Tibetan
པ་ཉིད་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་འབྲས་བུ་ཅན་མ་ཡིན་པའི་དོན་དག་ལས་ཐ་དད་པའི་རྒྱུས། བུམ་པ་ནི་མིག་གིས་གཟུང་བར་བྱ་བ་དང་ས་ལས་གྱུར་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤེས་པར་བྱེད་དོ། །འདིས་ནི་གཞི་མཐུན་པ་ཉིད་དང་ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་པར་གྱི་གཞིའི་དངོས་པོའི་ས་བོན་བཤད་དོ། །སྒྲ་དོན་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བློ་ལ་སྣང་བའི་དོན། བརྗོད་དང་ཞེས་པས་གཅིག་ཉིད་དུ། །ཐ་སྙད་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་བྱེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བཤད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །གཞི་མཐུན་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། གྲགས་པ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་ཏེ། དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མིན་ཡང་ཇི་ལྟ་བུར་གྲགས་པ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པ་སྟེ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་གྱིས་བློའི་ངོ་བོར་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དངོས་པོ་ལ་སྒྲའི་དོན་དང་གཞི་མཐུན་པ་འདི་ནི་མི་སྲིད་དོ། །གྲགས་པ་བཞིན་དུ་བརྗོད་པ་སྟེ་ཞེས་བཤད་པས་དེའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་བསྟན་པར་ཆོས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་ནི་ཆོས་སོ། །འདི་ནི་ཆོས་ཅན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་པའོ། །ཐ་དད་ཐ་དད་མིན་ཅི་འདྲ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཅིག་ཀྱང་འབྲས་བུ་དུ་མ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་འབྲས་བུ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དག་ལས་ལྡོག་པའི་སྒོ་ནས་ཐ་དད་དོ། །དུ་མ་ཡང་འབྲས་བུ་གཅིག་བྱེད་པ་ནི་དེའི་འབྲས་བུ་ཅན་མ་ཡིན་པ་ལས་ལོག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐ་དད་མིན་པའོ། །འདི་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བློས་སྒྲོ་བཏགས་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་དོན་ནི་མ་བརྟགས་པ་སྟེ་གང་གིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོའི་དོན་ལ་མ་ལྟོས་པ་ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ན་ཇི་ལྟར་བློ་ལ་སྣང་ པ་ལ་ཡང་དེའི་ངོ་བོར་ལྷག་པར་ཞེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་གྲགས་པ་སྟེ། ཆོས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དེ་ལའོ། །དེ་བཞིན་ཁོ་ནར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པ་བཞིན་དུའོ། །བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པ་ཀུན་གཞག་པ། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་དམ་པའི་དོན་ལ་འཇུག་བྱའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་རྟོག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་གཅིག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་དངོས་པོ་ལ་མི་སྲིད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་དམ་པའི་དོན་གྱི་དོན་རྣམས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དོན་དམ་པ་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་ནི་རང་གི་འདྲེ་བ་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ལ་སྤྱིའི་ཐ་སྙད་མེད་དོ། །དངོས་པོ་དེ་ལ་དུ་མ་ཉིད་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་བྱས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་དག་གིས་སོ་སོར་ཐ་དད་པ་མེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་དེ་དག་ལ་ངོ་བོ་གཅིག་པ་དང༌། དོན་གཅིག་ལ་དུ་མའི་ངོ་བོར་ལྷག་པར་ཞེན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཅན་གྱི་བློའི་བསླད་པ་ཡིན་ཏེ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་པའི་དངོས་པོ་རྣམས་འདྲེ་བ་ཡང་མེད་ཐ་དད་པ་ཡང་མེད་པ་རྒྱུ་དེས་ན་འདི་ནི་ཆོས་མང་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱིའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་མང་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བྱེ་བྲག་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཐ་སྙད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བློའི་དོན་ལ་ཡིན་གྱི་ཕྱི་རོལ་གྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བློ་ལ་སྣང་བ་བརྫུན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་དེ་ལ་བྱས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐ་དད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། བློའི་སྣང་བ་ཉིད་ལའོ། །འདི་སྐད་དུ་ཕྱི་རོལ་དང་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་ལྷག་པར་ཞེན་པས་ཇི་ལྟར་རང་གི་མཚན་ཉིད་གཞན་ལས་ལོག་པ་ལྟར། དེ་མཐོང་བ་ལས་འོངས་པ་རྣམས་པར་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བ་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ལྷག་པར་ཞེན་ཏོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་བརྟག་ཅེས་བྱ་བ་སྨོས་སོ། །ཇི་ལྟར་མངོན་སུམ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་འཛིན་པ་དེ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བསྒྲུབ་པས་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འཛིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། འདི་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་སྒྲུབ་པའོ་སྙམ་པའི་རྟོག་པ་ལ་དངོས་པོར་མཐོང་བ་ཉམས་པའི་ཕྱིར་རང་གི་མཚན་ཉིད་ སྣང་བ་ཉིད་ཉམས་པའི་ཕྱིར་སྤྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པ་ལྟག་ལ་ཡོད། སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་ལ་སོགས་པས་གཞན་སེལ་བས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཁྱད་པར་འཛིན་ཏེ་ཞེས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྤྱི་དང་འབྲེལ་པ་འཛིན་པར་དམ་བཅས་སོ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཁྱད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། ཁྱད་པར་སྤྱི་དང་འདྲེས་པ་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་འདི་ལ་ཡང༌། རང་གི་མཚན་ཉིད་གཟུང་བྱ་མིན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་ནི་མི་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འོན་ཀྱང་དེར་ནི་བློ་ལ་སྣང་བའི་ཁྱད་པར་དག་ཁོ་ན་གཞན་སེལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྤྱི་དེ་དང་འདྲེས་པར་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བར་རྟོགས་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དེ་ལྟར་རྟོག་པར་བྱ་ཞེ
Chinese
是为了很好地显示那个的缘故。由于与非彼果之事物相异的因，瓶子是眼睛所能见之物，并且是由土所造等等，从而得知各种法。这阐述了基相同性、差别以及差别的基之事物之种子。所谓“声音意义此”，是指显现于心智中的意义。以“言说”等词语，成为一体。词语得以很好地运用。这是对诸如此类的阐述。所谓“基相同性”，是与“如所称般言说”相连的。即使在胜义中不存在，也如其所称般言说。这是有分别者在心智的层面所言说的。如此，事物与声音意义的基相同性是不可能的。因为已经说了“如所称般言说”，所以为了显示那个，提到了“法”等等。这是法，这是有法，如此进行区分。所谓“异与非异为何如”，是指即使是单一的事物，由于不产生多种结果，因此通过与非彼果之事物相异的方式而成为异。即使是多种事物，产生单一结果，由于与非彼果之事物相异，因此不是异。这是因为是由分别心所虚构的。那个意义是没有被考察的，即以不依赖于事物之真实意义的方式来组合词语。在世间，如心智所显现
English
It is for the sake of clearly showing that. Due to the cause of being different from things that are not its fruit, the vase is something to be grasped by the eye and made of earth, etc., thereby knowing various dharmas. This explains the seed of the entity of the basis of sameness, difference, and difference. The so-called "sound meaning this" refers to the meaning that appears in the mind. With the words "utterance," etc., it becomes one. Words are well applied. This is what is explained by such things. The so-called "basis of sameness" is connected to "speaking as it is said." Even if it does not exist in the ultimate sense, it is spoken as it is said. This is what is spoken by those with discrimination in the realm of mind. Thus, the basis of sameness between things and the meaning of sound is impossible. Because it has been said "speaking as it is said," therefore, in order to show that, "dharma," etc., are mentioned. This is dharma, this is the possessor of dharma, thus distinguishing. The so-called "how are different and not different," means that even a single thing, because it does not produce multiple results, is different by way of being different from things that are not its fruit. Even multiple things, producing a single result, are not different because of being different from things that are not its fruit. This is because it is fabricated by the discriminating mind. That meaning is not examined, that is, combining words in a way that does not rely on the true meaning of things. In the world, as it appears to the mind
Chinese
具有聚合性的法各自没有差别，因此对于那些事物，凡是执着于本体相同，以及一个意义具有多种本体，都是具有分别念的心的过失，是错误的。因为胜义谛的事物既不混合也不分离，因此，这是众多法的共性，以及同样地，众多法的特性，凡是这种差别性的术语，都是对于心的意义而言的，而不是对于外境的自相而言的。如果说，因为显现于心的事物是虚假的，那么怎么会有能作等不同的法呢？因此说了“彼性”等，是指心的显现本身。像这样，由于执着于与外境相同，就像自相与他相异一样，从见到它而产生的分别念的显现，也同样地执着。因此说了“善加思择”。就像现量只执持自相一样，那么对于所要成立的法，如无常等，通过成立，以比量所区分的自相，为什么不执持呢？因此说了“所立”等，这是要成立的，这是能成立的，因为在这种想法中，对于实物的执着已经消失，自相的显现本身也消失了，所以执持以共相区分的自相是潜在的。论师陈那等说，执持以遣余所区分的差别，为了消除认为已经立誓执持自相与共相联系的疑虑，因此说了“差别”等。这个“差别与共相混合了知”的词句，也显示了自相不是所取境，而是自相本身，不应该这样理解。然而，在那里，只是将显现于心的差别，以遣余的自性，执持为与那个共相混合。如果又问，为什么要在那里那样理解呢？
English
The aggregative dharmas are not distinct from each other. Therefore, for those things, whatever clings to the same essence and one meaning having multiple essences is a fault of the discriminating mind, which is a mistake. Because the things of ultimate truth are neither mixed nor separated, therefore, this is the commonality of many dharmas, and similarly, the characteristic of many dharmas. Whatever terminology of such distinctiveness is for the meaning of the mind, not for the self-nature of external objects. If it is said that because the appearance in the mind is false, how can there be different dharmas such as being made? Therefore, it is said "that nature" etc., referring to the appearance of the mind itself. Like this, due to clinging to being the same as external objects, just as the self-nature is different from others, the appearance of discrimination arising from seeing it is also clung to in the same way. Therefore, it is said "think well". Just as direct perception only grasps its own self-nature, then for the dharma to be established, such as impermanence, etc., why doesn't it grasp the self-nature distinguished by inference through establishment? Therefore, it is said "to be established" etc. This is to be established, this is the establisher. Because in this thought, the clinging to reality has disappeared, and the appearance of self-nature itself has also disappeared, so grasping the self-nature distinguished by the general characteristic is latent. Master Dignāga and others say that grasping the difference distinguished by exclusion of others, in order to eliminate the doubt that one has vowed to grasp the connection between self-nature and general characteristic, therefore, it is said "difference" etc. This phrase "difference and general characteristic are mixed knowledge" also shows that self-nature is not the object to be grasped, but is self-nature itself, and should not be understood in this way. However, there, it is only that the differences appearing in the mind are grasped as being mixed with that general characteristic by the nature of exclusion of others. If you ask again, why should it be understood that way there?
Tibetan
་ན། དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དུ་མ་ལ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་ནི་སྤྱིའི་རྣམ་པའོ། །གཅིག་ལ་ཁྱད་པར་མང་པོ་ཉིད་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་རྣམ་པའོ། །སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་རྣམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་བསྡུ་སྟེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་དེ་ནི་དེ་དག་སྤྱིར་ཡང་གཟུང་བྱ་མིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱས་པ་ཉིད་དང་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོའི་ཆོས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཁྱད་པར་ཇི་ལྟ་བུ་ཅན་ཞིག་ཅེ་ན། ཁྱད་པར་ཏེ་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་མང་པོ་རྣམས་རང་གི་མཚན་ཉིད་དེ་གཅིག་ལ་སྟེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་དེ་གཅིག་བུ་ལ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་གཅིག་ཅིག་ལ་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་མང་པོ་ནི་མི་རུང་སྟེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་ཆ་ཤས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཀུན་ལས་ལོག་པ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་དེ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་སྒྲ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དེ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོར་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་སྒྲ་མེད་པའོ། །རྟོག་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་སྐབས་དང་སྦྱར་ཏེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོར་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྒྲ་དང་རྟོག་པ་ནི་སྤྱི་ཉིད་དུ་ནི་འཇུག་ཕྱིར་རོ། །དེ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་སྒྲ་མེད་དོ་ཞེས་སྨྲ་བས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལ་སྒྲ་རྣམས་མི་སྦྱོར་རོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གླེང་བ་བྱེད་དོ། །སྤྱི་ཉིད་ དུ་ནི་འཇུག་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བཤད་མ་ཐག་པའི་ཕྱིར་གླེང་བ་མི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ན་མ་ཞེ་ན། དེ་ནི་བདེན་ན་ལན་ལྷག་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཉ་བར་བཀོད་དོ། །བརྡས་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་ནི་བརྡར་བཏགས་པ་སྟེ། སྒྲ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་དེ་སྟོན་ཏོ། །དེ་ནི་ཐ་སྙད་ཆེད་དུ་བྱས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྡའོ། །ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་དེའི་ཚེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་གང་ལ་བརྡར་འདོགས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་མེད་དོ། །བརྡར་འདོགས་པའི་དུས་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ཐ་སྙད་ཀྱི་དུས་སུ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་མེད་དེ། གསལ་བ་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ནི་གསལ་བ་གཞན་ལ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་གསལ་བ་གཅིག་ཅིག་བརྡའི་ཡུལ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དུས་གཞན་ན། དེ་ཉིད་ཀྱིས་ངོ་བོ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་ན
Chinese
那，就说了“那是”等等。多个事物具有同一性的相状，是总相。一个事物具有多种差别的相状，是差别相。用“等等”这个词，是包括了法和有法的相状等等。自己的体性，那些也不是总的所取对境。为什么呢？如果问，像有为性和无常性等等的自性之法的差别，是怎样的差别呢？差别，即是众多事物的自性，对于一个事物来说，那个自己的体性是不能单独成立的。一个事物不能有多个事物的自性，因为自己的体性没有分。所谓“它的自性”，就是自己的体性。与一切相异的是不共的，所谓“没有能如实证悟它的词语”，就是没有能执持自己的体性为不共自性的词语。所谓“也没有分别”，结合上下文，就是说没有能执持自己的体性为不共自性的分别念。为什么呢？因为词语和分别念都是以总相的方式而存在的。说“没有能证悟它的词语”，就是说词语不能施加于自己的体性，因此才又提出“为什么”等等问题。因为“以总相的方式而存在”。既然已经说过，那么提出问题是不合理的，如果不是这样呢？那是真实的，但为了更完整地表达答案，所以才这样安排。被约定俗成作为对境，就是被约定俗成所施设的，词语就是指称它的。“那是为了名言而作”，这就是约定俗成。在名言的时候，想要把自己的体性安立在什么之上呢？是没有自己的体性的。在安立的时候，所见到的自己的体性，在名言的时候是不会随之而去的，因为一个显现的自性不可能存在于另一个显现之中。如果有一个显现被认为是约定俗成的对境，但因为它是刹那性的，所以在其他时间，那个自性也不会随之而去。
English
Now, it is said, "That is," and so on. The aspect of oneness in many things is the general characteristic. The aspect of many differences in one thing is the specific characteristic. The word "etc." includes the characteristics of phenomena and entities possessing phenomena, and so on. Their own characteristics are not to be apprehended as generalities either. Why? If asked, what kind of difference is the distinction of the nature of things such as being made and impermanence? The distinction, that is, the many natures of things, is for one's own characteristic, but that own characteristic cannot be established alone. One thing cannot have many natures of things, because one's own characteristic has no parts. What is called "its nature" is one's own characteristic. That which is different from all is the uncommon, and the saying "there is no word that realizes it as it is" means that there is no word that holds one's own characteristic as an uncommon nature. The saying "there is also no conceptualization" should be combined with the context, meaning that there is also no conceptualization that holds one's own characteristic as an uncommon nature. Why? Because words and conceptualizations exist in the form of generality. Saying "there is no word that realizes it" means that words cannot be applied to one's own characteristic, and therefore the question "why" is raised again. Because "it exists in the form of generality." Since it has already been said, it is unreasonable to raise the question, but if it is not so? That is true, but it is arranged in this way in order to express the answer more completely. That which is conventionally made into an object is that which is conventionally established, and words refer to it. "That is made for the sake of expression," that is convention. At the time of expression, on what does one want to establish one's own characteristic? There is no own characteristic. At the time of establishment, the own characteristic that is seen does not follow at the time of expression, because the nature of one appearance cannot exist in another appearance. If one appearance is considered to be the object of convention, but because it is momentary, that nature does not follow at other times.