Tibetan
པར་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ཡང༌། རྣམ་པ་མེད་པ་འཛིན་པ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །གང་ཞིག་གང་གི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དེ་ནི་གློ་བུར་བའི་རྐྱེན་གྱིས་བྱས་པའི་རང་བཞིན་དེ་ལས་རྣམ་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཅན་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཐག་པར་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ཤེས་པའི་གློ་བུར་བའི་རྐྱེན་གྱིས་བྱས་པའི་རང་བཞིན་ལས་རྣམ་པར་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཅན་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ། །དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་ཡང་དག་པའི་ ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །ཡང་ན་གང་ཞིག་གང་ལ་རྣམ་པ་མེད་པ་དེ་ནི་དེ་ལ་གློ་བུར་བའི་རྐྱེན་གྱིས་བྱས་པའི་འཁྲུལ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཐག་པ་ལ་སྤྲུལ་གྱི་རྣམ་པ་ལྟ་བུའོ། །ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་ཡང་རྟག་པའི་རྣམ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་སྔར་བཀག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། གཏན་ཚིགས་ཐམས་ཅད་ལ་མ་གྲུབ་པའི་དགོས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་པའི་བདག་ཉིད་དོ། །དེའི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའང་ཡིན། །ཡུལ་དེ་ནི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེའི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་འདོད་དོ། །སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡོད་པའི་བདག་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པར་རིགས་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཡོད་པའི་ཡུལ་གང་ཡིན་པའི་རྣམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །འདིར་སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་གང་གི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པར་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཇི་ལྟར་བདག་ཉིད་ཡོད་པ་དེ་ལྟར་དེ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ་དཔེར་ན་ས་བོན་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟར་བདག་ཉིད་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་དུ། མྱུ་གུ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡུལ་ཡང་རང་བཞིན་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །གང་དག་དེའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་རང་བཞིན་དེས་རང་གི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སཱ་ལུ་ལ་སོགས་པ་ནས་ཀྱི་ས་བོན་མ་ཡིན་པ་དག་ནི་ནས་ཀྱི་ས་བོན་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རང་གི་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ། །ཡུལ་ཡང་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པར་འགལ
Chinese
并且，执著于形象的知识也是执著于无形象的，这被称为自性之理。任何事物的自性，都会因突发因素的作用而与该自性有所不同。例如，执著于绳索的自性知识，会因突发因素的作用而与该自性有所不同。并且，其所缘的识，也是执著于真实所缘形象的自性，这被称为自性之理。或者说，对于任何事物没有形象，那是因为突发因素的作用而产生的错觉识的特征所造成的虚构。例如，绳索上的蛇的形象。同样，对于近取五蕴来说，也不存在常的形象，这被称为自性之理。因为常等自性先前已经被否定了。因此，所有的理由都不需要未成立的必要。是存在的自性。也是它的生起因。所缘是所缘境的识的生起因，这是被认可的。任何作为生起因的存在自性，都理应是生起因，因此，以无常等形象存在的所缘，正是以其形象产生了自己的识，这被称为所缘的自性。在此，结合是：任何作为某物的生起因的事物，都应以其自身存在的状态来产生该物，例如种子等，正如其自身存在的状态一样，产生了芽等。所缘也是产生执著于自性的识的生起因，这被称为自性之理。那些不变成其自性的事物，不会以该自性产生自己的果，例如，不是青稞种子的稻子等，不会产生具有青稞种子自性的自己的果。所缘也不是常等自性，这被称为周遍相违。
English
And, the knowledge that grasps at forms is also one that grasps at formlessness, which is called the reason of self-nature. Whatever is the self-nature of something, it is subject to change from that self-nature caused by sudden factors. For example, the knowledge that grasps at a rope is subject to change from the self-nature caused by sudden factors of that knowledge. And, the consciousness of its object is also of the nature of grasping at the form of a true object, which is called the reason of self-nature. Or, whatever does not have a form in something is an imputation of the characteristics of an erroneous consciousness caused by sudden factors in that thing. For example, the form of a snake on a rope. Likewise, there is no aspect of permanence in the five aggregates of appropriation, which is called the reason of self-nature. Because the nature of permanence, etc., has already been negated. Therefore, there is no need for non-establishment for all reasons. It is the nature of existence. It is also its producer. The object is considered to be the producer of the consciousness of the object. Whatever is the nature of existence as a producer is reasonably a producer, therefore, the object that exists in the form of impermanence, etc., produces its own consciousness by that very form, which is called the nature of the object. Here, the connection is: whatever is the producer of something, it will produce it as it exists, just as seeds, etc., produce sprouts, etc., as they exist. The object is also the producer of the consciousness that grasps at self-nature, which is called the reason of self-nature. Those that do not become its self-nature do not produce their own fruit by that self-nature. For example, rice, etc., which are not barley seeds, do not produce their own fruit that has the self-nature of barley seeds. The object is also not the nature of permanence, etc., which is called pervasive contradiction.
Tibetan
་བ་དམིགས་པའོ། །འདི་ཡང་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྔར་མི་རྟག་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བསྒྲུབས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དེ་ལྟར་ན་འདི་ལྟར་རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རང་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེད་པར་ བྱེད་པ་དེ་ནི་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཡང་ཡང་དག་པའི་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་རང་གི་རང་བཞིན་འདི་ལས་ནི། རྒྱུ་གཞན་གྱིས་ནི་གློ་བུར་བའི་འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་རང་གི་ཡུལ་ལ་སེམས། དེ་གཞན་འགྱུར་ཏེ། རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་སྒྲོ་འདོགས་པས་འཇུག་པ་ནི་གཞན་དུ་གྱུར་པའོ། །གཞན་དུ་གྱུར་པ་དེ་ལས་ལྡོག་པ་ལ་ནི་རང་བཞིན་རྣམ་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་བའི་ལྡོག་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱི་རྐྱེན་ལ་ལྟས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་སྐྱེས་བུའི་འཁྲུལ་པ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་ལ་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ། །མི་བརྟན་པ་སྟེ་གློ་བུར་བའི་འཁྲུལ་པའི་རྐྱེན་གྱིས་རྣམ་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཅན་དུ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། དངོས་པོ་མ་ཡིན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡུལ་ལ་འདི་རྣམ་པ་གཞན་དུ་རྟོགས་པ་ཡིན་གྱི། རང་བཞིན་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཅི་དང་འདྲ་བར་ཞེ་ན། ཐག་པ་ལ་སྤྲུལ་གྱི་བློ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གང་ཞིག་རང་བཞིན་གྱིས་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་གཏན་ཚིགས་གྲུབ་པར་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་སེམས་འདིའི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་ཏེ། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ། །དྲི་མ་རྣམས་ནི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །རྐྱེན་གཞན་གྱི་རྒྱུ་མཚན་ལས་འོངས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གློ་བུར་བ་ཡིན་གྱི་དེའི་རང་བཞིན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་དག་ནི་རང་དང་རིས་མཐུན་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་རྒྱུའི་སྟོབས་ཀྱིས་འཇུག་པ་ཡིན་གྱི་དེའི་རང་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་མེད་པ་མཐོང་བའི་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའི་རྒྱུ། དེའི་ཕྱིར་སྔར་ནུས་མེད་པ་ཡང༌། དྲི་མ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ལ་སྔར་ཡང་གནོད་པ་བྱེད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྲོ་བཏགས་པའི་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་དངོས་པོ་མེད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཚད་མའི་གྲོགས་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གང་ལས་ཕྱིས་ཏེ། བདག་མེད་པ་མཐོང་བ་ གོམས་པ་གྲུབ་པ་ན་དེའི་རང་བཞིན་ལམ་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་
Chinese
是所缘。这也不是不成立的，因为之前已经成立了无常等。如果是这样，那么像这样，如实生起执持自性的智慧，那是境的自性，而有境的，又是对真实境的如实分别，那就是自性。如所说，从这个自己的自性中，以其他因缘，以突发的错乱之因，而缘自己的境。那会变成其他的，以常等相状增益而进入，就是变成了其他的。从那变成其他的之中返回，则依赖于自性以其他方式转变的返回之因的缘，因此依赖于有士夫错乱的损害之量。不稳定，即以突发的错乱之缘而成为以其他方式转变者，以及以非实有之力的进入，以及有损害之量存在的缘故，对境来说，这是以其他方式了知的，但不是自性本身的意思。像什么一样呢？就像绳子上的蛇的错觉一样。所有这些，对于什么以自性变成它的体性等等的语句，是接近于成立理由的结合。因此，这个心的自性是光明，是如实执持的自性。垢染等是执着于我和贪着等。因为是从其他缘的因缘而来的缘故，是突发的，不是它的自性。因此，它们是以和自己同类的近取因的力量而进入的，不是因为是它的自性本身。证悟空性的现量之因，因此，之前无能为力，垢染等之前也不能损害心，因为是以增益之相，以非实有的力量而进入，以及因为没有量之助伴的缘故。又从何处后来，证悟空性，串习成就时，它的自性就是那道的体性
English
That is the object. This is not unestablished either, because impermanence and so on have already been established before. If that is the case, then like this, the wisdom that arises holding its own nature as it is, that is the nature of the object, and the object-possessor, again, the correct discrimination of the true object, that is the nature. As it is said, from this own nature, due to other causes, due to the cause of sudden confusion, it thinks of its own object. That will become other, entering with the imputation of permanence and so on, that is becoming other. Turning back from that becoming other, it relies on the condition of the cause of turning back where the nature transforms in another way, therefore it depends on the damaging measure of the confusion of a person. Unstable, that is, having been made into something that transforms in another way due to the condition of sudden confusion, and because of entering with the power of non-existence, and because of the possibility of a damaging measure, for the object, this is understood in another way, but it is not the meaning of the nature itself. What is it like? It is like the illusion of a snake on a rope. All of these, for the statement of what becomes its essence by nature and so on, it is a combination close to establishing the reason. Therefore, the nature of this mind is luminosity, it is the nature of holding as it is. The stains are attachment to self and attachment and so on. Because it comes from the cause of other conditions, it is sudden, it is not its nature. Therefore, they enter with the power of the cause of taking close that is similar to oneself, not because it is its nature itself. The cause of directly seeing selflessness, therefore, previously powerless, the stains and so on could not harm the mind before either, because it enters with the aspect of imputation, with the power of non-existence, and because there is no companion of measure. And from where later, seeing selflessness, when familiarity is accomplished, its nature is the essence of that path.
Tibetan
གྱི་སེམས་ལ་ནུས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་སེམས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ལ་དྲི་མ་རྣམས་ནི་གློ་བུར་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱིར་ཉེས་པའི་ཚོགས་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་ཡོད་ན་ཡང༌། ཤིན་ཏུ་སྐྱེད་ནུས་མེད་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་སེམས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་བསལ་ནས་གང་ལ་སྐྱེད་པར་མི་ནུས་པ་ཉིད་ཡིན་ཞེ་ན། སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ཞེས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ལའོ། །ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན། གནོད་པ་ཅན་སྐྱེད་ནུས་སྙིང་པོ་ཅན་ཏེ་བདག་མེད་པ་ཉིད་མཐོང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ལམ་འཁྲུལ་པ་ལ་གནོད་པ་ཅན་སྐྱེད་པ་དེའི་ནུས་པ་དེ་ཉིད་སྙིང་པོ་སྟེ་མཆོག་གང་ལ་ཡོད་པ་ཞེས་ཚིག་རྣམ་པར་སྦྱར་རོ། །ཅི་དང་འདྲ་བར་ཞེ་ན། ས་རློན་ལ་ནི་མེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཇི་ལྟར་རྟག་ཏུ་ཆུས་བངས་བའི་རང་བཞིན་གྱིས་ལ། ཤིང་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་ཅན་མེ་ཆེས་ཤིན་ཏུ་འབར་བར་གྱུར་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་དང་འདྲའོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་གང་ལ་གནོད་པ་ཅན་སྐྱེད་ནུས་པའི། སྙིང་པོ་ཅན་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ས་རློན་པ་ལ་མི་ལྟ་བུའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུད་ཀྱང་ཉོན་མོངས་པ་ལ་གནོད་པ་ཅན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་སྐྱེད་ནུས་པའི་སྙིང་པོ་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་འགལ་བ་དམིགས་པའོ། །མ་གྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་རྐྱེན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་རྒྱུ་མཚན་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ནི་འགྱུར་མོད་ཀྱི། ཇི་ལྟར་ཉེས་པ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ལ་གནས་པ་དེ་ལ་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ལམ་སྐྱེ་བ་དེ་ལྟར་ལམ་དེའི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པའི་སྐྱེས་བུ་ལ་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་ཉེས་པ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། འགལ་བ་ནི་གཉིག་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཇི་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་སེམས་འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་སྦྲུལ་གྱི་བློ་བཞིན་དུ་རྣམ་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ཡོད་པ་གོམས་པའི་དབང་གིས་འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་ན། ཉེས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྐབས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་ ཟིན་ཏོ། །གཞན་ཡང་རང་བཞིན་འབད་རྩོལ་མེད་པར་ཟློག་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་ཡང་ལྷག་མཐོང་ཡིན་ལ་འབད་རྩོལ་ཡང་ཉེས་པ་མཐོང་བའི་སྒོ་ནས་བྱེད་པར་གྱུར་ན། དེ་ཡང་འདི་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལྷག་མཐོང་ནི་ཡོན་ཏན་ཡིན་པའི
Chinese
所谓对心无能为力，这是结论。因为这样，心是本体自性的真如见之体性，而垢染是突发的，因此，即使有产生罪恶集合的能力，实际上也无法产生。如果舍弃了心的真如见之体性，那么对什么无法产生呢？是对名为心相续的事物。是怎样的呢？具有能产生损害之力的精华，即具有见无我之相的道，对迷惑产生损害，其能力本身就是精华，即对什么具有殊胜之处，这是词语的组合方式。与什么相似呢？就像湿土之于火。这样说，就像总是被水浸透的自性，木材具有力量，火变得非常炽热一样。结合是，对于什么具有能产生损害之力的精华，那么对于它来说，就不是非常产生，例如湿土之于火。识的相续也是，对于烦恼具有损害，是能产生真如见的精华，这是周遍的相违之处。也不是未成立，因为如同现量和比量的因一样，已经承认了损害的理由。虽然会那样变化，但是，如果罪恶安住于成为其自性的事物上，那么产生损害之道，同样，对于成为道之自性的人来说，为什么不会产生罪恶呢？因为相违存在于二者之上。在此，如同本体自性是道之自性的心，由于迷惑的理由，像蛇的智慧一样，存在着转变为其他形象，由于串习的力量，迷惑的理由非常明显，所以没有罪恶的余地，这样说了。
English
That the mind is powerless is the conclusion. Because in this way, the mind is the nature of seeing the suchness of its own essence, and the defilements are adventitious, therefore, even if it has the power to generate a collection of faults, it is actually unable to generate them. If the nature of seeing the suchness of the mind is abandoned, then what is it unable to generate? It is the object called the mind-stream. What is it like? It has the essence of being able to generate harm, that is, the path that has the characteristic of seeing selflessness, generating harm to delusion, that power itself is the essence, that is, what has excellence, this is the way the words are combined. What is it like? Like fire on wet ground. It is said that, like the nature of always being soaked with water, wood has power, and fire becomes very hot. The combination is, for what has the essence of being able to generate harm, then it is not very produced for it, for example, wet soil to fire. The continuum of consciousness is also, for afflictions, it has harm, it is the essence of being able to generate the sight of suchness, this is the contradictory pervasion. It is also not unestablished, because like the cause of direct perception and inference, the reason for harm has been admitted. Although it will change like that, but if the fault abides in what has become its nature, then the path of harm arises, similarly, for a person who has become the nature of the path, why will the fault not arise? Because the contradiction exists on both. Here, as the mind whose own nature is the nature of the path, due to the reason of delusion, like the wisdom of a snake, there is a change into another form, due to the power of habituation, the reason for delusion is very clear, so there is no room for faults, it is said.