English
For example, just like grains and so on. To say that suffering is not caused by causes that have obstacles, incompleteness, and possibilities is because the opposite particularity is observed. Because it is samsara, there is no liberation. Because this being has the nature of samsara, if any dharma exists, then it will not lose what it belongs to, thus, because it is samsara, there is no liberation, this is the other. The application is that whatever has a certain nature, it will not be liberated from it, for example, fire has the nature of warmth. This person also has the nature of samsara, this is because the opposite generality is observed. That fault does not exist, why? Because this itself is the wish, because there is no samsaric being, who will be liberated from samsara? Only suffering itself, this thing with a cause will enter, and sometimes it will not arise from an incomplete cause, I say. Therefore, because it is proof of what has already been established, there is no fault. There is no such thing as a samsaric nature, however, they are only cause and effect. If any cause that produces will necessarily produce it, then the meaning of this reason is uncertain, because the causes, in terms of obstruction, incompleteness, and possibility, have no certainty of producing results. If samsara itself does not become happy or painful, then, for the sake of abandoning suffering and obtaining happiness, my efforts will also be meaningless, and there will be no effort like that. The application is that anyone who strives to prevent suffering and obtain happiness,
Tibetan
།ཅི་སྟེ་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྩམས་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་མ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མཐོང་བ་ལ་མཐོང་བ་ཞེས་མི་བྱའི། འོན་ཀྱང་ཇི་སྲིད་དུ་མངོན་སུམ་གྱི་དེ་ནི་ཆོས་ཙམ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་མངོན་སུམ་དུ་མ་བྱས་པར་རོ། །བདག་ཏུ་མངོན་པར་ཆགས་པས་བདག་ཏུ་ཆགས་པའི་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད། ཇི་སྲིད་བདག་ཅག་མ་བཅོམ་པ། །དེ་སྲིད་བདག་ཏུ་ཆགས་པ་ཅན། །དེ་ནི་ཡོངས་སུ་གདུང་འགྱུར་བ། །འདི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྲིད་དུ་ཡོངས་སུ་གདུང་བར་འགྱུར་བ། དེ་སྲིད་སྡུག་བསྔལ་སྒྲོ་བཏགས་ནས། །བདག་ཉིད་ལའོ། །རང་བཞིན་དུ་ནི་གནས་པ་མེད། །སྲོག་ཆགས་སུ་མངོན་པར་འདོད་པའི་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་རྨོངས་པ་ལས་བདག་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་སྒྲོ་བཏགས་ནས། བདེ་བ་མེད་པ་དེ་བས་ན་དེ་ལྟར་ཐོས་བ་དང་ལྡན་པས་གྲོལ་བ་པོ་ནི་མེད་ན་ཡང༌། ལོག་པ་སྒྲོ་འདོགས། དེ་ཉིད་བཅོམ་ཕྱིར་བརྩོན། བདག་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་གོ །སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་གང་ལ་གང་གི་རྣམ་པར་སྒྲོ་འདོགས་པས་ཆགས་པ་དང་ལྡན་པ་དེ་ནི་དེ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པའི་ཆགས་པས་བྱས་པའི་འཇུག་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། སྲོག་ཆགས་སུ་མངོན་པར་འདོད་པའི་འདུས་བྱས་ཀྱི་རྒྱུན་དེ་ཉིད་དུ་ག་དང་བཅས་པའི་ཟས་ལ་དུག་མེད་པར་སྒྲོ་བཏགས་ནས་མངོན་པར་འདོད་པ་དང་ལྡན་པ་དེས་བྱས་པའི་འཇུག་པ་དང་ལྡན་པ་ལྟ་བུའོ། །འདུས་བྱས་ཀྱི་རྒྱུན་འདི་ཡང་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོའི་རྒྱུན་འདི་ལ་བདག་དང་བདག་གིར་སྒྲོ་བཏགས་ནས་ཆགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །རེ་ཞིག་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་འཆིང་བ་ ཅན་དག་གི་འཇུག་པ་ནི་བདག་ལ་རྗེས་སུ་ཕན་འདོགས་པའི་ཕྱིར་རིགས་པ་ཡིན་ན་གང་ཡང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་བདག་དང་བདག་གིར་ལྟ་བ་སྤངས་པ་ཅན་དེ་དག་ནི་འགའ་ཞིག་གི་ཚེས་ངའམ་ངའི་ཞེས་བྱ་བའི་བློ་མེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་དག་ནི་བདག་ལ་ཕན་འདོགས་པ་ཅུང་ཟད་ལ་ཡང་མི་ལྟ་བ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་ན་དེ་དག་དེའི་དོན་དུ་འཇུག་པར་རིགས་པ་ཡིན། སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ན། བདག་ལ་ཕན་འདོགས་པ་ལ་ལྟ་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་འགའ་ཞིག་བདག་ལ་ཕན་འདོགས་པ་ལ་མི་ལྟ་བ་ལྟ་བུའོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཡང་གནས་པར་འཇུག་པའི་ཕྱིར་བདག་ལ་ཕན་འདོགས་པ་ལ་མི་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུ་མི་དམིགས་པའོ། །གཏན་ཚི
Chinese
如果针对我们等等而说，那是不成立的。因为听闻而生的智慧所见，不能称之为见。然而，只要没有明确地将显现的现象仅仅视为法，就会对自我产生执着，并跟随这种执着。只要我们没有被摧毁，只要对自我的执着存在，那就会完全被烧灼，这将会处于痛苦之中。只要完全被烧灼，就会将痛苦强加于自身。实际上，它并非自然存在，而是众生所显现欲望的蕴聚之流。因此，由于如此的愚昧，将痛苦强加于自我，没有安乐。因此，即使没有具备听闻的解脱者，也会错误地附加，并努力摧毁它，即自我等等。联系是，如果对某事物以某种方式进行虚构，那么与执着相连的人就会与因虚构执着而产生的行为相连。例如，对于显现为众生的聚合之流，将带有毒性的食物虚构为无毒，并与显现欲望的人所产生的行为相连。这个聚合之流，也会对这个近取蕴的相续虚构为自我和我所，并与之相连，这是自性的理由。暂时来说，那些持有自我执着束缚的人的行为，是为了随后利益自我才是合理的。然而，那些没有贪欲、舍弃了自我和我所见的人，在某些时候，不会有“我”或“我的”这样的想法。他们甚至不会稍微关注对自我的利益，那么他们怎么会为了那个目的而行动呢？联系是，如果某事物具有如实存在的本性，那么不关注自我利益就不会成就那样的本性。例如，某人不关注自我利益。没有贪欲的人，为了存在而行动，也不会关注自我利益，这是不见原因。理由。
English
If it is said with regard to us and so on, then it is not established. Because what is seen by the wisdom arising from hearing is not called seeing. However, as long as it is not clearly stated that the manifest phenomenon is only dharma, there will be attachment to the self, and one will follow that attachment. As long as we are not destroyed, as long as attachment to the self exists, then it will be completely burned, and this will be in a state of suffering. As long as one is completely burned, one will impose suffering on oneself. In reality, it does not exist naturally, but is the stream of aggregates that appear as beings' desires. Therefore, due to such ignorance, imposing suffering on the self, there is no happiness. Therefore, even if there is no liberation with hearing, one will wrongly attach and strive to destroy it, that is, the self and so on. The connection is that if something is fabricated in a certain way, then the person connected with attachment will be connected with the action produced by the fabricated attachment. For example, for the stream of aggregates that appear as beings, fabricating food with poison as non-toxic, and being connected with the action produced by the person with manifest desire. This stream of aggregates will also fabricate this stream of aggregates of close acquisition as self and mine, and be connected with it, which is the reason of nature. For the time being, the actions of those who hold the bondage of self-grasping are reasonable because they subsequently benefit the self. However, those who are without desire and have abandoned the view of self and mine, at some point, will not have the thought of "I" or "mine." They will not even pay a little attention to the benefit of the self, so how can they act for that purpose? The connection is that if something has the nature of existing as it is, then not paying attention to self-interest will not accomplish that nature. For example, someone does not pay attention to self-interest. A person without desire, acting for existence, also does not pay attention to self-interest, which is the non-perception of cause. Reason.
Tibetan
གས་དེ་ནི་མ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་བདག་ལ་ཆགས་པ་ཉིད་ཀྱི་གནས་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་གནས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བརྩེ་བའམ་གཞན་ལ་ཡང་ཕན་གདགས་པའི་ཕྱིར་འཆིང་བ་མེད་པ་ཅན་དུ་ཅུང་ཟད་ཅིག་བཞུགས་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པ་བདག་གི་བདེ་བའི་ཕྱིར་རམ་སེམས་ཅན་ལ་ཆགས་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ལ་དམིགས་པ་ཅན་གྱི་བརྩེ་བས་ཡིན་ཏེ། རྡོ་ལ་ཆགས་པའི་སྦལ་པ་བཏོན་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ཀྱི་གནས་པ་ནི། ཡང་ན་ལས་རྣམས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། སྔོན་བྱས་པའི་ལས་ཀྱིས་འཕངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུན་རང་གི་དང་གིས་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་འཆིང་བར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཞིང༌། རྒྱུན་གཅོད་པར་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན་གཉི་ག་ལ་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ།། གལ་ཏེ་ཡང་བར་མ་དོར་གགས་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ཡང་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་གདགས་པར་བྱ་བ་འགའ་ཞིག་ཀྱང་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་ན་འགལ་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །སྔོན་གྱི་ལས་ཀྱིས་འཕངས་བའི་ནུས་ པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་རྣམས་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུན་འཕངས་ལ་ལྡོག་མེད་འདོད་ཕྱིར་རོ། །ལྡོག་པར་སྨོན་པ་ནི་ལྡོག་པར་འདོད་པའོ། །ལྡོག་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་ལྡོག་པ་མེད་པའི་འདོད་པའོ། །ལྡོག་པ་མེད་པའི་འདོད་པའི་རྒྱུའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་འཕངས་པ་བཞིན་དུ་འཇུག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུན་འཇུག་པ་མི་མཐུན་པའི་མིང་ཅན་གྱིས་རྒྱུན་གཅད་པའི་ཕྱིར་འབད་རྩོལ་རྩོམ་པ་མ་ཡིན་གྱི་འོན་ཀྱང་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། འཆིང་ལ་དགའ་པར་མི་བྱ་ཞིང༌། །གསོན་པ་ལ་ནི་དགའ་མི་བྱ། །དཔེར་ན་གླ་བའི་གླ་བཞིན་དུ། །ཁོ་བོ་དུས་ལ་སྡོད་པ་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་གཞན་འཇུག་པར་བྱེད་པ་སྲིད་པ་གཞན་དུ་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བར་བྱེད་པའི་ལས་ཀྱིས་ཀྱང་སྲིད་པ་གཞན་དུ་འཕེན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནའང་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་པ་དེ་ལྟར་ན་ཡང་སྲིད་པར་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་འདི་ལྟར་སྲིད་པའི་སྲིད་པ་ལས་རྣམ་པར་རྒལ་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི། སྲིད་པའི་སྲེད་ལས་རྣམ་རྒལ་བ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལས་གཞན་སྲིད་པ་གཞན་དུ་འཕེན་ནུས་ཡོད་མིན་ཏེ། ཤུགས་ཡོ
Chinese
确实，那是不确定的。像这样，不是因为对自我的执着而存在，然而，不带贪欲的处境，是为了慈爱或利益他人，才稍微安住于无束缚的状态。利益他人不是为了自己的快乐，也不是因为对众生的执着，而是因为以行苦为目标的慈爱。如同取出粘在石头上的青蛙一样。此外，不带贪欲者的处境是，或者说是业力，指的是先前所造的业力所牵引的痛苦之流，以自身的力量而运行。那不是束缚，也不是切断相续，因此是对两者都保持中舍。如果又在中阴期制造障碍，那也是因为不一致，所以不是。然而，是什么呢？因为没有看到任何利益众生的方法，所以没有矛盾。先前业力牵引的力量，使得断除烦恼者得以安住。同样，因为想要痛苦之流被牵引而不可逆转。希望逆转就是想要逆转。不想要逆转就是没有逆转的意愿。因为没有逆转意愿的原因，就像被牵引一样运行。因此，痛苦之流的运行，不是以不一致之名来努力切断相续，而是保持中舍。正如所说：不要喜欢束缚，也不要喜欢活着。譬如佣工的工资一样，我只是等待时机。就像这样说的。如果那样，促使他人进入轮回，即使是导致在其他轮回中结生的业力，也促使投生于其他轮回，但如果保持中舍，那样也会在轮回中结生吗？那样的过失是不存在的，因为那些超越轮回之存在状态的，是超越对轮回之贪恋的。不带贪欲者的其他业力，不可能牵引到其他轮回，这是必然的。
English
Indeed, that is uncertain. Like this, it is not because of attachment to self that one abides. However, the state of being free from desire is that one abides slightly in an unbound state for the sake of love or benefiting others. Benefiting others is not for one's own happiness or because of attachment to sentient beings, but rather because of love aimed at the suffering of conditioned existence. It is like taking out a frog stuck to a rock. Furthermore, the state of those free from desire is, or rather, it is said to be karma, referring to the stream of suffering propelled by previously committed karma, which flows by its own power. That is not binding, nor does it cut off the continuum, so it is equanimity towards both. If one were to create obstacles in the intermediate state, it would not be because of inconsistency. However, what is it? Because one does not see any way to benefit sentient beings, there is no contradiction. The power of past karma propels those who have abandoned afflictions to abide. Similarly, it is because one desires the stream of suffering to be propelled irreversibly. Wishing for reversal is wanting reversal. Not wanting reversal is the desire for no reversal. Because of the cause of the desire for no reversal, it proceeds just as it was propelled. Therefore, the flow of suffering is not an effort to cut off the continuum by a name of inconsistency, but rather it is equanimity. As it is said: Do not delight in bondage, nor delight in being alive. Like the wages of a laborer, I wait for the time. It is like saying this. If that is the case, causing others to enter, even the karma that causes rebirth in another existence also causes one to be propelled into another existence, but if one maintains equanimity, will one also be reborn in existence? That fault does not exist, because those who have transcended the state of existence of samsara are those who have transcended the craving for samsara. The other karmas of those free from desire cannot propel them into another existence; this is inevitable.