Tibetan
་པར་ལྟ་བ་སྐྱོན་གྱི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཉིད་ཡིན་པས་ན་དེ་གོམས་པ་ལས་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཡོད་ན་སྐྱོན་རྣམས་ཀྱང་འཇུག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཅན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་གོམས་པ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལྡོག་ཏུ་ཟིན་ཀྱང༌། འདི་དག་ཡང་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྲོག་ཆགས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དཔེར་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་དང་ལྡན་པའི་རྫས་ཀྱི་ཆོས་འཇིག་པ་མེད་པ་ལྟ་བུའོ། །སོགས་པ་སྨོས་པས་ནི་དཔེར་ན་མེ་ལ་སོགས་པའི་དྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་བཟུང་ངོ༌། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་གང་གི་ཆོས་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་གནས་ན། ཟད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མེའི་དྲོ་བ་ལྟ་བུའམ་འདི་ལྟ་སྟེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དེ་དང་ལྡན་པའི་ངོ་བོ་ཟད་པ་མ་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་སྲོག་ཆགས་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་དམིགས་པའོ། །དེ་ལ་ཉེས་པ་རྣམས་ཤིན་ཏུ། །ཟད་མིན་སྲོག་ཆགས་ཆོས་ཉིད་ཕྱིར། །གཟུགས་སོགས་བཞིན་མིན། འོན་ཀྱང་ཟད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཏན་ཚིགས་འདི་མ་གྲུབ་པ་དང༌། སྲོག་ཆགས་འགའ་ཞིག་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། གང་གི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་འདི་ཆོས་ཡིན། འདི་ཐམས་ཅད་ནི་རྐྱེན་ཉིད་འདི་བ་ཙམ་འབའ་ཞིག་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྐྱེན་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་དེ་ལ་རག་ལས་པ་ཅན་གྱི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ལྟར་ན་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ཡང་སྲོག་ཆགས་ཀྱིས་ཆོས་ཉིད་དུ་རང་བཞིན་ནམ་དེ་ལས་བྱུང་བ་ལ་བརྗོད་པ་ཡིན་གྲང་ན། རེ་ཞིག་རང་བཞིན་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་ བ་ཉིད་ཀྱིས་གློ་བུར་བར་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྟེ་དེ་ལས་འབྱུང་བ་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུའི་དོན་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ཐག་པ་ལ་སྤྲུལ་གྱི་ཤེས་པ་འབྱུང་བ་དང་མི་འབྱུང་བ་དེ་བས་ན་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །རེས་འགའ་འབྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། འགའ་ཞིག་གི་ཚེ་ཉོན་མོངས་པ་འགའ་ཞིག་འཇུག་པར་འགྱུར་གྱི་ཐམས་ཅད་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་རེས་འགའ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གཟུགས་དང་ལྡན་པའི་དངོས་པོའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་ཉིད་ལྟ་བུའོ། །རང་བཞིན་ཉིད་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་གང་ལ་རེས་འགའ་འབྱུང་བ་ཅན་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེའི་རང་བཞི
Chinese
因为观察是过患的对治品，所以如果习惯了它而成为它的自性，那么过患也不会产生的法性。虽然如此转变，但由于习惯了对治品，烦恼虽然得以止息，但这些也不是不生的法性，因为是有情自性的缘故，如同色等一样。例如色等的具有色的物质的法性不会坏灭一样。说“等”字，例如火等的热等法。结合是，凡是什么的法，那么它存在时，不会穷尽，例如火的热，或者像这样，色等的与其相应的体性不会穷尽一样。说贪欲等也是有情的法，这是指出周遍相违。因此，罪过极其。 不尽，有情自性故， 如色等非也，然而唯尽。 为什么呢？因为这个理由不成立，而且有些有情也不存在，谁的贪欲等是法？这一切都只是因缘而已。因此，因为因缘不具足，所以依赖它的生起不存在，这样就不成立了。对于此，如果说有情以自性或从它产生为法性，那么暂且不是自性，因为自性以光明 的缘故，是显示为忽然的缘故，是不成立的。如果说“从它产生”，这是缘起之义，那时绳子上产生蛇的认识，或者不产生，因此是不决定的。因为有时产生，所以理由不成立，因为有些时候有些烦恼会产生，但不是全部。凡是自性，也不是有时会产生的，例如具有色的事物的色等就是如此。因为自性不成立，所以理由不成立。结合是，凡是对什么有时会产生的，那么就是它的自性
English
Because observation is the antidote to faults, if one becomes accustomed to it and it becomes one's own nature, then the faults will not arise, as it is the nature of dharma. Although it may change in this way, although afflictions may be stopped by becoming accustomed to the antidote, these are not the nature of non-arising, because they are the nature of sentient beings, like form, etc. For example, the nature of form, etc., the substance with form, does not perish. By saying "etc.", for example, the nature of heat, etc., of fire, etc., is taken. The connection is, whatever is the nature of something, then when it exists, it does not end, like the heat of fire, or like this, the essence of form, etc., which corresponds to it, does not end. Saying that desire, etc., is also the nature of sentient beings, this indicates pervasive contradiction. Therefore, faults are extremely. Not exhausted, because of the nature of sentient beings, Like form, etc., not so, but only exhausted. Why? Because this reason is not established, and some sentient beings do not exist, whose desire, etc., is the dharma? All of this is only a condition. Therefore, because the conditions are not complete, the arising that depends on it does not exist, so it is not established. Regarding this, if it is said that sentient beings are by nature or arise from it as the nature of dharma, then for the time being it is not nature, because nature is luminous Because it is shown as sudden, it is not established. If it is said "arising from it", this is the meaning of dependent arising, then the knowledge of a snake arises or does not arise on a rope, so it is uncertain. Because it sometimes arises, the reason is not established, because sometimes some afflictions will arise, but not all. Whatever is nature, it will not sometimes arise, for example, the form, etc., of things with form is like that. Because nature is not established, the reason is not established. The connection is, whatever sometimes arises to something, then it is its nature.
Tibetan
ན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ་དཔེར་ན་རླུང་གི་དྲི་ལྟ་བུའོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུད་ལ་རེས་འགའ་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་དམིགས་པའོ། །བདག་མེད་པ་མཐོང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་དང་བྲེལ་ཡོད་ན། མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡོད་ན། ལྡོག་པ་དག་ཀྱང་མཐོང་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དུས་དེ་སྲིད་དུ་མངོན་དུ་རྒྱུ་བ་ཡང་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་གང་ལ་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡོད་ན། སྤངས་པ་དེ་ནི་དེ་ངེས་པར་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཅན་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་གྲང་བ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡོད་ན་རྡོ་བ་ལ་སོགས་པའི་དྲོ་བའི་རེག་པ་མེད་པ་ལྟ་བུའོ། །འདོད་ཆག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུ་ལས་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡོད་ན་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་དམིགས་པའོ། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི་ཇི་ལྟར་ཟངས་མ་ལ་སོགས་པའི་སྲ་བའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མེ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལས་ཞུ་བར་གྱུར་པ་ན་སྲ་བ་ཉིད་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཡང་འབྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་དང་འདྲ་བ་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ལོག་པ་ན་ཡང་ཉོན་མོངས་ པ་རྣམས་ཡང་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་གང་ཞིག་གང་གི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཡིན་པ་དེ་གོམས་པ་ལས་དེ་དང་ཤིན་ཏུ་བྲལ་བ་ལ་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སྲ་བ་བཞིན་དུ་འང་སྐྱེ་མིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཉེས་པ་རྣམ་པར་འགགས་པ་ཡི། །དེའི་བདག་ཉིད་ལྡོག་མེད་ཕྱིར་རོ། །ཟངས་མ་ལ་སོགས་པའི་སྲ་བ་ཉིད་དང་འགལ་བའི་མེ་གང་ཡིན་པ་དེ་རེས་འགའ་ཐག་ཉེ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། སྲ་བ་མེད་པ་དང་བཅས་པ་ནི་དེ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་ན། སྲ་བ་ལ་སོགས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ཞིང༌། དེ་མེད་པ་ན་ཡང་ལོག་པ་ནི་རིགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་འདིར་ཡང་གལ་ཏེ་ལམ་འགྱུར་ན། དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི་གང་ལས་དེ་ལྟར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། ཉེས་པ་འགོག་པར་བྱེད་པ་བདག་མེད་པ་མཐོང་བ་ཤིན་ཏུ་གོམས་པ་ལས་སེམས་དེ་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་རྒྱུས་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་ཞིང༌། འཇིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་སྐྱོན་རྣམས་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་ལ་གང་གི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཉམས་པ
Chinese
不會轉變，例如風的味道一樣。貪欲等等也是在識的相續中偶爾生起，這被稱作是所遍相違的對治。具有見到無我的特徵，如果與對治品相應，如果現前，也會見到還滅。因為貪欲等等在那段時間裡現行也是見不到的緣故。如果不是自性，那樣一來，就是不成之因了。比喻是，如果某事物有對治品現前，那麼捨棄的那個事物，就必定不是現前的法，例如如果寒冷現前，石頭等等就沒有溫暖的觸覺一樣。貪欲等等也是在識的相續中，如果有對治品現前，就是捨棄，這被稱作是所遍相違的對治。雖然那樣會轉變，但是就像銅等等的堅硬的不共品火現前而融化時，即使堅硬本身已經消失，但還是會再次出現一樣，同樣的，對治品現前還滅時，煩惱也是再次生起的法性。因此，如果某事物的對治品，因為串習而與它極度分離是不一定的，如果有人這樣說。就像堅硬一樣也不會生起，是指煩惱。為什麼呢？因為過患完全止息的，它的自性不可逆轉的緣故。銅等等的堅硬性所違背的火，因為有時非常接近的緣故。沒有堅硬性等等，是因為它現前時，堅硬等等沒有現前，它沒有時，還滅也是合理的。同樣的，在這裡如果道轉變，那樣是會轉變的，但是從哪裡來說不是那樣呢？那麼是什麼呢？能止息過患的見到無我，因為極度串習的緣故，心會變成它的自性。因此，因為變成它的自性的原因不會還滅，而且因為沒有毀壞的緣故，過失也不會產生。比喻是，在某事物中，某事物的對治品衰退
English
It does not change, like the smell of wind. Attachment and so on also arise occasionally in the continuum of consciousness, which is called the contradiction of pervasion. It has the characteristic of seeing selflessness, if it is associated with the antidote, if it is present, it will also see the reversal. Because attachment and so on are not seen to be present during that time. If it is not its nature, then it is an unestablished reason. The example is, if something has an antidote present, then the abandoned thing is certainly not a present phenomenon, such as if cold is present, stones and so on do not have a warm touch. Attachment and so on are also abandoned in the continuum of consciousness if an antidote is present, which is called the contradiction of pervasion. Although it will change like that, just as when the non-common fire of the hardness of copper and so on is present and melts, even if the hardness itself has disappeared, it will still appear again, similarly, when the antidote is present and reversed, the afflictions are also the nature of arising again. Therefore, if the antidote of something is not necessarily extremely separated from it due to habituation, if someone says so. Just like hardness, it will not arise, referring to afflictions. Why? Because the fault is completely stopped, its nature is irreversible. The fire that contradicts the hardness of copper and so on is sometimes very close. The absence of hardness and so on is because when it is present, hardness and so on are not present, and when it is not present, reversal is also reasonable. Similarly, here, if the path changes, it will change like that, but from where is it not like that? Then what is it? Seeing selflessness that can stop faults, because of extreme habituation, the mind will become its nature. Therefore, because the cause of becoming its nature does not reverse, and because there is no destruction, faults will not arise. The example is, in something, the antidote of something declines