Tibetan
ཕྱིར་རོ། །དོན་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེས་བུའི་དོན་དང་བཅས་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་ཡིན་པ་དེས་ན་དེ་དོན་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་གཉི་ག་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་དེས་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཡུལ་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནའོ། །གལ་ཏེ་གཉི་གས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཤེ་ན་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ནི་རྩོད་པའོ། །རྩོད་པ་སྨྲ་བ་ཉིད་ཀྱིས་འོན་ཏེ་ཡུལ་གཅིག་ཡིན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དོགས་པ་བསུ་བ་ནས་གཞལ་བྱ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །འགལ་མོད་སྙམ་ན་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་གསུངས་སོ་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །གཞུང་གང་གིས་ཤེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་གཞལ་བྱ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཚད་མ་གཉིས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སློབ་དཔོན་དང་འགལ་བ་ནི་རུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་པའོ། །མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡང་གཏན་ཚིགས་འདི་ཚད་མའི་དབྱེ་བ་སྒྲུབ་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་བརྗོད་པ་ནི། ཚོགས་པའི་དབྱེ་བས་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཏེ་གཞལ་བྱ་གཉིས་ཡིན་པ་ལས་ཚད་མ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོགས་པ་བསུ་ནས། དེ་ཡང་མ་ངེས་པའི་ཉེས་པས་ཉེས་པ་ཆགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི་གཞལ་བྱའི་དབྱེ་བས་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཚད་མ་མཐའ་ཡས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཐ་དད་གྱང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། །གཟུགས་དང་རོ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གྱིའོ། །གལ་ཏེ་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཡིན་ན། དབང་པོ་ལ་སོགས་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཡོད་པ་ལས་ཀྱང་ཅི་སྟེ་ཅི་ལྟར་མི་འགྱུར་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི་ཚོགས་པ་ཐ་དད་པ་ཡིན་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། ། དབང་པོ་ལས་སྐྱེས་པ་ཉིད་ནི་མངོན་སུམ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ཐ་དད་པའི་རྒྱུ་མཚན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་མེད་ཀྱང་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་མངོན་སུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ལན་བརྗོད་པ་ནི། མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚན་ཉིད་ནི་ཡིན་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་ཐམས་ཅད་ཚད་མ་གཅིག་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། སྒྲ་དང་ཉེ་བར་འཇལ་བ་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་ཚོགས་པ་ཐ་དད་པས་བསྐྱེད་པའི་ཚད་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་དང་འབྲེལ་པ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། གྲུབ་ན་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་གཏན་ཚིགས་དེའི་ཕྱིར་གཞལ་བྱ་གཉིས་ཡིན་པ་ཉིད་ལས་ཞེ
Chinese
返回。所谓“具有意义”是指具有人的意义。因为论著本身是为了其自性的意义，因此，能指示该意义的两种量，也会成为具有自性之境的言说，这就是所谓的“因此”。所谓“如果不是这样”，是指不是以自性为境。从“如果两种也”到“如果”之间是辩论。辩论者以“即使境相同”等来迎接疑问，从“衡量对象将变得无意义”到“如果那样”之间是陈述。如果认为有矛盾，那么就联系到“导师也这样说过”。用哪个论典呢？用“因为”这个论典。因为自相和共相是衡量对象，所以是两种量，这是它的意义。想到与导师相矛盾是不合理的。为了说明因为不确定，所以这个理由不能成立量的分类，所以说“以集合的分类”。迎接“因为衡量对象是两种，所以量是不同的”这个疑问，陈述“这也是由于不确定的过失而造成的过失”，这就是所谓的“以衡量对象的分类”。不会导致量变成无穷无尽。为什么呢？因为是不同的，即指色、味等境。如果因为是一，所以一切现量都是一，那么为什么不会因为存在根等所生呢？迎接这个疑问，所以说“即使集合是不同的”。 根所生并不是现量与比量不同的理由，因为即使没有根，意识等也是现量，这是回答。所谓“像那样也”，是指是自性。因为一切现量都是唯一的量，而声音和近取等是由比量中的不同集合所产生的量，因为与意义的关联没有成立，如果成立，则会变成比量本身，因此，仅仅因为衡量对象是两种
English
Returned. The so-called "meaningful" means having the meaning of a person. Because the treatise itself is for the sake of its own nature, therefore, the two valid means that indicate that meaning will also become the expression of having the object of its own nature, which is what is called "therefore." The so-called "if not so" means not taking self-nature as the object. From "if the two also" to "if" is a debate. The debater welcomes the question with "even if the object is the same," etc., and from "the object of measurement will become meaningless" to "if that is the case" is a statement. If it is thought that there is a contradiction, then it is connected to "the teacher also said so." With which treatise? With the treatise "because." Because self-characteristics and general characteristics are the objects of measurement, therefore there are two valid means, this is its meaning. Thinking that it is unreasonable to contradict the teacher is what is thought. In order to explain that because it is uncertain, this reason cannot establish the classification of valid means, it is said "by the classification of aggregates." Welcoming the question that "because the objects of measurement are two, the valid means are different," the statement that "this is also a fault caused by the fault of uncertainty" is what is called "by the classification of objects of measurement." It will not lead to the valid means becoming infinite. Why? Because they are different, that is, referring to objects such as form and taste. If because it is one, all direct perceptions are one, then why will it not be because of the existence of roots and so on? Welcoming this question, it is said "even if the aggregates are different." Being born from the senses is not the reason why direct perception is different from inference, because even without the senses, consciousness and so on are direct perception, this is the answer. The so-called "like that also" means that it is self-nature. Because all direct perceptions are the only valid means, and sound and proximity, etc., are valid means generated by different aggregates in inference, because the connection with meaning is not established, and if it is established, it will become inference itself, therefore, only because the objects of measurement are two
Tibetan
ས་བྱ་བ་སྣང་བ་བཞིན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་པ་ཉིད་ལས་སོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞལ་བྱ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་པའོ། །དེས་ན་ཧ་ཅང་ཁྱབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཞལ་བྱ་གཉིས་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མཐའ་ཡས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ཏེ། མཐའ་ཡས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །མཐའ་ཡས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་སྙམ་ན་འདི་ལྟར་ཞེས་གསུངས་སོ། །མངོན་སུམ་དང་གཞན་པའི་ཚད་མ་བྱེད་པ་ཐ་དད་པ་ལས་རང་གི་མཚན་ཉིད་གཅིག་པུ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་ནས་རེ་ཞིག་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་མཐའ་ཡས་པ་ཡིན་ཡང་ཞེས་གསུངས་སོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་དོན་དམ་པར་མི་འགྱུར་ལ། གཉི་གའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ཡང་གཞལ་བྱ་གཞན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོགས་པ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་རང་གི་མཚན་ཉིད་རྟོགས་པ་མེད་ཅིང་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་རྟོགས་པའི་དུས་ནའོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་པོ་གཅིག་ལ་ལྟོས་ནས་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བརྗོད་ནས། རྟོགས་པ་པོ་ཐ་དད་པ་ལ་ལྟོས་ཀྱང་བརྗོད་པ་ནི་དེ་བཞིན་དུ་བྱ་བའོ། །གཅིག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་ མཐོང་བ་ལའོ། །གཞན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་པོ་ལའོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ལྟར་འགྱུར་མོད་སྙམ་ན་རྟོགས་པ་པོ་ལ་ཞེས་སྨོས་ཏེ། དངོས་པོ་རང་བཞིན་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཐ་དད་ན་ནི་རྟགས་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་པོའི་ནི་ལྟོས་པས་བྱས་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་གཉིས་ཀའི་ཞེས་བྱ་བ་རང་སྤྱིའི་རང་བཞིན་གྱིའོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་ཀའི་རང་བཞིན་ལའོ། །གཞན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་གསུམ་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ན། དེ་ནི་རང་གཞན་ངོ་བོ་ཡིན། །རྟོགས་ཕྱིར་གཞལ་བྱ་གཉིས་སུ་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མི་རུང་ངོ༌། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དོན་དམ་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་དེ་གཞལ་བྱ་ཉིད་དེ་གཞལ་བྱ་ཉིད་ཡི
Chinese
因此，事物是如所显现般的两种。所谓“非如此”，是指所量是两种。因此，没有太过宽泛等过失，这是它的意思。所谓“因为所量是二”，是不合理的，因为蓝色等自性是无边的。为了迎接这个疑问，就说“如何”，意思是仅仅是无边的。所谓“非也”，是回答，不是仅仅是无边的。为什么呢？因为说了蓝色等。如果仅仅是无边的，怎么会是两种呢？如果这样想，就说了“像这样”。从现量和异体的量成立的角度来看，仅仅是自己的一个体性被安立为两种，这是它的意思。迎接“如何”这个疑问，为了暂时安立自体性的自性，所以说了“即使蓝色等的差别是无边的”。自体性在胜义中是不变的，如果是二者的自性，也会变成其他的所量，为了迎接这个疑问，就说了“如果”。所谓“那个疑问”，是指没有证悟自体性，所谓“其他”，是指随后的比量证悟的时候。这样，相对于一个证悟者，说不是胜义，相对于不同的证悟者，说也应该像那样。所谓“对于一个”，是指现量见到。所谓“对于其他”，是指比量者。所谓“如果不是这样”，是指不是自体性。如果这样转变，就说了“对于证悟者”，认为事物是同一个自性。即使那样不同，也仅仅会变成标志，所以说了“因为是依赖而做的”。所谓“那二者”，是指自共相的自性。所谓“在那”，是指二者的自性。所谓“对于其他”，是指会产生第三者，会进入。因为那样分别观察，所以说：那是自他体性，因为证悟所以认为是二种所量。因为不合理，所以说“这个”等是不行的。为什么呢？因为胜义的自体性，就是所量，就是所量。
English
Therefore, things are of two kinds, as they appear. The so-called "not so" means that the measurable is of two kinds. Therefore, there is no fault of being too broad, etc., that is its meaning. The so-called "because the measurable is two" is unreasonable, because the nature of blue, etc., is infinite. To meet this doubt, it is said "how", meaning only infinite. The so-called "no" is the answer, it is not just infinite. Why? Because blue, etc. are mentioned. If it is only infinite, how can it be two kinds? If you think so, it is said "like this". From the perspective of the establishment of direct perception and different measures, only one's own nature is established as two kinds, that is its meaning. Welcoming the doubt of "how", in order to temporarily establish the nature of self-nature, it is said "even if the differences of blue, etc. are infinite". Self-nature is immutable in the ultimate sense, and if it is the nature of both, it will also become another measurable object. To meet this doubt, it is said "if". The so-called "that doubt" refers to the time when self-nature is not realized, and the so-called "other" refers to the time when subsequent inference is realized. In this way, relative to one realized person, it is said that it is not the ultimate truth, and relative to different realized persons, it should also be said in the same way. The so-called "for one" refers to seeing with direct perception. The so-called "for others" refers to the inferer. The so-called "if it is not like this" means that it is not self-nature. If it transforms like this, it is said "for the realized person", thinking that things are the same nature. Even if they are different in that way, they will only become signs, so it is said "because it is done by reliance". The so-called "those two" refers to the nature of self-general characteristics. The so-called "in that" refers to the nature of both. The so-called "for others" means that a third person will arise and enter. Because of such analytical observation, it is said: That is the nature of self and other, because of realization, it is considered as two kinds of measurable objects. Because it is unreasonable, it is said that "this", etc. are not acceptable. Why? Because the ultimate self-nature is the measurable, is the measurable.