English
It means that things like cloth will be pervasive. Therefore, the non-thing that is different from the thing is only existence. Moreover, this is expressed by sound by means of indicating the thing. Therefore, it is refuted that the non-thing is the very nature of the thing, and that the determination of the thing is the determination of the non-thing. This is what is thought. The answer is "If so." If something is in the middle of two things, then the non-thing that exists in between should not be non-existent. Therefore, if the thing also exists in the non-thing, then, if it is only in the thing, and there is no other non-thing, then it will not exist in the non-thing, but will only exist depending on other non-things. Why? Because this will lead to pervasiveness. If the reason for refuting the first non-thing is not examined for the second non-thing, then the first thing will be pervaded by the self-nature of that thing. Therefore, if it exists in the first non-thing, then it will definitely exist between other non-things. If so, it will also exist in other non-things, ad infinitum. However, if it is thought that it exists in the thing and non-thing only by its own nature, then it is not infinite. That is the meaning. It means that it will exist in other non-things. If so, it will become infinite, which is what is said, "If it exists." The space that exists between the vase and the cloth is the basis of the vase. The non-thing that is different from that basis will disappear. For example, cloth refers to the cloth that exists between wood and vase. Stating the law of direction is "non-thing." "If" etc. are arguments. The so-called "self" refers to existing in that thing without relying on other non-things. Why? Because it has been said "non-thing," because "that" is the self-nature of non-thing. Thing
Tibetan
ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ལས་ལྡོག་པ་ན། དངོས་པོ་མེད་པའི་དབུས་སུ་གནས་པ་ཡིན་ལ། དངོས་པོ་མེད་པ་ལས་ལྡོག་པ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པ་གཞན་དང་ལྡན་པས་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་རང་ཉིད་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཉིད་བསྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་དཔེ་བརྗོད་པ་ནི། ལ་ཆ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཡང་ནི་ལ་ཆ་ཡང་ངོ༌། །ཅིའི་ཕྱིར་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། རང་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། སྦྱོར་བ་བྱེད་པ་གཞན་མེད་པ་ཁོ་ནར་རོ། །དེ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ཉིད་དུའོ། །ལ་ཆ་ནི་རང་ཉིད་མེ་ལ་ལྟོས་ཏེ་ཤིང་སྦྱོར་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་གྱི། དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་རང་ཉིད་ཁྱབ་པའི་དངོས་པོའི་དབུས་སུ་གནས་སམ། མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱོགས་དང་པོ་ལ་བརྗོད་ པ་ནི། དངོས་མེད་ཅེས་བྱ་བའོ། །གཉིས་པ་ལ་བརྗོད་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་མེད་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོས་མ་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་བར་ན་གནས་པ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོས་དངོས་པོ་མེད་པའི་བར་ན་གནས་ན། དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་མེད་པའི་དབུས་སུ་ཡང་ཅི་སྟེ་མི་གནས། དེ་ལྟ་ན་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པའི་གཞལ་བྱ་སྨྲ་བ་ནི་དོན་མེད་དོ། །ཉེས་པ་ལྷག་པ་བརྗོད་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་གང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དངོས་པོ་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཡིན་ན་སྐྱོན་ཡིན་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ནི་མ་ཟད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་གལ་ཏེ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡང་ཁྱབ་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཁམས་གསུམ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོའི་དྲི་ཙམ་ཡང་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་མེད་ན་ཡང༌། གང་གི་དབུས་སུ་སུ་ཞིག་གནས་པར་འགྱུར། །དངོས་མེད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འཆད་པ་ནི། དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མ་ཁྱབ་པ་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མ་ཁྱབ་པ་ཉིད་མ་ཁྱབ་པར་ཐལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འཆད་པ་ནི། མ་ཁྱབ་པ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་འདྲེ་པའོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩོད་པའོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོས་ཁྱབ་པ་མ་ཁྱབ་བར་བྱེད་ན། དེའི་ཚེ་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་དེ་ཁྱབ་པར་ཁས་བླངས་བ་ན་འདྲེས་པར་འགྱུར་རོ། །ནམ་གྱི་ཚེ་ཞེ་ན། དངོས་པོ་མེད་པར་མ་འདྲེས་པར་མ་བྱས་པའི་སྔོན་རོལ་དུའོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་མོད་སྙམ་ན། ཕྱི་ནས་ཞེས་སྨོས་ཏེ། དངོས་པོ་ཁྱབ་པ་ཅི་ལྟར་གཞན་དུ་སྟེ་མ་ཁྱབ་པར་འགྱུར་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཁྱབ་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྔར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་
Chinese
如果从无事物中退回，那就是安住在无事物之中。从无事物中退回也不是因为拥有其他的无事物，因为那是自身无事物的自性。为了证实这一点，举例说明，叫做“拉恰”。也就是拉恰也是如此。为什么没有其他存在呢？叫做“自身”，就是说，只有没有其他的结合者。所谓“像那样”，就是指结合者本身。拉恰是自己依赖于火而结合木柴，而无事物是自己安住在遍布事物的中央吗？对于不遍布的第一种情况，说的是“无事物”。对于第二种情况，说的是“如果”。所谓“变得无意义”，是因为事物不遍布，从而成就了存在于中间。如果以自己的体性存在于无事物的中间，那么为什么不也同样安住在无事物之中呢？即使那样，说无事物的衡量标准也是没有意义的。进一步说明过失，就是“什么是无事物”？如果事物本身是遍布的，那么不仅仅是过失，而且如果无事物也是遍布的，那么那时三界都将被无事物所遍布，以至于连事物的一点痕迹也不会存在。如果那样不存在，那么谁会安住在谁的中央呢？“以无事物的自性”等等的解释是“无事物是”。为什么呢？因为不遍布本身，意思是说，不遍布本身就成了不遍布的过失。如果解释“事物”等等，就是“不遍布本身”。“那是”指的是不混合。“如果”指的是争论。如果事物使遍布变得不遍布，那么那时如果承认瓶子等事物是遍布的，就会混合。什么时候呢？在没有与无事物混合之前。如果认为不是那样，那么就说了“之后”，事物遍布怎么会变成其他的，也就是不遍布呢？为什么呢？因为遍布是。“之前”指的是
English
If one retreats from non-things, then one dwells in the midst of non-things. Retreating from non-things is not because one possesses other non-things, for that is the very nature of self-non-things. To establish this, an example is given, called 'La-cha.' That is, La-cha is also like that. Why is there no other existence? It is called 'self,' that is, there is only no other combiner. 'Like that' refers to the combiner itself. La-cha itself relies on fire to combine firewood, but does non-thing itself dwell in the midst of pervading things? For the first case of non-pervasion, it is said 'non-thing.' For the second case, it is said 'if.' 'Becoming meaningless' is because the non-pervasion of things accomplishes existence in the middle. If one dwells in the middle of non-things by one's own nature, then why does one not also dwell in the midst of non-things in the same way? Even so, speaking of the measure of non-things is meaningless. Further explaining the fault, it is 'what is non-thing?' If the thing itself is pervasive, then it is not only a fault, but if the non-thing is also pervasive, then at that time the three realms will be pervaded by non-thing itself, so that not even a trace of things will exist. If that does not exist, then who will dwell in whose center? The explanation of 'by the nature of non-thing' etc. is 'non-thing is.' Why? Because non-pervasion itself, meaning that non-pervasion itself becomes the fault of non-pervasion. If one explains 'thing' etc., it is 'non-pervasion itself.' 'That is' refers to non-mixing. 'If' refers to argument. If a thing makes pervasion non-pervasive, then at that time if one admits that things such as a vase are pervasive, they will mix. When? Before not mixing with non-things. If one thinks it is not like that, then it is said 'after,' how can a pervasive thing become other, that is, non-pervasive? Why? Because pervasion is. 'Before' refers to
Tibetan
དངོས་པོ་མེད་པས་མ་འདྲེས་པར་བྱས་པ་ལས་སྔར་རོ། །འོན་ཏེ་སྔར་ནི་དངོས་པོ་མ་ཁྱབ་པ་ཉིད་མེད་བ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན་འོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་རང་བཞིན་དང་མ་འདྲེས་པའོ། །གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་འདྲེས་པའི་རང་བཞིན་དུ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ནི་ཁྱབ་པ་མ་ཡིན་མ་ཁྱབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་མེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པ་མེད་པ་དང་ངོ༌། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། བྷར་ཏི་ཧ་རིས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །སྤྲོས་པའི་བདག་ཉིད་དངོས་རྣམས་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྒྲའི་ཚངས་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་ཤིང་ནི་ཤིང་མ་ཡིན་པ་ལས་ཐ་དད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་གང་ ཡིན་པ་དེ་ནི་གཞན་གྱི་ཁྱད་པར་ཅན་ཏེ། ཕན་ཚུན་མེད་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་ན། ཤིང་ཉིད་ཀྱི་སྤྱིའི་ཁྱབ་པར་ཅན་ཡིན་ལ། དེ་བ་དང་སེར་ལྡེང་ལ་སོགས་པ་ཐ་མི་དད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་སྙད་ཀྱང་གཞན་གྱི་ཁྱད་པར་ཅན་དེ་ཉིད་ཤིང་གི་སྤྱིའི་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྤྲོས་པ་འདི་ནི། རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གཉིས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་གྲུབ་པའི་མཐའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རྣམ་པ་གཞན་དུ་རྟོགས་པའི་གོས་ལ་ལེ་བརྒན་ལ་སོགས་པའི་ཚོན་རྩི་དང་ལྡན་པས་ཚོན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་པ་དེ་བཞིན་དུ། གལ་ཏེ་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ཁྱད་པར་དང་བྲལ་བར་ཆོས་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་གྱི་དངོས་པོ་དེ་འབའ་ཞིག་གཞན་དུ་རྟོགས་པ་ཡོད་ནའོ། །ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན། གཉིས་དང་བྲལ་བར་ཏེ། ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་དང་བྲལ་བར་རོ། །དེའི་ཚེ་གཞན་ཏེ་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ཁྱད་པར་གཉིས་དང་ལྡན་པས་ན། གང་ཞིག་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ཁྱད་པར་དང་བྲལ་བར་རྟོགས་པའི་དངོས་པོ་སྟེ། ཆོས་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་ཏེ་གཉིས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་ལ་བརྟེན་ཅེས་སྨྲ་བར་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ཡང་གཞན་གྱི་ལུགས་ལ་བརྟེན་ནས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་རྣམ་པ་གཞན་དུ་རྟོགས་བ་དེ་ནི་གཞན་དང་ལྡན་པས་རྣམ་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མི་སྲིད་དེ། དེ་ལས་གཞན་དང་ལྡན་པས་ནི་དེ་ལ་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་རྣམ་པ་གཞན་དུ་རྟོགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ན་དེ་ཅི་ལྟར་གཞན་དང་ལྡན་པས་གཉིས་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་བྱ་བར་རྟོགས། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ནི་ཞེས་གསུངས་ཏེ། འབའ་ཞིག་པར་རྟོགས་པ་མེད་ནའོ། །འདི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་དོན་
Chinese
因为没有事物，所以从不混合开始。如果说以前没有事物，那根本不存在，那么“如果”这个词就是答案。所谓“像那样”就是不与他者的自性相混合。所谓“其他”是因为没有看到混合的自性。瓶子等事物既不是普遍的，也不是不普遍的。所谓“没有它”就是没有普遍性。就像那样，婆罗提诃梨也说过。“对于扩展的自性事物”，意思是：对于完全转变为声音本质的事物，凡是说“树与非树不同”的说法，就是其他的特殊之处，是相互没有的特殊之处。树本身是普遍的，而桦树和黄花杜鹃等没有差别，这种说法也是其他的特殊之处，也就是树的普遍特殊之处。像这样，不同和无差别的特征的扩展就是理解。如果“二”等成立的宗义是这样的：例如，以其他方式理解的衣服，因为具有茜素等颜料，所以理解为具有颜色。同样，如果具有法性的自性事物脱离了不同和无差别的差别，而仅仅以其他方式理解，会是怎样的呢？如果脱离了“二”，也就是脱离了不同和无差别。那时，因为具有其他，也就是具有不同和无差别的两种差别，那么，凡是理解为脱离了不同和无差别的差别的法性事物，也就是自性，就会被理解为说“依赖于二”，也就是依赖于不同和无差别。这也是依赖于其他宗派而说的，凡是以其他方式理解的，不可能因为具有其他而以其他方式转变，因为具有其他不会对它做任何事情。如果那也不是以其他方式理解的，那么它怎么会因为具有其他而理解为依赖于二呢？因此，说“如果不是那样”，也就是如果没有仅仅理解。意思是会变成这样。
English
Because there are no things, it starts from being unmixed. If it is said that there were no things before, then it simply does not exist, then the word "if" is the answer. The so-called "like that" is not mixed with the self-nature of others. The so-called "other" is because the self-nature of mixing is not seen. Things like bottles are neither universal nor non-universal. The so-called "without it" is without universality. Just like that, Bhartṛhari also said, "For things of expanded self-nature," meaning: For those who have completely transformed into the essence of sound, whatever is said that "a tree is different from a non-tree" is another special feature, a special feature that is mutually absent. The tree itself is universal, and birch and yellow rhododendron, etc., are not different. This statement is also another special feature, which is the universal special feature of the tree. Like this, the expansion of the characteristics of difference and non-difference is understanding. If the established tenet of "two," etc., is like this: For example, clothes understood in another way, because they have madder and other pigments, are understood to have color. Similarly, if the self-nature thing that has the nature of dharma is separated from the difference between difference and non-difference, and is only understood in another way, what would it be like? If it is separated from "two," that is, separated from difference and non-difference. At that time, because it has other, that is, it has the two differences of difference and non-difference, then whatever is understood as being separated from the difference between difference and non-difference, that is, the nature of dharma, that is, the self-nature, will be understood as saying "dependent on two," that is, dependent on difference and non-difference. This is also said based on other schools. Whatever is understood in another way cannot be transformed in another way because it has other, because having other does not do anything to it. If that is not understood in another way, then how can it be understood as relying on two because it has other? Therefore, it is said, "If it is not like that," that is, if there is no mere understanding. It means it will become like this.