Tibetan
ན་ན། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ནང་གི་དབྱེ་བས་གཞལ་བྱ་ཉིད་ནི་མཐའ་ཡས་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་གཅིག་ཉིད་ཚད་མའི་བྱེད་པ་ཐ་དད་པས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་ནི་དེ་ལྟར་ན་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་ལྟོས་པས་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །མཚན་ཉིད་མིན་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐ་དད་པའི་ཞེས་བྱ་བས་ཁ་བསྐང་ངོ༌། །གྲུབ་པའི་མཐའ་སྨྲ་བས་དོན་དམ་པའི་མཚན་ཉིད་གསུངས་པ་ནི། དམིགས་པ་ཡིས་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་ཞིག་མངོན་སུམ་གྱིས་མཚོན་པ་ཉིད་དམ་པས་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་དོན་བྱ་བ་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པས་དམིགས་པས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་དོན་བྱ་བ་མི་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དམིགས་པས་དོན་མཚོན་པ་ཡིན་ན། འོ་ན་ཇི་ལྟར་དམིགས་པ་ཉིད་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་སྙམ་ན་དོན་དམ་དམིགས་པ་ནི་མེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་བཟློག་པས་དམིགས་པ་ཉིད་ཡོད་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལན་བརྗོད་པ་ནི་དམིགས་པ་ཉིན་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་པའི་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ་བཟློག་པས་དོན་དམིགས་པས་ནི་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རེ་ཞིག་ཕྱེད་སྔ་མ་སྔར་རྣམ་པར་འགྲེལ་བ་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པས་ཕྱེད་ཕྱི་མ་འཕངས་ཏེ། རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བས་འཆད་པའོ། །གལ་ཏེ་མེད་ན་མི་དམིགས་པ་ཡིན་གྱི། མི་དམིགས་པ་ཉིད་ནི་མེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན། བཟློག་པ་ལས་འདས་དམིགས་པ་ནི། །ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཅི་སྟེ་བརྗོད་ཅེས་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི་གལ་ཏེ་དེ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་པ་ལའོ། །མ་དམིགས་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ནོ། །མེད་པ་ནི་མི་དམིགས་པ་ལས་གཞན་ཁོ་ནའོ་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི་མ་དམིགས་པས་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཅི་ཞིག་ཅེས་བྱ་བའི་དྲི་བ་སྔོན་དུ་བཏང་བ་ཅན་མི་དམིགས་པ་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་ཡིན་ནམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་སེལ་བའོ། །དེའི་ཚེ་ཞེས་ཁོང་ནས་དྲངས་ལ། དེ་ལས་ཅི་ལྟར་ཞེས་སྦྱར་ཏེ། ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དམིགས་པ་དེ་ལས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མི་རྟོགས་སྙམ་དུ་དོགས་པ་བསུ་བ་ནས་ཇི་ལྟར་དམིགས་པར་བྱ་བ་མེད་པར་ནི་དམིགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་དམིགས་པ་མེད་པ་ཡང་དམིགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་འགའ་ཞིག་རྟོགས་པའམ།
Chinese
呐呐。蓝色等之内的差别，所量本身成为无边。然而，如果唯一量是由于作用不同而不同，那么如此一来，就能了知不同的自性，这被称为观待而作。所谓“不成自性”，是用“不同”来补充。立宗者所说的真实自性是“以缘故”。任何以现量所表示的，都是真实的，因为从中可以获得义利，而以比量所缘的则不是，因为从中不能获得义利。如果以缘故表示意义，那么如何存在缘故本身呢？如果这样想，那么真实的缘故是不存在的，与此相反，缘故本身是存在的，而不是其他的，这样回答说，缘故是诸法的真实存在，这样进行安立，是为了通过相反的方式显示缘故是不存在的。暂时，先前对前半部分进行解释是“诸法”。如果以“如果”等来抛出后半部分，那么用“兔角”等来进行解释。如果不存在，则是不显现，但不显现本身不是不存在。因此，如果说“超越相反的缘故是存在的”，那么如何说呢？为了迎接这种疑问，就是“如果对于它也是”，即对于兔角等。所谓“从不显现”，是回答。为了迎接“不存在只是不同于不显现”这种疑问，就是“由于不显现”。预先提出“什么”这样的问题，对不显现本身进行三种分别，就是“没有缘故吗”等。所谓“如果”，是排除事物。从心中引出“那时”，并加上“从那如何”，从相反的自性的缘故那里。为了迎接“为什么不理解”这样的疑问，从“如何没有所缘”到“就像没有所缘一样，没有所缘也不是所缘”，这样说，就是“事物不存在”。如此，事物不存在是否能理解一些呢？
English
Na na. The distinctions within blue and so on, the object to be measured itself becomes limitless. However, if the single measure is different due to different functions, then in this way, the self-nature of difference can be understood, which is called dependent origination. The so-called "not becoming self-nature" is supplemented by "difference." The true self-nature spoken of by the proponents of established tenets is "by means of the object." Whatever is indicated by direct perception is true, because benefit can be obtained from it, while what is perceived by inference is not, because benefit cannot be obtained from it. If the object indicates meaning, then how does the object itself exist? If you think like this, then the true object does not exist, and conversely, the object itself exists, and not others, answering in this way, the object is the true existence of all phenomena, establishing it in this way, in order to show that the object does not exist by means of the opposite. For the time being, the previous explanation of the first half is "all phenomena." If the latter half is thrown out by "if" and so on, then it is explained by "rabbit horns" and so on. If it does not exist, then it is not apparent, but non-apparence itself is not non-existence. Therefore, if it is said that "the object that transcends the opposite exists," then how can it be said? In order to welcome this doubt, it is "if for it too," that is, for rabbit horns and so on. The so-called "from non-apparence" is the answer. In order to welcome the doubt that "non-existence is only different from non-apparence," it is "due to non-apparence." Prefacing the question of "what," the non-apparence itself is distinguished into three types, such as "is there no object?" The so-called "if" is the elimination of things. Drawing "at that time" from the heart, and adding "how from that," from the object of the opposite self-nature. In order to welcome the doubt of "why not understand," from "how there is no object" to "just as there is no object, non-object is also not an object," saying in this way, it is "things do not exist." Thus, can some non-existent things be understood?
Tibetan
རྟོགས་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་བསྒྲུབ་པར་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་རྟོགས་ཞེས་བསྟན་པའི་དོན་དུ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དམིགས་པ་དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་ཡང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་དོན་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ལ་ནི་དམིགས་པ་གཞན་མེད་པ་དེ་ན་དེ་མེད་པས་དམིགས་པ་མེད་པ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་སྙམ་དུ་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དམིགས་པ་ལས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་མེད་པ་ལའོ། །གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པས་སོ། །དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པའོ། །གལ་ཏེ་ཤེས་པ་ལ་དམིགས་པ་གཞན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ག་ལས་ཤེ་ན། ཤེས་པ་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་སྨྲས་སོ། །གལ་ཏེ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ནོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པའོ། །ཡོད་པར་མ་རྟོགས་ན་ཉེས་པ་ཅི་ཡོད་སྙམ་ན། ཇི་ལྟར་དོན་ཞེས་བྱ་བའོ། །མི་དམིགས་པ་ལས་བྱ་ པ་ནི་ཚད་མ་ལ་ལོག་པའི་རང་བཞིན་ལས་སོ། །གལ་ཏེ་བློ་ནི་ཚད་མ་ལྔ་ལོག་པར་མ་གྲུབ་སྟེ། དོན་གྱི་སྒོ་བར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་དོགས་པ་ནི། འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་ནི་སྣང་བཞིན་པའི་དོན་ལས་ཐ་དད་པའི་བློ་ལའོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་དོན་གྱིས་གོ་བར་ཡོད་པས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་དོན་གྱིས་གོ་བའི་བློ་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ་ཚད་མ་ལྔ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ལན་འདེབས་པ་ནི་དོན་གྱིས་གོ་བ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཏེ་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོ་ལའོ། །གཞལ་བྱ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དོན་གྱིས་གོ་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཤེས་པ་གང་ཞིག་གྲུབ་པའི་དོན་དུ་དོན་གྱིས་གོ་བར་འགྱུར་བའི་ཤེས་པ་དེ་ནི་གཞལ་བྱ་ཡིན་ལ། དེ་རྟོགས་པ་ནི་གལ་ཏེ་གསལ་བའོ། །ཡང་དོན་གྱིས་གོ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་དོན་གྱིས་གོ་བའི་བློ་གཞན་དང་གཞན་གྱིས་གཞན་དང་གཞན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་ན། ཐུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་གང་དུ་ཉེ་བར་མི་གནས་པ་དེ་ཁོ་ནར་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་མཐར་གྱིས་པའི་དོན་གྱིས་གོ་བར་ནི་དེ་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་ཏེ། མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི་གལ་ཏེ་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བས་ན་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་ལན་ནོ། །དོན་གྱིས་གོ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩོད་པའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པར་ཞེས་བྱ་བར་ནི་མི་འཐད་དེ། གལ་ཏེ་རིགས་པ་རྣམས་ནི་ཅི་ལྟར་ཤེས་པ་གཞན་གྱིས་མངོན་སུམ་དུ
Chinese
是为了要论证“是证悟之因”这件事。那么，为了说明如何证悟，就说了“无事物也是”，意思是说，所缘的无事物也是。如果对于如实了知来说，没有其他的所缘，那么因为没有那个，所以因为不是要证悟无所缘，那怎么会变成没有穷尽呢？为了迎接这样的疑惑，就是“如果”这句话。从“所缘”开始，是指无相。 “以什么”是指无所缘。 “那”是指无所缘。如果说对于了知来说，没有其他的所缘，那么这是从哪里来的呢？回答说，因为了知是隐蔽的。 “如果了知”这句话是回答。 “那”是指无相的了知。如果不了知存在，会有什么过失呢？回答说“如何如实”。从“不缘”开始，是指从与量相违的自性。如果说心识没有成立为与五量相违，因为有义的门，那么为了消除这样的疑惑，就是“然而”这句话。 “在那”是指与显现之义相异的心识。 “因此”是因为有义所理解的缘故。如果那样，就会变成没有义所理解的心识，因为没有五量的缘故，为了回答这个问题，就是“义所理解也是”这句话。 “然而在那”是指第一个。 “所量证悟”是指，为了成立以义所理解的自性而成立的了知，那个会变成义所理解的了知就是所量，而那个证悟就是如果清楚的话。再说，从“又以义所理解”开始，因为像那样以义所理解的心识，要以其他的心识来成立其他的，因为没有穷尽的缘故，所以在哪里不靠近，那个就只会变成没有。然而，对于最终的义所理解来说，那个不依赖于其他的，因为看见的缘故，为了迎接这样的疑惑，就是“如果分别”这句话。从“如果”开始到“那该怎么办”之间是回答。 “以义所理解”是指争论。 “如果那样”是指回答。因此，说“了知是隐蔽的”是不合理的，如果理路是如何被其他的了知所现见的呢？
English
It is to prove the matter of "being the cause of realization." Then, in order to explain how to realize, it is said that "non-thing is also," meaning that the object of perception, the non-thing, is also. If, for the sake of knowing as it is, there is no other object of perception, then because there is not that, so because it is not to realize the non-object of perception, how would it become without end? In order to welcome such doubts, it is the word "if." From "object of perception" onwards, it refers to the formless. "By what" refers to the non-object of perception. "That" refers to the non-object of perception. If it is said that for knowing, there is no other object of perception, then where does this come from? The answer is, because knowing is hidden. The phrase "if knowing" is the answer. "That" refers to the formless knowing. If one does not realize existence, what fault will there be? The answer is, "how as it is." From "non-perception" onwards, it refers to the nature that contradicts the valid means of cognition. If it is said that mind is not established as contradicting the five valid means of cognition, because there is the door of meaning, then in order to eliminate such doubts, it is the word "however." "In that" refers to the mind that is different from the meaning that appears. "Therefore" is because it is understood by meaning. If that is the case, then it will become that there is no mind understood by meaning, because there are no five valid means of cognition, in order to answer this question, it is the phrase "understood by meaning also." "However, in that" refers to the first. "Measurable realization" refers to, in order to establish the knowing that is established by the nature of being understood by meaning, that knowing that will become understood by meaning is the measurable, and that realization is if it is clear. Again, from "also by being understood by meaning" onwards, because like that, the mind understood by meaning, other minds are to establish others, because there is no end, so where it does not approach, that will only become non-existent. However, for the ultimate understanding by meaning, that does not depend on others, because it is seen, in order to welcome such doubts, it is the word "if distinguishing." From "if" to "then what should be done" is the answer. "By being understood by meaning" refers to the argument. "If that is the case" refers to the answer. Therefore, saying "knowing is hidden" is unreasonable, if the reasoning is how is it made manifest by other knowing?