Tibetan
་རྣ་བའི་དབང་པོས་གཟུང་བར་བྱ་བ་མེད་དོ། །མངོན་པར་གསལ་བ་ནི་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ལ་རག་ལས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ནི་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་མི་དད་པ་དག་ལ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་མ་དམིགས་པའི་ཚེ་ན། མེད་པ་བྱས་པ་ཉིད་ལས་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ཡིན་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། སྔར་མཐོང་བ་ངོ་ཤེས་པ་ནི་དེ་དང་འདྲ་བའི་རིགས་ལ་རྣམ་པར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོས་འཁྲུལ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པ་ནི། སྒྲ་ལ་འང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྐྱེས་པ་ནི་བྱུང་བའོ། །མ་དམིགས་པའི་རྒྱུ་བར་དུ་ཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སམ། ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ལ་རག་ལས་པ་ཡང་མི་སྲིད་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ནོ། །སྔར་མཐོང་བའི་ངོ་ཤེས་པ་ནི་མངོན་སུམ་ཡིན་ལ་མངོན་སུམ་དང་འགལ་བའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི། ཚད་མར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་མ་དམིགས་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་ཡོད་པར་གྲུབ་པས། མ་དམིགས་པའི་རྒྱུ་ནི་ཇི་ལྟ་བུ་ཡང་ཡོད་པར་བརྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ལན་དུ་སྒྲ་ལ་འང་བར་ཆོད་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཁྱེད་ཀྱི་ལ་ཡང་མ་དམིགས་ པའི་ཚེ་ན་ཡོད་པར་སྔར་མཐོང་བ་ངོ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བརྒྱུད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། དེས་དམིགས་པ་ལ་བདག་གིས་མཐོང་བ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་གཞན་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཡིན་ནོ། །སྔར་མཐོང་བ་ངོ་ཤེས་པ་ལ་ནི་ཐམས་ཅད་བདག་ཉིད་ཀྱིས་རིག་བྱ་ཡིན་གྱི་བརྒྱུད་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་ནི། རང་ཉིད་ངོ་ཤེས་པ་ལས་དངོས་སུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་ཡང་དེའི་ཚེ་ཡོད་པ་ཤེས་པ་ཙམ་གྱིས་དམིགས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། སྔར་མཐོང་བ་ངོ་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་བརྒྱུད་པས་ཉམ་ཐག་པ་དང༌། སྔར་མཐོང་བ་ངོ་ཤེས་པ་ཡང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཉིད་ནི་འབད་པ་ཆེས་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ནི། གཞན་གྱིས་ཀྱང་ནི་ངོ་ཤེས་ལས། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་མཚུངས་པའི་སྐྱོན་ལ། རྐང་མིག་པའི་ལན་ནི་མི་རིགས་པ་དེའི་ཕྱིར། འདི་ལྟ་སྟེ་འབྲས་བུ་མཚུངས་པའི་སྐྱོན་ལ། ཐམས་ཅད་མི་རྟག་པར་སྨྲ་པས་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་པས་སྤྱིས་ཀྱང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་སྟེ། གཉི་ག་ལྟར་ཡང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། འབྲས་བུ་མཚུངས་པའོ། །གཉི་ག་མ་ཡིན་པ་ལྟར་ཡང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། འབྲས་བུ་མཚུངས་པའོ། །གཉི་ག
Chinese
不是用耳朵的根识所能把握的。显现并非依赖于殊胜，因为殊胜对于异体和非异体来说不是殊胜，并且因为有无常等过失。当以这种理智不观察时，就成立了从无有中才能接近观察。以前见过的认识是安住在和它相似的种类上，认为是自己的体性迷惑。认为声音也是这样，产生就是出现。不观察的原因是间隔等，或者依赖于殊胜也是不可能的，这是比量。以前见过的认识是现量，和现量相违的比量，因为不能成为量，所以在不观察的时候也成立为存在。如果不观察的原因是如何存在的，那么回答说声音也有间隔等。说明你们的不观察的时候，也承认以前见过的认识是存在的。瓶子等也是这样说。通过说，就是有其他的存在，因为他所观察的只是我所见，不是其他的等等的随行。以前见过的认识，一切都是自己所能认识的，不是通过中介。说自己认识的不是直接的。另外，仅仅知道那时存在并不能进行观察，那么是什么呢？以前见过的认识才是，通过这种方式而疲惫不堪，以前见过的认识也是，说明这本身就是非常努力的。其他的也能认识，因为什么原因有果相同的过失呢？足目者的回答是不合理的，因此，比如有果相同的过失，一切都说无常，因为是特殊的，所以一般也能成立，两种情况都能成立，果相同。两种情况都不是，也能成立，果相同。两种
English
It is not to be grasped by the sense faculty of the ear. Manifestation does not depend on excellence, because excellence is not excellence for different and non-different entities, and because there are faults such as impermanence. When one does not observe with such reasoning, it is established that one can approach observation only from non-existence. Recognizing what was seen before abides in the category similar to it, thinking that it is the delusion of one's own nature. It is thought that sound is also like that, arising is appearing. The reason for not observing is interruption, etc., or it is impossible to rely on excellence, which is inference. Recognizing what was seen before is direct perception, and inference that contradicts direct perception, because it cannot become a valid cognition, it is established that it exists even in the state of non-observation. If the reason for not observing is how it exists, then the answer is that sound also has interruption, etc. It is explained that when you do not observe, you also admit that the recognition of what was seen before exists. It is also said that pots, etc., are like that. By saying "through," it means there is another existence, because what he observes is only what I have seen, not others, etc., following along. For the recognition of what was seen before, everything is to be known by oneself, not through intermediaries. Saying that what one knows oneself is not direct. Furthermore, merely knowing that it exists at that time does not lead to observation, so what is it? The recognition of what was seen before is the only thing, exhausted by this method, and the recognition of what was seen before is also, indicating that this itself is a great effort. Others can also recognize, because for what reason is there the fault of the same result? The answer of the foot-eyed one is unreasonable, therefore, for example, there is the fault of the same result, everything is said to be impermanent, because it is special, so in general it can also be established, both cases can be established, the result is the same. Neither case is, can also be established, the result is the same. Both
Tibetan
་མ་ཡིན་པ་ལྟར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ན་ནི་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔར་བརྗོད་པ་ཉིད་ལན་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་ཉིད་ནི་བྱས་པ་ཉིད་དེ་བསྒྲུབ་བྱ་དང་ཅིག་ཤོས་ཀྱི་ཆོས་ཅན་དང༌། ཁྱད་པར་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་ཉིད་ཡིན་པ་ནི། དེའི་ཆ་ཡིན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་བསྒྲུབ་བྱས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་གསུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བུམ་པ་ལ་ཡོད་པའི་བྱས་པ་ཉིད་ནི་སྒྲ་ལ་མ་གྲུབ་པར་སྣང་བ་དང༌། བུམ་པ་ལ་ཡོད་པའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་སྒྲ་ལ་ཡོད་པར་འགལ་བར་སྣང་བ་དང༌། སྒྲ་ལ་ཡོད་པ་བུམ་པ་ལས་ལྡོག་པ་ནི་རྟག་པ་ལས་ཀྱང་ལྡོག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པས། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་ངེས་པར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཅན་ཐ་དད་པའི་རྟོགས་པས་ཆོས་ཐ་དད་པར་རྟོགས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པར་མཚུངས་པ་ ཅི་ལས་མི་འགྱུར་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མཚུངས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །བུམ་པ་དང་ས་གཞི་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཅན་ཐ་དད་པས་དབྱིབས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བར་རྟོག་པས་སློབ་དཔོན་གྱི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་མཚུངས་པ་ལ་སུན་འདོན་པ་མ་ཡིན་ནམ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ནི། གལ་ཏེ་འདིར་ཡང་དབྱིབས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །ལན་ནི། དབྱིབས་ལ་སོགས་པ་དག་གི་སྤྱི། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གལ་ཏེ་དབྱིབས་ཀྱི་སྤྱི་ལ་སེམས་པ་ཅན་གྱིས་ཁྱབ་པར་གྲུབ་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན། ཆོས་ཅན་ཐ་དད་པ་ལས། ཐ་དད་པར་རྟོག་པ་ནི་འབྲས་བུ་མཚུངས་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྙེད་པའི་བུམ་པ་དང་ཁྱིམ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དབྱིབས་ནི་སེམས་པ་ཅན་སྔོན་དུ་འགྲོ་བར་དམིགས་པ་ཡིན་ཏེ། བྱེད་པ་མ་མཐོང་བ་ཡིན་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་པར་སྔར་མཐོང་བ་ངོ་ཤེས་པ་ལས་སེམས་པ་ཅན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྤྱིར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །ས་གཞི་ལ་སོགས་པའི་དབྱིབས་ནི་དེ་བཞིན་དུ་སྤྱིར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་མ་མཐོང་བ་ཡང་རེས་འགའ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུའི་རྟོགས་བྱེད་ཡིན་ན། སེམས་པ་ཅན་གྱི་རྟོགས་བྱེད་མ་ཡིན་ནམ། གང་གི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ནི་བྱེད་པ་པོ་དང་བྱེད་པ་དང་ལས་རྣམས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་དུ་མཐོང་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་དབྱིག་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱེད་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་དུ་མཐོང་བ་ཡིན་ལ་གཟུགས་ཉེ་བར་དམིགས་པ་ཡང་བྱ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མིག་གི་དབང་པོའི་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། དེ་ནི་ཤིང་སོགས་གཞན་ལ་ཡང༌
Chinese
如果像不是那样进行论证，那么就是不确定，这如同之前所说的那样，就是答案。果本身就是所作，是所证和另一方的法，以及以特殊性而成为他者，那是它的一部分，但不是它自己的本体，因为它的所证遍及。所谓的三种情况是，瓶子上存在的所作在声音上没有成立而显现，以及瓶子上存在的不恒常遍及，所以在声音上存在是相违的显现，以及声音上存在与瓶子相异，也会与常相异，这样想。因为是不共的缘故，所以显现为不确定。以有法不同之认识而认识到法不同，与分别念相同，为什么不会转变呢？这样想，所以说了“分别念相同是”。以瓶子和地面等有法不同，而认识到形状等的差别，因为具有学者的特征，难道不是对果相同进行反驳吗？这样想，如果这里也是形状本身。回答是：形状等的一般。意思是说，如果形状的一般被认为是由有心者遍及而成立，那么，从有法不同，认识到不同，就会成为果相同。所有瓶子和房屋等的形状，都是以有心者先行为目标，即使没有见到作者，但因为认识到之前见过的就是它，所以是为了论证有心者而成为一般。地面的形状等，并不是那样成为一般的意思。同样，没有见到也是偶尔的缘故。如果果是因的认识者，难道不是有心者的认识者吗？因为果被看作是作者、行为和事业的先导，例如瓶子等的行为被看作是陶工等的行为的先导，并且近距离观察到的形象也仅仅是行为，所以是眼根的认识，这样想。那在树木等其他方面也是。
English
If it is argued as if it were not so, then it is uncertain, which is the answer as stated before. The result itself is the made, which is the object to be proven and the dharma of the other party, and being other by virtue of being special is a part of it, but not its own essence, because its object to be proven is pervasive. The so-called three aspects are that the made that exists on the pot appears not to be established on sound, and the impermanence that exists on the pot is pervasive, so it appears contradictory to exist on sound, and what exists on sound is different from the pot, and will also be different from the permanent, so it is thought. Because it is uncommon, it appears uncertain. Recognizing different dharmas by recognizing different subjects, it is the same as conceptualization, why wouldn't it change? Thinking so, it is said that "conceptualization is the same." By different subjects such as pot and ground, recognizing the differences in shapes, etc., because it has the characteristics of a scholar, isn't it refuting the same result? Thinking so, if here also it is the shape itself. The answer is: the general of shapes, etc. It means that if the general of shapes is considered to be established as pervasive by sentient beings, then from different subjects, recognizing the difference will become the same result. The shapes of all the pots and houses, etc., are aimed at sentient beings as a prerequisite, even if the maker is not seen, but because it is recognized that what was seen before is it, it becomes general in order to prove sentient beings. The shape of the ground, etc., does not become general in the same way. Similarly, not seeing is also occasional. If the result is the recognizer of the cause, isn't it the recognizer of sentient beings? Because the result is seen as the forerunner of the agent, action, and work, for example, the actions of pots, etc., are seen as the forerunner of the actions of potters, etc., and the image observed at close range is only the action, so it is the recognition of the eye faculty, so it is thought. That is also the case with other things such as trees.