Tibetan
མས་པ་ལ་མངོན་པར་དགའ་བས་དངོས་སུ་བ་ཉིད་དུ་ཁྱད་པར་མེད་ན་དེ་ཁོ་ན་ལ་གོམས་པ་ཉིད་མཆོག་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ལ་བྱེ་བྲག་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེས་ཟེར་བ་ལ། གལ་ཏེ་དེ་ནི་འགྱུར་མེད་ན། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ནི་འདོར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གནོད་པ་ཅན་མེད་པར་རྟག་ཏུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཡིན་གྱི། ཅིག་ཤོས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཡུལ་ལ་གནོད་པས་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྒྱུ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་འདོད་པ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པར་བསྟན་པ་ནི། ཇི་ལྟར་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཞེས་བྱ་བའོ། །གོམས་པ་ལས་བྱུང་བས་ཐོག་མ་མེད་པའི་ཕྱིར། འདུས་བྱས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ཀྱང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བདེ་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་དོན་དམ་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡུལ་ལའོ། །བཟློག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་འབད་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ ལ། བདེ་བ་ནི་དེ་མེད་པས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེ་བ་མེད་པ་ལ་སྟེ། འདོད་པ་འགལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྲག་པ་ཡིན་ལ། དེ་གོམས་པ་ནི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་ནི་སྐྲག་པ་གོམས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་དེ་ཉིད་ལའམ་ནི་མི་འདོད་པ་ལའོ། །དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ། བདེ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་འདོར་བའི་ཡན་ལག་ཏུ་བརྗོད་པ་ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི། དེའི་ཕྱིར་གོམས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དཔེ་བསྟན་པ་ནི་བུ་ལ་ཆགས་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཡོད་པའི་བུ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་དེ་མེད་པ་ལས་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་སྐྲག་པ་གོམས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གོམས་པ་མེད་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་བུ་དེ་ཉིད་ལ་བདེ་བ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། བུ་སྐྱེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་གཞོམ་པར་འདོད་པས་བདེ་བ་ཉིད་གཞོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་མ་སྤངས་པའི་བདེ་བ་དང་དེའི་རྒྱུ་ལ་གོམས་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རྟག་ཏུ་འདོད་པ་དག་དང་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་གྱི་དོན་དུ་ནི་འགྱུར་བའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་དོན་དུའོ། །སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་བདེ་བས་སྐྱེས་པའི་སྡུག་བསྔལ་བཟློག་པའི་དོན་དུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས
Chinese
有人说，如果对胜义谛生起欢喜，实际上与它没有差别，那么习惯于它本身就是最好的，这有什么区别呢？回答说：“如果它是无变的。”意思是说，对胜义谛生起欢喜不是舍弃，因为它是无害的，并且是恒常存在的。而另一种情况则不是，因为对境有害而退转。这就是它的意思。通过同样的理由，说明胜义谛是对欲妙有害的，就像贪欲等等。由于习惯产生，所以是无始的。为了说明有为法的痛苦本身也是贪欲等等，所以说“因为什么”，意思是说，快乐本身不是究竟的痛苦。 “对于一切本身”是指对境。“不是遣除”是指痛苦是需要努力获得的，而快乐则是不需要努力，自然而然成就的。 “对于它”是指对于没有快乐的情况，因为与欲望相违背而感到恐惧，而习惯于它则是随顺它。因此，因为没有它，所以恐惧没有习惯。对于痛苦本身或者是不喜欢的情况。因为没有它，所以对于所谓的痛苦，快乐是作为舍弃痛苦之因的支分而宣说的，总而言之就是“因此习惯”。举例说明，就像对儿子贪执一样，对于拥有的儿子生起贪执的人，会因为失去他而感到痛苦，因为习惯于对他感到恐惧。为了说明如果没有习惯于他，那么痛苦之因的儿子本身就是快乐，所以说“如果生了儿子”，意思是说，想要摧毁痛苦，就必须摧毁快乐。如果是这样，那么应该习惯于没有舍弃的快乐和它的因，而不是痛苦，回答说：“恒常与欲望等。”意思是说，为了痛苦，也就是为了变化的痛苦。 “产生痛苦”是指显示痛苦的痛苦。 “具有分别”是指不是为了遣除由想要产生的快乐所产生的痛苦。
English
Someone says, if one rejoices in the ultimate truth, and in reality there is no difference from it, then habituating oneself to it is the best, what difference is there in this? The answer is: "If it is immutable." It means that rejoicing in the ultimate truth is not abandonment, because it is harmless and constantly present. The other case is not so, because it retreats due to harm to the object. That is its meaning. By the same reason, it is shown that the ultimate truth is harmful to sensual pleasures, just like desire and so on. Because it arises from habit, it is without beginning. In order to show that the suffering of conditioned phenomena itself is also desire and so on, it is said "because of what," meaning that happiness itself is not ultimate suffering. "For all itself" refers to the object. "Not dispelling" means that suffering is something that needs to be obtained through effort, while happiness is something that is achieved naturally without effort. "For it" refers to the absence of happiness, because one feels fear due to contradicting desires, and habituating oneself to it is following it. Therefore, because there is no it, there is no habituation to fear. For suffering itself or for what is disliked. Because there is no it, for the so-called suffering, happiness is spoken of as a limb of abandoning the cause of suffering, in short, it is "therefore habituation." An example is given, like attachment to a son, a person who has attachment to an existing son will suffer from losing him, because he is accustomed to being afraid of him. In order to show that if one is not accustomed to him, then the son himself, who is the cause of suffering, is happiness, it is said "if a son is born," meaning that if one wants to destroy suffering, one must destroy happiness. If that is the case, then one should become accustomed to the happiness that has not been abandoned and its cause, not suffering, the answer is: "Constantly with desires, etc." It means, for the sake of suffering, that is, for the sake of changing suffering. "Generating suffering" means showing the suffering of suffering. "Having discrimination" means that it is not for the purpose of dispelling the suffering caused by the happiness that is to be generated.
Tibetan
་འདི་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་དཔེ་བསྟེན་པ་ནི་འདམ་རྫབ་ཅེས་བྱ་བའོ། །གང་ཡང་བདེ་བ་ཁོ་ན་སྐྱེས་བུའི་དོན་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་དང་སྤེལ་མ་ཁོ་ནར་འཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་ཡང་དོར་བྱ་མ་ཡིན་ཏེ། བདེ་བ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཏེ། དམྱལ་བ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཡང་བདེ་བར་འགྱུར་བ་ནི་བསྙེན་བཀུར་ལ་སོགས་པ་སྡུག་བསྔལ་ཆེན་པོ་ལས་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཡང་ན་འཁོར་བ་པའི་དངོས་པོ་གང་དག་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་ལ་ཡང་ཕུང་པོ་སྟེ། སྤུངས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་གྱི་གཅིག་གི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ལ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡུལ་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་འདུས་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པས་ནི་རེ་རེ་ནས་མི་སྣང་བ་ཡིན་གྱི་འདུས་པ་ཡང་མི་སྣང་ བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རབ་རིབ་ཅན་གྱི་སྐྲ་ཤད་བཞིན་དུ་རབ་རིབ་ཅན་མ་ཡིན་པས་ནི་རེ་རེར་ཡང་སྣང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རྣལ་འབྱོར་པས་ཀྱང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་བ་རེ་རེ་ནས་མཐོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཚུངས་པ་ཡིན། འོན་ཏེ་བདག་ཅག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། རབ་རིབ་ཅན་གྱིས་སྐྲ་ཤད་རྣམས་ཀྱང་རེ་རེ་ནི་དབང་པོ་ལས་འདས་པ་ཡིན་ན། འདུས་པ་ལ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན། དེའི་ཚེ་ནི་དེ་རྣམས་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཡང་དབང་པོ་ལས་འདས་པ་རེ་རེ་ཞིང་རྩོམ་བྱེད་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ན། དབང་པོའི་རྫས་རྩོམ་བྱེད་ཇི་ལྟར་ཡིན། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ཤིན་ཏུ་མི་འཐད་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་ཐག་རིང་པོའི་སྦྲང་བུའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པ་ནི་རེ་རེར་འཛིན་པ་མེད་ན་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་མཚུངས་པ་ཡིན་ཏེ། རབ་རིབ་ཅན་གྱིས་ཀྱང་སྤྱིའི་ངོ་བོར་སྐྲ་མཐོང་བ་ཡིན་གྱི་བྱེ་བྲག་ཏུ་ནི་མ་ཡིན་ལ། གཞན་ལ་ནི་གཉིས་ཀར་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ལྟ་ཡིན་ཡང་སྐྲ་ཉག་རེ་རེ་ནི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོན་ཏེ་མི་སྣང་བས་ཡང་ཕན་ཚུན་ཉེ་བས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པས་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་བུར་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལ་ཡང་མཚུངས་སོ། །རྟག་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན་འདི་ཡང་གཏན་ཙམ་ཡིན་ཏེ། གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཉམས་པའི་ཕྱིར་མི་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །རྡུལ་ཕྲ་རབ་ནི་འཇིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆ་ཤས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་
Chinese
在此引用世俗的例子，称之为泥潭。任何快乐本身就是人的目的，而不是其他。他们的想法是，快乐只能通过与痛苦交换才能获得。因此，地狱等的痛苦也不应抛弃，因为它们是获得快乐的原因。然而，“所有快乐”等等有两个偈颂。像地狱一样，痛苦也能转化为快乐，这与“侍奉等大痛苦”有关。或者，轮回的任何事物，生起和毁灭的事物，也是聚合，是堆积的性质，而不是单一的性质。色等名言的对境，无非是微尘的集合等，因此，单个的微尘是不可见的，但集合起来也不是不可见的。 就像患有眼疾的人看到的毛发一样，没有眼疾的人只能看到单个的毛发。如果有人说，瑜伽士也能看到单个的微尘，所以这是相似的。如果有人说，这超出了我们等人的感官范围。那么，对于患有眼疾的人来说，单个的毛发也超出了感官范围，那么集合起来又怎么会颠倒呢？那时，它们就不是那些了。如果超出感官范围的单个微尘不是作者，那么感官的物质又怎么会是作者呢？因此，这非常不合理。这类似于说，远处看到的蜂群等，如果不能感知到单个的蜜蜂，那又怎么能感知到整体呢？患有眼疾的人也只能看到毛发的总体特征，而不是个别特征。不应该说其他人两者都能看到，因为即使那样，单个的毛发也不是对境。如果有人说，虽然不可见，但由于彼此靠近，会产生卓越的现象，所以才能看到。那么，微尘也是如此。恒常的卓越又是什么样的呢？这只是一时的，因为不是所有的情况，所以区分消失了，因此是不合理的。如果有人说，微尘不会毁灭，因为它没有部分。
English
Here, a worldly example is cited, called a mud puddle. Whatever happiness itself is the purpose of a person, and not something else. Their thought is that happiness can only be obtained by exchanging it with suffering. Therefore, the suffering of hell and so on should not be abandoned either, because they are the cause of obtaining happiness. However, "all happiness" and so on are two verses. Like hell, suffering can also be transformed into happiness, which is related to "serving and other great sufferings." Alternatively, any object of samsara, things that arise and perish, are also aggregates, being of the nature of accumulation, not of a single nature. The objects of terms such as form are nothing other than the collection of atoms, and so on. Therefore, individual atoms are invisible, but the collection is not invisible. Like hairs seen by someone with eye disease, those without eye disease can only see individual hairs. If someone says that yogis can also see individual atoms, so it is similar. If someone says that this is beyond the range of our senses and so on. Then, for someone with eye disease, individual hairs are also beyond the range of the senses, so how can the collection be reversed? At that time, they are not those. If individual atoms beyond the range of the senses are not the author, then how can the substance of the senses be the author? Therefore, this is very unreasonable. This is similar to saying that the perception of a swarm of bees from a distance, etc., how can one perceive the whole if one cannot perceive individual bees? Those with eye disease can only see the general characteristics of the hair, not the individual characteristics. It should not be said that others can see both, because even then, individual hairs are not objects. If someone says that although invisible, they appear because they are close to each other and produce excellent phenomena. Then, the same is true for atoms. What kind of excellence is permanent? This is only temporary, because it is not all cases, so the distinction disappears, and therefore it is unreasonable. If someone says that atoms do not perish because they have no parts, then no.