Tibetan
ས་པ་དང༌། འབྲས་བུ་དང་རྒྱུའི་རང་གི་ངོ་བོའི་ཁྱད་པར་གྱི་དེ་ཉིད་ཤེས་པ་ཡིན་ན། ཁྱད་པར་མ་ལུས་པའི་རྣམ་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་གོམས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དབང་པོ་ལས་འདས་པར་ཤེས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འབྲས་བུ་མེད་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཁོ་ནས་དགོས་པ་མེད་པ་བཞིན་དུ་དེས་དཔོག་པའི་རྒྱུ་མེད་པ་ཡིན་པར་ཡང་བསྟན་པ་ནི། རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཐུགས་ནི་བརྩེ་བར་ལྡན་ཕྱིར་དང༌། །རྩོམ་པ་ཀུན་ལ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར། །ཞེས་བྱ་བ་དག་གིས་སྟོན་པའི་རྒྱུ་མཚན་བརྗོད་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། ཐུགས་རྗེ་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །འཕེལ་བའི་ཤུགས་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོམས་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་མངའ་བས་སྟོན་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་མི་སླུ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བཞིན་དུ་ཚད་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། དེས་ན་སྐྱོབ་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྟོན་པ་ནི་གསལ་བར་མཛད་པ་ཡིན་ལ། དེ་འཕེན་པ་ལས་ཡོད་པའི་འབྲས་བུ་མེད་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་རྣམ་པར་དཔྱད་པར་བྱ་བ་མུ་སྟེགས་དང༌། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་རྣམ་གྲངས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དོགས་པ་སྔོན་སུ་འགྲོ་བ་ཅན་དུ་བསྟན་པ་ནི། གལ་ཏེ་རང་གིས་ཞེས་བྱ་བའོ། ། འདི་ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཅན་ཁོ་ནར་ཅིས་མི་འགྱུར་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། འོ་ན་འདི་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་གྱི་གཙོ་བོ་ལ་མི་སླུ་བས་དེའི་ཤེས་པ་བཞིན་དུ་དེ་དང་མཚུངས་པའི་བསྒོམ་པའི་ཚོགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གཞན་ནི་ཆོས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་དགག་པའི་རྒྱུ་དང་ལྡན་པར་བསྟན་པ་ནི། འདི་ལ་བཤད་ཟིན་ཏེ། དེ་ནི་བདག་མེད་པ་མཐོང་བའམ་ཞེས་བྱ་བའོ། །མི་སླུ་བ་ཉིད་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ཡིན་ན། འདི་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ཡང་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ། དེ་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་ན་དེ་ཉིད་ཤེས་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྐྱོབ་པ་འམ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་གྲངས་གཞན་གྱིས་མི་སླུ་བ་ཅན་ཉིད་ཁོ་ནར་བརྟག་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། ཡང་ན་བདེན་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཆོས་དང་ཆོས་མ་ཡིན་པ་དང༌། བདེན་པ་བཞི་ལ་སོགས་པ་སྟོན་པ་ནི་ལྕི་བར་རྟོགས་པ་ཡིན་པ་དེ་ལ་སྐྱོབ་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་ཚད་མར་འཐད་པ་བདེན་པ་ཙམ་ཡུལ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དགག་པར་བྱ་བ་ལ་ལྟོས་བྱ་ཉུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་རོ། །རིགས་པའི་བསྟན་བཅོས་ལ་སོགས་པ་གཞན་ལ་ཡང་བདག་ལའམ་ལུས་ལ་སོགས་པ་ལ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང༌། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཐུན་མོང་པ་ལ་བདག་གིའོ་ཞེས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་བདག་གིར་ལྟ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། དེ་ལས་བཟློག་པར་མཐོང་བ་ནི་བྱང་གྲོལ་གྱི་ཡན་ལག་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་པ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་ཕྱིར་བདེན་པར་སྟོན་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། གལ་ཏེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་གསལ་བར་བྱེད་པའོ། །བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱང་ལུས་ལ་སོགས་པ་ལ་བདག་མེད་པར་ལྟ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། རིགས་པ་དང་བྲལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྡུག་བསྔལ་ནི་མི་རྟག་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་བཞི་ལ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པར་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་ནི་གཞན་གྱི་རྣམ་པ་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་འདི་རྣམ་པ་གཞན་ལ་ ཡང་མཚུངས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། ཀུན་འབྱུང་བའི་རྣམ་པ་ལ་རྒྱུ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། རྐྱེན་དང༌། རབ་ཏུ་བསྐྱེད་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་དང༌། འགོག་པའི་རྣམ་པ་ལ་འགོག་པ་དང༌། ཞི་བ་དང༌། གྱ་ནོམ་པ་དང༌། ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རྣམ་པ་རྣམས་དང༌། ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ལ་ཡང་ལམ་དང༌། རིགས་པ་དང༌། སྒྲུབ་པ་དང༌། ངེས་པར་འབྱིན་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་སྡུད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་བསྟན་པ་ནི། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་བྱའོ། །ཀུན་འབྱུང་རྒྱུ་ནི་འཁོར་བ་སྟེ། སྐྱེ་བ་དང་འཆི་བའི་རྒྱུན་ནོ། །དེ་གང་དག་གི་ཡིན་པ་དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་སོ། །ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཅན་ནོ། །སྐྱེ་བ་སྔ་མ་ལས་འདིར་འོངས་པ་དང༌། འདི་ནས་དེའི་ཕྱི་མར་འགྲོ་བ་འཁོར་བ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ཡང་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། གོམས་ལས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཡང་ཅི་ལས་ཡིན། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕུང་པོ་ཀུན་ཏུ་འཛིན་པའི་ཡིད་ཀྱི་ཆོས་ཏེ། དེ་ལས་གསལ་བ་ཁྱབ་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ལས་བྱུང་བ་ནི་དེ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་ངེས་པས་མ་ཡིན་ལ། འདོད་རྒྱལ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ལས་ཤེ་ན། སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་སྟེ་འབྲས་བུ་ཡིན་
Chinese
如果知道了地、果和因的各自体性的差别，因为习惯了对所有差别的相状进行推断，所以就不能了知超离感官的道理。这意思是说，仅仅因为没有果，就像没有必要一样，也显示了没有能推断它的因，这就是“因为没有因”。“心怀慈悲故，于一切事业皆勤奋”等，显示了所说的理由，这就是“因为具有慈悲心”。“从增长的力量”是指由于极度习惯，没有分别念而显示。因此，如是世尊是不欺骗的缘故，就像现量和比量一样，显示是量，这就是“因此救护者”。“示现者”是使之明显，并且以从那抛射而有的没有果等三种差别，对于应该进行分别观察的外道、圣者声闻和菩萨们，如其名数一般，显示为疑惑先行的，这就是“如果自己”。 认为这也会变成那样的相状，这就是“那么对于此”。由于对意义的主要方面不欺骗，就像他的智慧一样，与此相似的从修习的集合中产生的其他识，是了知法等境的。因此，显示了具有遮遣彼相识的理由，这就是“对此已经说过，那就是见到无我”。如果说不欺骗本身就是量，那么，这个能完全决定的也仅仅是完全了知，如果不能完全了知，就不能了知那本身，这就是显示“世尊”。显示以“救护者”或其他名目来衡量仅仅是不欺骗者，这就是“或者真实”。显示法与非法，以及开示四谛等是沉重地了知，那就是救护者，而在这里，是量所应许的
English
If one knows the difference in the nature of the ground, fruit, and cause, then because one is accustomed to inferring all the aspects of the differences, one cannot understand the meaning of transcending the senses. This means that just as there is no need because there is no fruit, it also shows that there is no cause to infer it, which is "because there is no cause." "Because the mind is full of love, and because it applies to all actions," etc., shows the reason stated, which is "because it has compassion." "From the power of increase" means that because of extreme habituation, it is said to show without conceptualization. Therefore, since the Blessed One is not deceiving in this way, just like direct perception and inference, it is shown to be valid, which is "therefore the protector." "The teacher" is to make it clear, and with the three differences of having no fruit, etc., from that projection, it is shown to be doubt-preceding for the heretics, noble hearers, and Bodhisattvas who should be distinguished, just as their names are, which is "if oneself." Thinking that this will also become such a form, this is "then for this also." Because it does not deceive the main aspect of the meaning, just like his wisdom, other consciousnesses arising from the collection of similar meditations are those that understand objects such as Dharma. Therefore, it is shown to have the reason for refuting that aspect of consciousness, which is "this has already been said, that is, seeing no-self." If it is said that non-deception itself is valid, then this which completely determines is also only complete knowledge, and if one cannot completely know it, one cannot know that itself, which is what "the Blessed One" shows. Showing that only the non-deceiver is measured by "protector" or other names, this is "or truth." Showing that Dharma and non-Dharma, and teaching the Four Noble Truths, etc., are heavily understood, that is the protector, and here, it is what is promised by validity.
Chinese
仅仅是显现的处所。因此，为了遣除颠倒，因为需要观察的很少，所以也不是证悟，这是差别。在理性的论典等其他论典中，也将我或者身体等执著为我，以及将色等共同的事物执著为“我的”，视为非共同的“我的”，这是痛苦的根源。与此相反的见解则是解脱的支分，难道不是仅仅通过这些来教导的吗？因此，如果认为真实显现的非共同性是什么，那么，假设说，显现就是使之清晰。那些说有我的人，也仅仅是认为身体等无我，而不是认为有我，因为没有矛盾。所说的就是，即使与理性相违背。痛苦就是无常，痛苦，空和无我等四种，也将痛苦的相状安立为名称，因为这是为了总摄其他的相状。如果认为这与其他相状也相同，那么，就是这样教导的。集谛的相状有因，集，缘和增上等相状。灭谛的相状有灭，寂静，殊胜和决定出离等相状。道谛的相状也有道，理，修和决定出离等相状，这些都是总摄。其中，所教导的苦谛是，痛苦，这是所要证实的。集谛的因是轮回，也就是生和死的相续。那些是谁的，那些就是，这是理由。蕴，这是有法。从前世来到这里，以及从这里到后世去，难道不是轮回吗？如果认为那也不是成立的，那么，就是串习。那又是从哪里来的呢？贪欲等是执著蕴的意之法，因为从中清晰地见到普遍。从其他产生的，不是因为从中特别确定，也不是随意的。从哪里来呢？因为已经出生，所以出生就是果。
English
It is merely the place of manifestation. Therefore, in order to refute the perverted, because there are few things to observe, it is not realization either, this is the difference. In other treatises such as rational treatises, also clinging to self or body etc. as self, and clinging to common things such as form as "mine", regarding it as non-common "mine", is the cause of suffering. The opposite view is a limb of liberation, is it not only taught through these? Therefore, if one thinks what is the non-commonality of the true manifestation, then, suppose it is said that manifestation is to make it clear. Those who say there is self, also only think that body etc. are without self, but not that there is self, because there is no contradiction. What is said is that even if it contradicts reason. Suffering is impermanence, suffering, emptiness and no-self etc. four kinds, also the aspect of suffering is established as a name, because it is to summarize other aspects. If one thinks that this is also the same as other aspects, then, that is how it is taught. The aspects of the origin of suffering are cause, origin, condition and increase etc. The aspects of cessation are cessation, peace, excellence and definite departure etc. The aspects of the path also have path, reason, practice and definite departure etc., these are all summarized. Among them, what is taught is the truth of suffering, suffering, this is what needs to be realized. The cause of the origin of suffering is samsara, that is, the continuity of birth and death. Those who are whose, those are, this is the reason. Skandha, this is the subject. Coming here from the previous life, and going from here to the next life, is it not samsara? If one thinks that is not established either, then, it is habituation. Where does that come from? Desire etc. are the mind's dharma that clings to the skandhas, because the universal is clearly seen from it. What arises from others is not because it is particularly determined from it, nor is it arbitrary. Where does it come from? Because it is born, so birth is the result.
Tibetan
ལ། དེ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རྒྱུ་མེད་ན་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་ཏུ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །རྒྱུ་མེད་དེ་རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར། སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བར་འགལ་བའི་ཕྱིར་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་ཡོད་པར་འགྱུར་རོ། །འགྲེལ་པ་མཛད་པས་ནི་འཁོར་བ་ཅན་ཉིད་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལས་བཟློག་པ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། །ཞེས་བསྟན་པ་ནི། གལ་ཏེ་འདོད་ཆགས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་བདེ་བའི་རྣམ་པ་ཉིད་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྣམ་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འགལ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ལ། མ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །དུག་དང་བཅས་པའི་བཟའ་བ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་དུ་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་བླང་བྱ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། འཁོར་བའི་ལམ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གཞན་དུ་ནི་བདེ་བ་ཉིད་དུའོ། །བདེ་བའི་རྣམ་པ་ཉིད་ནི་དངོས་སུ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕུང་པོ་རྣམས་གོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རི་དྭགས་འཆོར་བ་པོ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ ནི། འདོད་ཆགས་གོམས་པའི་རྒྱུ་ཅན་ཏ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དུ་གོམས་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་ལྟར་སྐྱེ་བ་ནི་དབང་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དོར་བར་མི་ནུས་པ་ཡིན་ལ། འགྲོ་བ་གཞན་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་བདེ་བར་ཡང་སྲིད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི། གལ་ཏེ་འདོད་ཆགས་ཞེས་བྱ་བའོ། །བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱང་གཅིག་ཏུ་བདེ་བ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །གོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དབང་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དོར་བར་མི་ནུས་པ་ཡིན་ལ་འགྲོ་བ་གཞན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་སྤོང་བར་མི་ནུས་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ནི། གང་གི་ཚེ་དེ་ཉིད་ལས་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་དང་འདྲ་བས་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་སྟེ། འདོད་པ་ཙམ་གྱི་གཞི་ཅན་ཉིད་དུ་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་པར་དགའ་བའི་ངོ་བོ་ནི་ཡིད་ཀྱི་བདེ་བ་ཡིན་གྱི་གཞན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་གྱི་དངོས་སུ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། བདེ་བ་ནི་སེམས་མངོན་པར་དགའ་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཟིར་པའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ཡིན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོས་ནི་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལྟ་ཡིན་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཉིད་དང་ཅིག་ཤོས་ལ་མངོན་པར་དགའ་བ་ནི་གོ
Chinese
拉。因为与此相违故，即因为没有的缘故。没有因就没有果，因为会恒常没有。没有因，即因为没有因的缘故，不是生，因为与生相违故，即因为没有的缘故，会恒常存在。造论者说，轮回者本身是与痛苦相违的，因为与它相反是周遍的。如是开示：如果说贪欲，因为其中既有快乐的相状，也有痛苦的相状，所以不是相违，也不是不决定。如毒药般的食物，因为以痛苦为同一味道，所以不是应取之物。如是开示：在轮回的道路上，在其他地方则是快乐。快乐的相状不是真实的，因为诸蕴是由串习而生，如追逐野兽者等，是这个意思。贪欲等，等字等是：贪欲是串习之因。本体上，如种子等，难道不像苗芽等一样，不依赖串习而生吗？如是生起，因为是无自在，所以不能舍弃，因为没有其他的去处，所以也有可能是快乐。如是开示：如果说贪欲。快乐，是指由串习而生，也应与唯一是快乐相连。因为是由串习而生，所以开示了由有自在也不能舍弃，以及不能舍弃其他的去处，贪欲等。何时从那上面。与非真实的遍计相似，故为非真实的遍计，因为在仅仅是欲望的基础上是相同的。现前的喜悦的本体是心的快乐，不是其他的。因此开示了是由串习而生，不是真实的。快乐是心现前喜悦。因为是折磨的对治，所以是快乐，但开示了以自己的本体则不是。是这样的吗？对于那和另外的现前喜悦是。
English
La. Because it contradicts that, it is because it does not exist. If there is no cause, there is no result, because it will always be absent. No cause, because there is no cause, it is not birth, because it contradicts birth, it is because it does not exist, it will always exist. The commentator said that the cycle of existence itself is contrary to suffering, because the opposite is pervasive. As shown: If it is said to be desire, because it has both the appearance of happiness and the appearance of suffering, it is not contradictory, nor is it uncertain. Like food with poison, because it has the same taste as suffering, it is not something to be taken. As shown: On the path of samsara, in other places it is happiness. The appearance of happiness is not real, because the aggregates are born from habit, like those who chase wild animals, etc., that is the meaning. Desire, etc., etc. are: Desire is the cause of habit. In essence, like seeds, etc., aren't they born without relying on habit, like sprouts, etc.? Such arising, because it is without freedom, cannot be abandoned, because there is no other place to go, so there may also be happiness. As shown: If it is said to be desire. Happiness, which means that it is born from habit, should also be connected to the only happiness. Because it is born from habit, it is shown that it cannot be abandoned by having freedom, and that other places cannot be abandoned, such as desire. When from that above. Similar to unreal pervasive thoughts, it is unreal pervasive thoughts, because it is the same on the basis of mere desire. The essence of manifest joy is the happiness of the mind, not the other. Therefore, it is shown that it is born from habit, not real. Happiness is the manifest joy of the mind. Because it is the antidote to torment, it is happiness, but it is shown that it is not in its own essence. Is it like that? For that and the other manifest joy is.