Tibetan
པའི་དབང་པོ་དང་ནི་ལྡན་པའོ། །མིག་ལ་སོགས་པ་དང་ནི་ལྡན་པ་ཅན་ལ་ལྡན་པའི་ཕྱིར། བདག་དང་འབྲེལ་པ་དང་མི་འབྲལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཉེས་པ་མཐོང་བ་ཡང་དེ་དག་ལ་ཉེས་པ་སྤོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་འདུ་བ་ལ་སོགས་པའི་འབྲེལ་པ་ཁས་མི་ལེན་ན། དེས་ཡང་ལེན་གླན་པ་ནི། འདུ་བ་ལ་སོགས་མེད་ན་ཡང༌། །ཕན་འདོགས་ཉིད་ནི་ཀུན་ལའང་ཡོད། །ཕན་འདོགས་པ་ལས་ཐམས་ཅད་ལ། །ཆགས་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་སྐྱེ་བར་ག་ལ་འགྱུར། ཅི་སྟེ་ཕ་རོལ་ཕྱིར་ཟློག་པར་བྱེད་དེ། །སྡུག་བསྔལ་བསྐྱེད་ཕྱིར་སོར་མོ་བཞིན། །རང་གི་བློ་ནི་མི་འགྱུར་ན། །གཅིག་ཏུ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་མིན། །ཕལ་ཆེར་དུག་བཅས་ཟས་བཞིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་དེ་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་བདེ་བ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དུག་དང་བཅས་པའི་ཟས་བཞིན་ནོ། །དུག་དང་བཅས་པའི་ཟས་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཉི་ཚེ་མ་ཡིན་ཏེ། བདེ་བ་ཉིད་ཀྱང་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གྲོང་གི་ཕག་མོ་ལ་སོགས་པ་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་ཡང་རྣམ་པ་འགའ་ཞིག་གིས་བདེ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་དོར་བའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་འདྲ་བ་སྡུག་བསྔལ་དང་འདྲེས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་བདེན་པ་དང་འབྲེལ་པས་བདེན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང༌། ཁྱད་པར་ཅན་དེ་ལ་ཆགས་པས། །དེ་འགའ་བ་ལ་ཆགས་བྲལ་འགྱུར། །བསམ་མེད་བདག་ལ་ཆགས་པ་ཡིས། །ཇི་ལྟར་རྙེད་བཞིན་ཆགས་པ་འཇུག །བུད་མེད་དག་ནི་མ་རྙེད་པ། །དུད་འགྲོ་ལ་འདོད་སྤྱོད་མཐོང་བཞིན། །གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བདེ་བ་རྙེད་པ་ཡིན་ན་གཞན་དུ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན། རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་མེད་པ་ལ་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བདེ་བ་འདོད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔྱོད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དཔྱོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འོ་ན་དཔྱོད་པ་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔྱོད་པ་ཉིད་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་དཔྱོད་པ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བ་ཁོ་ནར་རྒྱུའི་སྟོབས་ལས་བྱུང་ངོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཡང་དཔྱོད་པ་ལས་འབྱུང་བ་བཟློག་པ་མེད་ པས་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལས་ཐར་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་བསྒོམས་པ་ནི་མི་སྲིད་པ་ཉིད་དོ། །བདག་དེ་བདེ་བ་ལ་སོགས་ཀྱི། །རྟེན་འགྱུར་ཅི་འདྲ་དེ་འདྲ་ཉིད། །བསྒོམས་ལས་འགྱུར་ཕྱིར་དེ་འདྲ་ཉིད། །དེ་ནི་གཞན་དུ་ག་ལ་འགྱུར། །བདག་དེ་ནི་བློ་དང་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་འདོད་པ་ལ་སོགས
Chinese
具有力量的主宰。因为具有眼等，与具有者相关联，并且不可分离。因此，即使见到过失，也不会舍弃它们。如果否认聚集等的关联，那么对此的反驳是：即使没有聚集等，利益之助也普遍存在。从利益之助中，一切都会生起贪执。因此，怎么会生起脱离贪执呢？如果为了遣除对方而反驳，就像为了产生痛苦而掰手指一样。如果自己的心没有改变，那么这根本不是痛苦。大多像有毒的食物一样。就像那是痛苦一样，那也是快乐，就像有毒的食物一样。有毒的食物并非仅仅是痛苦，因为也可能存在快乐。同样，村里的猪等虽然是痛苦，但以某种方式也会变成快乐。因此，感官等不是应该舍弃的对象。如果说，像那样与痛苦混合的就是痛苦本身，那么，如果那样，那么与真理相关联的就是真理本身。此外，因为对特殊者有贪执，所以对某些事物会变得没有贪执。因为对无思的自我有贪执，就像获得一样，贪执才会产生。就像看到未获得的妇女在畜生中行淫一样。如果获得了特殊的快乐，那么就会变得没有贪执。对于没有分别的人来说，没有想要特殊快乐的欲望，因为他们本身就没有分别。如果他们变得有分别，那么分别本身就是痛苦的原因。他们会对分别本身变得贪执或不贪执。如果分别仅仅是从不可避免的因的力量中产生的，那么，认识到无我，也是从分别中产生的，这是不可避免的，因此不能从我执中解脱。观修我是不可能的。那个我，是快乐等的所依，无论是什么样的，它就是那样的。因为它从观修中改变，所以它就是那样的。它怎么会变成其他的呢？那个我，是智慧、快乐、痛苦、欲望等。
English
Possessing the power of lordship. Because it possesses eyes and so on, it is related to the possessor and inseparable. Therefore, even if faults are seen, they are not abandoned. If the connection of gathering and so on is denied, then the refutation to this is: even if there is no gathering and so on, the help of benefit is universally present. From the help of benefit, attachment arises in everything. Therefore, how can detachment arise? If one refutes in order to dispel the other, it is like bending a finger to create pain. If one's own mind does not change, then this is not suffering at all. Mostly it is like poisoned food. Just as that is suffering, so is it also happiness, like poisoned food. Poisoned food is not merely suffering, because happiness may also exist. Similarly, village pigs and so on, although they are suffering, in some ways they also become happiness. Therefore, the senses and so on are not objects to be abandoned. If it is said that what is mixed with suffering like that is suffering itself, then, if that is the case, then what is related to truth is truth itself. Furthermore, because there is attachment to the special one, one becomes detached from certain things. Because there is attachment to the unthinking self, attachment arises as it is obtained. Just as one sees unobtained women engaging in sexual conduct among animals. If special happiness is obtained, then one becomes detached. For those without discrimination, there is no desire to want special happiness, because they themselves have no discrimination. If they become discriminating, then discrimination itself is the cause of suffering. They will become attached or detached to discrimination itself. If discrimination arises only from the power of an inevitable cause, then, realizing selflessness also arises from discrimination, which is inevitable, therefore one cannot be liberated from the view of self. Meditating on self is impossible. That self, which is the basis of happiness and so on, whatever it is like, it is just like that. Because it changes from meditation, it is just like that. How could it become other? That self is intelligence, happiness, suffering, desire, and so on.
Tibetan
་པའི་རྟེན་ཡིན་པས། བསྒོམས་ཀྱང་འདི་ནི་དེ་འདྲ་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་སྐྱེས་བུའི་བྱེད་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉེས་པ་དང་བྲལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སོལ་བ་ཇི་ལྟར་བདར་ཡང་ནི། །ནམ་ཡང་དཀར་པོར་འགྱུར་མ་ཡིན། །གང་གི་རང་བཞིན་དང་འབྲེལ་བ། །འགས་ཀྱང་བཟློག་པར་བྱར་ཡོད་མིན། །ཉེས་ཅན་རང་བཞིན་རང་ཉིད་ཀྱི། །ཉེས་པ་བཟློག་པར་ནུས་མ་ཡིན། །ཉེས་ཅན་ཅི་ལྟར་ཉེས་མེད་འགྱུར། །དེ་ནི་འགར་ཡང་གཞན་འགྱུར་མིན། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བཤད་པ། བདག་ནི་འདོད་པ་གང་ཡིན་དེ། །ཇི་ལྟར་དེ་ནི་འཇིག་པར་འདོད། །ཆགས་སོགས་ཅན་བདག་སྐྱོན་ཅན་ཏེ། །དེ་ལྡན་པས་ཡིན་རང་རྐྱང་ཡིན། །དབྱུག་ལྡན་པས་ན་དབྱུག་ཅན་ཉིད། །དབྱུག་ཅན་ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་ཡིན། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་མ་མྱོང་བར། །འདོད་ཆགས་ཅན་སོགས་འགྱུར་མི་སྲིད། །གལ་ཏེ་མྱོང་སྟེ་ཆགས་ཅན་ན། །བུད་མེད་རྟོགས་ཕྱིར་དེ་ལྟར་འགྱུར། །འབྲེལ་ཕྱིར་དེ་ནི་ཆགས་ལྡན་ཏེ། །ཆགས་སོགས་མྱོང་བ་ལས་མ་ཡིན། །ཆགས་སོགས་མྱོང་བས་རྣལ་འབྱོར་པ། །གཞན་གྱི་ཆགས་པས་ཆགས་ཅན་འགྱུར། །ཐ་དད་པ་ལ་ལྡན་པ་དང༌། །འདུ་བ་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ཐ་དད་རྟོགས་མེད་ལས་ཤེ་ན། །འོ་ན་ཐ་དད་གང་ལས་འདོད། །བདག་ནི་རང་བཞིན་ཐ་དད་ན། །བདག་རིག་མེད་པས་ཇི་ལྟར་ན། །རང་རིག་རང་བཞིན་རིག་ན་ནི། །འཁྲུལ་མི་སྲིད་ཅེས་བསྒྲུབས་ཟིན་ཏེ། །འོན་ཏེ་འདི་ནི་བུམ་པ་ཡི། །རང་བཞིན་རིག་བཞིན་རིག་ཡིན་ན། །གཟུང་བྱ་ཡིན་ཕྱིར་འདི་འཛིན་མིན། །དེས་འདི་ཟ་བ་པོར་མི་འགྱུར། །རོ་ལ་སོགས་སྤྱོད་བྱ་ཉིད་ལས། །སྤྱོད་པ་ཉིད་ནི་དམིགས་པ་ཉིད། །སྤྱོད་པོ་དེ་ལས་གཞན་འགྱུར་བ། །དེ་ལྟར་ཡིན་ཕྱིར་ཐུག་མེད་འགྱུར། །གལ་ཏེ་དེ་དང་ལོངས་སྤྱོད་པ། །འབྲེལ་ཕྱིར་སྤྱོད་པོར་དེ་བརྗོད་ན། །སྤྱོད་པ་ཉམས་མྱོང་ལས་གཞན་མིན། །དེ་ ཡང་སྤྱད་བྱ་ལ་གནས་བློ། །ང་ལ་ང་ཡི་འདི་ལ་ཞེས། །འཇིག་རྟེན་རབ་སྨྲ་དེ་འདྲ་ཡིན། །དེས་ན་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་ཡི། །དངོས་པོ་གཉི་ག་ལ་ཡང་ཡོད། །ཇི་སྟེ་རྗེས་སུ་དཔག་བྱ་དེ། །སྤྱོད་པོ་ཞེས་ནི་རྗོད་བྱེད་ན། །མངོན་སུམ་མི་སྲིད་དེ་ལ་ནི། །རྗེས་དཔག་ཡོད་པ་མིན་ཞེས་གནས། །འོན་ཏེ་དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ། །ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་བྱ་ཞེས་བརྗོད་དེ། །ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་ཕྱིར་ན་དེ། །དེད་ཅག་ལྟ་བུས་རིག་མིན་ན། །ད་ལྟར་རེ་ཞིག་བདག་ཅག་ལ། །དེ་རིག་པ་ནི་སྲིད་མ་ཡིན། །དེ་ཡི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པ་རྣམས། །ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་ཅི་ཆ་ཡོད། །རྣ
Chinese
是故是彼之所依，修习亦唯成彼如是。若谓由赖士夫之作用，故能令彼离过耶？此乃不然，如炭如何濯，终不转为白。何者与自性相连，任谁亦无能遮止。有罪自性自之罪，不能遮止罪过性。有罪如何成无罪？彼于何处亦不变。是故说云：我之欲是何，如何欲彼坏？贪等之我具过患，以彼具故自唯一。以具杖故即杖者，杖者如何为事物？未曾经历贪等者，不可能成贪等者等。设若经历成贪者，为知妇女故如是。以相关故彼具贪，非由经历贪等生。由经历贪等故瑜伽士，由他之贪而成贪者。于他体有具与合，有何差别耶？若谓由未觉他体故，如是欲他体由何生？我若自性是他体，我以无知如何成？若自知知自性者，已成立无有错乱也。然此如瓶之，如知自性般而知，是所取故此非能取。故此不转为食者。味等是所用故，用即是所缘。用者转为异于彼，如是则成无边际。设若彼与受用者，以相关故说彼为用者，用非异于经验。彼亦于所用处住心想，于我于我所于此等。世间善说如是也。是故于能依与所依之，事物二者皆有。若谓可随推知者，说为用者之能诠，于彼无有现量，安立彼无有比量。然彼是瑜伽士，自所证知如是说，以极微细之故，如我等之眼不能见，今暂且于我等，证知彼者不可能。获得彼之境者等，如何转变有何量耶？
English
Therefore, it is the basis of that. Even if you meditate, it will only become like that. If you say that it is because it depends on the actions of a man that it is free from faults, that is not the case. Like charcoal, no matter how you wash it, it will never turn white. Whatever is connected with its own nature, no one can prevent it. The sinful nature of one's own sin cannot prevent the sinful nature. How can the sinful become sinless? It will not change anywhere. Therefore, it is said: What is my desire? How do I want it to be destroyed? The self with desire and so on is flawed. Because it has that, it is self-alone. Because it has a stick, it is the one with the stick. How is the one with the stick a thing? Without experiencing desire and so on, it is impossible to become the one with desire and so on. If one experiences and becomes the one with desire, it is like that because of knowing women. Because of the connection, it has desire. It is not born from experiencing desire and so on. Because the yogi experiences desire and so on, he becomes the one with desire because of the desire of others. What is the difference between having and combining with another body? If it is said that it is because one does not perceive another body, then how does the desire for another body arise? If I am a different body by nature, how can I become without knowledge? If one knows one's own nature by self-knowledge, it has already been established that there is no confusion. However, this is like a pot, knowing like knowing its own nature. Because it is the object to be taken, this is not the taker. Therefore, this does not turn into the eater. Taste and so on are what is to be used, so the use itself is the object. The user turns into something different from that, so it becomes infinite. If it is said that it is the user because of the connection between it and the enjoyer, the use is not different from experience. It also dwells in the place to be used, thinking, "In me, in my, in this, etc." The world speaks well like that. Therefore, both the dependent and the depended-upon things exist. If it is said that what can be inferred is the expressive of the user, there is no direct perception in it, and it is established that there is no inference. However, it is said that it is known by the yogi himself. Because it is extremely subtle, it is not seen by eyes like ours. For now, it is impossible for us to know it. How much do those who have attained its state change?