Tibetan
ག་ལ་འདུན་པ་ཡངས་སྐྱོན་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་འདུན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །གང་དང་གང་སྐྱོན་མེད་པ་དེ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཐར་བ་ལྟ་བུའོ། །བདག་དང་དབང་པོ་དང་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཡང་སྐྱོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་དམིགས་པའོ། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། གལ་ཏེ་སྐྱོན་བཅས་ཡིན་ན་ཡང༌། གལ་ཏེ་ཡང་བདག་སྐྱོན་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་བདག་ཏུ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྟེན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འདི་སྐྱོན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། སྦྱོར་བ་ནི་སྐྱོན་དང་ལྡན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ་དཔེར་ན་སྦྲུལ་གྱིས་བཟུང་པའི་སོར་མོ་ལྟ་བུའོ། །བདག་ཏུ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་སྐྱོན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ། དེ་སྟེ་སྐྱེས་བུ་གྲོལ་བར་འདོད་པ་དེ་ལ་བདག་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་མཚན་ཉིད་དེ་། སྐྱོན་དང་བཅས་པར་མཚུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་སྐྱོན་དེ་ལ་ཆགས་བྲལ་མིན། དེ་ལ་ནི་བདག་ལའོ། །གང་ལ་བདག་ཏུ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་དེའི་སྐྱོན་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བར་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་མེད་པ་དེའི་ཚེ་སྐྱེས་བུ་དེ་དག་གང་ལ་ཆགས་བྲལ་འགྱུར། ཇི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཡོད་ན་ཡང༌། བདག་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་བདག་གི་ལ་ཡང་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པར་བསྟན་ཏོ། །སྦྱོར་བ་འང་གང་ཞིག་གང་ཡོད་ན་ཡང་མི་འགྱུར་བ་དེ་ནི་དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ནས་ཀྱི་ས་བོན་ཡོད་ན་ཡངས་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་མེད་པ་ལྟ་བུའོ། །བདག་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཡོད་ན་ཡང་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་ བྱེད་པ་འགལ་བ་དམིགས་པའོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་བདག་གི་ལ་ཆགས་པ་འདི་ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་ལས་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ་སྐྱོན་མཐོང་སྟེ། སྐྱོན་དུ་ལྟ་བ་བདག་གི་ཆགས་པའི་རྒྱུ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་མཐོང་ལས་འབྱུང༌། ཆགས་པ་དང་ནི་འགལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པ་གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ། །ཆགས་པ་དེ་དབང་སོགས་ཡོད་ན་ཡིན་ན། དེ་ལྟར་མིན། ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་ལས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་རྟེན་ཉིད་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་བདག་གི་བློ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ན་དེ་ཇི་ལྟར་བདག་གི་ཆགས་པའི་རྒྱུ་བདག་གི་བློ་ལ་སྡུག་བསྔལ་མཐོང་བ་གནོད་པར་བྱེད་བ་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་གི་ཆགས་པ་ལ་སོགས་གནོད་པར་འགྱུར། སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་གང་གི་རྒྱུ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་ལས་དེ་ཉེ་བར་ཞི་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བད་ཀན་གྱི་ནད་ཀྱི་གཞི་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་མངར་ཞིང་བསིལ་ལ་སྣུམ་པ་ལ་སོགས་པས་བད་ཀན་གྱི་ནད་རབ་ཏུ་ཞི་བ་མ་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ། །སྡུག་བསྔལ་བསྒོམ་པ་ཡང་དབང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་ཆགས་པའི་རྒྱུ་བདག་གི་བློ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པའོ། །བདག་གི་ལ་ཆགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི་ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་ཡིན་ན། ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་བསྒོམ་པ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་མ་གྲུབ་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱིས་སོགས་ལ་ཡང་ཡོད་ཕྱིར་རོ། །བྱིས་པ་དང༌། ཕྱུགས་ལ་སོགས་པ་བདག་དང་འབྲེལ་བའི་མིག་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡོན་ཏན་དང་སྐྱོན་དུ་བརྟག་པ་དང༌། བྲལ་བ་ལ་ཡང་མིག་ལ་སོགས་པ་དེ་ལ་ཆགས་པར་འགྱུར་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་དེ་མེད་པར་ཡང་འདི་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དེས་བྱས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །སྐྱོན་ལྡན་ལ་ཡང་ཡོད་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ཀྱང་མིག་ལ་སོགས་པ་བདག་གི་ལ་ཡང་བདག་གི་ཉིད་དུ་བཟུང་བ་ལ་སྐྱོན་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཞིང་རབ་རིབ་དང་ལོང་བ་དང་ཞ་བ་དང༌། གཟུགས་ངན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་མཐོང་ཡང་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཡོན་ཏན་དང་སྐྱོན་མཐོང་པ་ལས་སྐྱང་འདི་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡོན་ཏན་ ལྡན་པ་གཞན་དག་ལའང༌། མེད་ཕྱིར་སྐྱེས་བུ་གཞན་ཉིད་དུ་མངོན་པར་འདོད་པའི་མིག་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་གཞན་དག་གི་མིག་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ལ་ཡང་ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་དག་གིས་ཡང་བདག་གི་ཆགས་པ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་གི་ཉིད་ཡོད་ན་ཡང༌། འདས་སོགས་ལ་ནི་མེད་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཚེ་བདག་གི་ཡང་འདས་ཤིང་ཞིག་པར་གྱུར་པ་ལའོ། །སོགས་པ་སྨོས་པས་ནི་རང་གི་ལུས་ལས་བོག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡན་ལག་དང་ཉིང་ལག་དེ་དང་འདྲ་བ་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་བར་མཚུངས་བ་དག་ལ་བདག་གི་བློ་དོར་བ་ཡོད་ན། བདག་གི་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། ཆགས་པ་ཡོན་ཏན་མཐོང་བས་བྱས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་ལ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་བདག་གི་ཤེས་པ་ཡོད་ན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་བདག་གི་བློ་ལ
Chinese
如果认为欲望是针对无过失之处的欲望，这是自性推理。凡是无过失的，就不应该修习离贪，例如解脱。认为自我、感官和身体等也是无过失的，这是相违遍转。虽然可以这样转变，但即使是有过失的，如果自我又是针对无过失之处的，是执着自我等，这样也是痛苦的根本，因此这是有缺陷的。因此，理由不成立。陈述是，凡是有缺陷的，就是具有离贪的，例如被蛇咬住的手指。认为执着自我是有缺陷的，这是自性推理。如果这样，那么，对于想要解脱的人来说，自我也是痛苦的特征，与有过失相同。当它对那个过失没有离贪时，那就是对自我。对于产生执着自我等的状态的那个过失，要这样组合语句。当他对它没有贪着和离贪时，那些人会对什么产生贪着和离贪呢？即使有痛苦的因，但因为不具有对自我的离贪，所以也不会变成我的，因此显示了错误。陈述也是，任何存在但不会转变的，就不是它的原因，例如有青稞的种子，但没有稻米的幼苗。即使有痛苦的因，对自我的离贪也不会转变，这是相违遍转。 另外，如果对我的执着是从见到功德而转变的，那么就会见到过失，因为视过失为对我的执着之因的相违，所以是从见到功德而产生的。与执着是相违的，不是其他方式。如果执着存在于权力等之中，那就不是这样。不是从见到功德而产生的，而是从作为受用之根本等方面产生的我的心。
English
If it is thought that desire is a desire for a place without fault, this is a reason of self-nature. Whatever is without fault, one should not cultivate detachment from desire for it, for example, liberation. To think that self, senses, and body, etc., are also without fault is a contradictory pervasion. Although it can be transformed in this way, even if it is with faults, if the self is also for a place without fault, it is attachment to self, etc., then it is also the root of suffering, therefore this is flawed. Therefore, the reason is not established. The statement is that whatever is flawed is possessed of detachment from desire, for example, a finger bitten by a snake. To think that attachment to self is flawed is a reason of self-nature. If this is the case, then, for the person who wants liberation, the self is also a characteristic of suffering, the same as having faults. When he does not have detachment from that fault, then it is to the self. For that fault of the state of arising attachment to self, etc., the words should be arranged in this way. When he does not have attachment and detachment to it, what will those people have attachment and detachment to? Even if there is a cause of suffering, but because it does not possess detachment from desire for the self, it will not become mine, therefore it shows error. The statement is also that whatever exists but does not change is not its cause, for example, if there is a seed of barley, but there is no sprout of rice. Even if there is a cause of suffering, detachment from desire for the self will not change, this is a contradictory pervasion. Furthermore, if attachment to mine changes from seeing merit, then one will see faults, because seeing faults is contradictory to the cause of attachment to mine, so it arises from seeing merit. It is contradictory to attachment, not in other ways. If attachment exists in power, etc., then it is not like that. It does not arise from seeing merit, but from my mind arising from being the root of enjoyment, etc.
Chinese
如果生起（我执），那么这如何能成为我的贪执之因呢？在我的心中，见到痛苦并不能造成损害啊。我的贪执等会受到损害。理由是，如果某种事物不能损害某种事物的因，那么它就不能使该事物平静下来。例如，如果某种事物不能损害黏液病的根源，那么甜、凉、油腻等事物就不能完全平息黏液病。修习痛苦也不能损害感官等对境的贪执之因，即我的心。这被称为“周遍不成立”。如果贪执我的原因是见到功德，那么修习痛苦就能损害见到功德。如果是这样，那么这就不合逻辑，因为这并不成立。为什么呢？因为孩童等也有这种情况。孩童和牲畜等，对于与我相关的眼睛等，是否评判为功德或过失，以及是否分离，都会对眼睛等产生贪执。即使没有见到功德，也会有这种情况，因此可以理解为这不是由见到功德所造成的。因为有缺点的事物也有这种情况。即使眼睛等“我的”事物本身具有缺点，并且见到模糊、失明、跛足和丑陋等缺点，仍然会产生贪执。因此，这种贪执并非源于见到功德或过失。对于其他具有功德的事物，也没有贪执。对于那些明显希望成为其他人的人，即使他们的眼睛等具有功德，见到功德的人也不会对我产生贪执。即使有“我的”存在，对于过去等事物也不存在贪执。当“我的”已经过去并消逝时，以及提到“等”字，例如从自己的身体上切除的肢体，这些肢体与原来的肢体相同，没有区别，具有相同的功德，如果我的心放弃了它们，因为已经脱离了“我的”贪执。贪执不是由见到功德所造成的。因此，因为即使见到功德也没有贪执，并且因为如果存在“我的”认知就存在贪执，所以在我的心中……
English
If (attachment to self) arises, how can that be the cause of my attachment? Seeing suffering does not harm my mind. My attachment, etc., will be harmed. The reason is that if something does not harm the cause of something else, then it cannot pacify that thing. For example, if something does not harm the root of phlegm disease, then sweet, cool, and oily things, etc., cannot completely pacify phlegm disease. The practice of suffering also does not harm the cause of attachment to objects of the senses, etc., which is my mind. This is called 'pervasive non-establishment.' If the reason for attachment to self is seeing merit, then the practice of suffering can harm seeing merit. If that is the case, then it is not logical because it is not established. Why? Because children, etc., also have this situation. Children and livestock, etc., whether they judge merit or fault in the eyes, etc., that are related to me, and whether they are separated, will still have attachment to the eyes, etc. Even if merit is not seen, this situation still exists, so it can be understood that it is not caused by seeing merit. Because things with defects also have this situation. Even if the eyes, etc., which are 'mine,' themselves have defects, and even if defects such as blurriness, blindness, lameness, and ugliness are seen, attachment will still arise. Therefore, this attachment does not arise from seeing merit or fault. There is also no attachment to other things that have merit. For those who clearly want to become other people, even if their eyes, etc., have merit, those who see merit will not have attachment to me. Even if 'mine' exists, there is no attachment to things of the past, etc. When 'mine' has passed and disappeared, and when 'etc.' is mentioned, such as limbs cut off from one's own body, these limbs are the same as the original limbs, with no difference, having the same merit, if my mind abandons them, because it has been separated from attachment to 'mine.' Attachment is not caused by seeing merit. Therefore, because there is no attachment even when merit is seen, and because attachment exists if there is a cognition of 'mine,' therefore, in my mind...