Tibetan
རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མང་པོ་ཉིད་དུ་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཁས་ལེན་ན་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཙམ་དག་རྟེན་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ལྟར་མང་པོ་དག་ཤེས་པ་དག་གཅིག་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྟོག་པ་ཡང་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་སེམས་དེ་ཉིང་དོན་གཞན་ནམ་དོན་གཞན་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་གྲང་ན། དོན་གཞན་ཉིད་མ་ཡིན་ན་ནི། ཇི་ལྟར་སེམས་གཟུགས་གཅིག་གི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་པ་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་ཡང་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན། ཆོས་གཅིག་ལས་ཐ་དད་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གཅིག་ཉིད་དུ་འགྱུར་ན་དེ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོ་གཅིག་གིས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་གཞན་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་བ་ཇི་སྙེད་པ་དེའི་འབྲས་བུའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་དེ་སྙེད་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ན། ནན་གྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མང་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཞར་ ལ་འོངས་པས་ཆོག་གོ །གལ་ཏེ་འབྱུང་བ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པའི་གཟུགས་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་པའི་ཕྱིར་རྟེན་བཀག་ན་ཇི་ལྟར་ཁས་བླངས་བ་ལ་གནོད་པ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཁས་བླངས་པ་ལ་གནོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཁོ་པོ་ཅག་ནི། དཀར་པོ་ལ་སོགས་ས་སོགས་ལ། །བརྟེན་པ་དག་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འབྱུང་བ་རེག་བྱའི་བདག་ཉིད་དག་ལས་གཟུགས་ལ་སོས་པ་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེར་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དུས་ཐ་དད་པ་དེ་ལྟར་ན་འབྱུང་བ་བཞིར་གྱུར་པ་ལ་བརྟེན་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྟེན་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་གྱི། འོན་ཀྱང་དེ་དག་ལས་འགྱུར་པ་དེ་ལྟར་ནི་སྐྱོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ན་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་རྒྱུར་བྱས་པ་ཞེས་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་ཅེ་ན་དེ་རྒྱུར་བྱས་པའི་སྒྲ་དག་ཀྱང༌། རྒྱུའི་དོན་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རྟེན་གྱི་དོན་མ་ཡིན་ནོ། །འབྱུང་བ་བཞི་པོ་རང་རྟེན་དང༌། །གཟུགས་སོགས་ཐ་དད་མེད་པར་ནི། །གནས་ཅན་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྟེན་པའི་འབྱུང་བ་རྣམས་རྟེན་ཡིན་པར་འདོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་རྟེན་ཉིད་ཀྱང་ཡིན་པར་རྟོག་པ་ལ་གལ་ཏེ། འབྱུང་བ་དང་རྒྱུར་བྱས་བའི་གཟུགས་དེ་དག་གི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་ངོ་བོར་ངེས་པའི་རང་བཞིན་འདི་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། དེ་དག་གི་རང་བཞིན་ངེས་པ་མེད་ན་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་ངོ་བོ་མེད་པས་རྒྱུར་བྱས་པའི་གཟུགས་ཉིད་ཀྱི་སེམས་མེ་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ
Chinese
这并非是随顺的理路，因为这将导致自性成为众多。即使如此承认，也只会成为众多识的所依。像这样，认为众多识是一个自性的法，这种想法也是不合理的。如果这样，心要么是与意义不同的，要么不是与意义不同的。如果不是与意义不同的，那么，心如何成为与色一体的自性，声音等等也是如此。这样，因为与一个法没有差别，如果色等成为一体，那也是不可能的，因为一个根有色等的过失。即使是与意义不同的，那么，有多少色等，其果的识也有多少，这样，必然导致自性成为众多，顺便说一下就够了。如果有人认为，依赖于诸大种，由诸大种所变的色才能存在，因此遮止所依，那么这如何不损害所承诺的呢？这并不损害所承诺的，因为我们是这样认为的：白色等等不是依赖于地等等的。凡是认为从触觉自性的诸大种中产生色等，那么无疑，因和果的时间是不同的，这样，依赖于四大种，色等不是安住在所依上，而是从它们变化而来，这样就没有过失。那么，如何说四大种是作为因的呢？因为作为因的词语，也说了是因的意义，而不是所依的意义。四大种是自所依，并且色等没有差别，因为是安住者。因为因的缘故，色等所依赖的诸大种将成为所依。同样，对于认为是所依本身的想法，如果诸大种和作为因的色，它们的自性是什么，它们是确定为所依和所依的体性的自性，那么，如果它们的自性不确定，因为没有所依和所依的体性，因此对于作为因的色本身的心是不可容忍的。
English
This is not a logical way to follow, because it would lead to the self-nature becoming many. Even if one admits this, it would only become the basis for many consciousnesses. Like this, the thought that many consciousnesses are the dharma of one self-nature is also unreasonable. If that is the case, is the mind different from the meaning or not different from the meaning? If it is not different from the meaning, then how can the mind become the self-nature of being one with form, and the same with sound and so on? In this way, since there is no difference from one dharma, if form and so on become one, that is also impossible, because one sense has the fault of form and so on. Even if it is different from the meaning, then how many forms and so on there are, there are also that many consciousnesses of their result, in this way, it will inevitably lead to the self-nature becoming many, and it is enough to mention it in passing. If someone thinks that form, which is transformed from the great elements, exists by relying on the great elements, and therefore prevents the basis, then how does this not harm what was promised? This does not harm what was promised, because we think like this: white and so on are not dependent on earth and so on. Whoever thinks that form and so on arise from the great elements of the nature of touch, then undoubtedly, the time of cause and effect is different, in this way, relying on the four great elements, form and so on do not abide on the basis, but are transformed from them, so there is no fault. Then, how is it said that the four great elements are taken as the cause? Because the words taken as the cause also say the meaning of the cause, not the meaning of the basis. The four great elements are self-based, and form and so on are not different, because they are the abiders. Because of the cause, the great elements on which form and so on depend will become the basis. Similarly, for the idea of thinking that it is the basis itself, if the great elements and the form taken as the cause, what is their self-nature, they are the self-nature that is determined as the nature of the basis and the based, then, if their self-nature is not determined, because there is no nature of the basis and the based, therefore the mind for the form taken as the cause itself is intolerable.