Tibetan
་པའི་རིགས་པར་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པས་དེ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་གཟུང་བར་བྱའོ། །ཡང་ན་ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་བ་ལས་ཡོད་པ་དེ་ནི་མེད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མཚན་ནི་དེ་ལ་མི་དམིགས་པས་མེད་པ་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཚད་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བཤད་དོ། །དེས་ན་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་ནི་མི་སྲིད་པར་ངེས་པས་མི་དམིགས་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ངེས་པའི་ལྡོག་པ་དཔྱད་པའི་ཚེ་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ནི་གཏན་ཚིགས་རྣམ་པ་གསུམ་པོའི་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བའི་ཚད་མ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ལས་བཟློག་པ་ལ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་ཡོད་པ་དེའི་བདག་ཉིད་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་ནི་མངོན་སུམ་དང་མི་དམིགས་པ་དག་གིས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོའི་རྒྱུ་མཚན་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མི་དམིགས་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་གཞན་མེད་པས་སྒྲུབ་བར་བྱེད་བའི་ཚད་མས་དེ་མེད་པས་གཏན་ཚིགས་སུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རེ་ཞིག་གཏན་ཚིགས་རྣམ་པ་གསུམ་ཡང་རང་རང་གི་ཚད་མས་ལྡོག་པ་ངེས་པའི་རྒྱུ་ མཚན་བསྟན་ཏོ། །ལྡོག་པ་ངེས་པ་ཡང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ངེས་པ་འབའ་ཞིག་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བའི་ཚད་མ་དག་གི་རྒྱུ་མཚན་བཤད་ཀྱང་འབྲས་བུ་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ལྡོག་པ་ངེས་པ་ཡང་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བའི་ཚད་མའི་རྒྱུ་མཚན་བརྗོད་དོ།། ཡང་ཅི་འདིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་ན་མེད་པར་གྲུབ་པ་གང་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནམ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་ན་མེད་བར་གྲུབ་པ་དེ་དག་ཚད་མ་གང་གིས་ཡིན་ཞེ་ན། རྒྱུ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པ་དག་ལས་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་ནི་རྒྱུ་མི་དམིགས་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་ན་མེད་པར་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ནི་ཁྱབ་བར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པས་སོ། །ནམ་ཞིག་ན་མི་དམིགས་པ་དེ་སྒྲུབ་བར་འགྱུར། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དང༌། ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོར་གྲུབ་ནའོ། །མངོན་སུམ་དང་མི་དམིགས་པ་དག་གི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོར་གྲུབ་པ་བདེན་ན་རྒྱུ་མི་དམིགས་པས་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བར་བྱ་བ་མེད་ན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མེད་པ་འགྲུབ་པོ། །བཟློག་པ་ལ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་དེ་ཡོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་འཇུག་པ་ན་གྲུབ་པས་ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་ཡོད་ན། ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པས་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་ན་སྒྲུབ་
Chinese
已经对属于“存在”的理路作了广大的阐述，因此务必对此加以把握。或者，由于作为存在之名称之理由的，成了能被认识的对象，所以存在是作为不存在之名称之理由的，因为理由是不缘于它的，所以就由那显示不存在之正量来阐述。因此，由于存在的实事被确定为不可能，所以在考察不缘之随行确定之遣返时，应当加以阐述。那本身就是阐述了三种理路的自性如何的正量。由于具有从自性之理路中遣返之有损之正量，所以关系得以成立。果之理路，则是由现量和不缘来成立原因和结果之实事的理由的缘故。由于不缘没有其他的理由，所以由能成立的量，由于没有它而成立为理路。总之，三种理路也各自以各自的正量，显示了遣返确定的理由。遣返确定也不仅仅是随行确定，即使阐述了自性如何之正量的理由，也阐述了果和自性之理路的遣返确定，也是陈述自性如何之正量的理由。 又，如果此处没有要成立的，那么没有成立的那个的自性是什么呢？如果没有要成立的，那么没有成立的那些是由什么正量成立的呢？从原因和周遍所作的不缘中，果之理路是由原因不缘而确定为没有要成立的就没有。自性之理路是由周遍所作的不缘而成立的。什么时候不缘会成立呢？如果成立为原因和结果以及周遍所作和周遍的体性。如果现量和不缘成立为原因和结果的体性是真实的，那么由于原因不缘，果之理路的没有要成立的，就没有能成立的。当与遣返相违害的正量介入存在的理由时，如果成立为周遍所作和周遍的实事，那么由于周遍所作的不缘，自性之理路的没有要成立的，就没有成立
English
It has already been extensively explained in the reasoning of "existence," so it is imperative to grasp this. Alternatively, since that which is the reason for the term "existent" becomes an object of cognition, existence is the reason for the term "non-existent," because the reason does not focus on it, so it is explained by the valid cognition that reveals non-existence. Therefore, since the entity of existence is determined to be impossible, it should be explained when examining the reversal of the determination of invariable concomitance of non-apprehension. That itself is an explanation of the valid cognition of how the nature of the three types of reasons is. Because there is a valid cognition that harms the reversal from the reason of nature, the relationship is established. The reason of effect is because the reasons for the entities of cause and effect are established by perception and non-apprehension. Since there is no other reason for non-apprehension, it is established as a reason by the valid cognition that establishes it as non-existent. For the time being, the three types of reasons also show the reason for the determination of reversal by their respective valid cognitions. The determination of reversal is not only the determination of invariable concomitance, but even if the reason for the valid cognition of how the nature is explained, it also states the reason for the valid cognition of how the nature is, which is the determination of reversal of the reason of effect and nature. Furthermore, if there is nothing to be established here, then what is the nature of that which is not established? If there is nothing to be established, then by what valid cognition are those that are not established established? From the non-apprehension of the cause and the pervasive, the reason of the effect is determined to be non-existent if there is no cause for non-apprehension. The reason of nature is by the non-apprehension of the pervasive. When will non-apprehension be established? If it is established as the nature of cause and effect, and of what is to be pervaded and what pervades. If it is true that perception and non-apprehension are established as the nature of cause and effect, then because of the non-apprehension of the cause, the reason of the effect is that if there is nothing to be established, there is nothing to be established. When the valid cognition that contradicts the reversal intervenes in the reason for existence, if it is established as the entity of what is to be pervaded and what pervades, then because of the non-apprehension of what pervades, the reason of nature is that there is nothing to be established
Tibetan
པར་བྱེད་པ་མེད་པ་འགྲུབ་པོ། །དེ་ནི་དེ་སྐད་དུ་བརྗོད་པས་གང་ལ་དེའི་བདག་ཉིད་དང་དེ་ལས་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཉི་གའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཞན་དུ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཅི་འདྲ་བ་དག་ཡིན་ཞེ་ན། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་བལྟར་རུང་བའི་ཡུལ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ལའོ། །གང་གི་ཚེ་རྒྱུ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་གྱུར་པ་ལས་མི་དམིགས་པ་དེའི་ཚེ་མི་དམིགས་པ་དེའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་ན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ནམ་ཞིག་ན་དེ་དག་སྣང་དུ་རུང་བའི་ཡུལ་གྱི་བྱེ་བྲག་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཡུལ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཉེ་བར་བསྟན་པ་ནི་བརྗོད་ བའོ། །ཡུལ་ནི་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་དཔེའི་གཞིའི་མཚན་ཉིད་གང་བསྒྲུབ་བར་བྱ་བའི་ཆོས་མེད་ན་མེད་པ་དེ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ནི་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལ་ཡང་སྣང་དུ་རུང་བའི་ཡུལ་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་ལྟོས་ཤེ་ན། མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་གཞན་དུ་ན་ནི་གལ་ཏེ་སྣང་དུ་རུང་བའི་ཡུལ་གྱི་བྱེ་བྲག་གི་མི་དམིགས་པ་ལ་མི་ལྟོས་པ་ནའོ། །གང་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་མ་གྱུར་བའི་ཡུལ་གྱི་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་དཔེ་བསྟན་པ་དེའི་ཚེ་དམིགས་པའི་རིག་བྱར་མ་གྱུར་བ་དེ་ནི་རྒྱུ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མི་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིར་གྱུར་པའི་རྒྱུའམ་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ལ་ལར་བསྐལ་བའི་ཡུལ་རི་རབ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་མི་འགྲུབ་ན་ཅི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་པས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མེད་བ་དག་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་བར་འགྱུར་སྙམ་ན། རྒྱུ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པས་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་སོ། །འོན་ཏེ་ཡུལ་ཉེ་བར་མ་བསྟན་ཀྱང་མེད་པ་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་མི་དམིགས་པ་སྣང་བའི་ཡུལ་གྱི་བྱེ་བྲག་ལ་ཅིས་ན་ལྟོས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། ཡུལ་ཉེ་བར་མ་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཡུལ་ཉེ་བར་མ་བསྟན་པ་ནི་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་དཔེའི་ངོ་བོའོ། །གང་ལ་བསྒྲུབ་བར་བྱ་བ་མེད་པ་ལ་མེད་པ་བཤད་པས་དེའི་འབྲེལ་པ་ཙམ་གྲུབ་སྟེ་ཡོད་ན་སྣང་བའི་ཡུལ་གྱི་བྱེ་བྲག་མེད་ཀྱང་གང་གི་ཕྱིར་འགྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ཡུལ་ཉེ་བར་མ་བསྟན་པ་ནི་ལྡོག་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་མི་དམིགས་པ་བལྟར་རུང་བའི་ཡུལ་གྱི་བྱེ་བྲག་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཡན་ལག་ཏུ་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་དོ
Chinese
没有能成立的。那是像那样说，对于什么，它的自性和从它产生的相的联系，以确定的方式说明二者的随同和相违。因此，已经说了在其他方面是因和果的体性。是怎样的呢？就像所说的那样，对于那些可以观察的境。在什么时候，因和遍及者成为所缘的对境，从不缘，在那时，如果那个不缘没有所要成立的，就没有能成立的，是这个意思。什么时候那些依赖于显现为可观察的境的差别呢？说了“对于近处指示的境”，近处指示是说。境是不共法的例子的基础的相，如果所要成立的法没有，那么没有，那个近处指示是行为。如果对于那个也依赖于显现为可观察的境，为什么呢？说了“不缘”等等，否则，如果对于显现为可观察的境的差别的不缘不依赖。当指示了没有成为所缘对境的境的不共法的例子时，没有成为所缘对境的那个是因和遍及者，这样，如果对于成为不缘的相的因或者遍及者，总的来说没有假设的境须弥山等等不能成立，那么没有所要成立的，所以没有能成立的，那些怎么能成立呢？想到因和遍及者成立为不缘本身，所以因为能成立而成立。或者即使没有指示境，为什么不缘近处指示的不缘要依赖于显现的境的差别呢？说了“没有指示境”，没有指示境是不共法的例子的体性。对于什么没有所要成立的，说了没有，仅仅成立了那个联系，如果有，即使没有显现的境的差别，因为什么而成立，因此对于那个，没有指示境是成立相违的不缘，不依赖于可观察的境的差别，不是支分。如果是那样的话。
English
There is nothing to establish. That is, by saying it like that, for what, its self-nature and the connection of the characteristics arising from it, in a definite way, it explains the concomitance and contradiction of both. Therefore, it has already been said that in other respects it is the nature of cause and effect. What are they like? Just as it is said, for those objects that can be observed. When the cause and the pervader become the object of cognition, from non-cognition, at that time, if that non-cognition does not have what is to be established, there is nothing to establish, that is the meaning. When do those depend on the distinction of the visible object? It is said, "For the object indicated nearby," the nearby indication is saying. The object is the characteristic of the basis of the example of dissimilar dharma, if the dharma to be established is not there, then it is not there, that nearby indication is the action. If for that also it depends on the visible object, why? It is said "non-cognition" etc., otherwise, if it does not depend on the non-cognition of the distinction of the visible object. When the example of dissimilar dharma of the object that has not become the object of cognition is indicated, that which has not become the object of cognition is the cause and the pervader, thus, if for the cause or the pervader that has become the characteristic of non-cognition, in general, without the assumed object Mount Meru etc., it cannot be established, then there is nothing to be established, so there is nothing to establish, how can those be established? Thinking that the cause and the pervader are established as non-cognition itself, therefore it is established because it can be established. Or even if the object is not indicated, why should the non-cognition of the nearby indicated non-cognition depend on the distinction of the visible object? It is said, "The object is not indicated," the object not indicated is the nature of the example of dissimilar dharma. For what there is nothing to be established, it is said that there is nothing, only that connection is established, if there is, even if there is no distinction of the visible object, because of what it is established, therefore for that, the object not indicated is the non-cognition that establishes the contradiction, it does not depend on the distinction of the visible object, it is not a limb. If that is the case.