Tibetan
ན་དུ་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མི་ནུས་པས། སློབ་དཔོན་གྱིས་ལེགས་པར་བཤད་པ་དེ་དག་དོན་དུ་མི་གཉེར་ཞིང་སློབ་དཔོན་ལ་ཡང་ཞེ་སྡང་བར་འགྱུར་བར་མ་ཟད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། སློབ་དཔོན་གྱིས་ལེགས་པར་བཤད་པ་རྣམས་དོན་དུ་མི་གཉེར་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། གཞན་ཡང་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་ལ་ཕྲག་དོག་དྲི་མ་རྣམས་ཀྱིས་སྡང་བར་ཡང་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ལ་ཞེ་ན། ལེགས་བཤད་གོམས་པས་ལྷུར་ལེན་བསྐྱེད་པ་ལའོ། །བར་དུ་ཆོད་ཀྱང་འབྲེལ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ལུགས་ལས། གང་ཞིག་གང་དང་འབྲེལ་པ་ནི། །རིང་ན་འདུག་ཀྱང་དེ་དང་ངེར། །ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བཤད་པ་བཟད་པ་ནི་ལེགས་པར་བཤད་པ་སྟེ། དེ་ལ་གོམས་པའོ། །དེ་ལ་ལྷུར་ལེན་བསྐྱེད་པ་སྟེ། སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་གང་ལ་དེ་ཁོ་ན་ལ་ཤིན་ཏུ་ཞེ་ན་པ་ཉིད་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །འདིས་ནི་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་བསགས་པ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་ ཏེ། བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་བསགས་པ་དག་ཁོ་ན་ལེགས་པར་བཤད་པ་ལ་གོམས་པས་ལྷུར་ལེན་པ་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་མཐུ་མེད་པས་སློབ་དཔོན་གྱིས་ལེགས་པར་བཤད་པ་དག་དོན་དུ་མི་གཉེར་ཞིང་ཕལ་པ་ལ་ཆགས་པ་དེའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ཀུན་ནས་བསྡུས་པ་འདི་མཆོག་ཏུ་ཕན་པ་མིན་པའོ། །ཕན་པ་ནི་ཕན་པ་སྟེ་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ཕན་བ་མཆོག་དམ་པར་མི་འགྱུར་བས་ན་མཆོག་ཏུ་ཕན་པ་མིན་པའོ། །ཕན་པ་ཅུང་ཟད་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་ནི་ཕལ་ཆེར་ཞེས་བྱ་བས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་རྒྱུ་ཡིན་པ་སྟེ། རྒྱུ་དེས་ན་བདག་གི་བསྟན་བཅོས་འདི་དོན་ཆེན་པོ་ཡིན་ཡང་མང་པོ་རྣམས་ལ་ཕན་པར་མ་གྱུར་ཏེ། དེ་བས་ཇི་ལྟར་ན་འདི་ཤིན་ཏུ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པར་བྱ་སྙམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་སེམས་པའང་ཡིན་ནོ། །འང་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་སློབ་དཔོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་འདྲ་བ་ལ་ཅུང་ཟད་ཅིག་ཞེ་སྡང་བ་ཡང་ཕུང་བར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་བདག་གིས་སློབ་དཔོན་གྱི་ལུགས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རབ་ཏུ་བསྟན་པས། སློབ་དཔོན་ལ་གུས་པ་བསྐྱེད་ནས་ཕུང་བར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་དེ་ལས་བཟློག་པར་བྱའོ་སྙམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་བྲལ་བར་འདོད་པའི་རྣམ་པའི་སྙིང་རྗེ་བ་ཡང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིར་འདི་ལ་དགའ་བ་སྐྱེས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་གཉིས་པས་ནི་སེམས་པ་དང༌། སྙིང་རྗེ་དག་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྟན་ཏེ། སེམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་ན་སེམས་ཡུན་རིང་ཞིང་དུས་རིང་པོ་ནས་ཚད་མ་ཀུན་ལས་བཏུས་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པར་གྱུར་པ་གཞུང་འགྲེལ་བྱ་བ་འདི་ལ་དགའ་བ་སྐྱེས་ཏེ། འདོད་པ་རྒྱུན་ཆགས་པར་བྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སློབ་དཔོན་ཆོས་ཀྱི་གྲགས་པ་ཚད་མ་ཀུན་ནས་བཏུས་པ་འཆད་པར་བཞེད་ན། ཅིའི་ཕྱིར་རང་དགར་རྗེས་སུ་དཔག་པ་འདི་རྣམ་པར་འཇོག་སྙམ་པའི་ཐེ་ཚོམ་བསལ་པའི་ཕྱིར། དོན་དང་དོན་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། དོན་ནི་ཕན་པའོ། །དོན་མ་ཡིན་པ་ནི་མི་ཕན་པ་སྟེ། དེ་དག་རྣམ་པར་འབྱེད་པའོ། །དེ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་ལ་བརྟེན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱོར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པས་ནི་དོན་དང་དོན་མ་ཡིན་པ་དག་གཏན་ལ་ཕབ་ནས། རྗེས་སུ་དཔག་པའི་རྗེས་ལ་འབྱུང་བའི་ཤེས་པ་རྒྱུན་ཆགས་པར་འཇུག་པས་དོན་དང་དོན་མ་ཡིན་པ་དག་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཐེབ་པ་དང་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བྱེ་བྲག་ཏུ་རྣམ་པར་འཇོག་པར་བྱེད་དེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དོན་དང་དོན་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དེ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པས་དེ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་ནི་དེ་སྐད་དུ་འཆད་དོ། །འདིར་འདི་ནི་བསམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། རེ་ཞིག་གལ་ཏེ་འདི་སྐད་དོན་དང་དོན་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཁོ་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་པར་གཟུང་ན་ནི་དེ་ནི་མི་རུང་སྟེ། དོན་དང་དོན་མ་ཡིན་པ་དག་ལས་གཞན་པ་གསུམ་པོ་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱ་བའི་ཡུལ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དང་དོན་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཡང་མ་ངེས་པས་མངོན་སུམ་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་ཡིན་པ་མ་བཟློག་པས་གང་གིས་ན་དེ་དང་པོར་བསྟན་པར་བྱ་བ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པར་བརྗོད་པ་ཡང་ཅི་ཞིག་ཡོད། འོན་ཏེ་ཡང་འདི་སྐད་དུ་དོན་དང་དོན་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བར་ངེས་པར་གཟུང་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ངེས་པར་གཟུང་བའི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་དང་དོན་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་མངོན་སུམ་ལ་བརྟེན་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་དོན་དང་དོན་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་ངོ་བོ་དག་ནི་མངོན་སུམ་ལ་སྣང་བ་ཉིད་ཡིན་ལ། མངོ
Chinese
由于无法理解，不仅不重视导师所说的那些话，而且还会憎恨导师等等。导师所说的那些话，不仅仅是不重视，而且还会因为嫉妒等污垢而憎恨导师法称。比如，习惯于善说而产生重视。即使中断，也只是关联而已。经中说：‘无论何者与何者相关联，即使相隔遥远，也与之无异。’之所以这样说。善说就是导师所说的善妙之语，习惯于此。对此产生重视，对于导师法称，对于他来说，仅仅是非常憎恨，就称之为那样。这表明导师法称积累了福德和智慧。只有积累了福德和智慧，才会因为习惯于善说而产生重视。因为没有智慧的力量，所以不重视导师所说的善妙之语，而贪恋于庸俗，因此《量理宝藏论》不是最有利的。有利就是利益，是其自性。因为这不会变成最殊胜的利益，所以不是最有利的。稍微有利是存在的，这由“大多数”来表示。因此，这个“因此”一词是原因。因为这个原因，我的这部论典虽然意义重大，但对很多人没有利益。因此，如何才能使它真正具有成果呢？像这样思考等等也是。这个“也”字表示，即使对像导师菩提萨埵一样的人稍微憎恨，也是毁灭的因。因此，我没有颠倒地充分阐述导师的宗风，从而生起对导师的恭敬，从而从毁灭的因中扭转，像这样想要脱离痛苦的慈悲心也是存在的。对于“后来对此产生欢喜”这句话，第二个“后来”一词表示思考和慈悲等。
English
Because they cannot understand, they not only do not value the words well spoken by the teacher, but also become hateful towards the teacher, and so on. The words well spoken by the teacher are not only not valued, but also become completely hateful due to the defilements of jealousy towards the teacher Dharmakirti. For example, habituation to good speech generates diligence. Even if interrupted, it is only a connection. As the scripture says: 'Whatever is connected to whatever, even if far away, is no different from it.' That is why it is said. Good speech is the good words spoken by the teacher, and one becomes accustomed to it. Diligence is generated towards it. For the teacher Dharmakirti, it is only extreme hatred that is called that. This shows that the teacher Dharmakirti has accumulated merit and wisdom. Only those who have accumulated merit and wisdom will generate diligence through habituation to good speech. Because there is no power of wisdom, they do not value the good words spoken by the teacher and are attached to the ordinary, therefore, this 'Treasury of Logic on Validity' is not the most beneficial. Beneficial is benefit, it is its nature. Because this will not become the most supreme benefit, it is not the most beneficial. A little benefit does exist, which is indicated by 'mostly.' Therefore, the word 'therefore' is the cause. Because of this cause, although my treatise is of great significance, it has not benefited many. Therefore, how can this truly be made fruitful? Thinking like this, and so on, is also there. The word 'also' indicates that even a slight hatred towards someone like the teacher Bodhisattva is a cause of destruction. Therefore, I have fully explained the teacher's tradition without reversing it, thereby generating respect for the teacher, thereby reversing from the cause of destruction, and such compassion wishing to be free from suffering also exists. Regarding the phrase 'later joy arose in this,' the second word 'later' indicates reflection and compassion, etc.
Chinese
显示是幻化。因为心和慈悲这二者，从长久以来，对于汇集所有量论的论述，生起了欢喜，所以产生了持续的意愿。如果导师法称想要讲解《量论汇集》，为何要为了消除“随意安立这个比量”的疑惑，而说意义和非意义等呢？意义是利益，非意义是不利益，是为了区分这些。这是因为依赖于比量，词语要这样组合：依赖于什么而存在比量？比量确定了意义和非意义之后，为了使随比量而生的智慧持续不断，为了按顺序取舍意义和非意义，所以要特别安立。因此，区分意义和非意义是依赖于比量的。有些人这样解释：所谓的“以颠倒分别”，是为了以颠倒分别来安立比量而说的。这里需要思考的是：如果暂且这样认为，仅仅因为区分意义和非意义是依赖于比量，就确定这样的话是不行的。因为区分意义和非意义之外的第三者，也就是舍弃的对象，也是依赖于比量的。而且，区分意义和非意义也不是确定的，因为依赖于现量是不可避免的。那么，首先要显示什么，才能说比量特别殊胜呢？或者，如果这样认为，仅仅因为区分意义和非意义是依赖于比量，就确定这样的话，那么这样确定也是不合理的。因为区分意义和非意义也是依赖于现量的。就像这样，区分意义和非意义的自性，本身就是显现在现量之中的，而且现
English
It is shown to be illusory. Because of these two, mind and compassion, from a long time ago, joy arose for the discourse that gathers all treatises on valid cognition, and thus a continuous desire arose. If the teacher Dharmakirti intended to explain the Compendium on Valid Cognition, why did he speak of meaning and non-meaning, etc., in order to dispel the doubt of 'arbitrarily establishing this inference'? Meaning is benefit, non-meaning is non-benefit, and it is to distinguish these. This is because it relies on inference, and the words should be combined in this way: upon what does inference exist? Inference determines meaning and non-meaning, and in order to make the wisdom that arises after inference continuous, and in order to sequentially accept and reject meaning and non-meaning, it is specifically established. Therefore, distinguishing meaning and non-meaning relies on inference. Some explain it this way: the so-called 'with inverted discrimination' is said in order to establish inference with inverted discrimination. Here, it is necessary to consider: if we temporarily think that, just because distinguishing meaning and non-meaning relies on inference, it is not permissible to determine it in this way. Because the third thing other than meaning and non-meaning, which is the object to be abandoned, also relies on inference. Moreover, distinguishing meaning and non-meaning is also not certain, because relying on direct perception is unavoidable. So, what should be shown first, in order to say that inference is particularly excellent? Or, if we think that, just because distinguishing meaning and non-meaning relies solely on inference, and determine it in this way, then such a determination is also unreasonable. Because distinguishing meaning and non-meaning also relies on direct perception. In this way, the nature of distinguishing meaning and non-meaning itself appears in direct perception, and direct