Tibetan
ད་བ་འགལ་བ་དམིགས་པའོ། །འདིས་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལས་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་ངོ་ཞེས་འདི་འཁྲུལ་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་འདོར་བར་ནུས་བ་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་དོར་བ་ཡིན་གྱི། བདག་དོར་བར་ནུས་པ་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེའི་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་བདག་དང་མ་བྲལ་ན་དེ་ཡང་ལྡོག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་བདག་གི་ཡང་དོར་བ་ཉིད་མ་ཡིན་པའམ། སྡུག་བསྔལ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་རང་བཞིན་སྤོང་བར་ཁས་ལེན་ན་འཇིག་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པས་ན་བདག་བདག་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་སྡུག་བསྔལ་བསྒོམས་པས་བདག་གི་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་ཞིང༌། འདིས་ཀྱང་གོམས་པ་ས་སྡུག་བསྔལ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། བསྒོམས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐབས་རྩོམ་པ་ཐམས་ཅད་ ཀྱི་འབྲས་བུ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་གནས་པ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་ལྷག་པའི་འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་གྲུབ་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཡོད་ན་ཡང་ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མི་འབྱུང་བ་ནི་བསྒོམས་པས་བྱས་པའི་མངོན་སུམ་ལས་ཀྱང་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྡུག་བསྔལ་བསྒོམས་པས་ཀྱང་དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་དག་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་བསྒོམ་པར་འགྱུར་བ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། ལྷག་པར་བྱེད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ན། གང་ལས་དལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་ལུང་ལས་བསྟན་པའི་སྡུག་བསྔལ་གང་ཡིན་པ་དེ། གང་བསྒོམས་པས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ། དེ་སྔར་ཡང་ནི་མངོན་སུམ་ཉིད། དེའི་ཡིན་པར་འགྱུར་ན། དེ་ལྟར་ཡང་ཆགས་བྲལ་ལྡན་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་བསྒོམས་པས་ཀྱང་སྡུག་བསྔལ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་ཅན་འདོད་ཆགས་བྲལ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གྲོལ་བའི་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་བསྒོམས་པ་ཙམ་སྟོན་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱིས་མ་མཐོང་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བསྟན་པ་མེད་དེ། འདི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་བསྒོམས་པས་རྣམ་པར་བསྒོམས་པ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རྒྱུར་རྟག་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཁོ་བོ་ཅག་གི་ནི་སྔར་བདག་མེད་པ་ཉིད་མ་མཐོང་བ་ཕྱིས་བསྒོམས་པས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རིགས་བ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་ཡང་གང་བདག་ལ་ཆགས་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་མངོ
Chinese
现在要指出其中的矛盾之处。这表明，认为通过脱离贪欲就能摆脱痛苦是错误的。即使像那样转变，即使已经脱离了贪欲，也只是摆脱了可以舍弃的痛苦。如果说，不是摆脱了可以舍弃的“我”，那么，痛苦产生的原因如果与“我”没有分离，那也是无法避免的。如果那样，“我”也就不是被舍弃的了吗？如果承认舍弃了痛苦产生的原因的自性，因为是具有毁灭的自性，那么“我”就会变成无我的状态。此外，通过修习痛苦，我的贪欲会减少。通过这种习惯，痛苦会显现出来。因为修习等所有努力的方法的结果，都是显现出来的状态。因为除此之外，没有更殊胜的果的差别。即使有，也没有差别。为了表明，不生起贪欲，比修习所产生的显现还要少。还说了通过修习痛苦，那些等等。瑜伽行者们，对痛苦进行修习，只是使其显现，而不能使其更殊胜。从哪里能逐渐脱离贪欲呢？经文中所示的痛苦是什么？通过修习，所修习的是什么？那以前也是显现。如果那样，也不会具有脱离贪欲。因此，通过修习，即使痛苦显现，也不会脱离贪欲。为了解脱，仅仅通过修习痛苦来展示的论典，没有展示任何未见之物。像这样，通过修习痛苦，修习者为了脱离贪欲，如果不是恒常的原因，即使它能展示，论典也是没有结果的。我们以前没有见到无我，后来通过修习使其显现，因此脱离贪欲是合理的。关联是，凡是对我执著的，那就会显现痛苦。
English
Now, the contradictory points will be pointed out. This shows that it is wrong to think that suffering can be abandoned by being free from desire. Even if it transforms like that, even if one has become free from desire, it only abandons the suffering that can be abandoned. If it is said that it is not abandoning the "I" that can be abandoned, then if the cause of suffering is not separated from the "I", it is also unavoidable. If so, isn't the "I" also not being abandoned? If one admits to abandoning the self-nature of the cause of suffering, because it has the self-nature of destruction, then the "I" will become a state of no-self. Furthermore, by practicing suffering, my desire will decrease. Through this habit, suffering will manifest. Because the result of all methods of effort, such as practice, is a manifested state. Because apart from that, there is no more excellent difference in results. Even if there is, there is no difference. To show that not arising desire is even less than the manifestation produced by practice. It is also said that through practicing suffering, those and so on. Yogis, practicing suffering, only makes it manifest, but cannot make it more excellent. From where can one gradually become free from desire? What is the suffering shown in the scriptures? Through practice, what is being practiced? That was also a manifestation before. If so, one will not have freedom from desire. Therefore, through practice, even if suffering manifests, one will not be free from desire. For liberation, the treatise that only shows through practicing suffering does not show anything unseen. Like this, through practicing suffering, if the practitioner is not a constant cause for being free from desire, even if it can show, the treatise is without result. We had not seen no-self before, later we made it manifest through practice, therefore it is reasonable to be free from desire. The connection is, whoever is attached to the self, that will manifest suffering.
Tibetan
ན་དུ་མཐོང་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། དེ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་གནས་སྐབས་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུ་དེ་ཉིད་ལྟ་བུའོ། །སྡུག་བསྔལ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བར་འདོད་པའི་སྐྱེས་བུ་དེ་ཡང་ཕྱིས་ཀྱང་བདག་ཏུ་ཆགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་འགལ་བ་དམིགས་པའོ། །གལ་ཏེ་ལ་ལར་ཉེས་པ་མཐོང་བ་ལས་སྐྱེས་བུ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མཐོང་ངོ༌། །དེས་ན་གང་བདག་ཏུ་ཆགས་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་གཏན་ཚིགས་མ་ངེས་པའམ། མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་གལ་ཏེ་གཅིག་ལའང་བདག་གིས་བདེ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཡུལ་འགའ་ཞིག་ལ། ཉེས་པ་འགའ་ཞིག་གིས། སྐད་ཅིག་དེ་ལ་བློ་ལྡོག་སྟེ། །ཇི་སྲིད་ཉེས་པ་མཐོང་བའི་བར་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུའིའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་དེ་ལ་ཡང་ཉེས་པ་བཟུང་བ་ཅན་གྱི་ཡུལ་ལ་དེ་ཤིན་ཏུ་འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། ཡུལ་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆགས་པ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་ལས་ཀྱང་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་ཅན་ཉིད་སྲིད་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་དང་འདྲ་བར་ཞེ་ན། འདོད་ལྡན་བུད་མེད་གཞན་ལ་བཞིན། །དཔེར་ན་འདོད་པ་དང་ལྡན་པ་འགའ་ཞིག་བུད་མེད་གཞན་ལ་སྐྱོན་ཅུང་ཟད་མཐོང་བས་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་གཞན་ལ་ཆགས་པ་དང་མ་བྲལ་པ་ཉིད་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡུལ་གཞན་ལ་འབྱུང་བ་ཅན་གྱི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ལྷག་མ་ནི་བུད་མེད་དེ་ལ་ཡང་འདོད་ཆགས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པ་ཡོད་ན་ཡང་དུ་ས་གཅིག་གི་ཚེ་སྔར་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་བུད་མེད་དེ་ཉིད་ལ་ཡང་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ན། ཤིན་ཏུ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་བླང་དང་དོར་བའི་ཁྱད་ཡོད་ན། །སྐྱེས་བུ་འགའ་ཞིག་དོར་བར་བྱ་བ་ཡིན། །དཔེར་ན་མངོན་པར་འདོད་ཆགས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་བུད་མེད་ལྟ་བུའོ། །འགའ་ཞིག་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མངོན་པར་འདོད་ཆགས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་ན་བླང་བར་བྱ་བ་དང་དོར་བར་བྱ་བ་སྣ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཡོད་ནའོ། །གཅིག་ལས་འབྱུང་ཅན་ཆགས་གང་ཉིད། །བླང་བར་བྱ་བར་འདོད་པའི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ཅན་ནོ། །འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཡུལ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྱུང་བ་ཅན་གྱི་ཆགས་པ་དེ་ནི། ས
Chinese
虽然已经看到了痛苦，但并非因此就接近于脱离贪欲，例如普通凡夫俗子的状态就是如此。如果有人想要亲眼目睹痛苦，但他后来仍然执着于自我，这就被称为观察到相违的原因。如果有人因为看到过失而脱离贪欲。那么，凡是执着于自我的人，即使已经亲眼目睹了痛苦等等，这样的论证就成了不定因或未成立。如果有人这样认为，那并非如此。如果是这样，即使对于某个被认为是自己获得快乐的对境，因为某些过失，瞬间就改变了想法。只要看到过失，就会像执着的人一样。即使如此，对于执着于过失的对境，也应该看到他并非完全脱离贪欲，因为他并没有舍弃所有对境的贪着。从看到功德的角度来说，也可能对不同的事物产生执着。这像什么呢？就像对其他有欲望的女人一样。例如，有些人因为在其他女人身上看到一些缺点而脱离贪欲，但对于其他女人，他并没有脱离贪欲。对于其他对境产生的贪欲的残余，也会成为对那个女人产生贪欲的原因。因此，即使同时存在通过不同方式看到功德的情况，但当一个人曾经对某个女人失去贪欲，后来又对她产生贪欲时，他就不是完全脱离贪欲。像这样，如果存在取舍的差别。有些人应该舍弃，例如不应该贪恋的女人。有些人应该获取，例如应该贪恋的女人。因此，即使存在各种各样的取舍。从一个对境产生的贪欲，是追随想要获取的事物的。追随贪欲对境的贪欲是，
English
Even though suffering has been seen, it does not necessarily lead to detachment from desire. For example, this is the state of ordinary individuals. If someone wants to witness suffering directly, but later still clings to self, this is called observing contradictory causes. If someone detaches from desire by seeing faults in some. Therefore, whoever clings to self, even if they have directly witnessed suffering, etc., such reasoning becomes an uncertain or unestablished reason. If someone thinks like that, it is not so. If that is the case, even for some object that is considered to bring happiness to oneself, because of some faults, the mind changes in an instant. As long as faults are seen, it is like someone who is attached. Even so, regarding the object to which faults are attached, it should be seen that he is not completely detached from desire, because he has not abandoned attachment to all objects. From the perspective of seeing merits, it is also possible to be attached to different things. What is this like? It's like towards other women who have desire. For example, some people detach from desire by seeing some flaws in other women, but for other women, he has not detached from desire. The residue of desire arising towards other objects will also become the cause of generating desire towards that woman. Therefore, even if there are simultaneous situations of seeing merits through different ways, but when a person once lost desire for a woman, and later generates desire for her again, then he is not completely detached from desire. Like this, if there is a difference between taking and abandoning. Some people should be abandoned, such as women who should not be desired. Some should be acquired, such as women who should be desired. Therefore, even if there are various kinds of taking and abandoning. The desire arising from one object is following the thing that wants to be acquired. The desire that follows the object of desire is,
Tibetan
་བོན་ཡིན་ཏེ་རྒྱུ་མཚན་ཡིན་ནོ། །རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་བསྐྱེད་ཚེ། ཆགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ས་བོན་དུ་འགྱུར་རོ། །འདི་དུས་གཅིག་གི་ཚེ་བདག་གི་འགའ་ཞིག་ལ་གང་འདོད་ཆགས་ དང་བྲལ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ན་ཡང༌། བདག་ཏུ་ཆགས་པ་མ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ས་བོན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་གི་ལ་ཡང་རྣམ་གྲངས་འགའ་ཞིག་གིས་ཆགས་པར་འགྱུར་ཏེ། བུད་མེད་གཞན་ལ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེ་ལ་ལ་ལ་ཤིན་ཏུ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་བླང་བ་དང་དོར་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས། ལ་ལ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་ལ་ལ་ཆགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་དེའི་ཆགས་པ་དེའི་ནི་དུས་གཅིག་གི་ཚེ། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ཡུལ་ལ་ཡང་རྒྱུད་ལས་ཆགས་པ་སྐྱེད་པའི་ས་བོན་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བུད་མེད་གཅིག་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་ཅན་བུད་མེད་གཞན་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡང་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་ཀྱང་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་འདོད་ཆགས་སྐྱེ་བའི་ཆགས་པ་ལྷག་མ་ས་བོན་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ། །སྐྱེས་བུ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འདོད་པ་འདི་ཡང་བླང་བ་དང་དོར་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས་བདག་གི་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་བདག་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །བདག་མེད་པར་མཐོང་བ་ལ་ཡང་སྐྱོན་འདི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་མེད་པ་ཉིད་མཐོང་བ་ལས་བདག་དང་བདག་གི་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པར་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་བདག་ཏུ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་བདག་སྐྱོན་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་སྐྱོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་ཆགས་པ་དང༌། བདག་སྐྱོན་མེད་པ་ལས་ཆགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱང་ནི། བདག་སྐྱོན་མེད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དབང་པོ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཀྱང་སྐྱོན་མེད་ཡིན་ནོ། །འགྲོ་བ་དེ་ཙམ་ཉིད་ཡིན་ན་འདི་ལྟ་སྟེ། བདག་དང་དེ་ལ་ཆགས་པ་དང་དབང་པོ་དང་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནའོ། །འདི་ལ་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དོར་བར་བྱ་བ་གཞན་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྐྱེས་བུ་དེ་དག་གང་ལ་ཆགས་བྲལ་ འགྱུར། གང་གིས་འཁོར་བའི་འཆིང་བ་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར། སྦྱོར་བ་དག་ནི་གང་དང་གང་སྐྱོན་མེད་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་འདུན་པ་དེ་ནི་སྐྱོན་མེད་པ་ཡིན་ཏེ་དཔེར་ན་ཐར་པ་ལ་འདུན་པ་ལྟ་བུའོ། །བད
Chinese
是本性，是原因。以种类生起时，会变成贪著的种子。这在同一时间，我的某些部分会变得没有贪著，即使那样，因为没有舍弃对我的贪著，那个种子也会使我的某些部分产生贪著，就像对其他女人一样。因此，他对某些部分不是非常没有贪著。结合是，通过取舍的差别，即使某些部分没有贪著，某些部分会产生贪著，那是他的贪著，在同一时间，对没有贪著的境，也是从相续中产生贪著的种子。例如，对一个女人有贪著，对其他女人没有贪著，但通过种类，也会成为生起对那个境的贪著的剩余贪著种子。想要没有贪著的士夫，这也是通过取舍的差别，即使我的某些部分没有贪著，也会变成对我执著的人，这被称为自性推理。见到无我也没有这个过失，因为见到无我，对我和我所的一切没有差别地没有贪著。此外，对我和我所等的贪著不是没有贪著。那样的话，因为我是没有过失的，所以对他的贪著等也没有过失，因为对没有过失的有贪著，从没有过失的我产生的贪著也是没有过失的。能立是，能成立我没有过失的受用，眼等那些也是没有过失的。如果仅仅是这些，就像我和对他的贪著和眼和身体等一样。因为这没有过失，所以不应该修习没有贪著。因为也没有其他应该舍弃的。那些士夫会对什么产生贪著和没有贪著？会通过什么从轮回的束缚中解脱？结合是，任何对没有过失的境的希求都是没有过失的，例如对解脱的希求一样。我
English
It is nature, it is the reason. When generated by variety, it becomes the seed of attachment. At one time, some parts of me become free from attachment, even so, because the attachment to me has not been abandoned, that seed will also cause some parts of me to become attached, just like to other women. Therefore, he is not very free from attachment to some parts. Combination is, through the difference of taking and abandoning, even if some parts are free from attachment, some parts will become attached, that is his attachment, at the same time, to the object without attachment, it is also the seed of generating attachment from the continuum. For example, being attached to one woman, not being attached to other women, but through variety, it will also become the remaining attachment seed that generates attachment to that object. The man who wants to be free from attachment, this is also through the difference of taking and abandoning, even if some parts of me are free from attachment, it will become a person who is attached to me, this is called self-nature reasoning. Seeing no-self also does not have this fault, because seeing no-self, there is no difference in non-attachment to all of me and mine. Furthermore, attachment to me and mine etc. is not non-attachment. In that case, because I am without fault, so attachment to him etc. is also without fault, because there is attachment to the faultless, the attachment arising from the faultless me is also faultless. The proof is, that which can establish the enjoyment of me without fault, the senses etc. are also without fault. If it is only these, just like me and attachment to him and the eyes and body etc. Because this is without fault, so one should not practice non-attachment. Because there is also nothing else that should be abandoned. What will those men become attached to and not attached to? Through what will they be liberated from the bonds of samsara? Combination is, any desire for an object without fault is without fault, just like the desire for liberation. I