Tibetan
བའོ། །མི་དམིགས་པ་ལ་སྲིད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་བསམས་ནས་བརྗོད་པ་ནི་ཅི་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མི་དམིགས་པ་ལས་རྟོགས་པར་ཁས་བླངས་པ་ནའོ། །གཅིག་ལ་གཅིག་བརྟེན་པའི་ཉེས་པ་ཉེད་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ནི་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་མ་ཡིན་པ་ནི་དེ་ཉིད་དེ་མངོན་སུམ་མོ། །གཞན་དམིགས་པ་ཉིད་མི་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱོགས་སེལ་བ་ནི། མངོན་སུམ་ལས་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཐ་དད་པའི་ཕྱོགས་སེལ་བ་ནི་ འཇུག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐབས་ཀྱི་མི་དམིགས་པའོ། །མངོན་སུམ་ལས་གཞན་ནམ་ཞེས་པ་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འཇུག་པ་མེད་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་འཆད་པ་ནི་དེ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །མེད་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་འཛིན་པ་མེད་ན་ཡང་ངོ༌། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་གཞན་གྱིས་འཛིན་ན་ཐུག་པ་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་མི་དམིགས་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་ཁས་བླངས་ན་ཕན་ཚུན་བརྟེན་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་གྱི། དངོས་པོ་མེད་པའི་ཚད་མར་ཁས་བླངས་ན་ནི་ཉེས་པ་འདི་མེད་དོ། །དེས་ན་དེ་ནི་མེད་ན་མེད་པར་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དོགས་པ་ནི། འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དངོས་པོ་གཟུང་བྱས་ཤིང༌། །འགལ་ཟླ་དག་ཀྱང་དྲན་བྱས་ནས། །དབང་པོ་ལ་ནི་དེ་མེད་པར། །མེད་པར་ངེས་པའི་ཡིད་སྐྱེའོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་དངོས་པོ་མེད་ཀྱང་ངེས་པའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་དངོས་པོ་མེད་བ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལན་འདེབས་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པར་ཆད་མ་དེ་ལས་ཀྱང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་ཡོད་ན་ཡོད་པ་ནི་རྟགས་ཡིན་པ་དེ་ལས་ཀྱང་རྟགས་ཅན་དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་རྟོགས་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འབྲེལ་པ་འཛིན་པ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནོད་བྱེད་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚད་མས་ནི་ཡུལ་ལ་སོགས་པ་མ་ངེས་པར་དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་འཇོག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་གཞན་གྱི་རྩོད་པ་བློ་ནི་གཞན་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །འབྲེལ་པ་མཐོང་པ་མེད་པ་ནི་རྟགས་སོ། །འདི་སྐབས་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ནི་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བའོ། །ངེས་པའི་ཚད་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་བའོ། །རྟགས་དེ་ཡོད་ན་ཡོད་པ་ལས་རྟགས་ཅན་ཐ་དད་པར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲེལ་པ་འཛིན་པ་ལས་མི་ལྟོས་པ་ཉིད་དུབ་རྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་པ་ན་ཡོད་པ་དེ་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཏེ་འབྲེལ་པ་མ་རྟོགས་ན་རྟགས་ལས་དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་མེད་པ་
Chinese
是故，对于不可得的事物，从存在的形态去推测而说，这是为什么呢？如果那样的话，就是说，在承认从不可得的事物中可以理解的时候。为了消除互相依赖的过失而说，是这样的。不是他者，就是那个本身，是现量。因为见到他者本身就是不可得。遣除不是他者的方面是，从现量来说。遣除不同的方面是，因为没有进入，这是指场合的不可得。从现量之外吗？这是指如果。没有进入会变成，解释说，那就是。即使没有，就是说，即使没有掌握随行和违逆。如果由其他比量来掌握，就没有穷尽，这样说的是，比量。如果承认不可得是比量，就会变成互相依赖的过失。如果承认是无事物的量，就没有这个过失。因此，怀疑那就是没有就没有地掌握，是：然而。事物被掌握，对立也被忆念之后，在根识上没有它，生起确定没有的意识。以这样的方式，即使事物不存在，也能在确定的境上理解事物不存在，回答说，从事物不存在的决断中也能理解。如果存在，存在是作为因，从那因也能理解有法的结果，这不是比量，因为不依赖于掌握关系。因为没有损害者，所以称为理解的量，不是不确定境等，而是将它安立为结果，对于其他的争论，其他的观点是。没有见到关系是因。将这个运用到场合是，像这样。确定的量本身是。如果因存在，就说从存在的事物中可以区分有法。就说不依赖于掌握关系。存在时与存在的事物。然而，如果不理解关系，就不能从因中理解它的结果。
English
Therefore, to infer and speak about something that is unattainable based on the form of existence, why is that? If that were the case, it means when admitting that something can be understood from the unattainable. To eliminate the fault of mutual dependence, it is said like this: Not other, it is that very thing, it is direct perception. Because seeing the other itself is unattainable. Eliminating the aspect of not being other is: from direct perception. Eliminating the aspect of being different is: because there is no entry, this refers to the unattainability of the occasion. Other than from direct perception? This refers to if. Not entering will become, explaining, that is it. Even if there is not, it means, even if there is no grasping of following and reversing. If another inference grasps, there will be no end, what is said is: inference. If it is admitted that unattainability is inference, it will become the fault of mutual dependence. If it is admitted as the measure of non-things, then there is no this fault. Therefore, the doubt that it is grasping as non-existent when it is non-existent is: However. Things are grasped, and after the opposites are also remembered, on the sense faculty there is no it, the mind of certainty of non-existence arises. In this way, even if things do not exist, one can understand the non-existence of things in the very object of certainty, the answer is, from the decision of the non-existence of things. If it exists, existence is the sign, and from that sign, the result of that subject can also be understood, this is not inference, because it does not depend on grasping the relation. Because there is no harm, the measure called understanding is not uncertain of the object, etc., but it is established as its result, for the debate of others, the views of others are. Not seeing the relation is the sign. Applying this to the occasion is, like this. The measure of certainty itself is. If the sign exists, it is said that the subject can be distinguished from the existing thing. It is said that it does not depend on grasping the relation. When there is existence, it is with that existing thing. However, if the relation is not understood, then there is no understanding of its result from the sign.
Tibetan
ཁོ་ནའོ་སྙམ་ན། འཇིག་རྟེན་པས་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །རྟོགས་པའི་རྣམ་པར་བརྗོད་པ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི། ཡང་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཉི་ག་ལྟར་ཡང་དེའི་འབྲས་ བུ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་དགག་པ་བཤད་པ་ནི་མི་འཐད་དེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཇི་ལྟར་མི་འཐད་སྙམ་དུ་དོགས་པ་བསུ་ནས། དེ་ཡོད་པ་ཉིད་ན་ཡོད་པ་ཞེས་ངེས་པ་ཁོ་ན་ཡོད་པ་རྟགས་ཡིན་གྱི་དེ་ཙམ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་གྲུབ་པོ་ཞེ་ན་ནི་རྟགས་ཅན་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་སྤྱོད་པའམ་དོན་གྱིས་གོ་བ་ནི་ཚད་མ་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལན་གསུངས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་རྟགས་དེ་ཡོད་ན། ཡོད་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་ལས་དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པ་གཞན་ཡིན་པར་འགྱུར་ན་ནི་དེའི་ཚེ་དཔྱོད་པའམ་དོན་གྱིས་གོ་བ་ལས་གྲུབ་བོ་ཞེས་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོ་ན་འདི་འཐད་པ་ཁོ་ནའོ་སྙམ་ན། དེ་ལས་འགྱུར་བ་མ་གཏོགས་པར་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ལ་རག་མོད་ཅན། །དེ་ལ་སྐྱོན་ནི་སྔར་བརྗོད་དེ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཁོ་ན་ལས་སོ་ཞེས་ཁྱབ་བ་ནི་ངེས་པ་ཡིན་ན། དེ་ལའང་མངོན་སུམ་མམ་དེས་བསྐྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཡུལ་དང་དུས་ངེས་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཆད་པའོ། །རྟོགས་པའི་ཡུལ་དུ་སྲིད་པ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟགས་དེ་མེད་ན་ནི་ཡོད་པ་ལས་ཐ་དད་པར་རོ་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་གཉིས་པའི་ཕྱེད་སྔ་མ་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ནི། དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཏེ་ཡང་དེ་ཡོད་པ་ལས་དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་གཞན་མ་ཡིན་མོད། དེ་ཉིད་ནི་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་སེལ་བས་ཕྱེད་ཕྱི་མ་འཆད་པ་ནི་ངེས་པར་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཏེ་དུས་ཉིད་དུ་དེ་ཡོད་ན་ཡོད་པ་ཉིད་དེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། །དེ་ནི་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་དེ་ཡོད་ན་ཡོད་པ་ཙམ་ནི་རྟགས་ཡིན་ལ། དེ་ཡོད་པ་ཉིད་ན་ཡོད་པ་ནི་རྟགས་ཅན་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན་ནི་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཙམ་ལ་ནི་ངེས་པ་ཁྱབ་པར་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་དོ་ཞེས་ལན་འདེབས་པ་ནི། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་དེ་ལས་ཞེས་བྱ་བའོ། །མ་ཁྱབ་པའི་དེ་ཡོད་ནི
Chinese
如果这样想，（佛）说世间人是这样理解的。解释理解的方式是，因为从那之后。因为那样理解的缘故。为了消除以其他方式也理解为是其结果的疑惑，所以说是“或者”。无论是哪种方式，否定理解为是其结果的说法是“不合理”。为了消除如何不合理的疑惑，（回答说）在那存在本身存在的时候，确定唯一存在的是作为理由（的依据），但仅仅是那样是不行的，因为会产生错觉。如果那已经成立，那么作为理由的事物就不存在了。因此，通过行为或者意义来理解就不是其他的量，这不是（佛）所说的回答。如果那个理由存在，从存在本身理解到是其结果之外的其他，那么那时通过分析或者意义来理解才是合理的。说是“如果”。如果认为这才是合理的，（佛）说“除了从那改变之外”，意思是说，那结果本身是唯一存在的。如果是那样的话，就需要依靠。对于那的过失，之前已经说过了。这样说。如果“仅仅从那”这样的周遍是确定的，那么对于那，也不是通过现量或者由那产生的分别念来理解的，因为是处所和时间确定的缘故。说是“如果”是解释。在理解的境地中存在。说是“如果那个理由不存在，那么就和存在是不同的”，应该这样理解。对偈颂的第二部分的前半部分进行解释是“那”。或者，即使从那存在，那结果本身不是其他的，但那本身会变成那样吗？为了消除这样的疑惑，解释后半部分是“确定”。或者，如果在那时存在，存在本身就是那结果本身吗？（佛）说“那”。因为那是周遍本身的缘故。或者，如果那存在，仅仅存在是理由，在那存在本身存在是作为理由的事物，如果这样想，那么说是“如果”。对于仅仅是那，没有通过现量成立确定的周遍，回答说“如果那样从那”。没有周遍的那存在是
English
If one thinks like that, (the Buddha) said that worldly people understand it that way. The way of expressing understanding is, because from that. Because of understanding in that way. To dispel the doubt of understanding it as its result in other ways as well, it is said "or". In either way, the statement that denies understanding it as its result is "unreasonable". To dispel the doubt of how it is unreasonable, (it is answered) that when that existence itself exists, what is determined to exist alone is the reason (basis), but merely that is not enough, because it will cause illusion. If that is established, then the thing that is the reason does not exist. Therefore, understanding through action or meaning is not another valid cognition, this is not the answer (the Buddha) said. If that reason exists, if understanding from existence itself becomes something other than its result, then at that time it is reasonable to understand through analysis or meaning. It is said "if". If it is thought that this is the only reasonable thing, (the Buddha) said "except for changing from that", meaning that the result itself is the only thing that exists. If that is the case, then it needs to be relied upon. The fault of that has been said before. It is said like this. If the pervasion of "only from that" is certain, then for that, it is not to be understood by direct perception or by the conceptual thought generated by that, because the place and time are determined. Saying "if" is an explanation. It exists in the realm of understanding. Saying "if that reason does not exist, then it is different from existence", it should be understood like this. The explanation of the first half of the second part of the verse is "that". Or, even if from that existence, that result itself is not other, but will that itself become like that? To dispel such doubts, the explanation of the second half is "certain". Or, if it exists at that time, is existence itself that result itself? (The Buddha) said "that". Because that is the pervasion itself. Or, if that exists, merely existence is the reason, and existence itself existing in that is the thing that is the reason, if one thinks like that, then it is said "if". For merely that, there is no established certain pervasion through direct perception, answering "if like that from that". That existence without pervasion is