Chinese
虽然会改变，但因为说话等原因，贪欲等身体的过失不会穷尽。如果说“等”字是指身体等，那是不对的。因为对所说等事情的颠倒产生怀疑。这里说了说话等，过失也穷尽，这有什么矛盾呢？正因为对颠倒产生怀疑，所以说是不确定的理由，第一品中已经说明了。过失不是完全没有穷尽吗？因此怎么会没有过失呢？因为没有看到过失没有穷尽的原因，所以没有使过失穷尽的，不是这样的。这里说，是由于恒常的缘故，还是没有方法的缘故？即使由于不知道方法，过失也不会穷尽。即使这样认为。对于过失没有穷尽，恒常的理由是不成立的。然而，如果那些过失变成恒常，那么过失就不可能穷尽。因为对于恒常，无法进行削减。或者，没有穷尽的方法，或者不知道，即使那样也不会穷尽。因为已经说明了这三种情况都不可能。因为具有原因，所以是不相符的一方。因为习惯，原因会穷尽。通过了解原因的自性，了解它也是成立的。这里说，对于过失，并不是恒常的，因为是具有原因的。具有原因就不是先前没有的，所以不是恒常的。也没有穷尽过失的方法，因为对治过失的原因，即视我为无我的见解，通过习惯，过失会穷尽，所以见无我是穷尽的方法。如果存在对原因的自性，即我和我所的认识，那么它的对治的认识也是成立的。凡是从什么颠倒过来的，就是它的对治。例如，像风中的芝麻油一样执着于我，与此相反的就是见无我。 《释量论》的注释，第八卷。如果世尊是善逝，即使如此，仅仅是自己利益的圆满，怎么能成为其他人的量呢？像这样真实的。
English
Although it changes, due to speaking and other reasons, the faults of the body such as greed will not be exhausted. If it is said that the word "etc." refers to the body etc., that is not correct. Because there is doubt about the reversal of what is said etc. Here, speaking etc. is said, and faults are also exhausted, what contradiction is there in this? Precisely because there is doubt about the reversal, it is said to be an uncertain reason, which has been explained in the first chapter. Are the faults not completely unexhausted? Therefore, how can there be no faults? Because the reason for the faults not being exhausted is not seen, so there is no one who makes the faults exhausted, is it not like this? Here it is said, is it due to the constant reason, or due to the lack of method? Even if it is due to not knowing the method, the faults will not be exhausted. Even if you think so. For the faults not being exhausted, the constant reason is not established. However, if those faults become constant, then the faults cannot be exhausted. Because for the constant, it is impossible to reduce. Or, there is no method of exhaustion, or you don't know, even if that is the case, it will not be exhausted. Because it has been explained that these three situations are impossible. Because it has a cause, it is a non-corresponding party. Because of habit, the cause will be exhausted. By understanding the nature of the cause, understanding it is also established. Here it is said that for faults, it is not constant, because it has a cause. Having a cause is not something that did not exist before, so it is not constant. There is also no method of exhausting faults, because the antidote to the cause of faults, that is, the view of seeing me as selfless, through habit, faults will be exhausted, so seeing selflessness is the method of exhaustion. If there is knowledge of the nature of the cause, that is, me and mine, then the knowledge of its antidote is also established. Whatever is reversed from what, is its antidote. For example, like sesame oil in the wind, clinging to me, the opposite of this is seeing selflessness. Commentary on Pramanavarttika, Volume 8. If the Blessed One is the Sugata, even so, how can only the perfection of one's own benefit become a measure for others? Like this, the truth.
Tibetan
ངོས་པོ་སྟོན་པས་ཚད་མ་ཡིན་གྱི། ཕྱིན་ཅི་ལོག་དག་མི་སྟོན་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མི་བདེན་ཏེ། བརྩེ་བ་ལ་གོམས་པ་དང༌། ཐབས་ལ་གོམས་པས་སྐྱོབ་པ་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་སྐྱོབ་ པ་ཡིན་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། སྐྱོབ་པ་ཉིད་གཟིགས་ལ་མ་གསུངས་པ། །འབྲས་བུ་མེད་ཕྱིར་བརྫུན་མི་གསུང༌། །ཐུགས་རྗེ་ལྡན་ཕྱིར་གཞན་དོན་ཡང༌། །བརྩོན་པ་ཀུན་ལ་གོམས་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། མཐོ་རིས་དང་ཐར་པའི་ལམ་ཉིད་ཀྱིས་གཟིགས་ནས་གཞན་ལ་གསུངས་པ་ནི་སྐྱོབ་པ་སྟེ། གང་ལ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཉིད་ཡོད་པ་དེ་ལ་འདོད་པ་ཅི་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་བརྫུན་མི་གསུང་སྟེ། འབྲས་བུ་མེད་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་མ་མཐོང་བར་སུ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྨྲ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཐུགས་རྗེ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཐབས་ལ་གོམས་པས་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་དེ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གསུང་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དགོས་པ་མེད་པ་དང་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གསུང་བ་མ་ཡིན་ལ། བརྩེ་བ་དང་ལྡན་པ་དང༌། འཕེན་པ་ལས་མི་གསུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བདེ་བར་གཤེགས་པ་སྐྱོབ་པ་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་མུ་སྟེགས་བྱེད་པ་ཡང་རང་གི་ལམ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཡོང་ཚད་མར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་དེ་དག་ལམ་སྟོན་པ་ཉིད་མེད་དེ། དེ་ལམ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟེར་ན། ལམ་འདི་ལ་ཡང་ཡིད་རྟོན་པར་བྱེད་ཅེ་ན། འདི་དག་ནི་བདག་མེད་པར་མཐོང་བའམ། དེའི་རིགས་པ་ནི་རིགས་པས་འཐད་པའི་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་གྱི། མུ་སྟེགས་བྱེད་རྣམས་ནི་བདག་མེད་པ་མ་མཐོང་ཞིང་རིགས་པ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཚད་མ་ཡིན་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །སྐྱོབ་པ་ཡང༌། བདེན་པ་བཞི་ནི་སྟོན་མཛད་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡང་ན་བདེན་པ་བཞི་སྟོན་པ་ནི་སྐྱོབ་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྟོང་པ་དེ་ཉིད་རིག་བྱེད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སྟོན་པ་ཡོད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་བདག་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པས་དེ་དག་གི་ལམ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བདེན་པ་བཞི་སྟོན་པ་ཉིད་སྐྱོབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དོན་སྟོན་པའི་ཚིག་ཅན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡིན་ཏེ་བདེན་པ་ཉིད་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་གང་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་
Chinese
如果说，指示自性的就是量，不指示颠倒的就不是量，那是不真实的。因为串习慈爱和串习方便的救护者就是薄伽梵。又如何救护呢？说道：救护者亲见而不说，无果故不说是虚妄，具足悲心故亦为他利，于一切勤奋皆串习故。如是说，以天道和解脱道亲见后为他人宣说就是救护者，因为对于具有善逝者来说，没有任何欲望。这不说虚妄，因为无果，不见果实谁也不会颠倒而说。因为具有悲心，串习方便而做他人的利益，因此薄伽梵不说颠倒之语。因此，因为没有必要和没有原因，所以不说颠倒之语，而且具有慈爱，也不会从偏袒而说。因此，善逝救护者就是量。那么，外道也存在指示自己道路的情况吗？那样也会变成量吗？或者说，那些人根本没有指示道路，因为那不是道路。如果说，那么这条道路也值得信赖吗？这些人是见到无我的吗？因为其道理是道理上合理的道路，所以薄伽梵才是量，而外道们没有见到无我，而且没有道理，所以他们不是量，如是宣示。薄伽梵与此相反，所以是量，为了宣示这个道理。因此，宣示了薄伽梵是量。救护者也说：宣说四谛者。如是说，或者说，宣说四谛的就是救护者，其他不是。如果空性本身对于能知等也存在宣说的情况，即使如此，因为存在我等，所以因为不是他们的道路，所以宣说四谛本身就是救护者。因此，具有宣说不共之义的语言者就是薄伽梵，因为存在真谛。何为四圣谛？苦和集
English
If it is said that what indicates self-nature is valid cognition, and what does not indicate the opposite is not valid cognition, that is not true. Because the protector who is accustomed to love and accustomed to means is the Bhagavan. How does he protect? It is said: The protector sees but does not speak, does not speak falsehood because there is no result, is compassionate and also for the benefit of others, because he is accustomed to all diligence. As it is said, to see the path of heaven and liberation and then proclaim it to others is the protector, because for those who have gone to bliss, there is no desire. This does not speak falsehood, because there is no result, and no one will speak perversely without seeing the result. Because he has compassion, he is accustomed to means and does the benefit of others, so the Bhagavan does not speak perversely. Therefore, because there is no need and no reason, he does not speak perversely, and he has love and will not speak from partiality. Therefore, the Sugata protector is valid cognition. Then, do the heretics also have the situation of pointing out their own path? Will that also become valid cognition? Or, those people do not point out the path at all, because that is not the path. If you say, then is this path also trustworthy? Are these people seeing no-self? Because its reason is a reasonable path, the Bhagavan is valid cognition, but the heretics have not seen no-self, and there is no reason, so they are not valid cognition, as it is declared. The Bhagavan is the opposite of this, so he is valid cognition, in order to declare this reason. Therefore, it is declared that the Bhagavan is valid cognition. The protector also said: The one who teaches the four truths. As it is said, or rather, the one who teaches the four truths is the protector, and others are not. If emptiness itself also has the situation of teaching to the knowable and so on, even so, because there are selves and so on, because it is not their path, so teaching the four truths itself is the protector. Therefore, the one who has the language of teaching the uncommon meaning is the Bhagavan, because there is truth. What are the four noble truths? Suffering and origin
Tibetan
དང༌། འགོག་པ་དང་ལམ་མོ། །ལས་ དང་འབྲལ་བུ་འབྲེལ་བའི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སླུ་བ་མེད་པར་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བདེན་པ་བཞི་སྟོན་པ་ནི་གཙོར་སྐྱོབ་པ་ཡིན་ནོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་བུད་མེད་ལ་འཁྱུད་པའི་རྒྱུ་ཡིས་བདེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཉིད་ཡིན་ལ། ཞེ་སྡང་ཡང་དགྲ་བཅོམ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་བདེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །གཏི་མུག་ཀྱང་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། བདག་ཏུ་ང་རྒྱལ་བ་དང༌། དྲེགས་པ་དང༌། རྒྱགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་ན་བདེ་བ་ཡིན་ནོ། །འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པའི་གཞིར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཡང་བདེ་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། བདེ་བའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བ་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་སྐོམ་པ་ལ་སོགས་པ་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་ན་ཡང་རབ་ཏུ་ཚིམ་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུར་ཆེ་བའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པ་མི་བདེན་པ་ཉིད་པས་སྐྱོབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། འདིར་སྨྲས་པ། སྡུག་བསྔལ་འཁོར་བ་ཅན་ཕུང་བོ། །གོམས་ལས་འདོད་ཆགས་སོགས་བསལ་བ། །མཐོང་ཕྱིར་འདོད་རྒྱལ་ཉིད་མ་ཡིན། །རྒྱུ་མེད་སྐྱེ་བ་འགལ་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། འཁོར་བའི་ཆོས་དང་འདྲེས་པ་ལས་དབུགས་མ་ཕྱིན་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་བྱས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ཉིད་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་མི་ཤེས་པས་བདེ་བའི་རང་བཞིན་དུ་མཐོང་ནས། འདོད་ཆགས་སོགས་པ་བདེ་བའི་ཚུལ་ཅན་གྱི་བདེ་བའོ་ཞེས་སྨྲ་བ་དེ་ལ་གོམས་པ་ལས་སྐྱེ་བའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་ཐོགས་སུ་བད་བ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ནི་གོམས་པ་ལ་མ་ལྟོས་པའི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དེ་ཡང་འདོད་རྒྱལ་བ་ཉིད་དུ་སྐྱེ་ན་ནི་རྟག་པར་ཡང་འགྱུར་ན། དེ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་འདོད་ཆགས་གོམས་པ་ཉིད་ལས་དེ་གསལ་བ་མཐོང་བ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་དུ་རྟོག་པ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་གོམས་པ་སྤང་བར་རིགས་ཏེ། བྱིས་པའི་རྩོད་མོ་ལ་གོམས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དངོས་པོ་བདེ་བ་མེད་ཀྱི། སེམས་ཀྱི་མངོན་བར་འདོད་ པའི་མཚན་ཉིད་ལ་བདེ་བར་ཞེན་པ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་གོམས་པས་སེམས་ལྡོག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་གོམས་པ་ཉིད་དུ
Chinese
以及，灭和道。从业和果联系的圣谛四谛的显示，就确定了薄伽梵是无欺骗的。因此，显示四谛是主要的救护者。贪欲等以拥抱女性为因，是安乐之因，所以就是安乐。嗔恚也是断除烦恼之因，所以是安乐之因。愚痴也是以坏聚见为特征的我执，以及我慢，傲慢，自大的因，所以是安乐之因，因此就是安乐。贪欲和嗔恚等的基础，身体等也是安乐，因为是安乐的所依。没有叫做痛苦的，只有安乐。如果口渴等是痛苦，但也是充分满足的重大原因，所以没有叫做痛苦的谛。因此，如果说薄伽梵所说的不真实，所以不是救护者。这里说到：痛苦轮回之蕴，从串习除贪等，见故非唯欲，无因生相违故。意思是说，与轮回之法相混杂，从没有出气的痛苦所造成的蕴，因为不了解痛苦，而视为安乐的自性。说贪欲等是具有安乐之相的安乐，对于此，说从串习产生贪欲等的随行而生。那不是不依赖串习的，从事物自性产生贪欲等，如果贪欲等也是唯欲而生，那么也会变成常有。那是不合理的。当贪欲从串习中显现时，看到那时，贪欲等仅仅是不真实的遍计所执，因此贪欲等应该断除串习，就像串习儿童的争吵一样。因此，事物没有安乐，只是执着于心的显现所欲的相为安乐，因为串习那样的实性，心会转变，所以应该串习那样的实性。
English
And, cessation and the path. By showing the four noble truths connected with karma and its results, it is certain that the Bhagavan is without deception. Therefore, showing the four truths is the main protector. Attachment, etc., is the cause of happiness because it is the cause of embracing women, so it is happiness. Anger is also the cause of destroying enemies, so it is the cause of happiness. Ignorance is also the characteristic of the view of the perishable aggregates, the ego, as well as the cause of pride, arrogance, and conceit, so it is the cause of happiness, therefore it is happiness. The basis of attachment and anger, etc., the body, etc., is also happiness, because it is the support of happiness. There is no such thing as suffering, only happiness. If thirst, etc., is suffering, but it is also a great cause of complete satisfaction, so there is no such thing as the truth of suffering. Therefore, if it is said that what the Bhagavan said is not true, so he is not a protector. Here it is said: Suffering, cyclic aggregates, from habit, remove desire, etc., seeing is not just desire, because arising without cause is contradictory. It means that the aggregates caused by the suffering of not breathing, mixed with the Dharma of cyclic existence, are seen as the nature of happiness because they do not understand suffering. Saying that attachment, etc., is happiness with the aspect of happiness, for this, it is said that attachment, etc., arises following the habit. That is not independent of habit, attachment, etc., arises from the nature of things, if attachment, etc., also arises only from desire, then it will also become permanent. That is unreasonable. When attachment is seen to be clear from habit, then attachment, etc., is only unreal imputation, therefore attachment, etc., should abandon habit, just like the habit of children's quarrels. Therefore, things have no happiness, but clinging to the aspect of the mind's manifestation as happiness, because the mind will change by habituating to such reality, so one should habituate to such reality.