English
is the enjoyer. Thus, women are not found, and sexual activity with animals is seen. Desiring men do not find union with women. Even in the behavior of animals, they engage in desire out of craving for their own pleasure and attachment to themselves, relying on intermediaries like parents. Therefore, those who dwell in samsara and seek happiness do not truly find happiness. If, due to craving, a person is attached to themselves and completely abandons the cause of suffering, then how can they be truly free from desire? Union is attachment to oneself and the manifestation of seeking special pleasure, but mostly it also leads to seeking suffering, as one becomes involved due to craving for pleasure. For example, someone tormented by heat, even knowing that drinking cold water will worsen their condition, still drinks cold water. Or, knowing that they will die from the suffering of hunger, if there is no other way to seek special pleasure, they might consume food mixed with poison. This state of wanting a person to be free from desire is also attachment to oneself and the manifestation of seeking special pleasure, which is a natural inference. Because one desires that all the bases for enjoyment, etc., are incomplete, or there is no difference, in reality, one would want that self to be destroyed. What does one want for oneself? People are clearly attached to themselves. How could they want destruction? Words like 'experience' indicate no difference. How could one want due to attachment? It is not wanting oneself. What is it like? Experience, terms, and qualities, all the bases are changing. The basis of all experiences is changing, the basis of all terms is changing, and the basis of all qualities such as wisdom is changing. Why not want destruction? Like this, attachment, the nature of that clinging, that is, the essence, does not exist. All the bases for enjoyment, etc...
Tibetan
མས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པར་མཚུངས་པར་འགྲོ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་འདོད་པ་དོན་དུ་གཉེར་བར་བྱེད། སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་གང་ལ་ཆགས་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་ནི་དེ་ལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང༌། ཐ་སྙད་དང༌། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་ལྡོག་པ་ཅན་ཤིན་ཏུ་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཕ་བུ་ལ་ཆགས་པ་ལྟ་བུའོ། །སྐྱེས་བུ་འདི་ཡང་བདག་ལ་ཆགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་དམིགས་པའོ། །གལ་ཏེ་འདི་ཉིད་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང༌། ཐ་སྙད་དང༌། ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་ལྡོག་པ་ཅན་དུ་འདོད་པ་དེའི་ཚེ། དེས་ནི་དེའི་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པར་འདོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་རང་བཞིན་མེད་པ་ལས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང༌། ཐ་སྙད་དང༌། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་ལྡོག་པ་ཅན་ཡིན་པར་ཁྱད་པར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་གྱི་བདག་ཉིད་ལྡོག་པ་ཅན་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདག་མེད་པ་ཡིན་ཏེ་དཔེར་ན་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལྟ་བུའོ། །སྐྱེས་བུ་གྲོལ་བར་འདོད་པ་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྟེན་གྱི་བདག་ཉིད་ལྡོག་པ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །དེ་བས་ན་གང་ཞིག་བདག་གང་ཡིན་པ་མེད་པར་མི་འདོད་པ་དེས་ནི་དེའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལྡོག་པ་ཅན་ཡིན་པར་འདོད་པར་མི་བྱའོ། །སྦྱོར་པ་ནི་གང་ཞིག་གང་ཤིན་ཏུ་མེད་པར་མི་འདོད་པ་དེ་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་ཐ་སྙད་དང༌། ཡོན་ཏན་གྱི་རྟེན་ལྡོག་པ་ཅན་ཡང་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཕ་དེ་ཉིད་བུ་ལ་ཆགས་པ་ལྟ་བུའོ། །སྐྱེས་བུ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བར་འདོད་པ་ཡང་བདག་ཤིན་ཏུ་མེད་པར་མི་འདོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་ཀུན་དུ་བདག་འཛིན་པས། །ཤིན་ཏུ་བདག་ལ་ཆགས་པ་བརྟེན་པར་བྱེད། །དེ་བས་ན་སྐྱེས་བུ་འདིའི་བདག་ཏུ་ཆགས་པ་ཡང་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་བདག་ཏུ་ཆགས་པའི་ས་བོན་དེ། བདག་ཏུ་ཆགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་སྐབས་ཅན་དུ་རྣམ་པར་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་རྒྱུ་གང་དང་ལྡན་པ་དེ་ནི་དེ་དང་ལྡན་པར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ནད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་ལྡན་པ་ནད་དང་ལྡན་པ་ལྟ་བུའོ། །སྐྱེས་བུ་འདི་ཡང་བདག་གི་ཆགས་པའི་རྒྱུ་བདག་ཏུ་ཆགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །གལ་ཏེ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། འབད་རྩོལ་རྩོམ་པ་ཡོད་པ་དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། བརྩོན་པ་ཡོད་ཀྱང་ཡོན་ཏན་ཆ་རྟེན་ཕྱིར། བདག་གི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆ་མཐོང་པའི་སྒོ་ནས་ཤིན་ཏུ་མ་སྤངས་པའི་དུས་དེ་སྲིད་དུ་བདག་ཏུ་ཆགས་པ་མངོན་སུམ་དུ་མི་རྒྱུ་ན་ཡང༌། རྐྱེན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འཇུག་པ་དང་ནི་ལྡན་པ་ན། མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་བདག་ཆགས་བྲལ་ལ་གགས་བྱེད་དང༌། དེ་སྐྱོན་ལ་ནི། བདག་གི་སྐྱོན་ལ་སྒྲིབ་བྱེད་མིན། །བདག་ཏུ་ཆགས་པ་དོར་བ་མེད་ན། བདག་གི་ཆགས་པ་དོར་བར་བྱ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་གང་ལ་ཆགས་པ་དོར་པ་མེད་པ་དེ་ནི་དེ་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་པའི་ཕྱིར་བརྩོན་པ་དང་ལྡན་ཡང༌། འབའ་ཞིག་གི་ཚེ་དེའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཆ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་དེ་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་རྗེས་སུ་སྦྱོར་བ་དང༌། དེའི་སྐྱོན་མཐོང་བ་ལ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་བུ་ཉེས་པ་ཅན་འབའ་ཞིག་ལ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཆགས་པ་མི་འདོར་བ་ལྟ་བུའོ། །སྐྱེས་བུ་འདིས་ཀྱང་བདག་གི་ཆགས་པ་དོར་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། གལ་ཏེ་བདག་ལ་ཆགས་བྲལ་ཡང༌། །ཇི་ལྟར་བདག་གི་དང་བྲལ་བ་དེ་ལྟར་བདག་ལ་ཆགས་པ་ཡང་སྤོང་བ་ཉིད་ ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བདག་ཏུ་ཆགས་པའི་སྒོ་ནས་གཏན་ཚིགས་བཤད་པ་ཐམས་ཅད་མ་གྲུབ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདིར་ཉེས་མེད་གང་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་རྒྱུ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཞན་ཡང་བདག་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡང་བླ་སྟེ། དེ་ལྟར་ན་ཡང་གང་ལ། འདི་ལ་ཆགས་པ་བྲལ་འགྱུར་ན། དེ་ལ་འདི་འདོར་མ་ཡིན་དཔེར་བདག་བཞིན། སྐྱེས་བུ་བདག་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་དུ་ཟིན་ཀྱང་བདག་སྤོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདག་གི་ཡང་ཆགས་པ་དང་བྲལ་ན་ཡང་དེ་དོར་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན། དེ་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་སྒོམ་དོན་མེད། །དེ་ལྟར་ན་སྡུག་བསྔལ་བསྒོམ་པ་སྡུག་བསྔལ་དོར་བའི་རྒྱུ་མཚན་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཀུན་ནས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཚོལ་བར་བྱེད་དོ། །གང་གི་ཚེ་དེས་ཀྱང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཐོབ་པ་ཡོད་ན་ཡང་བདག་དོར་བ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། དེ་དང་འདྲ་བར་སྡུག་བསྔལ་བསྒོམས་པས་བདག་གི་ཡང་དོར་བར་མི་འགྱུར་རོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་གང་ཡོད་ན་ཡང་མི་འགྱུར་བ་ནི། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ནས་ཀྱི་ས་བོན་ཡོད་ན་ཡང་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་མི་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །བདག་དོར་བ་ཡང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཡོད་ཀྱང་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེ
Chinese
完全脱离贪欲，以等同于无有的自性，追求所欲之义。论式是：凡是对某事物有贪执者，则对该事物的所有体验、名言和功德的所依，都是极不想要的，例如父亲对儿子有贪执。而说这个人也对自我有贪执，这是周遍相违所见。如果有人认为此人是体验、名言和功德的所依，那么他就会认为此人是无我的。这样一来，与无自性相比，作为体验、名言和一切功德的所依，没有任何差别。论式是：凡是体验和一切名言的所依之自性相违者，就是无我的，例如石女之子。想要解脱的人，也是体验和一切名言的所依之自性相违者，这是自性之理。因此，凡是不认为自我是无有者，就不应认为他的一切体验等都是相违的。论式是：凡是不认为某事物是完全无有者，就不会认为它是体验、名言和功德的相违之所依，例如父亲对儿子有贪执。想要脱离贪欲的人，也不认为自我完全无有，这是周遍不现。因为如此，所以， 以各种方式执着自我，从而依赖于对自我的强烈贪执。因此，这个人对自我的贪执也不是相违的。为什么呢？因为，像这样，贪执自我的种子，即所谓的贪执自我，是伺机而动的。凡是具有某种因者，也会具有该因，例如具有疾病之因者，也会具有疾病。而这个人也具有贪执自我的因，即贪执自我，这是自性之理。如果又为了脱离痛苦的贪执而努力，
English
One seeks the meaning of desire with a nature that is equal to non-existence, being completely free from all attachments. The argument is: whoever is attached to something, then all the experiences, terms, and qualities that depend on it are extremely undesirable, like a father's attachment to his son. To say that this person is also attached to the self is a contradictory perception of pervasion. If one considers this to be the basis of experience, terms, and qualities, then one would consider it to be without self. In that case, there is no difference between being without inherent existence and being the basis of experience, terms, and all qualities. The argument is: whatever is the nature of the basis of all experiences and terms is without self, like the son of a barren woman. A person who desires liberation is also the nature of the basis of all experiences and terms, which is the reason of nature. Therefore, whoever does not consider the self to be non-existent should not consider all of his experiences, etc., to be contradictory. The argument is: whoever does not consider something to be completely non-existent does not consider it to be the contradictory basis of experience, terms, and qualities, like a father's attachment to his son. A person who desires to be free from attachment also does not consider the self to be completely non-existent, which is the non-perception of pervasion. Because that is so, therefore, by clinging to the self in various ways, one relies on strong attachment to the self. Therefore, this person's attachment to the self is also not contradictory. Why? Because, like this, the seed of attachment to the self, which is called attachment to the self, remains in a conditional manner. Whoever possesses a certain cause will also possess that cause, like someone who possesses the cause of disease will also possess the disease. This person also possesses the cause of attachment to the self, which is attachment to the self, which is the reason of nature. If one strives to be free from the attachment to suffering,
Chinese
即使有勤奋的作者，因为依赖功德的部分，在我看到功德的部分而不舍弃的时候，虽然执着于我的显现不流动，但是如果具有如其所是的因缘，就会障碍趋向显现的离我执，并且那不是遮蔽过失，如果未曾舍弃我执，就不能舍弃我的执着。譬如说，如果对于某事物未曾舍弃执着，即使为了脱离对它的执着而勤奋，仅仅因为见到它的功德的部分，就会随之执着，随之结合，并且会遮蔽见到它的过失。例如，就像对于仅仅是有过错的儿子，各个凡夫也不会舍弃执着一样。这个人也未曾舍弃我的执着，这是自性推理。虽然如此转变，但是如果脱离了对我的执着，就像脱离了我的那样，也会舍弃对我的执着。 因此，如果说所有通过执着于我而进行的推理都未成立，那么这是没有过失的，因为这里不存在脱离执着的因。此外，脱离对我的执着也是更殊胜的，即使如此，对于谁来说，如果脱离了对这个的执着，也不会舍弃这个，例如像我一样。即使一个人脱离了对我的执着，也不会舍弃我。同样，即使脱离了对我的执着，也不会舍弃它，如果是这样，那么就没有必要修习痛苦了。如果是这样，修习痛苦是为了寻求舍弃痛苦的原因，即完全脱离贪欲。如果在获得脱离贪欲的时候，也没有舍弃我，那么就像那样，修习痛苦也不会舍弃我。譬如说，如果某事物存在，但不会转变，那么就不是它的原因，例如，即使存在大麦的种子，也不会生出稻米的幼苗。舍弃我也是这样，即使存在脱离贪欲，也不会转变，这是普遍的。
English
Even if there are diligent authors, because of relying on the part of merit, when I see the part of merit and do not abandon it, although the manifestation of clinging to self does not flow, if it possesses the causes and conditions as they are, it will hinder the separation from self-clinging that tends towards manifestation, and that is not obscuring faults. If self-clinging has not been abandoned, then it is not possible to abandon my clinging. For example, if one has not abandoned attachment to something, even if one is diligent in order to be free from attachment to it, merely because one sees the part of its merits, one will subsequently cling to it, subsequently combine with it, and will obscure seeing its faults. For example, just as ordinary people do not abandon attachment to a son who is merely faulty. This person also has not abandoned my attachment, which is a natural inference. Although it changes like this, if one is free from attachment to self, just as one is free from mine, one will also abandon attachment to self. Therefore, if it is said that all inferences made through clinging to self are not established, then this is without fault, because here there is no cause for separation from attachment. Furthermore, being free from attachment to self is also more excellent, even so, for whom, if one becomes free from attachment to this, one will not abandon this, for example, like me. Even if a person becomes free from attachment to self, he will not abandon self. Similarly, even if one is free from attachment to mine, it will not be abandoned, if that is the case, then there is no need to practice suffering. If that is the case, practicing suffering is to seek the cause of abandoning suffering, which is complete detachment from desire. If, when one obtains detachment from desire, one does not abandon self, then just like that, practicing suffering will not abandon self either. For example, if something exists but does not change, then it is not its cause, for example, even if a barley seed exists, a rice sprout will not grow. Abandoning self is also like this, even if detachment from desire exists, it will not change, this is universal.