Tibetan
་རྟོག་པས་མངོན་སུམ་གྱི་བྱེད་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་རྟོག་པ་དེའི་མངོན་དུ་བྱས་པ་སྟོན་བར་བྱེད་པ་ནི་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་མ་མཐོང་བ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱས་པ་ནི་མངོན་སུམ་གྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་རྟགས་མཐོང་བ་ལས་ངེས་པ་འཇུག་པའི་ཡུལ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་དང་མངོན་སུམ་ཡང་སྣང་བཞིན་པའི་དོན་ངེས་པར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དང༌། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་ཡང་རྟགས་དང་འབྲེལ་པའི་ངེས་པར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ནི་ངེས་པའི་དོན་སྟོན་པར་བྱེད་ལ་ངེས་ན་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཐོབ་པར་ནུས་པའི་དོན་སྟོན་པ་ནི་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། ཚད་མ་ཡང་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ལས་ཡིན་ན་ཚད་མ་གཉིས་ལས་གཞན་པའི་ཤེས་པས་བསྟན་པའི་དོན་ནི་སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུ་བཞིན་དུ་ཁ་ཅིག་ཤིན་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕྲད་པར་བྱ་མི་ནུས་སོ། །ཁ་ཅིག་ནི་ཡིད་གཉིས་ཀྱི་དོན་བཞིན་ནི་ཡིད་གཉིས་ནི་དོན་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་མ་ངེས་པ་ཡིན་ལ། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་གཉི་གའི་དོན་དང་ལྡན་པའི་འགྲོ་བ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ་དེ་བས་ན་དེ་དང་འདྲ་བ་ཕྲད་པར་མི་ནུས་སོ། །རྟགས་མེད་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ངེས་པར་མ་མཐོང་བར་འཇུག་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་དོན་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དག་ཏུ་མ་ངེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཐོབ་པར་མི་ནུས་སོ། །དེ་བས་ན་ཕྲད་པར་མི་ནུས་པ་ཤིན་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་མ་ངེས་པའི་དོན་སྟོན་པར་བྱེད་པས་ཤེས་པ་གཞན་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་བྱེད་པ་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དོན་བྱེད་པར་ནུས་པ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་ཤེས་པ་བཙལ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེས་བཙལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་བསྟན་བཅོས་ལས་ཀྱང་དཔྱད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་དོན་བྱེད་པར་ནུས་པའི་དངོས་པོ་བསྟན་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་དེས་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་ཉིད་དེས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་དོན་ཐོབ་པ་རྟོགས་པ་ཉིད་ནི་དོན་ཐོབ་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཟིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དེ་ལ་ཡུལ་ ཐ་དད་པ་དང༌། དུས་ཐ་དད་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་ནི་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་ལས་དངོས་པོ་གཞན་ཉིད་དེ་འདི་ལྟར་དངོས་པོ་གཞན་ཉིད་འགལ་བའི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་ལས་ཡིན་ལ། ཡུལ་དང༌། དུས་དང༌། རྣམ་པ་ཐ་དད་པ་ཡང་འགལ་བའི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་གཞན་དང་ལྡན་པའི་དངོས་པོ་འཛིན་པ་ནི་རྣམ་པ་གཞན་དང་ལྡན་པའི་དངོས་པོ་ལ་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་དུང་དཀར་པོ་ལ་སེར་པོར་འཛིན་པ་བཞིན་ནོ། །རྣམ་པ་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་འཛིན་པ་ནི། རྣམ་པ་གཞན་དང་ལྡན་པའི་དངོས་པོ་ལ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡུལ་གཞན་ན་གནས་པར་འཛིན་པ་ཡང་ཡུལ་གཞན་ན་གནས་པ་ལ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་སྒོའི་བུ་གའི་གསེབ་ཀྱི་ཡུལ་ན་ནོར་བུའི་འོད་གནས་པ་ལ་ནོར་བུར་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཁང་བའི་ཕུག་ན་ནོར་བུ་གནས་པ་ལ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །དུས་གཞན་དང་ལྡན་པ་འཛིན་པ་དང༌། དུས་གཞན་དང་ལྡན་པའི་དངོས་པོ་ལ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ནམ་ཕྱེད་ཡིན་པ་ལ་ཉི་མའི་གུང་གི་ངོ་བོར་འཛིན་པའི་རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་ནི་ནམ་ཕྱེད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ཚང་མ་མ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །ཡུལ་ངེས་པ་དང་རྣམ་པ་ངེས་པ་དེ་ནི་ཕྲད་པར་ནུས་པ་ཡིན་གྱི་དུས་གང་ཡིན་པ་གོ་ཡོངས་སུ་བཅད་པའི་དུས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དང་ཕྲད་པར་མི་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། གང་གི་དུས་ན་ཡོངས་སུ་བཅད་པའི་དུས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ་ནི་ཕྲད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པར་མི་སྨྲ་སྟེ། མཐོང་བའི་དུས་ཀྱང་གཞན་ཕྲད་པའི་དུས་ཀྱང་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཀྱང་དུས་གང་དུ་ཡོངས་སུ་བཅད་པའི་དངོས་པོ་དེ་ཉིད་དང་ཕྲད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་པ་མེད་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུན་གྱིས་ཞུགས་པ་ལ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་བལྟ་བར་བྱའོ། །གང་གི་སྔོན་དུ་ཤེས་པ་འགྲོ་བ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། འབྲས་བུ་བས་རྒྱུ་སྔ་བ་ལ་སྔོན་དུ་སང་བ་ཞེས་བྱའོ། །རྒྱུའི་སྒྲ་སྨོས་ན་ནི་སྐྱེས་བུའི་དོན་འགྲུབ་པའི་དངོས་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །སྔོན་དུ་སོང་བའི་སྒྲ་ནི་སྔ་བ་ཙམ་ལ་བྱའོ། །ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ནི་གཉིས་ཏེ། དོན་བྱེད་པར་སྣང་བ་དང༌། དོན་བྱེད་པར་ནུས་པ་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་ཉིད་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་འདིར་དཔྱད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སྔོན་དུ་སོང་བ་ཙམ་ཡིན་གྱི། དངོས་པོ་རྒྱུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་ཡོད་ན་སྔར་མཐོང་བ་དྲན་ནོ། །དྲན་པ་ལས་མངོན་པར་འདོད་དོ། །མངོན་པར་འདོད་པ་ལས་རབ་ཏུ་འཇུག་གོ །རབ་ཏུ་ཞུགས་པ་ན་ཕྲད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ ཕྱིར་མངོན་སུམ་གྱི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་བྱེད་པར་སྣང་བ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་ཕྲད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དེ་བརྟག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་གང་ལ་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་ཐེ་
Chinese
以分别念现量之作用，即随念彼之显现而显示者，乃是现量。因此，知晓未见之事物，乃是现量所指示。比量亦是从见相而确定进入之境而显示者。如是，现量亦是确定显示显现之义，而比量亦是确定显示与相连之义。是故，彼二者是显示确定之义，若确定即是量。其他之识则不然，显示能获得之义者，乃是能获得者。量亦是从能获得者而有，若量二者之外的识所显示之义，如阳焰之水般，有些是极其颠倒的。彼亦因无有之故，不能相遇。有些如犹豫之义，犹豫如其义，事物与非事物是不确定的。事物与非事物二者之义兼具的行者亦是不存在的，因此，与其相似者不能相遇。无相而分别念确定未见而进入的一切所显示之义，唯有事物与非事物等不确定者，彼亦不能获得。是故，以不能相遇，极其颠倒，以及显示非事物不确定之义，其他之识不是量。追求意义者们，亦应寻求能成办意义，获得理由之识。彼所寻求者，亦应从论典中进行考察。因此，显示能成办意义之事物，乃是正确的识。任何以彼善为显示者，即以彼而能获得。彼能获得者，即是获得意义，了知即是获得意义之自性，如是说已完毕。于彼，境 不同，时不同，相不同，是从善为显示之外的其他事物，如是，其他事物是从具有相违之法而来。境，时，相不同，亦是具有相违之法。
English
The very act of perception by conceptual thought, that which reveals what has been made manifest by that subsequent thought, is perception. Therefore, knowing what has not been seen is what is indicated by perception. Inference also reveals the object of entering into certainty from seeing the sign. Thus, perception also certainly reveals the meaning of what appears, and inference also certainly reveals what is related to the sign. Therefore, these two reveal the meaning of certainty, and if it is certain, it is valid cognition. Other consciousness is not, for revealing what can be attained is what attains. If valid cognition also comes from what attains, then the meaning revealed by consciousness other than the two valid cognitions is extremely inverted, like water in a mirage. And because it does not exist, it cannot be encountered. Some are like the meaning of doubt, doubt is uncertain about things and non-things according to their meaning. There is also no one who possesses both the meaning of things and non-things, so one similar to it cannot be encountered. All that is revealed by conceptual thought entering without a sign, without certainly seeing, is only uncertain about things and non-things, and that also cannot be attained. Therefore, because it cannot be encountered, is extremely inverted, and reveals the uncertain meaning of non-things, other consciousness is not valid cognition. Those who seek meaning should also seek the consciousness that can accomplish meaning and obtain the reason. What is sought by that should also be examined from the scriptures. Therefore, revealing the object that can accomplish meaning is correct consciousness. Whatever is well revealed by that is what can be attained by that. That which attains is the attainment of meaning, and knowing is the nature of the attainment of meaning, thus it is said to be finished. In that, the object is different, the time is different, and the aspect is different, it is another object from what is well revealed, thus, another object comes from possessing contradictory qualities. The object, time, and aspect are also different, possessing contradictory qualities.
Chinese
因为执取具有其他相状的事物，对于具有其他相状的事物是量，例如将白色的海螺执着为黄色一样。执取其他相状的事物，对于具有其他相状的事物不是量。执取存在于其他处所，对于存在于其他处所也不是量，比如在门缝的间隙处，执取存在于某处的宝珠的光芒为宝珠的意识，对于宝珠存在于房屋深处不是量一样。执取具有其他时间，对于具有其他时间的事物不是量。比如是半夜，却执取为正午的梦境的意识，对于半夜的体性不是量一样。如果说，处所确定和相状确定是能够相遇的，那么对于完全确定的时间，不能与那个时间本身相遇吗？回答说，在完全确定的那个时间，不是说一定要相遇，因为见到的时间和相遇的时间是不同的。然而，在任何时间，都应该与完全确定的事物本身相遇，因为没有差别而显现执着，所以对于持续进入的事物，应该视为一体。在任何事物之前，意识先行，就称之为“那个”，比如相对于果，因更早，所以称之为“先前”。如果提到“因”这个词，就会知道是成就人事的真实的因。而“先前”这个词，只是指“早先”。正确的意识有两种：显现能起作用和能够进入能起作用的事物。其中，能够进入那个事物的是什么，这里需要考察，而那也只是先前，不是事物的因，因为如果有正确的意识，就会回忆起先前见到的事物。从回忆中产生希求。从希求中产生进入。进入之后就会相遇，因此不是现量的因。显现能起作用是与现量相遇的因，但是，那不是需要考察的，因为具有分别念的人们所追求的是具有分别念的…
English
Because grasping an object with other characteristics is a valid cognition for an object with other characteristics, just like grasping a white conch as yellow. Grasping an object with other characteristics is not a valid cognition for an object with other characteristics. Grasping something as existing in another place is also not a valid cognition for something existing in another place, just as the consciousness that grasps the light of a jewel existing in the gap of a door as a jewel is not a valid cognition for a jewel existing deep in a house. Grasping something with another time is not a valid cognition for something with another time. Just as the dream consciousness that grasps midnight as the nature of noon is not a valid cognition for the nature of midnight. If it is said that a definite place and a definite characteristic can be encountered, then is it not the case that for a completely definite time, one cannot encounter that time itself? The answer is, it is not said that one must encounter that completely definite time, because the time of seeing and the time of encountering are different. However, at any time, one should encounter the completely definite object itself, because there is no difference and it appears to be grasped, so for something that continuously enters, it should be regarded as one. Whatever consciousness goes before, that is called "that," for example, relative to the result, the cause is earlier, so it is called "prior." If the word "cause" is mentioned, it will be known that it is the real cause for accomplishing human affairs. And the word "prior" only refers to "earlier." Correct consciousness is of two kinds: appearing to be able to function and being able to enter into what is able to function. Among these, what is able to enter into that is what needs to be examined here, and that is only prior, not the cause of the object, because if there is correct consciousness, one will recall what was seen before. From recollection arises desire. From desire arises entry. After entering, one will encounter, therefore it is not the cause of direct perception. Appearing to be able to function is the cause of encountering direct perception, but that is not what needs to be examined, because what those with conceptual thought seek is those with conceptual thought...