Tibetan
གཞན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་རོ་བོ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྤྱི་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་གསལ་བའི་སོ་སོར་སྣང་བའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་གྲུབ་པ་ནི་གཏན་ཚིགས་སུ་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཚད་མ་གཉིས་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ། གཞལ་བྱ་གཉིས་ཉིད་ནི་རང་གི་སྒྲུབ་པ་ལ་ཚད་མ་གཞན་ལ་ལྟོས་པ་ནི་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། ཚད་མ་གཞན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། འོན་ཏེ་ཚད་མ་གཉིས་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གལ་ཏེ་ཚད་མ་དག་གིས་ཉམས་སུ་མྱོང་བཞིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་བྱང་གི་སྒྲ་མི་སྙན་དང་ལྷ་མོ་ཨ་ས་ར་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ནི་གསུམ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཡིན་པར་འགལ་བར་འགྱུར་ཏེ་གཞལ་བྱ་གཞན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། གསུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་གཅིག་པོ་ཚད་མའི་དབྱེ་བ་ལས་ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མའི་དབྱེ་བ་ལས་རྣམ་པ་གསུམ་པ་ལ་སོགས་པར་ཡང་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་ཚད་མའི་དབྱེ་བས་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་མངོན་སུམ་དང་མངོན་སུམ་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོའི་གཞལ་བྱ་ནི་ཚད་མ་དག་གིས་གྲུབ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ཡང༌། འཇུག་ན་རྗེས་དཔག་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། མངོན་སུམ་གྱིས་འབྲེལ་པ་མ་བཟུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཏན་ཚིགས་ཀུན་ལས་ངེས་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་དང་ གསུམ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་མེད་པས་ལྡོག་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པའོ། །ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་རྣམས་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ནི། དེ་ལྟར་གཞལ་བྱ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །གསལ་བ་དང་མི་གསལ་བར་སྣང་བའི་གཞལ་བྱ་གཉིས་པོ་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་རང་རིག་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ནི། ཡུལ་རྣམ་པ་གཉིས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རང་རིག་པ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ན་ཕྱི་རོལ་ཡང་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་བར་བསྟན་པ་ནི། ཤེས་པ་ཐ་དད་ཅེས་བྱ་བའོ། །གསལ་བ་དང་མི་གསལ་བའི་རྟོགས་པའི་དབྱེ་བས་ནི་ཚད་མའི་དབྱེ་བ་ལ་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། རྟོགས་པ་ཐ་དད་ཉིད་ཡིན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཚད་མ་མི་སླུ་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཚད་མ་མ་ཡིན་གསལ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་ན་ཚད་མ
Chinese
名为“其他”。名为“隐蔽”是因为自己的本体没有被确定。名为“共同”是因为是不明显的、各自显现的对境。如果说“未成立”不能成为理由，那么，假设是名为“现量”。如果说要成立二量，那么，二量依赖于其他的量来成立自己的观点是相违的，因为会把要成立的颠倒过来成立。如果说是其他的量，那么，如果说就是未成立，那么，如果说是二量本身，因为量正在体验，如果不是未成立，那么就会与北方的难听的声音和女神阿萨拉等知识是三等相违，因为有其他的所量。如果说是三等，自己的体性唯一，量从分类上如何是两种，同样，声音等量从分类上也会变成三种等。如果说是量的分类，假设现量和非现量的本体的所量仅仅是由量成立，那么，进入的就是比量，因为现量没有把握联系。一切理由都不会确定。说的是一和三等与不相似的方面有损害的量，因为没有，所以是怀疑退回的不确定。总集以上所说的是，因此是二所量。为了说明显现和不显现的二所量是知识的自性自证，名为“二境”。为了说明如果自证是错乱的，那么外境也不会成立，名为“知识各异”。如果说是以明显和不明显的认识的差别对量的分类是不确定的，名为“认识各异”。意思是说以量是不欺骗的等，就只有明显而不是量。假设它本身以自己的本体成立就是量。
English
It is called "other." It is called "hidden" because one's own entity is not determined. It is called "common" because it is an unclear object that appears separately. If it is said that "unestablished" cannot become a reason, then, suppose it is called "perception." If it is said that two valid cognitions are to be established, then, it is contradictory for two valid cognitions to rely on other valid cognitions to establish their own view, because it would reverse what is to be established. If it is said to be other valid cognitions, then, if it is said to be unestablished, then, if it is said to be the two valid cognitions themselves, because valid cognitions are experiencing, if it is not unestablished, then it would contradict the knowledge of the unpleasant sound of the north and the goddess Asara, etc., being three, because there are other objects to be measured. If it is said to be three, how is one's own nature the only one, and how are there two types from the classification of valid cognitions, similarly, the classification of valid cognitions such as sound will also become three types, etc. If it is said to be the classification of valid cognitions, suppose the objects of the nature of perception and non-perception are only established by valid cognitions, then what enters is inference, because perception has not grasped the connection. All reasons will not be certain. It is said that one and three, etc., are valid cognitions that harm dissimilar aspects, because there are none, so it is uncertain to doubt the return. To summarize what has been said above, therefore, there are two objects to be measured. In order to explain that the two objects to be measured, which appear clearly and unclearly, are the self-knowing nature of knowledge, it is called "two objects." In order to explain that if self-knowing is confused, then external objects will not be established, it is called "different knowledge." If it is said that the classification of valid cognitions is uncertain due to the difference in clear and unclear cognition, it is called "different cognition." It means that with valid cognitions being non-deceptive, etc., it is only clear and not a valid cognition. Suppose it itself is established by its own entity, then it is a valid cognition.
Tibetan
འི་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་དེའི་ཐ་དད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་འདི་ཡང་གཅིག་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཁ་ཅིག་ཏུ་ཐ་དད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་འགྱུར་བར་བསྟན་པ་ནི། རྣམ་རྟོག་བཅས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྔོན་དང་འདྲ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན་ནའོ། །དོན་དེ་དགོས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཉིད་དོ། །དོན་སྒྲུབ་ནི་དགོས་པ་སྒྲུབ་པ་སྟེ། རང་གི་ངོ་བོ་ནི་མངོན་སུམ་ཡིན་ལ་དོན་བྱེད་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཉིད་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྤྱིའི་རྣམ་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་བྱེད་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདྲ་བའི་དོན་བྱེད་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་འཛིན་པའི་རྣམ་པའོ། །གལ་ཏེ་གང་ཞིག་ཡུལ་དེར་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དང་པོར་ཞུགས་པས་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་དབང་ཉིད་ཀྱིས་གོམས་པའི་ཡུལ་ལ་ཡང་མངོན་སུམ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་གོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་མངོན་སུམ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྗེས་སུ་དཔག་པ་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་གྱི་བློ་ནི་ཚད་མ་ཉིད། བླང་དང་དོར་བའི་དངོས་པོ་ཡི། །འཇུག་པ་དེ་གཙོ་ཉིད་ཕྱིར་དང༌། །ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མངོན་སུམ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བའོ། །དུ་བ་མཐོང་བ་ལས་མེ་རྗེས་སུ་དཔོག་པ་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་ མངོན་སུམ་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། གང་ཞིག་ཏུ་སོགས་ཞེས་བྱ་བའོ། །འབྲས་བུའི་རྟགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོམས་པ་ལས་མེ་མེད་ན་མེ་འབྱུང་བའི་དུ་བ་མཐོང་ན་མངོན་སུམ་ཉིད་མེ་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། འོན་ཏེ་ཡང་དེ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །མེ་ཙམ་གྱིས་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་གོམས་པའི་དུ་བ་ནི་ཉེ་བ་ན་གནས་པའི་མེའི་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པའོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྟགས་མཐོང་བ་ཉིད་རྟགས་ཅན་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁས་ལེན་ན་ནི་ཕ་རོལ་པོ་མི་འདོད་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་བསྟན་པ་ནི། འདིར་ཡང་རྟགས་ཀྱི་སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི། །མངོན་སུམ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་གཞན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །ཐབས་ཁས་ལེན་པ་ནི་ཐབས་ལས་བྱུང་བ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་གྱི། རང་དབང་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། རྗེས་དཔག་ཚད་མ་ཉིད་མིན་ན། །ཞེས་བྱ་བའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་དངོས་སུ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་མངོན་སུམ
Chinese
表明不成立异体，就叫做异体。这又为了消除执着于唯一，所以在某些情况下变成了异体的名称。所谓“有分别”，和以前一样是那样的论证。那个意义就是需要的理由。意义的成立就是成立需要，自己的体性是现量，与作用相关联就是可以比量的意义。所谓“以总相”，就是以与作用相关联的相似的与作用相关联的体性的执持方式。如果某处是那个地方。等等，表明最初进入时，凭借比量的力量，对习惯的境也产生现量。然而，因为是从习惯产生的现量进入的原因。比量不是主要的，心是量。对于应取舍的事物，进入它是主要的原因。如果这样说，所谓“没有现量”。从见到烟而推断火时，比量进入等等时，如果说现量不是主要的。所谓“在某处”等等。所谓“以果的相等等为境”，就是如果习惯了没有火，见到生火的烟，现量本身就能确定火。如果这样说，然而，进入它的就是现量本身。表明仅仅以火为果而习惯的烟，是推断为靠近处所存在的火的果。因此，所谓“因为没有证悟”。如果承认仅仅见到相就是见到有相，那么就表明会得到对方不希望的结果。这里也以相的论证，现量本身就是其他世间。所谓“承认方法”，就是依赖于从方法产生，表明不是自主的。如果比量不是量。因为比量不是直接显现，所以痛苦等等的法是现量。
English
To show that non-difference is not established is called difference. This is also to eliminate attachment to oneness, so in some cases it becomes a term for difference. The so-called "with conceptualization" is the same as before as such a proof. That meaning is the very reason for the need. The establishment of meaning is the establishment of need, one's own nature is direct perception, and being related to function is the meaning that can be inferred. The so-called "in general aspect" is the manner of holding the nature of being related to function, similar to being related to function. If somewhere is that place. Etc., it shows that when entering for the first time, by the power of inference, direct perception also arises in the accustomed realm. However, because it is the cause of the arising of direct perception from habit. Inference is not the main thing, the mind is valid. For things to be taken and abandoned, entering it is the main reason. If you say so, the so-called "without direct perception". When inferring fire from seeing smoke, when inference enters, etc., if you say that direct perception is not the main thing. The so-called "somewhere" etc. The so-called "with the object of the sign of the fruit, etc." means that if one is accustomed to not having fire, seeing the smoke that produces fire, direct perception itself can determine the fire. If you say so, however, what enters it is direct perception itself. It shows that smoke accustomed to being the fruit of fire alone is inferred to be the fruit of fire existing near the place. Therefore, the so-called "because there is no realization". If it is admitted that merely seeing the sign is seeing the sign-possessor, then it is shown that the opponent's undesired result will be obtained. Here also, with the proof of the sign, direct perception itself is another world. The so-called "admitting the method" means relying on what arises from the method, showing that it is not autonomous. If inference is not valid. Because inference does not directly manifest, the dharma of suffering etc. is direct perception.