Chinese
如此宣说。其中一些人说，这里所说的“一些人”是指法胜论师等人，从“烟等”开始，到“是主要”为止。如同有法之识一样，作为标志的识也是有法之境，因为没有标志就不会产生，其必然的自性就是标志的作用，因此有法也包含在内，这是法胜论师等人的宗派的安立。为了阐明这一点而提出的辩论是，因此如是说，以“乐作者”来排除它，这与遥远的地方相关联。如是说的是，这里。提到标志是不合时宜的，因为这是有法之识的场合。因此，分析标志之识有什么用呢？如果说“那也是”，指的是标志之识。如果是那样，指的是标志之识成为推论的自性的时候。分别说标志和有法之识是没有意义的。如果先前的识就是自性，那么说它空无显现是不合理的，这是在说，如果认识了标志。如果说空无所要证成的形象就是错乱，那么就会过于极端，这是在说，有法显现。那指的是所要证成的，因为它不是境。如果问这从何而来，那么就说了瓶子。如果想知道这是如何证成的，那么就说了标志。境相同指的是在有法中。如果说有法所区分的标志甚至不是现量，那么就说了，因为它不是现量。其他人是这样认为的。如果说在“如果标志是”等之后进行陈述和排除，那么在执持宗法性的时侯，共同的自性相似，法之间的关系是从推论而来，因为它不是它的境，所以不是从现量而来，那样的话就会变得没有止境，这是在说，如果是那样，就会变得没有止境。如果是怎样呢？就说了“在那”，指的是在推论中。或者，如果说“如果标志是”等等，那又是什么呢？
English
Thus it is declared. Some say that "some" here refers to Dharmottara and others, starting from "smoke, etc." and ending with "is the main thing." Just as the knowledge of the qualified subject, the knowledge of the sign is also the object of the qualified subject, because it cannot arise without a sign, and its inevitable nature is the function of the sign, so the qualified subject is also included, which is the establishment of the tenets of Dharmottara and others. The debate presented to clarify this is, therefore, as it is said, it is excluded by the "maker of pleasure," which is related to a distant place. What is said is, here. Mentioning the sign is not appropriate, because this is the occasion of the knowledge of the qualified subject. Therefore, what is the use of analyzing the knowledge of the sign? If it is said that "that is also," it refers to the knowledge of the sign. If that is the case, it refers to the time when the knowledge of the sign becomes the nature of inference. It is meaningless to separately say the sign and the knowledge of the qualified subject. If the previous knowledge is the self-nature, then it is unreasonable to say that it is empty of appearance, which is saying, if the sign is recognized. If it is said that being empty of the image to be proven is delusion, then it will become too extreme, which is saying, the appearance of the qualified subject. That refers to what is to be proven, because it is not an object. If you ask where this comes from, then the pot is mentioned. If you want to know how this is proven, then the sign is mentioned. The same object refers to in the qualified subject. If it is said that the sign distinguished by the qualified subject is not even perception, then it is said, because it is not perception. Others think this way. If it is said that after stating and excluding after "if the sign is," etc., then at the time of holding the property of the subject, the common nature is similar, the relationship between the dharmas comes from inference, because it is not its object, so it is not from perception, in that case it will become endless, which is saying, if that is the case, it will become endless. How is it? It is said "in that," referring to in inference. Or, if you say "if the sign is," etc., then what is it?
Tibetan
གོམས་པ་ལས་དེ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་རྟགས་ནི་དེ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཉིད་དོ། །རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོགས་པ་བསུ་ནས། མངོན་སུམ་དེ་ནི་རྟགས་སྣང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་མི་སྣང་བ་དེ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ལན་འདེབས་པ་ནི། དེ་ལྟ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་མངོན་སུམ་གྱི་ཡུལ་ཉིད་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་དེའོ། །ཅི་སྟེ་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གཟུང་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དཔེ་ལའོ། །དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་འཛིན་པའི་དུས་ནའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེད་ན་ལའོ། །དེ་ནི་དྲན་པའོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཉིད་ལའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཚད་མ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོགས་པའོ། །འོ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ནོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་རང་བཞིན་གྱིས་རྟགས་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའོ། །སྔར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་འཛིན་པ་ལས་སོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཉིད་ལའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གཞན་གྱི་བཤད་པ་མི་འགྲིག་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རྟགས་ཀྱི་བློའི་སྒྲས་རྟགས་ཅན་གྱི་བློ་ཅི་ལྟར་བརྗོད་ཅེ་ན། དོན་དམ་པར་ཞེས་གསུངས་སོ། །རྒྱུའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྟགས་ཅན་གྱི་བློ་ཡང་རྟགས་ཀྱི་བློའི་སྒྲས་རྟགས་ཅན་གྱི་བློ་ཅི་ལྟར་བརྗོད་ཅེ་ན། དེར་ནི་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དག་ལའོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟགས་ཀྱི་བློའོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་དུ་བའི་རང་བཞིན་མེ་མི་འབྱུང་བ་ཉིད་དུ་ཁས་མི་ལེན་ན་རྟགས་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་དེ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཇི་ལྟར་འབྱུང་སྙམ་ན་ཤིན་ཏུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྦྲང་བུའི་ཚོགས་ལ་སོགས་པ་དང་མཚན་ཉིད་མི་མཐུན་པའི་རང་བཞིན་ཤིན་ཏུ་གོམས་པ་ལས་ནི་མེ་མ་རྟོགས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་དུ་བས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ནི་རྟགས་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གོམས་པ་མེད་ན་ནི་དེའི་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ལས་མི་འབྲེལ་བར་འཛིན་པ་ཁོ་ན་རྟགས་བློ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ནི། དུའི་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ཉིད་ནི་དུ་བ་ཉིད་དུ་ནིའོ། །མེས་བསྐྱེད་པ་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་ལ་དུའོ་ ཞེས་བསྙད་པའི་ཕྱིར་དུ་བ་ཉིད་དེ་དང་འབྲེལ་པ་ཡིན་ལ། དེ་བཟུང་བ་ཉིད་ཀྱང་དེ་དང་འབྲེལ་པར་བཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ག་ལས་རྟོགས་སྙམ་ན། དུ་བ་ཉིད་ཀྱང་ངོ་ཤེས་པ་ལས་སོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་རྟགས་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངོ་ཤེས་པ་ལ་ཡང་ཞེས་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འདི་ལ་ཡང་དེ་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུ་གྲུབ་པའི་དོན་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་གཞན་དང་གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་ཐུག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཤིན་ཏུ་གོམས་པ་ལས་སོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་ཉིད་དུ་ངེས་པའོ་ནི་རྟགས་འཛིན་པ་ཉིད་དུ་མི་འཐད་པ་དེའི་ཕྱིར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །གཞན་གྱིས་འབྲེལ་པ་ངེས་པ་ཉིད་རྟོགས་འཛིན་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྟགས་ཅན་འཛིན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་རྟོག་པ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་པ་ནི་དེའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །འབྲེལ་པ་ཉིད་འཛིན་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ། །དེ་ནི་སྤྱིའི་འཛིན་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ཞེས་འབྲེལ་ཏོ་གཞན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་རྟགས་ཀྱི་ཤེས་པ་ཡིན་པར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་དངོས་པོ་དང་འབྲེལ་པ་དེ་ཉིད་ཉེ་བར་སྡུད་པ་ནི་དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དངོས་པོར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དངོས་པོ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལའོ། །ཁྱབ་བྱེད་ནི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ནོ་སུའི་ཞེ་ན་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཡང་སེམས་ཀྱིའོ། །ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཡང་དེའི་ངོ་བོའམ་རྒྱུ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །ཁྱབ་པར་བྱ་བའི་སེམས་དེ་ཡང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་དེའི་བློའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་གང་གིས་དངོས་པོ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལའོ། །བྱེད་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་གཞན་དག་ཀྱང་སྲིད་དམ་སྙམ་ན་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་སྙམ་ན། གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཇི་ལྟར་དེའི་རྒྱུ་ཡིན་ཞེ་ན་དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཚད་མ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཁྱབ་པར་བྱ་བའི་སེམས་ཀྱང་ངོ༌། །དེ་བསྒྲུབ་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཚད་མ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབས་ནས་དགག་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡང་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པ་ཞེས་སྨོས་སོ། །གང་གིས་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཚད་མར་འགྱུར་བ་ཇི་ལྟར་འབྲེལ་པ་ཡོད་ཅེས་དྲིས་པ་ལ་སྟོན་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགའ་ཞིག་ཏུ་དགག་པ་ཞེས་བྱ་བའོ་ཅོག་དེར་ནི་མི་དམིགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །འདི་ག་ལས་ ཤེ་ན་དམིགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཚད་གྲུབ་པ་སྟེ། ངེས་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་དོན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་མེད་པ་རྟོགས་པའི་རྣམ་པ་གཞན
Chinese
从串习中，如果无彼则不生的相，即是无彼则不生本身。为了消除“是证悟”的怀疑，现量只是相的显现，因为不显现它，执着于无彼则不生本身是不合理的，这样回答说：所谓“是这样”，那是现量的对境本身吗？“如何变”就是现量。所谓“如果做”，对于“也执取”来说，是比喻。“彼时”是指执持方分的法性的时间。“如果是那样”是指“无则”。“那”是忆念。“对于那”是指“无彼则不生本身”。“为何”是因为是量本身。“或者”是怀疑。“那么”是回答。“随念”是指由它的自性从相所生的缘故。“那”是指随念。“先前”是指从执持方分的法性。“对于那”是指“无彼则不生本身”。因为那样其他的解释不合理，所以这样说。如果相的识的语词如何表达有相的识呢？回答说：真实地说了。具有因的对境的有相的识，也用相的识的语词如何表达有相的识呢？回答说：在那里是因为有差别，即对于因和果。那是指相的识。如果也不承认烟的自性不是从火而生，就不是相，那么对于它如何产生随念呢？回答说：极其。对于蜜蜂的群体等和体性不相符的自性，从极其串习中，即使没有证悟火，也以极其明亮地体验而近似表示的烟，产生随念，是相本身的意思。如果没有串习，那么说只是执着于与它的自性的相不相关的相识，回答说：烟的说了。那本身就是烟本身。因为称呼由火所生的那种形态本身为烟，所以烟本身是与它相关的，执着它本身也是执着与它相关的。那本身从何证悟呢？
English
From habituation, the sign of 'if that is not, it does not arise' is the very nature of 'if that is not, it does not arise.' To dispel the doubt of 'it is realization,' direct perception is merely the appearance of a sign, because it is unreasonable to hold onto 'if that does not appear, it is the very nature of if that does not arise.' The response is: Is 'it is so' the very object of direct perception? 'How does it become' is direct perception. 'If it is done' is an example for 'also grasping.' 'At that time' refers to the time of holding the dharma of the পক্ষ (paksha, the subject of inference). 'If it is so' refers to 'without.' 'That' is remembrance. 'To that' refers to 'the very nature of if that does not arise.' 'Why' is because it is प्रमाण (pramana, valid cognition) itself. 'However' is doubt. 'Then' is the answer. 'Inference' means because it arises from the sign by its own nature. 'That' refers to inference. 'Before' is from holding the dharma of the পক্ষ (paksha). 'To that' refers to 'the very nature of if that does not arise.' Because other explanations are not reasonable in that way, it is said so. If the word of the cognition of the sign, how does it express the cognition of the sign-possessor? The answer is: Truly spoken. The cognition of the sign-possessor, which has the object of the cause, how does it express the cognition of the sign-possessor with the word of the cognition of the sign? The answer is: There, it is because of the difference, namely for the cause and effect. That refers to the cognition of the sign. If one does not acknowledge that the nature of smoke does not arise from fire, then it is not a sign, so how does inference arise from it? The answer is: Extremely. For the nature that does not match the characteristics of the swarm of bees, etc., from extreme habituation, even if fire is not realized, the smoke that approximates by experiencing it extremely clearly generates inference, which is the meaning of 'it is the sign itself.' If there is no habituation, then it is said that only grasping unrelated to the sign of its own nature is the sign cognition, the answer is: 'Of smoke' is spoken. That itself is indeed smoke itself. Because that very form produced by fire is called smoke, smoke itself is related to it, and grasping it itself is also grasping related to it. From what is that itself realized?
Chinese
也仅仅是从认识到这一点而来的。认识到“这本身就是作为理据的知识”时，也这样说了。如果对于这个比量，也因为那自性理据在宗法中成立之故，而随顺于其他比量，以至于没有穷尽，那么，这是因为非常串习的缘故。因为如果不是这样，那么确定为无则不生的，对于理据的执持本身是不合理的，因此称之为自相。他人所确定的关联本身，无论是理解执持的陈述，都仅仅是执持有法，因为没有其他的分别。所说的“那的”就是指这个。关联本身就是执持本身，这是关联。那是总的执持，是比量，这是关联。否则，所说的不是比量的自性，而是理据的知识。比量与事物相关联，那本身就是总摄，因此称之为事物，是对事物进行理解的事物，是对事物进行理解。遍及者是原因，是谁的呢？是说遍及者也是心的。遍及者也成为它的体性或原因。被遍及的心，也是遍及者之智的原因。如果凭借什么来理解事物呢？如果认为还有其他的所要成办的事物，那么就说了所要成办的事物。如果认为是那样所要成办的事物，那么就说了因为什么。如果问怎样是它的原因，那么就说那也是。如果是那样，那么怎样比量是量呢？那也是，遍及的心也是。在确定了那是具有所要成办之境的比量是正量之后，为了确定具有破斥之境，就说了非能见。如果问凭借什么，它的境之识成为量，怎样有关联，那么所说的是导师之义。所说的“在一切处”是指在某处破斥，所有这些都是非能见。从哪里来呢？是从能见的自性成立量，对于确定之语者来说，通过不存在的意义，是其他的理解方式。
English
It is also only from recognizing this point. When recognizing that "this itself is knowledge as a reason," it is also said in this way. If, for this inference, also because that nature reason is established in the property of the subject, it follows other inferences, so that there is no end, then it is because of very familiarity. Because if it is not so, then it is determined that non-existence does not arise, and the holding of the reason itself is unreasonable, therefore it is called self-characteristic. The association itself determined by others, whether it is the statement of understanding and holding, is only holding the subject of the reason, because there is no other distinction. What is said as "that's" refers to this. The association itself is the holding itself, this is the association. That is the general holding, it is inference, this is the association. Otherwise, what is said is not the nature of inference, but the knowledge of the reason. Inference is related to things, that itself is the summary, therefore it is called things, it is the thing to understand things, it is to understand things. The pervader is the cause, whose is it? It is said that the pervader is also of the mind. The pervader also becomes its nature or cause. The mind to be pervaded is also the cause of the wisdom of the pervader. If by what to understand things? If it is thought that there are other things to be accomplished, then the things to be accomplished are said. If it is thought that it is that way to be accomplished, then it is said because of what. If asked how it is its cause, then it is said that it is also. If it is so, then how is inference a valid cognition? That is also, the pervading mind is also. After determining that the inference with the object to be accomplished is a valid cognition, in order to determine the object with refutation, it is said non-apprehension. If asked by what, its knowledge of the object becomes a valid cognition, how is it related, then what is said is the meaning of the teacher. What is said as "everywhere" refers to refuting somewhere, all these are non-apprehension. Where does it come from? It is from the nature of the visible that the valid cognition is established, for those who speak with certainty, through the meaning of non-existence, it is another way of understanding.