立乐等和青色相没有各异的情况，然而乐等的相是自证，确定地了知，和一同的青色相没有差别，这是量（ प्रमाण ）的意义。因此，因为那样的缘故，青色即是知识，名为彼。此处的彼是指青色本身。因此，青色的知识和青色没有差别。乐的相的知识不是青色的乐本身，而是要通过知乐来确定地了知。因此，执持乐的是乐的集合，同样，执持青色等的是青色的集合，因此，二者是一同显现的确定。舍弃青色的显现，没有能显现的能力。如果显现与显现的对境各异，就会显现为其他，因此，没有各异而是一同显现，如同水和牛奶一样。因此，凡是一同显现确定的，就不会显现为各异，因此，它不是各异的。否则，一切事物的各异和没有各异的安立都会坏灭，一切事物混合，没有分别，如同火和铁的团块一样。如果是这样，那么显现为各异，也是从体验青色的自性而来，如果不是其他的意义，为何那样说？乐等确定了知者和青色等所取和能取，其他认为，从那样的想法出发，一同显现确定，成立没有各异，没有过失。像这样一同
English
Sa. From the certainty of simultaneous perception, the desired meaning is manifestly accomplished. Just as the aspect of the grasper is, so is the aspect of the grasped. Just like pleasure and so forth, it is the aspect of blue, and because it is only self-awareness, it is established as only consciousness. Thus, because there are pleasure and so forth, the very act of grasping them as distinct from blue and so forth is not distinct, because there is no certainty of simultaneous perception, so there is no function for what has become one. Therefore, the non-establishment of the two as distinct is not the understanding of them as distinct, is it? Here it is said: It is not merely a matter of establishing that pleasure and so forth and the aspect of blue are not distinct. However, the aspect of pleasure and so forth is self-awareness, definitely known, and there is no difference from the simultaneous aspect of blue, which is the meaning of valid cognition (pramana). Therefore, for that very reason, blue is knowledge, called 'that.' Here, 'that' refers to blue itself. Therefore, the knowledge of blue and blue are not different. The knowledge of the aspect of pleasure is not the blue pleasure itself, but must be definitely known through knowing pleasure. Therefore, the grasper of pleasure is the collection of pleasure, and similarly, the grasper of blue and so forth is the collection of blue, and therefore, the two are the certainty of simultaneous perception. There is no ability to perceive without abandoning the perception of blue. If the perceived is different from the object of perception, it will appear as something else. Therefore, there is no difference, but simultaneous perception, like water and milk. Therefore, whatever is certainly perceived simultaneously is not perceived as different, and therefore, it is not different. Otherwise, the establishment of difference and non-difference of all things would be destroyed, and all things would be mixed, without distinction, like a lump of fire and iron. If that is the case, then even the appearance of difference comes from experiencing the nature of blue. If it is not another meaning, why say that? Others believe that pleasure and so forth are definitely known, and blue and so forth are the grasped and the grasper. From that idea, simultaneous perception is certain, and there is no fault in establishing non-difference. Like this, together