Tibetan
་ཡང་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་སུ་བྱས་པ་དང་ཡང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སུ་འགྱུར་རམ་ཞེ་ནའོ། །རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རེས་འགའ་སྟེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་པ་ལ་རྟགས་ལྟར་སྣང་བས་ཕྱོགས་སུ་བྱས་ན་དངོས་པོས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་མ་ཡིན་པའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་ཕྱོགས་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དག་བྱེ་བྲག་མེད་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། མཚན་ཉིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱོགས་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་མ་འདྲེས་པར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ཡང་ན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྔར་སྨྲས་པ་ ཡིན་ཏེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་དང་མི་ལྡན་པར་ཞེས་སོ། །གཞན་ཡང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་མེད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མ་ཡིན་པར་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་ལ་དེ་ལ་ཡང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུ་གྱུར་ན་ཕྱོགས་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཞེས་བྱ་བ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་པར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཕྱོགས་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྣམ་བར་བཅད་པ་གྲུབ་ཟིན་པ་ལའོ། །ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་པ་འཆད་པའི་དོན་དུ་གཏན་ཚིགས་བརྗོད་པ་ནི་དོན་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཅི་ལྟར་ན་ཡང་ཕྱོགས་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ངེས་པ་ཡིན་ལ་དེའི་ཆོས་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ལྡོག་པར་ངེས་ཤེ་ན། དེ་འབའ་ཞིག་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པའི་རྟོགས་པ་སྟོང་པའི་རྟགས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱིའོ། །གང་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲུབ་པར་འདོད་པའི་ཆོས་དེ་མེ་དང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་དུ་མའི་ཚིག་ཏུ་བྱས་སོ། །དེ་དག་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གཏན་ཚིགས་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པ་ཉེ་བར་སྟོན་ལ། དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་ཅན་གྲུབ་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་རྟགས་ཀྱི་དངོས་པོའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པར་གྲུབ་ན། དེའི་ཁྱབ་པའི་རང་བཞིན་ཤུགས་ཀྱིས་ཕྱོགས་དེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡོད་པ་དེ་ལྟར་གྲུབ་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གྲུབ་པ་དེའི་རྗེས་ལ་ཆོས་ཅན་དང་སྒྲུབ་པར་འདོད་པའི་ཆོས་ཅན་དག་སྡོམ་པའི་སྤྱིའི་ཕྱོགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དུ་ཐ་སྙད་བཏགས་པ་འབྱུང་བས་ཕྱིས་ཤུགས་ཀྱིས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཡུལ་དེ་ཕྱོགས་ཀྱང་ཡིན་ལ་ཡུལ་ཡང་ཡིན་པས་དེ་སྐད་བརྗོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་དང་འབྲེལ་པ་ཉེ་བར་སྟོན་པའི་དུས་ན་ཕྱོགས་ནི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་འོངས་པའི་ཆོས་ནི་རྟགས་ཉི་ཚེ་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་ངེས་པའི་སྒོ་ནས་འོངས་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་དག་རྟོགས་པའི་དུས་ན་སྟེ་འབྲེལ་པ་དང༌། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཅན་ལ་རྟོགས་པའི་དུས་ན་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པའི་རྟོགས་པ་དག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་རྟོགས་པ་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་རྟགས་ཀྱི་ཡན་ལག་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིག་ཤོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་པའི་བྱེ་བྲག་འབའ་ཞིག་གོ །དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་གོལ་བ་ནི་དེ་མ་ཡིན་པའོ། །ཇི་ལྟ་བུ་བྱ་བ་ནི་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོམ་མ་ཡིན་སྙམ་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་དེ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་ཕ་རོལ་ལོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཅིག་ཤོས་ཞེས་སྨྲས་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་ལྟར་བསམ་པ་ནི་དེ་ལས་ བཟློག་པས་སྟོང་པ་འབའ་ཞིག་སྨོས་ན་ནི་དེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་སྐྱོན་སྔ་མ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །འདིར་ཅིག་ཤོས་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གང་ཡང་རུང་བ་སྟེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་པ་ཙམ་ལས་ལྡོག་པ་ནི་རྟགས་མ་ཡིན་གྱི་མེད་པའི་ཁྱད་པར་འགའ་ཞིག་ལས་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རྟགས་འགྲུབ་པོ་སྙམ་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། མེད་པ་ཙམ་ལས་ལྡོག་པ་ནི། བསྒྲུབ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ལ་བྱེ་བྲག་འབའ་ཞིག་ལས་ལོག་པ་ནི་རྟགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལན་གདབ་བ་འདི་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཅིག་ཤོས་ལ་ཞེས་རྟགས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨོས་པ་ལ་རང་གི་འདོད་པས་གནོད་པ་ཉིད་དེ། ཕྱོགས་ལ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་པར་ཁས་བླངས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་པ་ཉིད་ལས་ཅིག་ཤོས་ལས་ལོག་པས་ཞེས་བྱ་བ་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་མེད་པར་ཁས་མི་ལེན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་དེ་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཁས་མི་ལེན་ནའོ། །ནུས་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དགོས་པ་མེད་པའོ། །ཕ་རོལ་གྱིས་བསམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་པ་ཁྱེད་ཀྱི་བསམ་པས་འདི་མེད་པ་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གསུམ་དུ་འདོད་པས་དེ་དག་ལ་ཅིག་ཤོས་མེད་པ་ལས་ལོག་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དེ་ལས་ཅིག་ཤོས་མེད་པས་རྟགས་དབེན་པ་ཁྱོད་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་ཁྱོད་ལ་གྲུབ་བརྗོད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལ་ཉེས་བ་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་མེད་པ་ལ་དོན་དམ་པར་ཏེ་དངོས་པོས་སོ། །ཅིག་ཤོས་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དབྱེ་བས་ཕྱོགས་ལས་ཕན་ཚུན་གཞན་དུ་གཞག་པར་རུང་བ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །འོ་ན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་ཇི་ལྟར་བཞག་ཅེ་ན། འདི་ལྟར་གཅིག་གི་མཚན
Chinese
如果说是为了有法而作为有法，又会变成不相似品吗？如果以类别来说，有时对于没有要成立的法，以相似于因的方式作为有法，实际上并不是不相似品。如果那样的话，有法和不相似品就没有差别了吗？以体性的差别来说，有法没有过失，已经显示与不相似品不相混杂了。或者说，不相似品的体性之前已经说过了，即不具有要成立的法。另外，对于不相似品没有怀疑，意思是说，理式确定不是不相似品，而且如果它也变成有法的法，那么对于有法来说，所谓的不相似品就会变成对于没有要成立的法产生怀疑。对于那样的有法来说，所谓没有要成立的法，就是已经成立了与不相似品区分开来的。还有，为了阐述没有要成立的法，说理式是没有意义的。如果你们无论如何都认为有法是不确定的，那么它的法又怎么能确定地周遍呢？仅仅是说，对于有法等空性的认识来说，是因的法。所谓“哪些”是指，想要成立的法，以火和无常等差别而成为多种词语。那些存在和不存在，依次显示了因的进入和周遍。这样，如果成立了具有要成立的随同和周遍的自性的因的事物存在于有法上，那么以它的周遍的自性，自然就成立了那个有法存在要成立的法，那么在要成立的法成立之后，能立法和想要成立的法合起来，就会出现安立为总的有法的体性的名称，因此后来自然就说有法的境是有法也是境。因此，在显示与有法的法相关联的时候，因为有法不是支分，所以从它的体性的角度而来的法，就确定是仅仅是因的体性。
English
If it is said that it is made into the subject because of existence, will it also become a dissimilar class? If it is said in terms of categories, sometimes, for what is not to be proven, if it is made into the subject in the manner of a sign, it is not actually a dissimilar class. If that is the case, will the subject and the dissimilar class become indistinguishable? In terms of the difference in characteristics, the subject is without fault, and it has already been shown that it is not mixed with the dissimilar class. Alternatively, the characteristic of the dissimilar class has already been stated before, that is, it does not possess the dharma to be proven. Furthermore, there is no doubt about the dissimilar class, which means that the reason is definitely not a dissimilar class, and if it also becomes a dharma of the subject, then for the subject, the so-called dissimilar class will become a doubt about what is not to be proven. For such a subject, the so-called absence of what is to be proven is what has already been established as distinct from the dissimilar class. Furthermore, stating the reason is meaningless for the purpose of explaining what is not to be proven. If you insist that the subject is uncertain in any case, then how can its dharma be certainly pervasive? It is merely said that for the understanding of emptiness, such as the subject, it is the dharma of the sign. "Which ones" refers to the dharma that one wishes to prove, which becomes multiple words due to the distinctions of fire and impermanence, etc. Those existences and non-existences sequentially show the entry and pervasion of the reason. Thus, if it is established that the entity of the sign, which possesses the nature of concomitance and pervasion of what is to be proven, exists in the subject, then by its pervasive nature, it naturally establishes that the subject exists with what is to be proven. Then, after the dharma to be proven is established, the proponent and the dharma that one wishes to prove are combined, and the name is established as the characteristic of the general subject. Therefore, later it is naturally said that the object of the subject is both the subject and the object. Therefore, when showing the connection with the dharma of the subject, because the subject is not a limb, the dharma that comes from the perspective of its characteristic is definitely only the characteristic of the sign.
Chinese
从……之门而来的所要证成的法在证悟之时，是关联。对于所要证成的有法在证悟之时，虽然没有方等证悟，但因为能够证成所要证成的，所以方等的体性不是因的支分。所谓“另一”，仅仅是没有所要证成的差别。与此相反的是相违品。超出此的是非此。如何做是未成立还是非此呢？对此也说没有过失，这是他方。为什么呢？因为说了“另一”之故。这样想，如果仅仅说与此相反的空性，那么因为那会变成所要证成的法性，所以会变成之前的过失。在此说了“另一”，因此任何所要证成的，即从没有所要证成的仅仅是反体不是因，而是从没有的某些差别反体，所以认为因成立。如何呢？从仅仅没有的反体是所要证成的，而从仅仅差别反体是因之故。回答说，对此也说了“也”，对于“另一”这样特别说因，被自己的承许所损害，因为对于方也承许没有所要证成的缘故。这样一来，从没有所要证成的仅仅是从另一反体，这样说是合理的缘故。如果不承许没有，就是不承许方的那里没有所要证成。所谓没有能力，就是没有必要。他方认为，佛陀您认为这是没有的，这样认为，因为认为是三种相违品，所以对那些说从没有另一反体。从那个相违品没有另一，因为您承许因空，所以对您说成立，这样说没有过失，不是这样的，这样对于没有，在胜义中，即以事物。以应该说另一的分类，有什么能从方互相安立为其他的呢？那么，如何安立所谓没有呢？这样，一个的名称
English
When the Dharma to be proven, which comes from the gate of..., is realized, it is a connection. Although there is no realization of the side, etc., at the time of realization of the Dharma-possessor to be proven, because it is possible to prove what is to be proven, the nature of the side, etc., is not a part of the reason. The so-called "another" is merely a distinction of not having something to be proven. The opposite of that is the contradictory side. What is beyond that is the non-that. How is it done? Is it unestablished or non-that? It is also said that there is no fault in this, this is the other party. Why? Because it is said "another". Thinking like this, if only emptiness, which is the opposite of this, is mentioned, then because that would become the nature of the Dharma to be proven, it would become the previous fault. Here, because "another" is mentioned, any Dharma to be proven, that is, the opposite of merely not having something to be proven, is not the reason, but the reason is established because it is the opposite of some distinction of not having. How is it? The opposite of merely not having is the Dharma to be proven, and the opposite of merely distinction is the reason. Answering, it is also said "also" to this, for "another", thus especially saying the reason, it is harmed by one's own acceptance, because it is also accepted that there is no Dharma to be proven for the side. In this way, it is reasonable to say that from not having something to be proven, it is merely the opposite of another. If one does not accept not having, that is, one does not accept that there is no Dharma to be proven there on the side. The so-called lack of ability is the lack of necessity. The other party thinks, Buddha, you think this is not there, thinking like this, because it is thought to be three contradictory sides, so to those it is said to be the opposite of not having another. From that contradictory side, there is no other, because you accept the emptiness of the reason, so saying established to you, saying like this is not a fault, it is not like this, thus for not having, in the ultimate sense, that is, with things. With the classification of what should be said as another, what can be established as other from the side mutually? Then, how is the so-called not having established? Thus, the name of one