Tibetan
ལ་ཡང་མཚུངས་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་དང་འགལ་བ་དེར་ཡང་གགས་ བྱེད་པར་འགྱུར་གྱི། གནོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བཟློག་པའི་ཕྱིར་གཞི་ཡོད་པ་ལ་ཞེས་སྨོས་སོ། །ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ཆོས་དག་གི་གཞི་ཆོས་ཅན་གཅིག་ཡོད་ན་ཕན་ཚུན་གེགས་སུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་གང་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་བརྗོད་པ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་ཚིག་གཅིག་ལ་བརྗོད་པའི་གནས་སྐབས་ལ་བརྟེན་པའི་ཚིག་ཚད་མ་ཉིད་དང༌། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །ཚད་མ་ཅན་མ་ཡིན་པ་འདི་གཉིས་ཀྱི་ཕན་ཚུན་གེགས་བྱེད་པ་ཉིད་ཆོས་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་པའམ། མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པའི་བུད་མེད་ལ་བུ་སྐྱེད་པ་དང༌། ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་ཆོས་དེ་དག་གི་ཕན་ཚུན་གེགས་བྱེད་པ་ཆོས་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་བ་བཞིན་ནོ། །ཆོས་ཅན་གྲུབ་པ་ཆོས་གང་རུང་ཅིག་ཡོད་པར་འགྱུར་དགོས་པ་དང༌། འགལ་བ་གཉིས་གཅིག་ལ་ལྡན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་འདོད་པ་གཅིག་གིས་གཉིས་བགེགས་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་གེགས་བྱེད་པ་ནི་ཆོས་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །དཔྱོད་པ་གང་དུ་ཆོས་ཅན་ཉིད་མ་གྲུབ་བ་དེར་ནི་གང་ལ་སྟེ། གཞི་གང་ཞིག་ཏུ་ཁས་བླངས་པའི་ཆོས་གང་ཞིག་ཆོས་གཞན་གང་གིས་གེགས་བྱ་སྟེ། གེགས་བྱེད་བདག་གི་གཞི་མེད་པར་འགྱུར་ན་གེགས་བྱེད་པའི་སྐབས་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཆོས་ཅན་མ་གྲུབ་ན་གེགས་བྱེད་པ་མེད་པ་དེས་ན་གེགས་བྱེད་པའི་རྟེན་ཆོས་ཁས་ལེན་པས་ནི་ཆོས་ཅན་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ལ། དེ་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་ཡང་བསྟན་བཅོས་ཚད་མར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལས་བཤད་བའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་པས་ནི། བསྟན་བཅོས་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་དོན་གྱིས་འབྲས་བུར་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཚད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་བདེན་པ་སྒྲུབ་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་བསྟན་བཅོས་རང་གི་ཚིག་དང་མཚུངས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྐབས་རྩོམ་པར་བྱེད་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ཚད་མ་མ་ཡིན་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །བསྟན་བཅོས་ཚད་མ་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་ ཉིད་མ་ཡིན་ན་ཅི་ལྟར་ཆོས་ཅན་ཡོད་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཚད་མར་དོན་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ནི་རང་གི་ཁས་བླངས་བ་ཉིད་ཆོས་ཅན་ཡོད་པར་རྣམ་པར་འཇོག་པ
Chinese
也同样，因此与论典相违之处也会阻碍，如果说不是损害，那么，为了遣除而说“以有基”。如果具有特殊性质的法的事物基是一个，则会互相妨碍，因为会说所依之法。例如，以经验成立的事物，在用一个词表达的情况下，依赖于词是量，以及说后来的比量不是量，所要表达的不是量。这两个非量互相妨碍就是依赖于法，或者如同以现量成立的妇女能生育，以及其他法互相妨碍是依赖于法一样。事物成立必须有任何一个法，并且两种相违也不会在一个上存在，因此一个所许会妨碍两个，因此妨碍是依赖于法。在任何推理中，如果事物本身没有成立，那么对于什么？在什么基础上，所承诺的什么法会被其他什么法妨碍？如果妨碍者没有基础，那么就没有妨碍的场合。因为如果事物没有成立，就没有妨碍，因此承诺妨碍的所依之法，就是承诺了事物是存在的，并且为了成立事物，也把论典作为量。因为承认了从那里面所说的法的特征的意义是存在的，就是承认了论典所说的意义不存在就不会产生的结果，因此因为是量，所以会损害不能成立真实。那是为了使论典与自己的话相同，所以造句说如果论典不是量。论典不是量，如果不是量，怎么会认识到事物存在呢？因为承认了量不存在就不会产生结果。如果那样，那么自己的承诺本身就是成立事物存在
English
It is also the same, therefore, where there is contradiction with the treatise, it will also hinder. If it is said that it is not harming, then, in order to dispel it, it is said "with a basis." If the basis of the things of special qualities is one thing, then they will hinder each other, because it will be said that it depends on the Dharma. For example, a thing established by experience, in the case of expressing it with one word, relying on the word is valid, and saying that the subsequent inference is not valid, what is to be expressed is not valid. The mutual hindrance of these two non-validities depends on the Dharma, or just as a woman who is established by direct perception can give birth, and other Dharmas hinder each other depends on the Dharma. The establishment of a thing must have any Dharma, and two contradictions will not exist on one, therefore one acceptance will hinder two, therefore hindrance depends on the Dharma. In any reasoning, if the thing itself is not established, then for what? On what basis, what Dharma that is promised will be hindered by what other Dharma? If the hinderer has no basis, then there is no occasion for hindrance. Because if the thing is not established, there is no hindrance, therefore promising the Dharma that is the basis of hindrance is promising that the thing exists, and in order to establish the thing, the treatise is also taken as valid. Because it is admitted that the meaning of the characteristics of the Dharma spoken from there exists, it is admitting that the meaning of the treatise does not exist will not produce the result, therefore because it is valid, it will harm what cannot establish the truth. That is to make the treatise the same as one's own words, so the sentence is made saying that if the treatise is not valid. The treatise is not valid, if it is not valid, how will it be recognized that the thing exists? Because it is admitted that the non-existence of validity will not produce the result. If that is the case, then one's own promise itself is to establish the existence of the thing.
Tibetan
ར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་བསྟན་བཅོས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། ཚད་མར་བྱེད་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་ཚད་མར་ཁས་ལེན་བར་བྱེད་བ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ཆོས་ཅན་རྣམ་བར་འཇོག་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ། །ཆོས་གཞན་ཡང་ཚད་མར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཇོག་པར་བྱེད་ཅིང༌། ཡང་དུས་ཕྱིས་དེ་ཉིད་ཟློག་བར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་གི་ཚིག་དང་འགལ་བ་ལས་ཐ་མི་དད་དོ། །ཅི་ལྟར་རང་གི་ཚིག་དང་འགལ་བ་ཁས་བླངས་པའི་ཚད་མས་བྱས་པ་དེ་བཞིན་དུ་བསྟན་བཅོས་དང་འགལ་བ་ཡང་ཡིན་པས་ཐ་མི་དད་དོ། །དེས་ན་ཇི་ལྟར་རང་གི་ཚིག་དང་འགལ་ན་གེགས་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་བསྟན་བཅོས་དང་འགལ་ན་ཡང་ཡིན་ཏེ། སྟོབས་མཚུངས་པ་དག་གནོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གཉི་ག་གེགས་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་གནོད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ན། ད་འདི་དག་ལ་དབྱེ་བ་ཅི་ཡོད་དེ། གཉི་ག་ཡང་གེགས་བྱེད་པ་ཡིན་བས་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདི་དག་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་པར་སུ་ཞིག་སྨྲ། གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་མེད་ན་ཅི་ལྟར་བསྟན་བཅོས་ལས་རང་གི་ཚིག་ལོགས་སུ་བྱས་ཤེ་ན། ངག་གི་དབྱེ་བས་དེ་ལྟར་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །ངག་ཐ་དད་པ་དག་ལ་ནི་བསྟན་བཅོས་དང་འགལ་བ་ཡིན་ལ། ངག་གཅིག་ལ་ནི་རང་གི་ཚིག་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་སྨྲས་པ་ནི། གང་གི་ཚེ་ངག་སྔ་མས་གཞག་པའི་དོན་ངག་ཕྱི་མའི་དོན་གྱིས་ཟློག་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ནི་ཁས་བླངས་པ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་སྐད་ཅེས་ངའི་མ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མོ་གཤམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་སྔར་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ངག་ཕྱིས་ཀྱི་མཚན་གཞིའི་ངག་གིས་ཉམས་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་འདི་ལྟ་བུ་ནི་ཁས་བླངས་པ་དང་འགལ་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་སྔར་ཁས་བླངས་པ་དང་ཞེས་སྔར་གྱི་སྒྲ་གསུངས་སོ། །ངག་གིས་དབྱེ་བ་མེད་ཀྱང་བརྗོད་པའི་ངག་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་དོན་སེལ་བར་ནི་རང་གི་ཚིག་དང་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ ནོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །ངག་དེ་བརྗོད་པ་ན་ཤུགས་ཀྱིས་རང་གི་དོན་ལ་མི་འཁྲུལ་བར་བསྟན་བ་ཡིན་ལ། དེ་འདྲ་བ་ཡང་སྨྲ་བ་བོའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བརྗོད་བའི་ཤུགས་ཀྱིས་འོངས་པའི་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པས་ནི་རང་གི་བརྗོད་བྱ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་འགལ་བར་བྱེད་དོ། །ཚིག་བརྗོད་བར་འདོད་བའི་འབྲས་བུ་ཡིན་བའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནམ། ཅི་ལྟར་དེ་གེགས་བྱེད་བ་ཡིན་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ། འོན་ཀྱང་བརྗོད་པའི་
Chinese
不是作为依据，而是作为论典。为什么呢？因为是作为量（ प्रमाण，pramāṇa， प्रमाण，量）来做的。因为论典被认为是量，所以它本身就被认为是法。其他的法也是通过作为量来确定的，并且在之后也会被推翻。因此，与自己的言辞相违背是没有区别的。如果像通过已承诺的量来做的那样与自己的言辞相违背，那么与论典相违背也是没有区别的。因此，就像与自己的言辞相违背会造成障碍一样，与论典相违背也会造成障碍，力量相同就不会造成损害。如果两者都是造成障碍而不是造成损害，那么它们之间有什么区别呢？因为两者都是造成障碍，所以没有区别。谁会说这些有区别呢？如果没有区别，那么如何将自己的言辞从论典中分离出来呢？通过言语的区分，就会那样分别表达。如果说不同的言语是与论典相违背，而相同的言语是与自己的言辞相违背，那么当先前的言语所确立的意义被后来的言语的意义所推翻时，就是与承诺相违背。例如，说“我的母亲是石女”，这就是先前的特征被后来的基础的言语所破坏。这种形式就是与承诺相违背。因此，导师也说了“与先前承诺的”，说了“先前”这个词。即使言语没有区分，但仅仅通过表达的言语来消除自己的意义，就是与自己的言辞相违背。例如，说“比量不是量”。说出这句话时，实际上表明自己没有误解自己的意义。像这样，说话者的傲慢认为比量是量。因此，通过表达的力量所产生的量，实际上与自己所说的“不是量”相违背。难道事物不是量，因为它是想要表达言语的结果吗？那么它如何造成障碍呢？确实如此，但是表达的
English
It is not a treatise, but rather something that serves as a basis. Why is that? Because it is done as a means of valid cognition (pramāṇa). Since the treatise is acknowledged as a means of valid cognition, it itself is established as a dharma. Other dharmas are also established by being means of valid cognition, and they are also refuted later. Therefore, there is no difference from contradicting one's own words. Just as contradicting one's own words is done by an accepted means of valid cognition, contradicting the treatise is also no different. Therefore, just as contradicting one's own words creates an obstacle, so does contradicting the treatise, and those of equal strength do not cause harm. If both create obstacles but do not cause harm, then what is the difference between them? Since both create obstacles, there is no difference. Who would say that these have a difference? If there is no difference, then how is one's own word separated from the treatise? Through the distinction of speech, it will be expressed separately in that way. What is said, that different words contradict the treatise, and the same word contradicts one's own words, is that when the meaning established by the previous word is refuted by the meaning of the later word, then it contradicts the commitment. For example, saying "My mother is a barren woman" is the previous characteristic being destroyed by the word of the later basis. This kind of form is indeed a contradiction of the commitment. Therefore, the teacher also said "with the previously committed," and spoke the word "previous." Even if there is no distinction in speech, but merely by the word of expression eliminating its own meaning, it is a contradiction of one's own words. For example, saying "inference is not a means of valid cognition." When that word is spoken, it implicitly shows that one does not misunderstand one's own meaning. Like that, the speaker's pride considers inference to be a means of valid cognition. Therefore, by acknowledging as a means of valid cognition that which comes from the force of expression, it contradicts one's own statement that it is not a means of valid cognition. Is the object not a means of valid cognition because it is the result of wanting to express the word? How does it create an obstacle? It is true, but the expression of