Tibetan
་འགྱུར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་འདིས་ནི་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང་མི་རྟག་པའི་སྤྱི་ཉིད་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུན་གྱི་མཐར་ཐུག་པར་འཇུག་པ་ཅན་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་མངོན་སུམ་གྱིས་བཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་རྒྱུན་ཆད་པ་ན་དེས་དབེན་པ་གཞན་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་མི་དམིགས་པའི་མངོན་སུམ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་མངོན་སུམ་གཉིས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པའི་སྤྱི་ཉིད་ཀྱི་མི་རྟག་པའི་སྤྱི་ཉིད་ལ་སྦྱོར་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་འཛིན་པར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཁ་དོག་གི་མི་རྟག་པ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་འདི་ཉིད་སྤྱི་ཉིད་ཡིན་གྱི། རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་གཅིག་མ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་ གཞལ་བྱ་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་གྲུབ་པ་དག་གིས་བསྒྲུབ་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་དངོས་པོ་ངེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་གཞན་ལ་གཞན་གྲུབ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལས་གཞན་པའི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་གྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་གྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནི་སྤྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འཆད་པར་བྱེད་དོ། །རྒྱུ་བརྒྱུད་པ་གཞན་ཉེ་བར་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེའི་བདག་ཉིད་དང་དེ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲེལ་པའི་རྟགས་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེའི་རྒྱུ་དང་རྣམ་པར་ངེས་པའི་རང་བཞིན་མེ་ལ་སོགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་དུ་ངེས་པ་ནི་རྣམ་པར་ངེས་པའོ། །རྒྱུ་དང་རྣམ་པར་ངེས་པའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །རྒྱུའི་རང་བཞིན་ནི་མེ་ཡིན་ལ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་རང་བཞིན་ནི་སྒྲ་མི་རྟག་པ་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་གཉི་གའི་སྐབས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་འདྲ་བའི་རྟགས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་སེམས་སོ། །དེ་ཡང་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན་དུ་བ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །སྤྱི་ལ་སོགས་པ་ཙམ་དུ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་རང་བཞིན་དག་པ་བསྟན་ཏོ། །ཁྱད་པར་གཞན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་དངོས་པོ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་མེད་པར་རོ། །
Chinese
会转变。这种分别念并不是将颜色等各自的自相和无常的总相结合，而是以现量执持颜色等相续的究竟刹那。之后，相续断绝时，便会产生以彼空性为特征的非能见的现量。因此，如前所述，由两种现量的力量所产生的分别念的识，会与颜色等总相的无常总相相结合而产生，因为分别念无法执持各自的自相。因此，颜色的无常性成为认识的对象，这才是总相。由于自相和总相的特征并非相同，因此 不存在其他的衡量对象。以无常等各种成立的事物来证成，意思是说，为了极力证成无常等各种确定的事物。如果从他者成立他者则不成立，意思是说，从他者，也就是从自己的自相之外成立的无常等，不会成立。这是由总相等来解释的。具有因的传承，是指具有其自性以及从其产生的关联的标志的知识等的特征。其因和决定的自性，例如火等。在无常性等差别中确定，就是决定。凡是因和决定的自性，就称之为那个。因的自性是火，而决定的自性是声音具有无常性。这样，就完全涵盖了两种情况。其境之识，是指具有如此这般的标志之境的识。那又是什么样的呢？提到了烟等。仅仅以总相等，显示了自性清净。在其他差别上妄加增益，是指依赖于差别。没有其事物，是指没有转变为因的自性。
English
will change. This conceptualization does not combine the individual characteristics of colors, etc., with the general characteristic of impermanence. However, it is the direct perception that grasps the ultimate moment of the continuity of colors, etc. After that, when the continuity ceases, a non-apprehending direct perception characterized by the emptiness of that will arise. Therefore, as mentioned above, the conceptual consciousness generated by the power of the two direct perceptions arises while combining the general characteristic of impermanence of the general characteristics of colors, etc., because conceptualization cannot grasp its own individual characteristics. Therefore, the impermanence of color itself becomes the object of cognition, and this is the general characteristic. Since the characteristics of the individual and the general are not the same, therefore there is no other object to be measured. To prove with various established things such as impermanence, means to thoroughly prove whatever is certain among the various things such as impermanence. If another is established by another, it is not established, which means that impermanence, etc., which are established from another, that is, from outside one's own characteristics, will not be established. This is explained by the general characteristics, etc. Having a lineage of causes, means having the characteristics of knowledge of signs, etc., that have its nature and the connection arising from it. Its cause and the nature of determination are like fire, etc. Determination in the distinctions of impermanence, etc., is determination. Whatever is the nature of cause and determination is called that. The nature of the cause is fire, and the nature of determination is that sound has impermanence. In this way, both cases are fully covered. The mind with its object, means the mind with the object of such a sign. What is that like? Smoke, etc., are mentioned. By merely saying general characteristics, etc., the purity of nature is shown. To impute other distinctions means to rely on distinctions. Without its entity, means without becoming the nature of the cause.
Tibetan
མི་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་སྐྱེ་བའོ། །ཚོགས་པའི་ཁྱད་པར་ལས་སྐྱེ་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེ་ལོང་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བ་ཅན་ནོ། །གི་ཝང་ལ་སོགས་པས་བསྐྱེད་པའི་ཐིག་ལེ་ལ་སོགས་པ་ནི་མཚན་མ་ལ་སོགས་པའོ། །འགྱུར་བར་ནི་འདོད་མོད་ཀྱི་དངོས་པོ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་པར་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཡོད་པའི་རྣམ་པར་ཞེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཕྱིས་འཇུག་པའི་ཚད་མ་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔར་བཤད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ད་ཕྱིས་འཇུག་པའི་ཚད་མ་ལ་ལྟོས་པར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་ན་ཇི་ལྟར་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། འགལ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་རྗེས་སུ་ དཔག་པ་ནི་རང་ཉིད་ལས་ཚད་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི། རྣམ་པ་འདིས་ཀྱང་ཡོད་པའི་རྣམ་པར་ཞེན་པ་བསྟན་པར་ནུས་པ་དེ་ལྟ་བུའི་དོན་དུ་འདི་ཉེ་བར་བཀོད་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་གང་གི་ཚེ་གགས་བྱེད་པ་འགའ་ཞིག་ལས་དངོས་པོ་དང་ཕྲད་པར་མི་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ། ཇི་ལྟར་ན་ཡོད་པའི་རྣམ་པར་ཞེན་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གང་གི་ཚེ་སྐྱེས་བུ་མི་འཇུག་པ་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཇི་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་རྒྱུའི་ཚོགས་པ་དང་འབྲེལ་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རྟགས་དང་འབྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་རྟགས་དང་འབྲེལ་པ་ལ་རྣམ་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་རང་ལས་ཚད་མ་ཡིན་པར་བཞེད་དོ། །གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རྒྱུད་པ་འདི་ཙམ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟགས་ཤེས་པ་དང་འབྲེལ་པ་དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་ལའོ། །སྡོད་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་གཞན་གྱིས་ཆོད་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ལ་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དུ་འཇིག་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་ལ་རག་ལུས་པའི་རྟགས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་རྗེས་སུ་དཔག་པ་བྱུང་བ་ཡིན་ན། འོ་ན་ཇི་ལྟར་ན་རང་གི་སྣང་བ་དོན་མེད་པ་ལ་དོན་དུ་ཞེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་ཅན་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དེའི་འཁྲུལ་པ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མའི་ཕྱིས་འབྱུང་བ་ཅན་དུ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་རྟོག་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་བློས་བཟུང་ནས་རྟགས་ཀྱི་བློ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྣང་བས་སྟོང་བ་ཉིད་ཡིན་པར་བཤད་དོ། །གལ་ཏེ་རྟགས་ལས་སྐྱེས་པའི་བློ་ཚད་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟགས
Chinese
所谓“不生”就是不产生。所谓“由集合的差别而生者”，就是由镜子等因缘而生者。由牛黄等产生的滴珠等，就是相等等。如果想要转变，如何能知道对于事物本身存在的状态，以随后的推断方式进行分别，是执著于显现呢？因此才说了“执著于存在状态”等等。之前不是说过推断不依赖于后起的量吗？现在又说依赖于后起的量，这样如何不互相矛盾呢？没有矛盾。如何推断本身就是量，但是以这种方式也能显示执著于存在状态，因此为了这样的目的才这样安排。那么，在某种情况下，由于某些阻碍，不会与事物相遇的时候，如何是执著于存在状态的意识呢？因此才说了“在某种情况下，即使人不介入”等等。所谓“与如何形成的因的集合相关联”，意思是与如前所说的征相相关联。与那样形成的征相相关联，没有其他方式的改变。正因为如此，才认为推断本身就是量。所谓“仅限于理路的传承”，是指与征相的知识相关联的记忆等等。所谓“如果具有停留”，是指具有被其他时间所中断。因为事物在被推断时，有可能在瞬间毁灭。如果推断是通过依赖于事物的征相的力量而产生的，那么，如何是执著于自身显现的无意义为有意义的自性之错乱呢？因此才说了“它的错乱也”等等。已经说了，在现量之后产生的烟等对境，以随行于分别的意识来把握，征相的意识本身就是空性，没有自性的显现。如果说从征相产生的意识是量，那么就是征
English
That which is called "non-arising" is non-production. That which is called "arising from the difference of assembly" is that which arises from causes such as mirrors. The drops produced by bezoar and so on are characteristics and so on. If one wants to transform, how can one know that with respect to the state of existence of the thing itself, discriminating in the manner of subsequent inference, is clinging to appearance? Therefore, it is said, "clinging to the state of existence" and so on. Wasn't it said before that inference does not depend on subsequent valid cognition? Now it is said that it depends on subsequent valid cognition, so how can they not contradict each other? There is no contradiction. How is it that inference itself is valid cognition, but in this way it can also show clinging to the state of existence, and therefore it is arranged in this way for such a purpose. Then, in some cases, when one does not encounter things due to some obstacles, how is it that it is a consciousness clinging to the state of existence? Therefore, it is said, "In some cases, even if a person does not intervene" and so on. The so-called "related to the collection of causes that have become how" means related to the sign as previously stated. Related to such a sign, there is no change in other ways. Precisely because of this, it is considered that inference itself is valid cognition. The so-called "limited to the lineage of reasoning" refers to memory and so on related to the knowledge of the sign. The so-called "if it has dwelling" means having been interrupted by another time. Because things may perish in an instant when they are inferred. If inference arises through the power of the sign that depends on things, then how is it a delusion of self-nature that clings to the meaningless appearance of oneself as meaningful? Therefore, it is said, "its delusion also" and so on. It has been said that the objects of smoke and so on that arise after direct perception are grasped by the consciousness that follows discrimination, and the consciousness of the sign itself is emptiness, without the appearance of self-nature. If it is said that the consciousness arising from the sign is valid cognition, then it is the sign.