Tibetan
བསྟན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་ གྱི་ཚད་མའི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རང་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་རྣམ་པར་འཇོག་པར་མི་བྱེད་ན། ཡུལ་དེ་ལ་ངེས་པར་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྣམ་པར་གཞག་པ་ལས་ཕྱིར་འབྱུང་བའི་ངེས་པ་ནི་མ་གོམས་པ་ན་ལྟོས་པ་ཡིན་གྱི། རྣམ་པར་གཞག་པ་ཉིད་ལ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། གཞན་གྱི་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྣམ་པའི་དུས་སུ་དབང་པོ་ཡོད་པ་ཇི་ལྟར་གཞན་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ཟེར་བ་ལ། ཀུན་གྱི་མཚུངས་རྒྱུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་དེའི་ཚེ་ཡོད་ཀྱང་ཚད་མ་གཞན་ལ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ལ། རྣམ་པ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཐ་དད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མ་ཐ་དད་ཀྱང་ངོ༌། །ཐ་དད་མེད་ནི་དབང་པོ་དེའིའོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མའི་ངོ་བོའི་འབྲས་བུའོ། །འབྲས་བུ་རེ་རེ་ལ་དབང་པོ་ཡང་རྣམ་པ་བཞིན་དུ་གཞན་དང་གཞན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། གལ་ཏེ་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དབང་པོའི་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ཁྱད་པར་བྱེད་པར་འདོད་པས་ཀྱང་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་བཙལ་བར་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་ནང་གི་ཡན་ལག་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་དུ་ཕྱོགས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཡང་དེའི་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱེད་པ་ལ་དེའི་རྣམ་པ་ཉིད་ཁོ་ན་མདུན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་ཁས་བླངས་པ་འབའ་ཞིག་ལས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ནང་གི་ཡན་ལག་དང་ཅིག་ཤོས་སུ་འབྱེད་པའི་གནས་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཐ་མའི་ཐ་དད་བྱེད་གང་སྟེ། དེ་ཡི་སྒྲུབ་བྱེད་དམ་པར་འདོད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་ཉམས་མྱོང་ཙམ་དུ་ནི། །འདྲ་བའི་བདག་ཅན་ཤེས་པ་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་མ་ཡིན་ནམ། མངོན་སུམ་ཡང་རྣམ་པ་ལ་དོན་ཉིད་དུ་ལྷག་པར་མོས་པ་ཡིན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་མངོན་སུམ་ལ་འགལ་བ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། གལ་ཏེ་དོན་གྱི་རྣམ་པའི་དོན་ཉིད་ཡིན་གྱི་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྣམ་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་མངོན་སུམ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་བའི་ཕྱིར་ལྷག་པར་མོས་པ་ཉིད་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་བདག་ཉིད་འཛིན་པ་དེ་དོན་རྟོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། དེ་ལས་བཟློག་པ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །བེམས་པོའི་ ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཞེས་ཟེར་བ་བསལ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། བེམས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅི་ལས་ཤེ་ན་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། རྣམ་པ་མ་གཏོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཕྱོགས་གཞན་ནོ། །འོ་ན་ནི་ཞེས་པ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་བསལ་བ་ན་དོན་ནི་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། ཐ་དད་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དོན་ལས་ཀྱང་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོའི་ཤེས་པའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པ་ནི། དོན་གནས་ན་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །དབང་པོའི་བྱེད་པ་ལས་སྔ་རོལ་དུ་དོན་དེ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ནི་ཕྱིས་ཀྱང་ངོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། མི་གནས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །འདི་ཉིད་ཀྱི་དོན་གྱི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱང་བརྗོད་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། དེས་ན་དོན་ཡོད་ཅེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་འདིས་ནི་མེད་པ་ཡང་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལས་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ་ཐ་དད་ཡིན་ན། ཤེས་པ་རྣམ་པ་མེད་པར་སྨྲ་བ་འགྲུབ་པོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཉམས་སུ་མྱོང་བཞིན་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་བེམས་པོ་ཉིད་དེ་ལས་ལྡོག་པ་དང་འགལ་བ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། བེམས་པོའི་རང་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཁྱད་པར་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་པའིའོ། །དོན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་པར་མོས་པའོ། །རང་ཉིད་མེད་པའི་མེད་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་གནོད་པར་བསྟན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །མཆོག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་བཞིན་པ་ནི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡང་བག་ཆགས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་རྟོགས་པ་གཞན་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྣམ་པ་དང་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་དག་གིས་འདྲེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དབྱེ་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། འོན་ཏེ་དོན་གྱི་རྣམ་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཟུགས་ བརྙན་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་ཐ་དད་པ་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །འདྲེས་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། བཞིན་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བས་ལྷན་ཅིག་དམིགས་པའི་ངེས་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ནི་འཛིན་བྱེད་ཡིན་ལ། རྣམ་པ་དང་ལྡན་པའི་དོན་ནི་གཟུང་
Chinese
这并非教义，而是名为现量 प्रमाण 的量。如果自己不将它设定为那种形态，那么就意味着不一定需要那个境。要表明从设定中产生的确定性，在不熟悉时是依赖的，但并非依赖于设定本身，这并非是其他的作用。当形态存在时，感官存在，怎么说不是其他的呢？这被称为一切的共同原因。即使它在那时存在，但由于其他量 प्रमाण 也存在，所以它不是设定的作用者，形态并非如此，这就是意义。即使那是不同的，意思是说，即使量 प्रमाण 是不同的。没有不同，是指那个感官。这个被称为量的自性的果。如果说对于每个果，感官也像形态一样，仅仅是其他的，那么，例如蓝色和黄色。由于想要对感官的显现方向进行区分，所以必须寻求形态的差别。为了表明那本身是内在的组成部分，这并非是显现方向。即使那样，在设定它的形态时，也仅仅是把它的形态本身放在前面，而不是仅仅承诺，因为这是区分内在组成部分和另一部分的场合。最终的差别是什么呢？它被认为是那个的殊胜的证明。这就是所说的。对于那仅仅是经验而言，具有相似自性的知识等等，难道不是比量 अनुमान 吗？现量 प्रमाण 也对形态中的意义本身更加信服，但比量 अनुमान 并不与现量 प्रमाण 相违背，如果这样想，那么，例如，意义是形态的意义本身。形态的知识本身仅仅是现量 प्रमाण ，因为不是隐蔽的，更加信服本身就是比量 अनुमान ，因为执持它的自性，就是领悟意义的自性，因为这样说过。要说的是，将与那相反的领悟连接起来。否定说成为物质的自性，而是说领悟的自性，意思是说，不是物质的自性。为什么呢？因为是领悟的自
English
This is not the doctrine, but the means of valid cognition प्रमाण called direct perception. If one does not establish it as that form oneself, then it means that that object is not necessarily required. To show that the certainty arising from the establishment is dependent when unfamiliar, but not on the establishment itself, this is not the action of another. When the form exists, the senses exist, how can one say it is not other? This is called the common cause of all. Even if it exists at that time, it is not the agent of establishment because other means of valid cognition प्रमाण also exist, the form is not like that, that is the meaning. Even if that is different, it means that even if the means of valid cognition प्रमाण are different. No difference refers to that sense faculty. This is called the result of the nature of the means of valid cognition प्रमाण. If it is said that for each result, the senses are also only other, like the form, then, for example, blue and yellow. Since one wants to differentiate the direction of manifestation of the senses, one must seek the difference of form. To show that that itself is an inner component, this is not the direction of manifestation. Even so, in establishing its form, one only puts its form itself in front, not just promising, because this is the occasion to distinguish the inner component from the other part. What is the ultimate difference? It is considered to be the excellent proof of that. That is what is said. For that, just for experience, knowledge with similar nature, etc., is it not inference अनुमान? Direct perception प्रमाण also has more faith in the meaning itself in the form, but inference अनुमान is not contrary to direct perception प्रमाण, if one thinks like this, then, for example, the meaning is the meaning itself of the form. The knowledge of form itself is only direct perception प्रमाण, because it is not hidden, more faith itself is inference अनुमान, because holding its nature is the nature of understanding the meaning, because it has been said like this. What is to be said is to connect the understanding that is the opposite of that. Negating saying that it becomes the nature of matter, but saying the nature of understanding, it means that it is not the nature of matter. Why? Because it is the nature of understanding.
Chinese
为了说明这是因为变成了颜色和形状的自性，所以说：名为“除了形象之外”。名为“会变成没有”，是考虑到隐蔽而说的另一种情况。那么，消除名为“隐蔽”的说法，意思就是“不是隐蔽”，也就是没有差别。为了从意义上说明不是隐蔽的自性之知识的差别，所以说：名为“如果意义存在”。为了说明从根识的作用之前就远离那个意义，之后也是如此，所以说：名为“不是不驻留”。为了说明这本身的意义的果也是被表达的，所以说：名为“因此有意义”。正因为如此，名为“变成没有”也用这个来排除没有。如果因为随行和相违，从蓝色等显现中不是隐蔽的各不相同，认为这样就能成立说知识没有形象，所以说：名为“不是隐蔽”，也就是正在体验的蓝色等显现，不是随行和相违，而是应该推测的意义。为了说明外境的物质本身是相违和矛盾的，所以说：名为“物质的自性”。名为“差别等”是说明。名为“意义本身”是特别的喜爱。为了说明体验到自身不存在的没有会造成损害，所以说：不是，因为是错觉。名为“殊胜”是因为有知觉者是有知的自性，而且推测也是以习气为对境，并且其他的理解是不合理的意义。认为因为形象和隐蔽本身是混合的，所以没有差别，所以说：名为“然而意义的形象”。如同见到影像一样，见到是不同的。为了说明是混合而不是其他的，所以说：名为“即使没有面容等”。名为“在所有的时候”是说明了一起观察的确定性。没有形象的知识是能执，而具有形象的意义是所取。
English
To explain that this is because it has become the nature of color and shape, it is said: It is called "other than form." The statement "it will become non-existent" refers to another situation considering the hidden. Then, eliminating the statement called "hidden," the meaning is "not hidden," which means there is no difference. To explain the difference in the knowledge of the nature of what is not hidden from the meaning, it is said: It is called "if the meaning exists." To explain that even after being separated from that meaning before the function of the senses, it is still the same later, it is said: It is called "not non-abiding." To explain that the fruit of this very meaning is also expressed, it is said: It is called "therefore meaningful." For the same reason, the statement "becoming non-existent" also uses this to exclude non-existence. If, because of following and contradicting, the non-hidden appearances from blue, etc., are different, thinking that this will establish the statement that knowledge has no form, it is said: It is called "not hidden," that is, the blue appearances, etc., that are being experienced are not following and contradicting, but rather the meaning that should be inferred. To explain that the external matter itself is contradictory and conflicting, it is said: It is called "the nature of matter." The term "differences, etc." is an explanation. The term "meaning itself" is a special liking. To explain that experiencing the non-existence of oneself will cause harm, it is said: It is not, because it is an illusion. The term "supreme" is because the conscious one is the nature of knowledge, and inference is also an object of habit, and other understandings are unreasonable. Thinking that because form and hiddenness themselves are mixed, there is no difference, it is said: It is called "however, the form of meaning." Just as seeing an image, seeing is different. To explain that it is mixed and not other, it is said: It is called "even without a face, etc." The term "at all times" explains the certainty of observing together. Formless knowledge is the grasper, and meaning with form is the grasped.