Tibetan
པ་རྣམ་པར་གཅོད་པ་རྣམ་པར་གཡེང་ པར་བྱེད་པ་སྟེ། དེའི་ཚེ་ཡང་གང་ཅུང་ཟད་བྱ་བ་ལ་ཆགས་ནས། རྩོད་པ་རྣམ་པར་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ནི་བདག་གི་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ན་ཡོངས་སུ་འདོར་ཞིང༌། འདིར་གནས་པས་ཕྱིས་བྱའི་ནད་ལ་སོགས་པའི་ཟོལ་དང༌། བདག་གི་རྐན་འདི་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པས་གཏམ་གཅོད་པས་དེ་ནི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཚར་གཅད་པའི་གནས་སོ། །གང་ཡང་རུང་བ་ཅིག་ཚར་གཅད་པར་བྱ་བའི་མཐའི་རྩོད་པ་རང་ཉིད་ཀྱིས་མཐའ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་འདི་ཡང་རྒོལ་བ་ཕྱོགས་སྔ་མ་ཕྱེད་པ་ན་གཡོ་སྒྱུ་བྱེད་པ་ཙམ་གྱི་སྒོ་ནས་ཡིན་གྱི། ཡང་དག་པའམ་ཇི་ལྟ་བར་རྩོད་པའི་ངོར་བྱས་པའི་དགོས་པའི་དངོས་པོ་ལ་མ་ཡིན་ལ། རང་གིས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནུས་པ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། རྣམ་པར་གཡེང་བར་འགྱུར་ན། དེ་ལྟར་ན་འདི་ནི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བའམ། དོན་གཞན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ནང་དུ་འདུས་པར་འགྱུར་ཏེ། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནུས་པ་མེད་པ་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་བར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་འབྲེལ་བ་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དོན་མེད་པ་དང་དོན་དང་བྲལ་བ་དག་ལས་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ལ་དེ་ལྟ་བུའི་འབྲེལ་པ་རྟོགས་པ་མེད་པའི་རྣམ་པ་དག་ལོགས་ཤིག་ཏུ་ཚར་གཅད་པར་བྱ་བ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། ཤིན་ཏུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་རབ་ཏུ་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་རྒོལ་བའི་ཕྱོགས་ཕྱི་མ་རྣམ་པར་གཡེང་བར་བྱེད་པ་དེས་ཀྱང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ལན་བསྟན་པར་བྱ་བ་དེ་རྟོགས་པ་མེད་པར་རྣམ་པར་གཡེང་བ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་སྤོབས་པ་མེད་པའོ། །དོན་གཞན་གྱི་ནང་དུ་འདུས་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དོན་མི་ཟ་བར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དང་སུན་འབྱིན་པ་དག་ཁོ་ན་ལ་རྩོད་པ་ཐམས་ཅད་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ལ། རྒོལ་བ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་བ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་འཇུག་པ་མ་ཡིན་པ་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བའམ། སྤོབས་པ་མེད་པའི་ནང་དུ་འདུས་པར་མི་འགྱུར་གྱི་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་རྩོད་པ་སྣ་ཚོགས་པའི་སྒོ་ནས་ཀྱང་རྣམ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་གི་རྟེན་ལ་འགལ་བར་ཁས་ལེན་ན། རྣམ་པར་འགྱུར་གྱི། འགལ་བར་ཁས་ མི་ལེན་པ་དང༌། ཁས་བླངས་པ་མེད་པ་དག་ལ་ནི་རྣམ་པར་རྩོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གདོན་མི་ཟ་བར་གཅིག་སྔར་བརྗོད་ན་འཇུག་པར་འགྱུར་གྱི། ཅིག་ཅར་རྟོགས་པ་པོ་ཕན་ཚུན་སྨྲས་བ་ཉན་པ་དང་ངེས་པར་འཛིན་པ་དང༌། ལན་དག་ནི་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། འཇུག་པ་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཉིད་
Chinese
是为断除而散乱，彼时若于少分之事而耽著，断除诤论，若谓此乃我事而全舍之，住于此处，以未来之疾病等为借口，或以我舌如此等语而断绝言谈，此即名为散乱，乃是遮止之处。任何应遮止之边际诤论，自身即能通达其边际。若此亦为立论者于前分破斥时，仅以狡诈之门而为，非为如实或如是诤论之必要事物，以自能立者断绝其能力之故，若成散乱，则此乃似是而非之理，或将归属于随顺他义之中，以陈述不能成立之故。以不能了知成立之自性关系之故，于无义及离义等无有差别，如是不能了知关系之相，若另立遮止，则成为极端之过，此乃善说。又或立论之后分令其散乱者，亦以不能了知应于成立之后立即回答之事，而显示散乱，是为无有胆识，将归属于他义之中。若谓非唯于不损减意义之成立与破斥而行持一切诤论，亦非一切立论者与反驳者皆如实行持，不归属于似是而非之理或无有胆识，而是以无有关联之种种诤论之门而转变耶？答：非也，以不可能之故。若于一之所依处承许相违，则转变之，若不承许相违，及无有承许者，则无有诤论之故。于此，必定先说一者方能行持，若同时了知者互相陈说，听闻、决定及回答等皆不可能之故，行持即成无果。
English
It is to cut off and be distracted. At that time, if one is attached to a small matter and cuts off the debate, if one says that this is my business and abandons it completely, staying here and using future illnesses as an excuse, or cutting off the conversation with words such as "my tongue is like this," this is called distraction, which is a place to be stopped. Any debate on the edge that should be stopped, one will understand its edge by oneself. If this is also the case when the proponent refutes the previous part, it is only done through the door of cunning, not for the necessary things of a real or such debate, because one's own ability to establish is cut off. If it becomes distracted, then this is a seemingly logical reason, or it will belong to following other meanings, because it states that it cannot be established. Because one cannot understand the relationship of the nature of establishment, there is no difference between meaningless and meaningless things. If one separately establishes the appearance of not understanding such a relationship, it becomes an extreme fault, which is a good saying. Or, if the latter part of the proponent causes distraction, it also shows distraction by not understanding the matter that should be answered immediately after the establishment, which is without courage and will belong to other meanings. If it is said that not only establishing and refuting without diminishing the meaning is the practice of all debates, and not all proponents and rebutters practice truthfully, it does not belong to seemingly logical reasons or lack of courage, but transforms through the door of various debates without connection? Answer: No, because it is impossible. If one admits contradiction in one's basis, then it transforms. If one does not admit contradiction, and there is no one who admits it, then there is no debate. In this case, one must first say one thing in order to practice. If those who understand at the same time speak to each other, listening, deciding, and answering are all impossible, so practice becomes fruitless.
Tibetan
དོ། །རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་བདག་ཉིད་མི་འཇུག་པས་ན། དེ་རང་གིས་ཁས་བླངས་ཤིང་བཀོད་པ་ངེས་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པར་བརྗོད་པར་བྱའི། རྣམ་པ་གཞན་དུ་ན་གཞན་དག་གིས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། གཞན་གྱིས་ཀྱང་དེ་དང་འབྲེལ་པ་སུན་འབྱིན་པའོ། །གཉི་ག་དག་གི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་དང༌། སྤོབས་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་སྣང་བའི་ནང་དུ་འདུས་པར་བཀོད་པ་གཉིས་པོ་དག་ནི་ཤིན་ཏུ་རྒལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་ནི་སྒྲུབ་པ་དམན་པ་རྒོལ་བའི་ལན་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཁས་བླངས་པ་མེད་པར་རྩོད་པ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཚེ་རྩོད་པ་ཁས་བླངས་ནས་ཞུམ་པའི་སྒོ་ནས་ཅུང་ཞིག་མི་སྨྲ་བའམ། གཞན་ཅུང་ཟད་སྨྲ་བར་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བའི་ནང་དུ་འདུས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། བསྒྲུབས་པ་མེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་བརྗོད་པ་ནི། དེ་སྐད་དུ་བསྟན་པ་བརྗོད་པ་མེད་པ་དང༌། གཞན་བརྗོད་པ་དག་ཀྱང་ཕམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་རྩོད་པ་ཁས་བླངས་པ་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་གིས་ནི་ལྷག་པ་དང༌། ཡང་ཡང་བརྗོད་པ་དང༌། དམ་བཅའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ཚར་གཅད་པའི་གནས་ཉིད་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་མ་རྟོགས་པ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཡན་ལག་མ་བརྗོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཚར་གཅད་པའི་གནས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རང་གི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཁས་བླངས་ནས། གཞན་གྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཞར་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ནི་འདོད་པ་ཁས་ལེན་པ་སྟེ། གཞན་གྱིས་བརྗོད་པའི་སྐྱོན་སུན་འབྱིན་པ་མེད་པར་ཁྱོད་ཀྱི་འདི་ཡང་སྐྱོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བར་བྱེད་དེ། དཔེར་ན་ཁྱོད་ཀྱི་རྐུན་མ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེས་བུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྨྲས་ལ། དེས་དེ་ལ་སླར་ཁྱོད་ཀྱང་ངོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ལྟ་བུའོ། །དེས་རང་གི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཁས་བླངས་ནས་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་དེ་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ནི། གཞན་གྱི་འདོད་པ་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་པ་ཁས་ལེན་པ་སྟེ། ཚར་གཅད་པའི་གནས་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཡང་གང་གི་ཚེ་སྐྱེས་བུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཁྱེད་ཀྱང་འགྱུར་ལ། ཁྱེད་བདག་ཉིད་དེ་ལྟར་མི་འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་རྐུན་མ་ལ་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་པ་འདི་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་སྐྱོན་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཉིད་རྐུན་མ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་འདོད་པ་མེད་ཅིང་
Chinese
དོ། 因为不容许自性存在，所以应该说，他自己承诺和安排的事情必须得到证实。否则，其他人将无法理解，其他人也会驳斥与之相关的论点。将两种不真实的、看似正确的论证，以及包含在看似无畏的谬误中的两种安排，都不是非常过分的。它们表明了反驳者对较弱论证的回应，因为没有承诺就不会有争论。当承诺争论后，因沮丧而沉默不语，或者说些别的事情时，怎么会包含在看似正确的论证中呢？如果说没有被证实的事情是为了证实，那么表明没有表达所显示的内容，以及其他表达也是失败，这表明在承诺争论后，没有表达证实的部分。它们被解释为多余、重复和承诺等词语的终结之处。因为证实是为了理解未理解的事物，所以不表达证实的部分就是终结之处。承认自己一方的错误，并顺便提及对方的错误，这就是接受意愿。也就是说，在没有驳斥他人所说的错误的情况下，说“你的这个也是错误”。 例如，他说：“你是小偷，因为你是人。”然后，对方回答说：“你也是。”这就是承认自己一方的错误，并将对方的错误与之联系起来，因为这是在接受对方的意愿。接受意愿，是终结之处。在这里，当因为你是人，所以你也会改变，并且你不希望自己那样，所以这不是小偷的论证，这种想法存在时，就没有什么错误，因为自己并不希望显现为小偷。
English
Do. Because it does not allow the nature to exist, it should be said that what he himself has promised and arranged must be proven. Otherwise, others will not be able to understand, and others will also refute the arguments related to it. The two arrangements that include both untrue, seemingly correct arguments, and what is included in the seemingly fearless fallacy, are not very excessive. They indicate the respondent's response to the weaker argument, because there will be no argument without a commitment. When, after committing to the argument, one becomes silent out of frustration, or says something else, how can it be included in the seemingly correct argument? If it is said that what has not been proven is to prove, then stating that what is shown is not expressed, and other expressions are also failures, this indicates that after committing to the argument, the part that proves is not expressed. They are explained as the place of termination for words such as redundant, repetitive, and promises. Because proving is to understand what is not understood, not expressing the part that proves is the place of termination. Acknowledging the fault on one's own side and incidentally mentioning the fault on the other side is accepting the intention. That is, without refuting the fault said by others, saying, "This of yours is also a fault." For example, he said, "You are a thief because you are a man." Then, the other person replies, "You are too." This is acknowledging the fault on one's own side and connecting the other person's fault to it, because it is accepting the other person's intention. Accepting the intention is the place of termination. Here, when the thought exists that because you are a man, you will also change, and you do not want yourself to be like that, so this is not an argument for a thief, there is no fault, because one does not want to appear as a thief.
Tibetan
གཏན་ཚིགས་རབ་ཏུ་སྟོན་པའི་སྒོ་ནས་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རབ་ཏུ་སྦྱོར་བ་མེད་པར་འགལ་བ་དྲང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ཅིའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་དེ་ནི་ཅིར་ཡང་མི་རུང་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པའི་ཐ་སྙད་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་དེ་ཉེ་བར་འཇོག་པ་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ན་ཡང་དེའི་ཚེ་ལན་མི་ཤེས་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་དེ་ཉིད་ཚར་གཅད་པར་འོས་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ལ་རང་གི་སྐྱོན་ནི་ཉེ་བར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་དེ་ཁས་ལན་པ་ཉིད་ལན་མི་ཤེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་ནི་སྔར་ཚར་གཅད་པར་བྱ་བ་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱི་སྐྱོན་ཉེ་བར་འཇོག་པ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཚར་བཅད་པར་ཐོབ་པ་ལ་ཚར་མི་གཅོད་པ་ནི་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པ་འདོར་བར་བྱེད་པ་སྟེ། བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚར་གཅད་པའི་རིགས་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། དེ་འདོར་བར་བྱེད་པ་ནི་ཚར་གཅད་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ལ་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་མི་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་འཁོར་དག་ལ་གང་ཕམ་པ་ཡིན་ཞེས་འདྲི་བ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། རང་གི་སྐྱོན་ཚར་གཅད་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་པ་རྣམ་པར་འགྲེལ་པར་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་འདིར་ཡང་རྒོལ་པའི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཚར་གཅད་པ་ཐོབ་པ་ལ་ཕྱིར་རྒོལ་བ་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པ་མི་སྦྱོར་བ་ནི་སྤོབས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འདིའི་ལན་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པ་འདོར་བ་ནི་ལོགས་ཤིག་ཏུ་ཚར་ གཅད་པའི་གནས་མ་ཡིན་ཏེ། རིགས་པས་དཔྱད་ན་ཡང་གཉིས་ལས་གཅིག་ལ་ཡང་འདིར་རྒྱལ་བ་དང་ཕམ་པ་དག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལྟར་སྣང་བས་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡང་དག་པའི་སྐྱོན་བརྗོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱོན་ཅུང་ཟད་རྗོད་པར་བྱེད་ཅིང༌། ཅུང་ཟད་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ཚར་གཅད་པར་འོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ལན་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་འོས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་སྐྱོན་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་མ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། ཡོད་དོ་ཞེས་བྱས་ནས་གདོན་མི་ཟ་བར་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་བརྗོད་པར་བྱ་བའམ། མ་བརྗོད་པས་ཚར་གཅད་པར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་ཀྱང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གཅིག་ལྟ་བུའོ། །དཔེར་ན་དོན་གཅིག་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གཅིག་ཁོ་ནས་དེ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་བླང་བར་མི་བྱའོ། །སྐྱོན་བརྗོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་གྱི་མི་བརྗོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཚང་གཅད་པ
Chinese
是为了通过充分展示理由来驳倒对方。如果没有充分的结合，仅仅是直接的矛盾，为什么不是错误呢？因为那是什么也不行的，那样的形态的名称在世间是存在的。那样的话，即使承认那是近似的，那时对于证明不知道答案的人，那本身是应该制裁的，因为不是为了向他人指出自己的过错。因为证明者承认那个没有过错本身就是不知道答案。那本身是以前就应该受到制裁的，因为根本不依赖于指出他人的过错。对于已经获得制裁的人不进行制裁，就是放弃辩论和考察，所谓的辩论和考察就是指出了制裁的道理，放弃那个就是对于将要获得制裁不进行后续的行动。也就是应该说询问集会的人谁失败了，而不是详细解释自己的过错将要获得制裁。如果在这里反驳者的证明将要获得制裁，反驳者不进行辩论和考察就是没有勇气，因为不知道这个答案而放弃辩论和考察，就不是另外的制裁之处，即使通过道理进行分析，在这里双方中的任何一方都没有胜利和失败。因为没有展示出相似的证明，以及没有说出正确的过错。稍微说出一些过错，以及没有完全说出的时候，是不应该制裁的，因为已经理解了答案。如果说应该制裁，因为没有说出所有的过错，那么就说有，然后肯定要说出所有的过错，或者因为没有说出而不应该制裁，因为即使一个也能够损害那个证明。就像一个证明一样。例如对于一个事物，仅仅一个证明就能够成立，所以不需要全部都接受。仅仅说出过错，就没有其他没有说出的，所以应该
English
It is to refute by fully demonstrating the reasons. If there is no sufficient combination, why is it not a mistake with just a direct contradiction? Because that is not possible at all, the name of that kind of form exists in the world. In that case, even if it is admitted that it is approximate, at that time, for the person who proves that he does not know the answer, that itself should be sanctioned, because it is not to point out one's own fault to others. Because the prover admits that there is no fault in itself, it is not knowing the answer. That itself should have been sanctioned before, because it does not depend on pointing out the faults of others at all. Not sanctioning a person who has already been sanctioned is to abandon debate and investigation, and the so-called debate and investigation is to point out the reason for the sanction, and abandoning that is not taking follow-up actions for the sanction that is about to be obtained. That is, it should be said to ask the people in the assembly who has failed, rather than explaining in detail that one's own fault is about to be sanctioned. If here, the opponent's proof is about to be sanctioned, the opponent's failure to debate and investigate is lack of courage, because abandoning debate and investigation because he does not know the answer is not another place of sanction, even if analyzed through reason, neither of the two sides has victory or defeat here. Because the similar proof is not shown, and the correct fault is not stated. If some faults are stated slightly, and not all of them are stated, it should not be sanctioned, because the answer has been understood. If it is said that it should be sanctioned, because all the faults have not been stated, then say yes, and then definitely state all the faults, or it should not be sanctioned because it has not been stated, because even one can harm that proof. Just like a proof. For example, for one thing, only one proof can be established, so there is no need to accept all of them. Just stating the fault, there is no other that has not been stated, so it should