Tibetan
གནས་པ་ལ། །ཆགས་བྲལ་ཞེས་ནི་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། བདག་ གི་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་བོའི་ཚོགས་སྲིད་པ་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་རྣམས་ལ་བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་པ་ལའོ། །ཇི་ལྟར་མཉམ་པར་གནས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། བླང་དང་དོར་བ་བཅོམ་པའི་ཕྱིར། །དོན་འགའ་ཞིག་ལས་སྐྱོ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དོར་བ་ཡིན་ལ། འདི་ནི་ང་དང་ངའིའོ། །ཞེས་བྱ་བའི་འཛིན་པ་དེ་ནི་བླང་བ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་དེ་དག་སྤང་བའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཙན་དན་དང་ནི་སྟེའུ་བཞིན། །ཙན་དན་དང་ནི་སྟེའུ་དག་དང་འདྲ་བར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་དག་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱར་རོ། །དེ་ལ་སྐྱེས་བུ་གཅིག་སེམས་དང་བ་ཅན་གྱིས། ལག་པ་གཅིག་ཤིན་ཏུ་ཙན་དན་གྱིས་བྱུག་ལ་གཞན་རྣམ་པར་སྡང་བས། ལག་པ་ཅིག་ཤོས་ཤིན་ཏུ་བཅད་པ་དེ་ལ་སྐྱེས་བུ་དེ་དག་ཇི་ལྟར་འཇུག་པ་དག་གི་ནང་ནས་གཅིག་ཡིད་བྱུང་བའམ། ཅིག་ཤོས་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཙན་དན་དང་སྟེའུ་ལ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་གཉིག་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང༌། ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ན། གྲོལ་བར་འདོད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན། ཙན་དན་དང་སྟེའུ་དག་ལ་མཚུངས་པར་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །དོན་དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཙན་དན་དང་ནི་སྟེའུ་བཞིན། །ཞེས་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་དེ་དག་ཡི་རང་བར་གྱུར་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་བསྒོམ་པས་བདག་གིའི་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་སྤོང་བ་མ་ཡིན་ན། ཇི་ལྟར་ན་རང་ཉིད་ཀྱིས་སྔར། ཡོན་ཏན་སྐྱོན་དང་རྗེས་འབྲེལ་བའི། །འདོད་སྡང་ལ་སོགས་སྤངས་པ་ནི། །དེ་དག་ཡུལ་ལ་མཐོང་མེད་པ་།ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ན། ཅི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་བསྒོམས་པས་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྤོང་བའི་ཐབས་སུ་བརྗོད་ནས། ཡང་ན་སྡུག་བསྔལ་བསྒོམ་པ་འདི་ཞི་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་འདི་འགལ་ལོ་ཞེས། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟར་ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་བདག་ཉིད་ཀྱི་བདེ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ནི། འདིར་ཡོན་ཏན་མཐོང་བར་འདོད་པ་མ་ ཡིན་ན། གང་གིས་ན་དེ་སྐྱོན་དུ་མཐོང་བ་ལས་ཆགས་པ་ཟད་པར་འདོད་པར་འགྱུར། འོ་ན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། རྟག་པ་དང་བདེ་བ་དང༌། བདག་དང༌། བདག་གི་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་ཡོན་ཏན་ཞིང་དེ་མཐོང་བ་ཡང་ལྷན་ཅིག་གམ་སོ་སོར་ཡོན་ཏན་དུ་མཐོང་བ། དེའི་གཉེན་པོ་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་
Chinese
处于（的状态）。被称为离贪。说了这个之后，对于称为“我的事物”的，接近于摄取的蕴的集合，对于接近于存在所需要的事物，处于舍的状态。如何平等地处于（舍的状态）呢？因为摧毁了取和舍。从某些事物中厌烦，那就是舍。这个是我的和我所有的，这种执着就是取，因此是为了舍弃它们的因。因此，就像檀香和斧头一样。意思是像檀香和斧头一样。把它们和离贪联系起来。例如，一个人以愉悦的心情，用檀香涂抹一只手，而另一个人非常憎恨，砍断另一只手，那么这些人如何对待它们呢？就像对檀香和斧头一样，既不满意其中一个，也不特别贪恋另一个。然而，如果对两者都没有贪恋和愤怒的特性，处于舍的状态，那么，想要解脱的人，就会平等地对待檀香和斧头。为了显示这个意义，说了“就像檀香和斧头一样”。阿罗汉们被称为感到高兴，那也不是对有为法所缘的贪恋。如果通过修习痛苦不能舍弃我执等，那么，为什么自己先前说：“功德过患及随属，贪嗔等舍离，彼等境上不见故。”呢？难道自己说了通过修习痛苦是舍弃贪欲等的方法，又说修习痛苦是寂灭的，这不是矛盾吗？不是这样的，因为这样看待功德，就是成办自己的安乐。这里不是想要看到功德，谁会想要从看到过患而使贪欲灭尽呢？那么是什么呢？常、乐、我、我所等是功德，看到那些功德的田地，或者一起或者分别地看到功德，它的对治就是无常。
English
Being in (that state). It is said to be free from attachment. Having said this, for those things called "my things," which are close to the aggregates of grasping, for the things that are close to being needed for existence, one remains in a state of equanimity. How does one remain equally? Because one has destroyed taking and rejecting. Whatever is weary from certain things, that is rejection. This is mine and belongs to me, that clinging is taking, therefore it is for the cause of abandoning them. Therefore, like sandalwood and an axe. It means like sandalwood and an axe. Connect them with being free from attachment. For example, one person with a joyful mind, smears one hand with sandalwood, while another hates it and cuts off the other hand, how do those people treat them? Just like sandalwood and an axe, neither satisfied with one nor particularly attached to the other. However, if there is no characteristic of attachment and anger towards either, remaining in a state of equanimity, then, the one who desires liberation will treat sandalwood and an axe equally. To show that meaning, it is said, "Like sandalwood and an axe." The Arhats are said to be delighted, but that is not attachment to conditioned objects. If one cannot abandon self-grasping etc. by meditating on suffering, then why did you yourself previously say, "Merit, fault, and what belongs to them, abandoning desire, hatred, etc., because they are not seen on the objects"? Did you yourself say that meditating on suffering is the method of abandoning desire etc., and then say that meditating on suffering is pacifying, isn't this contradictory? It is not so, because seeing merit in this way is accomplishing one's own happiness. Here, it is not wanting to see merit, who would want to exhaust desire from seeing faults? So what is it? Permanence, happiness, self, selfhood, etc. are merits, seeing those fields of merit, either together or separately seeing merit, its antidote is impermanence itself.