Tibetan
་ཏེ། འདིར་རྒྱུ་ནི་རྟོག་གེ་ངན་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བསྟན་པ་ལས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤུགས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་དང་པོའི་ཕྱེད་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། གཞན་གྱི་ཉན་པ་པོ་བསྟན་བཅོས་ལ་འཇུག་པའི་དོན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་དང༌། དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་དང་བཅས་པར་བསྟན་པའམ་ཀུན་གྱིས་ཀྱང་ངོ༌། །དེ་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ནི་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཚད་མ་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་པ་དོན་དམ་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱུར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་འཇིག་རྟེན་པའི་ཚད་མ་ཉིད་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པ་ནི་འབྲས་བུ་དམན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཡང་ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེའི་ངོ་བོ་དགོས་པ་ནི་ཤུགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །ཡང་ན་ཚད་མའི་རྒྱུ་མཚན་གྲུབ་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་ནི་འགྲོ་བའི་དོན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བས་དེ་ཚད་མའི་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་དེ་ཉིད་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་གྲུབ་པ་བཤད་པར་བྱའོ། །ཡང་ན་འདིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྒྱུ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟེ། དེ་རྟོགས་པའི་ཐབས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གྲུབ་པ་ཡང་ཚད་མའི་ གྲུབ་པའོ། །ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ཉན་པ་པོ་དང་རྩོམ་པ་པོའི་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་དང༌། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དགོས་པ་དག་གི་ཐབས་དང་ཐབས་ལས་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་འབྲེལ་པའོ། །གཙོ་བོ་སྨོས་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །གཞན་དུ་དོན་མེད་པའམ་མི་ནུས་པའམ་འདོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་དོན་མེད་པར་དོགས་པ་ལ་ནི་འགའ་ཡང་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་བ་དེས་ནས། བསྟན་བཅོས་བྱེད་པ་རྣམས་རང་ཉིད་ངག་དང་པོ་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ལ་ཕན་པར་ཞུགས་པ་དེ་རྣམས་ལོག་པར་བརྗོད་པ་ལ་ནི་དགོས་པ་མེད་དོ། །དེས་ན་ཡང་ངག་གི་དོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་དུ་འགྱུར་ལ་དེས་ནི་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡང་ངེས་པ་ཅན་བཞིན་དུ་ཞིང་གི་ལས་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁ་ཅིག་གིས་འདོད་པའོ། །བསྟན་བཅོས་བྱེད་པ་ལོག་པར་སྨྲ་བ་མ་ཡིན་པར་ཅི་ལས་ཤེས་ཤེ་ན། སྨྲས་པ། གཞན་བསླུ་བའི་ཆེད་དུ་ལོག་པར་བྱེད་པ་ནི་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ནི་རང་ཉིད་སླུ་བར་མི་བྱེད་པས་གཞན་བསླུ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དང་པོར་ལོག་པར
Chinese
，此處的因是名為惡劣思維。以暗示的方式表明，背離教法就不是量。再者，首先以一半的偈頌向薄伽梵頂禮，是為了使其他的聽者進入論典而說，或者說，連同必要等原因都已全部闡明。其中，所要說的是具有將要闡述之特性的量，薄伽梵本身就是如實證悟彼世、勝義諦的因，因為如實證悟世間的量本身就是較低的果。再者，為了證悟法與非法，其本質的必要性已以暗示的方式表明。或者，凡是與量之理由成就的如來圓滿相結合者，即將成就者，名為成辦有情義利者，因此，由於以量之成就的方式成就彼者，故應當宣說量之成就。或者，以此來成就，即佛陀薄伽梵是量，這是圓滿的因，證悟彼之方便圓滿成就也是量的成就。所謂如實成就，這表明了聽者和作者的行為果，以及論典的必要性等方便和從方便產生的特性就是關係。以提及主要的方式暗示了。否則，對於無意義、無能力或非所欲之本質的無意義的懷疑，誰也不會進入，因此，造論者們都是自己首先與語言相結合，那些為了利益他人而進入者，對於顛倒的言說就沒有必要了。因此，對於語言的意義產生懷疑，那些追求意義的人才會進入。有些人認為，由於看到對於意義產生懷疑也會像對待確定的事物一樣投入到田地勞作等事務中。如果造論者不是顛倒的言說，那又如何得知呢？回答說：為了欺騙他人而顛倒行事，具有思維能力的人不會欺騙自己，因此，為了欺騙他人，在論典的開頭就顛倒
English
, here the cause is called evil thought. It is implicitly shown that what deviates from the teachings is not valid cognition. Furthermore, after prostrating to the Bhagavan with the first half of the verse, it is said for the sake of leading other listeners into the treatise, or rather, all the reasons including the necessity have been fully explained. Among them, what is to be said is the valid cognition with the characteristic of being explained, the Bhagavan himself is the cause of truly realizing the other world, the ultimate truth, because truly realizing the valid cognition of the world itself is a lower result. Furthermore, in order to realize what is Dharma and what is not Dharma, the necessity of its essence has been implicitly shown. Or, whatever is closely associated with the perfection of the Tathagata who has accomplished the reason of valid cognition, the one who will accomplish, is called the one who accomplishes the benefit of beings, therefore, since that is accomplished through the means of accomplishing valid cognition, the accomplishment of valid cognition should be explained. Or, this accomplishes, that is, the Buddha Bhagavan is valid cognition, this is the perfect cause, and the perfect accomplishment of the means to realize that is also the accomplishment of valid cognition. The so-called accomplishing as it is, this shows that the actions and results of the listener and the author, and the means of the necessity of the treatise and the characteristics arising from the means are the relationship. It is implied by mentioning the main point. Otherwise, no one will enter into the doubt of meaninglessness, inability, or the essence of what is not desired, therefore, the treatise makers themselves first combine with the language, and those who enter to benefit others have no need for inverted speech. Therefore, doubt arises about the meaning of the language, and those who seek meaning will enter. Some people think that because seeing doubt about meaning also leads to engaging in field work and other things as if dealing with certain things. If the treatise maker is not speaking perversely, how can it be known? It is said: To act perversely for the sake of deceiving others, those who have the ability to think do not deceive themselves, therefore, in order to deceive others, at the beginning of the treatise, to invert
Tibetan
་བརྗོད་པ་ནི་མི་སྲིད་དོ། །མཁས་པ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་གནས་པའི་ཆེད་དུ་དང་པོ་ཉིད་ནས་བརྩམས་ནས་ལོག་པར་སྨྲ་བ་ནི་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པ་འཇིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་སླུ་བར་བྱེད་པར་འདོད་པ་ལས་རང་ཉིད་བསླུས་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་བར་རིག་པའི་ཕྱིར་ལོག་པར་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རིགས་པས་ངེས་བཞིན་པའི་དོན་ཉིད་ནི་ངེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པ་ནི་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ལམ་འདི་ན་སྲོག་ཆགས་གདུགས་པ་ལ་སོགས་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་བ་མེད་པར་ངེས་ན་གསེར་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཡོད་པར་ངེས་པར་འགྱུར་རམ་ཅི། སྲོག་ཆགས་གདུག་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་བ་དང་གསེར་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་ཡང་བྱ་རོག་གི་སོ་ལ་སོགས་པའི་བསྟན་བཅོས་གཞན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དགོས་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་པར་ངེས་ན་དོན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་ངེས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་མ་ཡིན་པ་ནི་དེ་ཉིད་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་རོ། །བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཚིག་ལས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ངེས་པ་མེད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ལས་བྱུང་བའི་ངེས་པ་ཡང་ཕྱོགས་ཅན་ཡིན་པ་སེལ་བར་མི་བྱེད་པའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ནི་ཡོད་དམ་མེད་པར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན་གྱི། ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་དེ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་ཡང་མི་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་པར་རིགས་པས་ངེས་དེའི་ངོ་བོའི་དོན་དུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་དོན་མེད་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་མེད་པར་ངེས་པ་ནི་དོན་མེད་པ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་དོན་མེད་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་མེད་པ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་ཀྱང་རུང་མེད་ཀྱང་རུང་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཚིག་ཙམ་གྱི་རིག་པ་ལ་ནི་མཁས་ན་དོན་མེད་པར་ངེས་པ་ཡང་ལྡོག་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་མེད་པ་ལ་མེད་པར་ངེས་པ་ཡང་དོན་ལ་ངེས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བར་རིགས་པས་ངེས་པ་ཉིད་དེ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་དོན་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །བསྟན་བཅོས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་སྒྲ་དང་དོན་ཏོ་ཞེ་ན་ཡང་སྨྲས་པ་ལ། སྒྲའི་ཆ་ནི་རང་གི་དོན་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི་དགོས་པ་གཞན་ནི་མེད་དོ། །དོན་ནི་དོན་མེད་པར་ཡང་སྣང་བའི་ཕྱིར་དེའི་དགོས་པ་བསྟན་པ་ནི། སྒྲ་ཡོད་ན་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ་བསྟན་བཅོས་རྫོགས་པ་ལ་ཡང་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དང༌། བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡོད་ན་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་
Chinese
说是不可能的。为了完全安住于智者之位，从一开始就造作邪说，就像想要摧毁安住一样，因为想要欺骗他人，反而会变成欺骗自己，明白此理就不会说邪说。即使那样，颠倒也不是没有意义的，因为以理智确定的意义本身就是确定的，为什么对意义产生怀疑是不可能的呢？因为它是无的自性。那不是的，如果确定这条路上有生物、毒物等不会变得无意义，那么黄金等有意义的也会确定吗？生物、毒物等不存在，而黄金等是不同的缘故。对此，如果确定乌鸦的牙齿等其他论典没有必要说，那么无意义本身也会确定，因为那不是那本身。从所说等境词中产生的、由不确定的理由产生的确定，也不能消除有偏颇，因为对所说等本身是有还是没有产生怀疑。也不是颠倒，也不是确定在那本身，不是吗？因为不确定，所以那本身不是无意义的，以理智确定，因为确定为那自性的意义，所以确定对无意义没有怀疑，那不是无意义，如果这样说。即使那样，对无意义没有怀疑是确定的，因为无论有还是没有，都是有的，如果这样说。如果精通文字的学问，那么确定为无意义也不是颠倒的境。对无意义确定为没有，也称为对意义的确定，因为是以理智确定的，所以没有怀疑地进入意义。如果说论典有两种，即声音和意义，那么回答说，声音的部分是用来理解自己的意义的，没有其他的必要。意义也会显现为无意义，所以显示其必要性是，声音存在不一定产生，因为在完整的论典中也没有见到，而且，所说存在就会产生。因此，所说
English
It is impossible to speak. In order to fully abide in the position of a wise person, to fabricate false doctrines from the very beginning is like wanting to destroy that which is abiding, because wanting to deceive others, it will instead become self-deception, understanding this principle, one will not speak falsely. Even so, reversal is not without meaning, because the meaning that is ascertained by reason is itself certain, why is it impossible to have doubt about the meaning? Because it is the nature of non-existence. That is not so, if it is certain that creatures, poisons, etc. on this path will not become meaningless, then will gold, etc. also be certainly meaningful? Creatures, poisons, etc. do not exist, and gold, etc. are different. Regarding this, if it is certain that there is no need to speak of other treatises such as the teeth of crows, then meaninglessness itself will also be certain, because that is not that itself. Therefore. The certainty arising from the reasons of uncertainty from the object words such as what is to be said also does not eliminate the partiality, because it is doubtful whether what is to be said etc. itself exists or not. It is neither reversed nor certain in itself, is it not? Because it is uncertain, it is not meaningless in itself, it is determined by reason, because it is determined as the meaning of that nature, it is certain that there is no doubt about meaninglessness, that is not meaningless, if you say so. Even so, it is certain that there is no doubt about meaninglessness, because whether it exists or not, it exists, if you say so. If you are proficient in the knowledge of mere words, then certainty as meaningless is not an object of reversal. Certainty as non-existence for meaninglessness is also called certainty of meaning, because it is determined by reason, so it enters into meaning without doubt. If it is said that there are two kinds of treatises, namely sound and meaning, then the answer is that the part of sound is to understand its own meaning, there is no other need. Meaning will also appear as meaningless, so showing its necessity is that the existence of sound does not necessarily arise, because it has not been seen even in the complete treatise, and, what is said exists, it will arise. Therefore, what is to be said