Tibetan
་མེད་པ་དེ་ལ་དེའི་སྐབས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མེ་ལ་གྲང་བ་ལྟ་བུའོ། །བདག་མེད་པ་གོམས་པར་གྱུར་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུད་ལ་ཡང་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཉམས་པ་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་པ་དམིགས་པའོ། །མ་ངེས་ཕྱིར་རོ་ཐལ་བ་བཞིན། ཤིང་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ཡང་ཤིན་ཏུ་མི་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་ཉེས་པ་རྒྱུན་བཅད་པ་ཡང་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་གང་རང་བཞིན་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་གང་ཞིག་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གཏན་ཚིགས་གྲུབ་པར་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །སྲོག་ཆགས་གང་ཞིག་ང་ཞེས་བདག་མཐོང་བ། འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་དེ་ལ་བདག་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་འདི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་སྟེ། འཇིག་པ་མེད་པ་ཉིད་དུའོ། །ཆགས་པ་ནི་བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཆགས་པའོ། །དེ་ལ་གནོད་ པར་བྱེད་པའང་བདག་མེད་པ་ཉིད་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་མི་འདོད་པ་དེའི་ཚེ་གནོད་པ་ཅན་མེད་པའི་ཕྱིར་རྟག་ཏུ་བདག་ལ་ཆགས་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །སྦྱོར་བ་ཡང་གང་ལ་ཤེས་པ་གང་སྐྱེ་བའི་གནོད་པ་ཅན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་ལ་ཤེས་པ་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མེ་ལ་དྲོ་བར་རྟོགས་པའི་དུས་ཀྱི་དྲོ་བའི་ཤེས་པ་ལྟ་བུའོ། །བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་ཆགས་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཡང་བདག་ལ་སྐྱེ་བའི་གནོད་པ་ཅན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་དམིགས་པའོ། །མ་གྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་ཏུ་ལྟ་བུའི་ཡུལ་དེ་སུན་ཕྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་ཡུལ་གང་ལ་ཉེས་པར་མཐོང་བའི་སྒོ་ནས་སུན་འབྱིན་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་ལ་ཆགས་པ་སྐྱེ་བ་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་འདོད་ཆགས་ཅན་ཡུལ་གྱི་བཟང་མོ་ལ་ཉེས་པར་མཐོང་བའི་སྒོ་ནས་སུན་འབྱིན་པ་མ་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ། །བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཅན་ཡང་བདག་ལ་ཉེས་པར་མཐོང་བའི་སྒོ་ནས་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པའོ། །ཡང་ན་གང་ཞིག་གང་ལ་ཉེས་པར་མཐོང་བ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དང༌། དེར་འདོད་ཆགས་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་དེ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་འདོད་ཆགས་ཅན་ཡུལ་གྱི་བཟང་མོ་ལ་ཉེས་པར་མཐོང་བ་མེད་པ་འདོད་ཆགས་སྐྱེ་བ་ལྟ་བུའོ། །བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཅན་ཡང་ཉེས་པར་མཐོང་བ་ཅན་མ་ཡིན་པ་དང༌། དེར་ཆགས་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི
Chinese
对于不存在的事物，在它那里是不可能有那种情况的，比如火不可能有寒冷。在串习了无我的心识流中，对自我的执着的对治方面也不会减弱，这被称为是周遍作用相违的例证。就像灰烬一样，是不确定的缘故。木头变成灰烬，也像极其不会改变那样，对治方面断绝过患也会发生，这无论是什么，也都是不确定的。对于“凡是某物的自性”等等的论式，用“凡是某物”等等来显示理由成立。任何众生如果认为“我”而见到自我，那是错觉。以接近于它的自性的自性，将事物视为自我，这实际上是恒常的，也就是不会坏灭的。贪执是对自我的明显贪执。损害它的，也是见到无我。如果他不希望那样，那么因为没有损害，所以总是贪执自我，这样就不会解脱。论式又是，对于什么，产生什么知识的损害不存在，那么对于它，知识就不会退转，比如对于火，在认识到温暖的时候，温暖的知识就是如此。对于执着于自我的知识，对于自我的产生，损害是不存在的，这被称为是周遍作用相违的例证。也不是不成立，因为对于自我的观察的对境，没有驳斥的缘故。论式是，凡是以见到过患的方式来驳斥某事物，那么对于它，贪执的产生就不会退转，比如贪欲者对于美貌的女子，没有以见到过患的方式来驳斥。而具有自我见者，也没有以见到过患的方式来驳斥自我，这被称为是周遍作用不显现。或者，凡是不具有见到某事物过患的人，并且在那里产生贪执，那么对于它，就不会脱离贪执，比如贪欲者对于美貌的女子，没有见到过患而产生贪执。而具有自我见者，也是不具有见到过患的人，并且在那里产生贪执，这是
English
For something that doesn't exist, that situation is impossible there, like coldness in fire. In the mindstream that has become accustomed to selflessness, the opposing aspect of clinging to self will not diminish either, which is called a contradictory example of pervasive function. Like ashes, it is uncertain. Wood turning into ashes, also like something that is extremely unchangeable, the cessation of faults by the opposing aspect will also occur, whatever that is, is also uncertain. For the argument "Whatever is the nature of something," etc., the reason is shown to be established by "Whatever is something," etc. Any sentient being who sees "I" and sees self, that is an illusion. Approaching the nature of that with its own nature, seeing that thing as self, that is actually permanent, that is, it will not perish. Attachment is obvious attachment to self. What harms it is also seeing selflessness. If he does not wish that, then because there is no harm, he is always attached to self, and in that way he will not be liberated. The argument is also, for what, the harm of the arising of what knowledge does not exist, then for that, knowledge will not regress, like for fire, at the time of recognizing warmth, the knowledge of warmth is like that. For the knowledge of clinging to self, for the arising of self, harm does not exist, which is called a contradictory example of pervasive function. It is also not unestablished, because for the object of observing self, there is no refutation. The argument is, whoever refutes something by way of seeing faults, then for that, the arising of attachment will not regress, like a lustful person for a beautiful woman, does not refute by way of seeing faults. And one who has self-view, also does not refute self by way of seeing faults, which is called a non-manifestation of pervasive function. Or, whoever does not have the sight of faults in something, and attachment arises there, then for that, he will not be separated from attachment, like a lustful person for a beautiful woman, does not see faults and attachment arises. And one who has self-view, is also one who does not have the sight of faults, and attachment arises there, this is